อ่านละครเรื่อง นางทาส ตอนที่ 14 วันที่ 14 มิ.ย.59

อ่านละครเรื่อง นางทาส ตอนที่ 14 วันที่ 14 มิ.ย.59

นมแสงพยักหน้าเห็นด้วย “ข้อนี้นมก็สงสัยเจ้าค่ะ แต่ก็สืบไม่ได้ความกระไร แลที่พิกลสุดคือความเป็นมาของ พี่ชายกับตัวแม่บุญมี จนถึงตอนนี้ ก็รู้แต่เพียงว่าเปิดโรงฝิ่น เลี้ยงนักเลงไว้มาก แลเคยเป็นพวกอั้งยี่เท่านั้นเองเจ้าค่ะ แต่เป็นใครมาจากไหน เหตุใดถึงมาอยู่ที่นี่กลับ ไม่มีใครรู้เลย”

เรื่องของบุญมายังไม่ใครให้คำตอบได้ แต่เรื่องความสัมพันธ์ของเที่ยงกับบุญมี เย็นยืนยันได้

“เรื่องพี่เที่ยงกับคุณบุญมี บ่าวมั่นใจนะเจ้าคะ ขอเพียงคุณหญิงช่วยออกหน้าบอกท่านเจ้าคุณภายในวันสองวันนี้ น่าจะจับได้ไม่ยาก อย่างเมื่อวาน...บ่าวก็แอบเห็นพี่เที่ยงมางานศพคุณหนูรุ่ง เพียงแต่ระวังตัวไม่ให้ใครเห็นเท่านั้น”



“ข้อนี้คงไม่ต้องให้ฉันบอกท่านเจ้าคุณดอก เพราะแม่สาลี่เป็นคนบอกเสียเองแล้ว”

นมแสง เย็นและฟักตาโต ก่อนจะถอนใจยาวด้วยความเสียดาย ที่พลาดโอกาสจะแฉบุญมีอีกครั้ง

ooooooo

สาลี่ยังไม่รู้ตัวว่าจะถูกเล่นงาน มัวกระตือรือร้นจะพาสามีไปจับผิดบุญมี โดยมีบุญมาเป็นคนนำไปจนถึงเรือนหลังหนึ่ง บุญมีแสร้งตีหน้าตกใจ ละล่ำละลักแก้ตัวว่าไม่ได้เป็นชู้กับเที่ยง

“จับได้คาหนังคาเขาขนาดนี้ ยังจะตีหน้าซื่ออีกนังผู้ร้ายปากแข็ง ไร้ยางอาย อย่าช้าเจ้าค่ะท่านเจ้าคุณอีบุญมีมันคบชู้สู่ชาย เห็นอยู่คาตา รีบลากมันไปรับโทษให้สาสมกับความชั่วของมันเถิดค่ะ”

“คบชู้กระไรกัน แม่สาลี่อย่ามาปากชั่วใส่ความฉันนะ”

พระยาสีหโยธินโกรธมาก แต่ไม่ทันพูดอะไร บุญมีก็ควักกระดาษแผ่นหนึ่งออกมา

“เมื่อวันก่อน ท่านเจ้าคุณได้รับมอบหมายให้ซื้อปืนยาวจำนวนมากใช่หรือไม่เจ้าคะ”

“แม่บุญมีรู้เรื่องนี้ได้อย่างไร”

“กระดาษแผ่นนี้ เขียนไว้หมดว่ามีคนยื่นขายปืนยาวให้ท่านเจ้าคุณกี่คน แต่ละคนให้ราคาเท่าใด”

สาลี่หน้าเสีย สังหรณ์ว่าความผิดที่แอบคัดลอกความลับทางราชการอาจถูกเปิดเผย แล้วก็ถึงกับสะดุ้งเฮือก เมื่อเห็นแววตาแข็งกร้าวของสามี ทันทีที่อ่านข้อความในกระดาษแผ่นนั้นจบ

“ฉันไม่รู้เรื่องกระไรด้วยนะเจ้าคะท่านเจ้าคุณ ไม่เกี่ยวกับฉันเลยนะเจ้าคะ”

“แล้วนี่มันลายมือผู้ใดกัน แม้แต่คำที่แม่สาลี่เขียนผิดประจำก็ยังตรงกัน ยังจะกล้าบอกว่าไม่เกี่ยวข้องอีกรึ”

หลักฐานคาตาของสามี ทำให้สาลี่อึกๆอักๆ บุญมีเลยฉวยโอกาสยุแยง

“ฉันสงสัยมานานแล้ว ว่าที่แล้วมา ทำไมท่านเจ้าคุณถึงถูกกล่าวหาว่าทุจริตคิดไม่ซื่อ จนไม่นานมานี้ ฉันเห็นแม่สาลี่มีพิรุธ จึงตามสืบดู จนรู้ว่าแม่สาลี่แอบคัดลอกความลับในราชการมาขาย”

สาลี่หน้าซีดเผือด จ้องบุญมีด้วยความเคียดแค้น แต่อีกฝ่ายก็ไม่ยี่หระ ลอยหน้าลอยตาปั้นน้ำเป็นตัว

“ฉันตามต่อ จนรู้ว่าคนที่สมรู้ร่วมคิดกับแม่สาลี่อยู่ที่เรือนนี้ คราแรกตั้งใจจะมาว่ากล่าวโดยดี แต่บนเรือนกลับไม่มีใครอยู่ เหลือแต่กระดาษแผ่นนี้ไว้เป็นหลักฐานเท่านั้น”

“ไม่จริง! เอ็งรวมหัวกับอ้ายเที่ยงใส่ความข้า”

“ใครใส่ความใครกันแน่ แม่สาลี่หักหลังท่านเจ้าคุณแท้ๆ ยังกล้าปั้นน้ำเป็นตัวหาว่าฉันคบชู้อีกรึ นี่คงกะใส่ร้ายฉันเพื่อกลบเกลื่อนความชั่วของตัวเองล่ะซี”

พระยาสีหโยธินทนฟังต่อไปไม่ไหว ตวัดมือตบหน้าสาลี่ฉาดใหญ่ ก่อนจะส่งตัวให้นครบาลดำเนินคดี แอบรีบตามไปเยี่ยมถึงหน้าห้องขัง และถึงกับร้องไห้โฮเมื่อเห็นสภาพเจ้านายสาว

“เป็นอย่างนี้ได้อย่างไรเจ้าคะ เมื่อเช้าแม่คุณของบ่าวยังมั่นอกมั่นใจว่าจะจับผิดอีนังบุญมีได้อยู่เลย แล้วเหตุใดกลายเป็นติดคุกติดตะรางไปเสียได้”

“ข้าก็ไม่รู้เหมือนกัน จนป่านฉะนี้ ข้ายังไม่เข้าใจเลยว่ามันเกิดขึ้นได้อย่างไร”

“แล้วท่านเจ้าคุณเล่าเจ้าคะ ทำไมท่านเจ้าคุณถึงไม่ช่วยคุณสาลี่”

สาลี่อ้ำๆอึ้งๆ พูดไม่ออกว่าตนก็ทำผิด จนสามีต้องอับอาย

“เอ็งอย่าเพิ่งถามเลย เอาไว้วันหน้า ข้าจะเล่าให้ฟังเอง เพลานี้...คุณพระมหาเทพกำลังช่วยข้าอยู่”

แต่ความหวังของสาลี่ก็ต้องพังทลาย เมื่อพระมหาเทพเจรจาไม่สำเร็จ

“ฉันทำกระไรไม่ได้มากดอก แต่ถึงอย่างไรฉันก็ต้องช่วยแม่สาลี่แน่ สำคัญที่แม่สาลี่ อย่าซัดทอดฉันก็แล้วกัน!”

สาลี่พยักหน้า ละล่ำละลักรับปาก “ฉันรู้นิสัยคุณพระดี ต่อให้กินดีหมีหัวใจเสือมา ฉันก็ไม่กล้าดอก”

“ดี...เรารู้จักกันมานาน ฉันไม่อยากฆ่าปิดปากแม่สาลี่!”

ooooooo

พระมหาเทพร้อนรนเป็นอย่างมาก ไม่อยากเชื่อ ว่าความลับที่เคยร่วมกระทำกับสาลี่จะถูกแฉแบบนี้ ชะรอยต้องมีหนอนบ่อนไส้เป็นแน่ แต่ก็ไม่รู้จะไปควานหาตัวที่ไหน

บุญมาไม่ได้เสนอตัวหาหนอนบ่อนไส้ แต่เดินแผนขั้นต่อไปด้วยการดึงคุณพระหนุ่มมาเป็นพวก

“จะเป็นใครไม่สำคัญดอกขอรับ ที่สำคัญคือคุณพระไม่ถูกซัดทอด แลงานการคุณพระยังดำเนินต่อไปได้ก็พอ”

“นี่พ่อบุญมารู้ข่าวแล้วรึ ทำไมรวดเร็วนัก หรือว่าเอ็งคือคนที่หักหลังแม่สาลี่”

“อย่ากลัวไปเลยขอรับ กระผมไม่ได้เป็นศัตรูกับคุณพระ แลยังช่วยงานการคุณพระเหมือนเดิม”

“ช่วยรึ...แม่สาลี่เป็นหมากสำคัญของข้า ที่ทำให้ข้าได้เปรียบผู้อื่น เอ็งทำเช่นนี้แล้วข้าจะไม่เสียหายรึ”

บุญมีซึ่งมาถึงทันได้ยินประโยคสุดท้าย โพล่งขึ้นแทนพี่ชาย

“จะยากกระไรเล่าคุณพระ คุณพระก็แค่หาหมากตัวใหม่มาเล่นแทนนังสาลี่ก็เท่านั้นเอง”

พระมหาเทพไม่ใช่คนโง่ เพียงไม่กี่อึดใจก็เข้าใจเรื่องทั้งหมด ยิ้มร่าเมื่อคิดว่าคงไม่ต้องสนใจสาลี่อีกต่อไป เพราะมีบุญมีกับบุญมา สองพี่น้องที่จะช่วยให้งานทุจริตทุกอย่างในวันหน้าผ่านไปด้วยดี

บุญมีกับบุญมาสะใจมากที่ทุกอย่างเป็นไปตามแผน ต่างจากเที่ยง ที่คิดว่าสถานการณ์ยังไม่น่าไว้ใจ

“เรื่องครานี้แค่โชคดี ถ้ามิใช่คุณสาลี่จ้างวานนายบุญมา เราอาจพลาดท่าไปแล้วก็ได้”

บุญมาพยักหน้าเห็นด้วย “ที่อ้ายเที่ยงพูดมาก็ถูก จากนี้เราจะจัดการอย่างไรกับอ้ายท่านเจ้าคุณดี ในเมื่อพ่อรุ่งตายแล้ว แผนการจะยักย้ายสมบัติของอ้ายท่านเจ้าคุณมาเป็นของเราโดยอาศัยพ่อรุ่งก็คงทำไม่ได้อีก”

บุญมีแสยะยิ้มร้าย ก่อนบอกถึงสาเหตุที่ไปเข้าพวกกับพระมหาเทพ ว่าจะหาทางป้ายความผิดให้สามี แต่เที่ยงกลับไม่เห็นด้วย เพราะเห็นว่าแผนยังมีช่องโหว่

“แผนการจะลากท่านเจ้าคุณให้มาเกี่ยวข้องกับการฉ้อฉลของคุณพระนั้นดีก็จริง แต่ก็เท่ากับคุณพระมหาเทพต้องติดร่างแหไปด้วย แล้วมีรึ...ที่คุณพระจะไม่ขัดขวางเรา”

สองพี่น้องอั้งยี่ทึ่งมากในสติปัญญาของเที่ยง และก็ถึงกับพูดไม่ออก เมื่อได้ยินประโยคต่อมา

“กระผมว่าเราคุยกับคุณพระตามตรงจะดีกว่า รอจนกว่าคุณพระกินอิ่มหนำเมื่อใด ค่อยโยนความผิดให้ท่านเจ้าคุณ คนอย่างพระมหาเทพ ชั่วช้า เป็นมิตรคิดทุรยศ ย่อมไม่ลังเลจะช่วยเรา แลยังแนบเนียนกว่าพวกเราทำเองเสียอีก”

บุญมาอึ้งไปอึดใจ ก่อนจะหัวเราะชอบใจ “เอ็งก็ฉลาดเหมือนกันนี่นาอ้ายเที่ยง ทำตัวเป็นจระเข้ขวางคลองอยู่ได้ตั้งนานสองนาน ถ้ายอมช่วยพวกข้าเสียแต่แรกก็สบายไปแล้ว”

“ที่กระผมยอมช่วย ก็เพราะต้องการล้างแค้นให้พ่อรุ่งเท่านั้นขอรับ”

ท่าทางเป็นเดือดเป็นแค้นของเที่ยง ทำให้บุญมีสาแก่ใจมาก ทิ้งท้ายเสียงเหี้ยม

“เอ็งมันหัวอกเดียวกับข้านั่นล่ะวะอ้ายเที่ยง พวกมันทุกคนจะต้องชดใช้คืนให้พวกเราเป็นร้อยเท่าทวีคูณ!”

ooooooo

อาการของแดงดีขึ้นเรื่อยๆ จนเกือบหายเป็นปกติ เลยมีแรงแผลงฤทธิ์ อาละวาดเอาแต่ใจจะกินน้ำแข็งไสในตลาด จนบ่าวไพร่ไม่มีใครเอาอยู่ เย็นทนไม่ไหว ตัดสินใจช่วยไกล่เกลี่ยและเกลี้ยกล่อม จนแดงเกือบสงบ แต่เพียงไม่นานก็ต้องกระเจิงกันทั้งเรือน เมื่อบุญมีกับม้วนโผล่มาขัดจังหวะ

“อย่าไปหลงกลพวกมันค่ะคุณแดง พวกมันขี้เกียจสันหลังยาว ไม่อยากไปหาน้ำแข็งให้คุณแดง เลยวางอุบายมาหลอกล่อคุณแดงต่างหากเล่าคะ”

อ่านละครเรื่อง นางทาส ตอนที่ 14 วันที่ 14 มิ.ย.59

ละครเรื่องนางทาส บทประพันธ์โดย วรรณสิริ
ละครเรื่องนางทาส บทโทรทัศน์โดย บทกร
ละครเรื่องนางทาส กำกับการแสดงโดย กิตติศักดิ์ ชีวาสัจจาสกุล
ละครเรื่องนางทาส ผลิตโดย บริษัท ทีวีซีน แอนด์ พิคเจอร์ จำกัด
ละครเรื่องนางทาส ออกอากาศทุกวันจันทร์-อังคาร เวลา 20.20 น.
ติดตามชมละครเรื่องนางทาสได้ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ