อ่านละครเรื่อง นางทาส ตอนที่ 12 วันที่ 7 มิ.ย.59

อ่านละครเรื่อง นางทาส ตอนที่ 12 วันที่ 7 มิ.ย.59

เที่ยงหัวเสียมาก โต้เสียงเข้ม “ใช่สิขอรับ มิว่าผู้ใดก็ไม่สำคัญไปกว่าความแค้นของคุณบุญมีดอกขอรับ กระผมกับลูกเป็นเพียงแค่เบี้ยหมากไว้แก้แค้นให้คุณบุญมีเท่านั้น”

บุญมีหงุดหงิดมาก แต่ก็พยายามข่มใจไว้ “ข้าจะไม่ต่อปากต่อคำกับเอ็งดอกนะอ้ายเที่ยง แต่ข้าขอสั่ง มิให้เอ็งทำเช่นนั้นอีก หากเอ็งไม่ฟัง เอ็งจะไม่มีวันได้พบหน้าพ่อรุ่งอีกเลย”

ท่าทางแข็งกร้าวของเที่ยง ทำให้บุญมีต้องดักคอ ขู่จะเอาจริง หากเขาคิดลองดี



“กระผมเชื่อว่าคุณบุญมีทำได้ เพราะใจของคุณมันโดนความแค้นครอบงำจนไม่เหลือความเมตตาให้ใครแล้ว”

“เอ็งพูดไม่ผิดดอก แต่ใจที่ดำสนิทของข้า ก็ไม่เคยคิดอยากทำร้ายเอ็ง ฉะนั้นแล้วเอ็งก็อย่าได้บังคับข้าเลย...”

ooooooo

การปรากฏตัวของเที่ยง ออกจากปากกลอยในวันเดียวกัน จนรู้กันทั้งเรือน พร้อมกับความสงสัยที่ว่า เหตุใดอดีตทาสหนุ่มถึงได้กระตือรือร้นจะอุ้มคุณหนูมากขนาดนั้น

เย็นก็คาใจ และไม่รอช้า จะนำเรื่องนี้ไปบอกเล่ากับฟัก

ฟักครุ่นคิดนิดเดียวก็โพล่งออกไป “พิกลแท้ อ้ายเที่ยงคงไม่ได้จู่ๆมาเจอดอก ข้าว่ามันต้องคอยตามอยู่นานแล้ว ถึงไปดักพบได้ แต่มันจะตามไปเพื่อกระไรกัน เด็กก็แค่ไม่กี่เดือนเท่านั้น”

“นั่นสิจ๊ะ ยิ่งฟังนังกลอยเล่า ก็ยิ่งแปลกใจ พี่เที่ยงทำกับคุณหนูรุ่ง เหมือนที่ฉันทำกับคุณแดงไม่มีผิด แต่ฉันเป็นแม่ จะอยากกอด อยากหอมลูกบ้างก็ไม่แปลก แต่นี่...”

เย็นชะงักกึก ฉุกใจคิดได้ เพราะอาการของเที่ยงเหมือนกับตน

“หรือว่าพี่เที่ยงกับคุณบุญมี...เป็นไปไม่ได้ดอกพี่ฟัก”

“ก็ไม่แน่...หากคิดตามนี้ก็สมเหตุสมผลอยู่ อ้ายเที่ยงมันรักเอ็งมาก ยอมเสี่ยงเป็นเสี่ยงตายเพื่อเอ็งหลายครา แต่ครานี้ กลับไม่ยอมช่วยเหลือเอ็งเอาผิดคุณบุญมี มันจะเป็นเพราะเหตุใดได้ ถ้าไม่ใช่อ้ายเที่ยงกับคุณบุญมีคบชู้กัน”

“มิน่าเล่า คุณบุญมีถึงคอยช่วยเหลือพี่เที่ยง”

“ที่แล้วมาข้าแปลกใจนัก ว่าเหตุใดคุณบุญมีถึงต้องกลั่นแกล้งเอ็งด้วย จะว่าหึงหวงเอ็งกับท่านเจ้าคุณ ก็ไม่น่าใช่ เพราะคุณสาลี่ก็เคยกลั่นแกล้งเอ็ง แต่พอนานเข้าก็เลิกไปเอง เพราะเอ็งไม่ใช่เมียท่านเจ้าคุณแล้ว เหลือแต่คุณบุญมีที่จองเวรเอ็งไม่เลิก คงเป็นเพราะความหึงหวงที่อ้ายเที่ยงยังมีใจให้เอ็งเป็นแน่”

เย็นพยักหน้ารับช้าๆ ก่อนจะคิดได้ว่าต้องนำพยานคนสำคัญไปแจ้งความจริงแก่พระยาสีหโยธิน

“ไม่ได้แล้วพี่ฟัก ฉันต้องรีบพานังกลอยไปหาท่านเจ้าคุณ ถ้านังกลอยมันเล่าเรื่องเมื่อกลางวันให้ท่านเจ้าคุณฟัง ก็พอจะเป็นพยานยืนยันเอาผิดคุณบุญมีได้!”

แต่เย็นก็ช้าไป เพราะกลอยถูกบุญมีเรียกตัวออกมาก่อน เพื่อคาดคั้นความจริงเรื่องเที่ยง

“ก็ไม่มีกระไรเจ้าค่ะ พี่เที่ยงเพียงแต่ขออุ้มคุณหนูรุ่งเท่านั้น บ่าวเห็นว่าพี่เที่ยงมาดี ก็เลยให้อุ้ม แต่ต่อไปบ่าวไม่กล้าแล้วเจ้าค่ะ จะไม่มีวันให้ใครได้แตะเนื้อต้องตัวคุณหนูรุ่งอีกแล้วเจ้าค่ะ”

“เพียงแค่อุ้มเท่านั้น อ้ายเที่ยงไม่ได้พูดกระไรกับเอ็งอีกเลยรึ”

“ไม่เจ้าค่ะ พี่เที่ยงเอาแต่อุ้มคุณหนูรุ่ง ทั้งกอดทั้งหอม แลยังร้องไห้อีกนะเจ้าคะ”

บุญมีถึงกับผงะ เพราะสัมผัสได้ถึงความสงสัยของบ่าวสาว เลยส่งสายตาให้บุญมา ซึ่งแอบซ่อนตัวไม่ไกล จัดการฆ่ารัดคอกลอยปิดปาก โดยไม่รู้เลยว่าเย็นผ่านมาและเห็นทุกอย่างโดยบังเอิญ!

ooooooo

บุญมีสวมบทอ่อนแอ กรีดร้องตัวสั่นด้วยความกลัวศพกลอยในเช้าวันต่อมา จนทุกคนเชื่อสนิท ไม่เว้นแม้แต่พระยาสีหโยธิน โอบกอดปลอบตลอด จนสาลี่อดหมั่นไส้ไม่ได้ เย็นเฝ้ามองเหตุการณ์

ทุกอย่างด้วยสีหน้าเคร่งเครียด แต่จะหาโอกาสบอกความจริงกับอดีตสามี ก็ถูกบุญมีกันท่าตลอด

เมื่อฟักรู้เรื่องก็ปลอบให้ทำใจ เพราะเวลานี้อันตรายนัก บุญมีอาจคิดร้ายต่อเย็น เหมือนที่เคยทำกับตนก็ได้

“เอ็งทำถูกแล้วที่ไม่บุ่มบ่าม พวกเราก็แค่ขี้ข้า นับเป็นคนยังไม่ได้ เรื่องจะเอาผิดนายนั้นอย่าได้หมายเลย ยิ่งไม่มีหลักฐานด้วยแล้ว ยิ่งมองไม่เห็นหนทาง”

“ฉันรู้จ้ะ ว่าท่านเจ้าคุณคงไม่ฟังฉันแน่ แต่เห็นนังกลอยมันถูกฆ่ากับตา จะให้ฉันทนเงียบอยู่ก็ใจดำเกินคน แลคุณบุญมีโหดเหี้ยมเช่นนี้ หากเรานิ่งเฉย ก็ได้แต่รอวันเป็นอย่างนังกลอยเสียเท่านั้นเอง”

“ถ้ากระนั้น...ก็ต้องให้คนที่มีศักดิ์เสมอกับคุณบุญมี ช่วยฟ้องร้องต่อท่านเจ้าคุณแทนเรา จะได้มีน้ำหนักพอ”

“คุณหญิงน่ะหรือจ๊ะ ฉันเองก็อยากกราบเรียนท่านเหมือนกัน แต่คุณบุญมีก็เป็นคนที่คุณหญิงหามา ฉันเกรงว่าคุณหญิงจะไม่เชื่อฉันน่ะซีจ๊ะ ซ้ำร้าย...อาจจะชักนำเภทภัยมาสู่คุณหญิงก็เป็นได้”

“มีอยู่คนหนึ่งที่ไม่กลัวคุณบุญมี แลไม่ลังเลที่จะเล่นงานคุณบุญมีเป็นแน่”

คนที่ฟักหมายถึงก็คือสาลี่ เย็นเลยแอบส่งจดหมายสนเท่ห์ แจ้งว่ากลอยไม่ได้ฆ่าตัวตาย แต่ถูกฆ่า!

สาลี่หน้าซีดเผือด มั่นใจว่าบุญมีต้องมีส่วนกับเรื่องนี้ เลยตัดสินใจไปขอความช่วยเหลือจากพระมหาเทพ ให้ช่วยตามคนมาขุดศพกลอยกลางดึกของคืนเดียวกัน และส่งให้สัปเหร่อตรวจสอบ

“ตามกฎบัตรกฎหมาย ถ้าตายอย่างผิดธรรมดา สัปเหร่อต้องตรวจดูศพก่อนจะฝัง ในเมื่อฝังแล้วก็คงไม่มีกระไรดอก จะให้ขุดขึ้นมาอีกทำไมรึแม่สาลี่”

อ่านละครเรื่อง นางทาส ตอนที่ 12 วันที่ 7 มิ.ย.59

ละครเรื่องนางทาส บทประพันธ์โดย วรรณสิริ
ละครเรื่องนางทาส บทโทรทัศน์โดย บทกร
ละครเรื่องนางทาส กำกับการแสดงโดย กิตติศักดิ์ ชีวาสัจจาสกุล
ละครเรื่องนางทาส ผลิตโดย บริษัท ทีวีซีน แอนด์ พิคเจอร์ จำกัด
ละครเรื่องนางทาส ออกอากาศทุกวันจันทร์-อังคาร เวลา 20.20 น.
ติดตามชมละครเรื่องนางทาสได้ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ