อ่านละครเรื่อง นางทาส ตอนที่ 16 วันที่ 19 มิ.ย.59

อ่านละครเรื่อง นางทาส ตอนที่ 16 วันที่ 19 มิ.ย.59

คำสั่งเสียสุดท้ายของฟัก คือให้เย็นอย่าดึงมีดจากท้องเป็นอันขาด และหาวิธีซ่อนศพของเธอ ด้วยการโยนลงน้ำ เผื่อในภายหน้า จะได้เก็บหลักฐานทั้งหมด เอาผิดกับพระมหาเทพกับพวก!

เย็นกระเสือกกระสนไปจนถึงนครบาล แต่ไม่กล้าไปแจ้งความ ได้แต่อดทนรอให้ถึงเวลาอันควร จึงจะออกไป ส่วนเที่ยง...หลังช่วยพวกเย็นให้หนีไปได้ ก็เกือบถูกฆ่า โชคดีที่บุญมีตามมาทัน เลยช่วยไว้ได้ทันเวลา แต่กระนั้น...ก็ถูกล่ามขังไว้ เตรียมลงโทษ โทษฐานขัดขวางแผนการทั้งหมด

ด้านพระยาสีหโยธิน...ยังไม่รู้ชะตากรรมของเย็น มัววิตกกังวลกับข้อร้องเรียน และความกดดันจากเหล่าลูกขุน ให้เขาเตรียมหาหลักฐานมาแก้ต่างความผิดของตัวเอง เมื่อสาลี่ทราบเรื่องก็รีบไปดักรอ แต่ยังไม่กล้าเสนอตัวช่วย เกรงจะถูกเกลียดขี้หน้ากว่าเดิม เพราะตนเคยแอบคัดลอกความลับทางราชการไปหลายรอบ



พระยาสีหโยธินคิดว่าอดีตเมียน้อยคนสวยกลัวอดตาย หากตนถูกดำเนินคดี เลยปลอบเสียงอ่อน

“แม่สาลี่ไม่ต้องกลัวนะ ฉันคุยกับคุณหญิงแล้ว แม้ครานี้ฉันจะต้องโทษ แต่ก็คงมีทรัพย์สินเหลืออยู่ไม่น้อย คุณหญิงจะแบ่งให้แม่สาลี่ตามสมควร แม่สาลี่ไม่ลำบากดอก”

“ท่านเจ้าคุณห่วงใยฉัน ไม่โกรธเคืองฉันแล้วหรือเจ้าคะ”

ท่านเจ้าคุณส่ายหน้าช้าๆ ถอนใจยาว “เรื่องมันเกิดมานานมากแล้ว แลแม่สาลี่ก็ได้รับโทษทัณฑ์สาสมกับความผิดแล้ว ฉันจะโกรธเคืองต่อไปก็ดูจะใจร้ายเกินไป แต่ที่ฉันจะจดจำได้ไม่เปลี่ยน คือแม่สาลี่เป็นเมียแรกของฉัน เป็นผู้หญิงคนแรกที่ฉันรัก แล้วฉันจะทอดทิ้งให้แม่สาลี่ลำบากได้อย่างไรเล่า”

สาลี่ดีใจจนน้ำตาคลอ “ท่านเจ้าคุณไม่ต้องกลัวนะเจ้าคะ ฉันมีทางช่วยท่านเจ้าคุณ ฉันจะไม่ยอมให้ท่านเจ้าคุณต้องรับโทษในความผิดที่ท่านเจ้าคุณไม่ได้ก่อเป็นอันขาด”

“ขนาดฉัน...ยังใกล้จะจนปัญญาเข้าไปทุกที แม่สาลี่อยู่แต่ในเรือน จะช่วยกระไรฉันได้”

อดีตเมียน้อยคนสวยอึกๆอักๆ อยากสารภาพความจริงจะแย่ แต่ก็เกรงจะทำให้เสียเรื่อง จังหวะเดียวกันนั่นเอง...ปีติก็มาตามท่านเจ้าคุณกลับเรือนใหญ่ เพราะแย้มมีเรื่องสำคัญจะแจ้งเกี่ยวกับเย็นและบุญมี!

ความจริงเรื่องบุญมีเป็นคนร้าย วางแผนจับตัวเย็นกับฟัก ทำให้พระยาสีหโยธินถึงกับพูดไม่ออก จนแย้มเริ่มใจไม่ดี แต่กระนั้น...ก็ไม่ยอมแพ้ พยายามหว่านล้อมและหาเหตุผลมาสนับสนุน

“ฉันนึกอยู่แล้วว่าท่านเจ้าคุณคงไม่เชื่อ ถึงเลือกจะปิดท่านเจ้าคุณมาตลอด แต่ที่ต้องบอกเพลานี้ ก็เพราะมีข้อสงสัยมากมายที่ล้วนชี้ว่าแม่บุญมีไม่หวังดีกับคนในเรือนเจ้าค่ะ”

พระยาสีหโยธินคิดหนัก นมแสงซึ่งตามมาแจ้งข่าวจากนครบาล ต้องช่วยพูด

“พอคุณหญิงให้แรมส่งจดหมายมาบอก ฉันก็รีบแจ้งนครบาลแลพาคนตามไป แต่กว่าจะถึงก็ดึกดื่น พอขึ้นเรือนไป ก็ไม่เห็นเย็นกับฟักแล้ว เหลือแต่ร่องรอยการต่อสู้และรอยเลือด ฉันถึงกลับมาแจ้งคุณหญิงนี่ล่ะเจ้าค่ะ”

“แต่ก็เพียงคุณหญิงกับนมแสงสงสัย ฉันฟังความข้างเดียวไม่ได้ดอกนะ” ท่านเจ้าคุณแย้งเครียดๆ

“ฉันทราบค่ะ แต่เพลานี้แม่บุญมีไม่อยู่เรือน ไต่ถามบ่าวไพร่แล้ว ออกไปเมื่อวาน ป่านนี้ยังไม่กลับเลยเจ้าค่ะ!”

ooooooo

ไม่มีใครเห็นบุญมีจริงๆ แต่ที่ทุกคนไม่รู้คือเมียน้อยคนสวยของท่านเจ้าคุณกลับมานานแล้ว ซ่อนตัวบนเรือน และส่งม้วนไปสอดแนมที่เรือนใหญ่ และทันทีที่รู้ว่าแย้มแอบสงสัย ก็ตัดสินใจจะจับแดงไปเป็นตัวประกัน!

ม้วนตะลึงมาก ไม่อยากเชื่อว่าเจ้านายสาวที่รับใช้มานานนับสิบปีจะโหดเหี้ยมถึงเพียงนี้ แต่ไม่ทันขัดขวาง ก็ถูกปีติจับได้เสียก่อน และถูกนำตัวไปให้พระยาสีหโยธินกับแย้มสอบสวน

“บ่าวไม่รู้เจ้าค่ะ ไม่รู้กระไรจริงๆเจ้าค่ะ”

“จะไม่รู้ได้อย่างไร ก็เห็นอยู่ว่าก่อนจะไปหาคุณแดง แม่ม้วนคุยกับคุณบุญมีตั้งนานสองนาน” ปีติโวยลั่น

ม้วนกลัวมาก ลนลานก้มกราบท่านเจ้าคุณกับคุณหญิง “บ่าวโง่เง่า ไม่รู้เท่าทันคุณบุญมีจริงๆเจ้าค่ะ แลหากรู้ว่าคุณ...เอ่อ...อีนังบุญมีมันชั่วช้าสารเลวเช่นนี้ บ่าวจะไม่มีวันรับใช้มันดอกเจ้าค่ะ”

พระยาสีหโยธินเจ็บใจมากที่คาดคั้นอะไรจากม้วนไม่ได้ ตัดสินใจบุกถึงโรงฝิ่นของบุญมา ตามคำบอกเล่าของนมแสง แต่ก็ต้องผิดหวัง เพราะบุญมายกพวกไปซ่อนตัวที่อื่นแล้ว

และสถานที่ที่พวกบุญมาหนีไปซ่อนตัวคือเรือนพระมหาเทพ โดยมีเคราคอยเฝ้าห่างๆ พระมหาเทพยังบาดเจ็บจากแผลที่โดนฟักแทง เลยอารมณ์ไม่ดี ยิ่งเห็นหน้าเที่ยง ซึ่งถูกจับมัดกับเสา ยิ่งของขึ้น

“ข้าจะวางใจกว่านี้ ถ้าไม่มีตัวอุบาทว์จัญไรมาเหยียบเรือน”

“ตัวอุบาทว์ไม่มีดอกขอรับ มีแต่ตัณหาราคะของคุณพระเองต่างหาก ที่นำพาความอุบาทว์มาสู่เรือน”

“มึงหุบปากเลยอ้ายเที่ยง! กูไม่ฆ่ามึงก็ดีเท่าไหร่แล้ว”

“จะฆ่าตอนนี้ก็ยังทันนะขอรับ กระผมหนีไปไหนไม่ได้อยู่แล้ว”

เที่ยงปะทะคารมกับพระมหาเทพอย่างดุเดือด ก่อนจะต้องหุบปากฉับ เมื่อบุญมีขู่จะฆ่าเย็น!

บุญมีได้ทำตามที่ขู่จริงๆ ด้วยการไปดักรอถึงนครบาล จังหวะเดียวกับที่เย็นโผล่มาแจ้งความพอดี

“นังคนนี้มันเป็นบ้าน่ะจ้ะ เจอใครก็เที่ยวไปฟ้องว่ามีคนจะฆ่า จนวุ่นวายมาหลายคราแล้ว วันนี้หนีออกจากเรือน ฉันนึกแล้วว่าต้องมาก่อเรื่องที่นครบาล จึงรีบตามมาน่ะจ้ะ”

“ไม่จริงเจ้าค่ะ ฉันไม่ได้บ้า ถ้าบ้าจะคุยรู้เรื่องหรือเจ้าคะ ฉันชื่อเย็น เป็นทาสบ้านท่าน...”

บุญมีไม่รอให้เย็นพูดจบ โพล่งขึ้น “แม่แดง...ลูกเอ็งรออยู่ รีบกลับเรือนกับข้าเถิด”

เย็นตกใจมาก หน้าซีด ไม่คิดมาก่อนว่าบุญมีจะล่วงรู้ความลับนี้

“ว่าอย่างไรล่ะนังเย็น แม่แดงเลือดในอกเอ็งข้าช่วยดูแลมาพักใหญ่แล้ว เอ็งไม่คิดอยากกลับไปเจอลูกบ้างรึ”

คำขู่ของบุญมีทำให้เย็นเครียดจัด ลังเลเรื่องแจ้งความ จนบุญมีย่ามใจ ขู่เสียงเข้ม

“นึกถึงลูกให้มาก กลับไปกับข้าเถิด อย่าสร้างความเดือดร้อนให้คนอื่นเลย”

ในที่สุดเย็นก็ยอมกลับไปกับบุญมี แต่กระนั้น...ก็ไม่วายสงสัยเรื่องความลับของแดง

“คุณบุญมีรู้เรื่องคุณแดงมานานแล้วหรือเจ้าคะ”

“ก็นานกว่าที่อีฟักมันหลอกข้าว่านอนเป็นผัก จนข้าตายใจน่ะล่ะ ที่จริง...ก็ต้องชมพวกเอ็งที่อดทนได้ขนาดนี้”

“แต่ความอดทนของบ่าว ก็คงเปรียบกับความโหดร้ายของคุณบุญมีไม่ได้ดอกเจ้าค่ะ คุณบุญมีรู้ทั้งรู้ว่าคุณแดงเป็นลูกบ่าว ก็ยังสั่งสอนให้คุณแดงเกลียดชัง แลก้าวร้าวกับบ่าวตลอด คุณต้องการกระไรกันแน่เจ้าคะ”

“ก็ต้องการเห็นเอ็งทุกข์ทรมานใจ ต้องทนดูลูกในไส้ใกล้นรก เพราะจิกหัวด่าแม่บังเกิดเกล้าน่ะซี สะใจข้านัก!”

“บ่าวเคยนึก ว่าคนร้ายกาจที่สุดในเรือนคือคุณสาลี่ แต่ไม่อาจเทียบกับคุณบุญมีได้เลย”

“ในเมียท่านเจ้าคุณสี่คน โง่ที่สุดก็คือเอ็ง เจ้าเล่ห์มารยาสาไถยที่สุดก็นังสาลี่ แต่โหดเหี้ยมใจดำที่สุด ไม่ใช่ข้าดอกนะ แต่เป็นนังคุณหญิง คนที่เอ็งรักและเทิดทูนหนักหนาต่างหาก”

เย็นหน้าเสีย บุญมียิ่งสะใจ “คิดดูเถิด แย่งลูกเอ็งมาอย่างหน้าไม่อาย เอ็งก็น้ำท่วมปาก บอกใครไม่ได้ แลยังโยนบุญคุณมารัดคอเอ็ง แม้แต่ข้า ยังหน้าหนาไม่พอจะทำได้เลย!”

ooooooo

อ่านละครเรื่อง นางทาส ตอนที่ 16 วันที่ 19 มิ.ย.59

ละครเรื่องนางทาส บทประพันธ์โดย วรรณสิริ
ละครเรื่องนางทาส บทโทรทัศน์โดย บทกร
ละครเรื่องนางทาส กำกับการแสดงโดย กิตติศักดิ์ ชีวาสัจจาสกุล
ละครเรื่องนางทาส ผลิตโดย บริษัท ทีวีซีน แอนด์ พิคเจอร์ จำกัด
ละครเรื่องนางทาส ออกอากาศทุกวันจันทร์-อังคาร เวลา 20.20 น.
ติดตามชมละครเรื่องนางทาสได้ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ