อ่านละครเรื่อง นางทาส ตอนที่ 17(ตอนอวสาน) วันที่ 24 มิ.ย.59

อ่านละครเรื่อง นางทาส ตอนที่ 17(ตอนอวสาน) วันที่ 24 มิ.ย.59

ปีติเห็นท่าไม่ดี กลัวเรื่องไปกันใหญ่ เลยเชิญตัวสาลี่ พยานคนสำคัญอีกคนมาให้การ สร้างความตื่นตะลึงให้แก่คนทั้งศาล โดยเฉพาะพระมหาเทพ ที่สังหรณ์ใจว่าจะดิ้นไม่หลุด

“อิฉันชื่อสาลี่...เมื่อหลายปีก่อนเคยต้องโทษ ฐานเอาความลับในข้อราชการไปเปิดเผย แต่ที่อิฉันไม่ได้บอก คือความลับเหล่านั้น อิฉันเอาไปให้พระมหาเทพผู้นี้เจ้าค่ะ”

พระมหาเทพหน้าซีดเผือด ยิ่งเมื่ออนุภรรยาคนสวยของเกลอรักเปิดกล่องหยิบกระดาษปึกใหญ่บันทึกหลักฐานสำคัญจะเอาผิด ยิ่งร้อนรน นั่งแทบไม่ติด แต่สาลี่ก็ไม่ยี่หระ ให้การเสียงเรียบ



“อิฉันอาศัยความเป็นเมียพระยาสีหโยธิน ขโมยความลับของราชการมาให้พระมหาเทพหลายครา แต่ก็ได้คัดลอกทำสำเนาเอาไว้ไม่น้อย เพื่อป้องกันไม่ให้พระมหาเทพผู้นี้หักหลังเอาได้...นี่เป็นใบแสดงราคาขายปืนให้กลาโหมของแต่ละกัมปานี พระมหาเทพรู้ว่ากัมปานีอื่นให้ราคาเท่าใด จึงเสนอราคาให้ต่ำกว่าจนได้งานไปเจ้าค่ะ”

คำให้การของสาลี่ ทำให้พระมหาเทพดิ้นไม่หลุด แต่การเสียสละของเธอ ก็ทำให้พระยาสีหโยธินใจไม่ดี

“รู้หรือไม่ว่าแม่สาลี่ทำแบบนี้ อาจต้องโทษถึงตัดคอได้”

“ทราบเจ้าค่ะ...แต่ฉันยอมให้ท่านเจ้าคุณรับโทษในความผิดที่ท่านเจ้าคุณมิได้ก่อไม่ได้”

“แม่สาลี่ตัดสินใจเช่นนั้นแล้ว เหตุใดถึงไม่บอกฉันก่อนหน้านี้”

สาลี่น้ำตาคลอ สารภาพบาปในใจอย่างหมดอาย “เพราะฉันกลัวท่านเจ้าคุณจะเกลียดฉันน่ะซีเจ้าคะ แค่ฉันหักหลังท่านเจ้าคุณก็ผิดนักแล้ว หากท่านเจ้าคุณรู้ว่าฉันทำมามากมายหลายครา แลทำไปเพื่อหาเงินทองเข้าตัว ท่านเจ้าคุณอาจจะเกลียดจนไม่ให้อภัยฉัน ฉันยอมตาย ดีกว่ายอมให้ท่านเจ้าคุณเกลียดเจ้าค่ะ”

“ฉันอาจจะโกรธเคืองแม่สาลี่ แต่จะเกลียดได้อย่างไร ในเมื่อแม่สาลี่รักฉันออกปานนี้”

“หากครานี้ฉันไม่ตาย ฉันขอกลับมากราบขอโทษท่านเจ้าคุณอีกครั้งนะเจ้าคะ”

“ฉันไม่มีกระไรจะยกโทษให้ เพราะความรักที่แม่สาลี่มีให้ฉัน มันเกินกว่าความผิดทั้งปวงแล้ว”

ooooooo

คำให้การของสาลี่ ทำให้พระมหาเทพกลายเป็นผู้ต้องหาอย่างมิต้องสงสัย แต่ที่คาใจคณะลูกขุน คงหนีไม่พ้นเรื่องเอกสารและตราประทับปลอมของพระยาสีหโยธิน จะหาทางพิสูจน์เช่นไร

สาลี่อยากล้างมลทินให้สามี เลยตัดสินใจเล่าเรื่องในอดีต และให้ลองตราประทับของจริง ซึ่งมีรอยบิ่น เพราะเธอทำตกพื้นเมื่อหลายปีก่อน จนพระมหาเทพต้องรับผิดอีกข้อหา คือปลอมแปลงเอกสารสำคัญของราชการ

จบคำตัดสิน เจ้าหน้าที่ก็กรูกันจับตัวพระมหาเทพ ซึ่งโวยลั่น

“ปล่อยกู! อย่ามาแตะต้องตัวกู อีโง่! มึงสารภาพทำกระไร อยากตายเพื่อช่วยผัวนักรึ ทั้งที่มึงก็ไม่ต่างจากกู”

“ต่างค่ะ ฉันเป็นคนเลว แต่คนเลวอย่างฉันก็ยอมตายได้เพื่อคนที่ฉันรัก แต่คนเลวอย่างคุณพระนั้น...”

“กูขอสาปแช่งมึง ให้มึงถูกบั่นคอหัวหาย...อีแพศยา!”

แม้คำให้การของสาลี่จะเอาผิดพระมหาเทพได้ แต่ตัวเธอเองนั้นก็โดนโทษหนักไม่แพ้กันคือต้องเข้าคุก พระยาสีหโยธินเป็นห่วงเมียน้อยคนสวยมาก แต่ก็ทำอะไรไม่ได้แล้ว นอกจากปลอบให้สบายใจ

“พ้นโทษเมื่อใด เรากลับมาอยู่ด้วยกันอีกเถิดนะ ฉันจะยกย่องแม่สาลี่ให้เหมือนที่เคยเป็นมา”

“ท่านเจ้าคุณไม่กลัวคำครหาว่ามีเมียเป็นคนขี้คุกหรือเจ้าคะ”

“ปากคน ฉันห้ามไม่ได้ดอก แลฉันหากลัวไม่ ฉันกลัวก็แต่จะไม่ได้อยู่กับแม่สาลี่อีกเท่านั้น ฉันจะรอนะแม่สาลี่”

พระยาสีหโยธินรักษาคำพูดอย่างดี แม้เวลาจะผ่านไปครบขวบปี เขาก็ไม่เปลี่ยนใจ หมั่นไปเยี่ยมสาลี่ถึงในคุกสม่ำเสมอ เช่นเดียวกับแอบ บ่าวคนสนิทที่แวะเวียนไปส่งสำรับกับข้าวทุกวันไม่เคยขาดแม้แต่วันเดียว

สถานการณ์ของเย็นก็ดีขึ้นมาก ความสัมพันธ์ฉันแม่ลูกกับแดงก็ดำเนินไปด้วยดี ต่างจากเที่ยง แม้เวลาจะล่วงเลยไปเป็นปีแล้ว ก็ยังทำใจได้ไม่ดีนัก ทั้งเรื่องรุ่งและบุญมี เย็นเห็นว่าเขาจะอพยพไปอยู่บ้านนอก เลยแวะไปร่ำลา พร้อมกับอวยพรให้เขาเริ่มต้นชีวิตใหม่กับใครสักคน

เที่ยงถอนใจยาว ส่ายหน้าน้อยๆ “ข้าไม่คิดจะออกเรือนกับใครแล้ว แม้ข้าจะไม่ได้รักคุณบุญมี แต่ข้าก็ติดค้างคุณบุญมีมากนัก ข้าจะไม่ขอมีใครอีก...”

แอบเสียใจมาก ไม่ได้ไปส่งเที่ยง พระยาสีหโยธินบ่นเสียดายแทน ก่อนจะลืมเรื่องเที่ยงไปเลย เมื่อบ่าวหนุ่มๆ มาแจ้งว่ามีคนมาขอพบ พร้อมมีดสั้นประจำตระกูลของเขา!

ooooooo

ยืนนั่นเอง ที่นำมีดสั้นมาตามหาเจ้าของ พระยาสีหโยธินตื่นเต้นดีใจมาก ที่ได้เจอมิตรแท้ในยามยากอีกครั้ง พร้อมกับนึกทึ่ง เมื่อเห็นท่าทางภูมิฐานของอีกฝ่าย ยืนก็ยินดีไม่แพ้กันที่ได้เจอ เพราะมีบางอย่างอยากขอให้ช่วย

“พูดตามตรงนะพี่สิงห์ สิบกว่าปีก่อน บ้านฉันยากจนนัก ต้องขายน้องสาวมาเป็นทาสเขา ตอนนี้ฉันมั่งมีแล้ว ก็อยากจะไถ่ตัวน้องสาวกลับบ้าน จะได้เลี้ยงดูให้สุขสบายเสียที”

“ก็ดีซี แล้วติดขัดตรงที่ใดรึ”

“มีครั้งหนึ่งพ่อฉันเจ็บป่วย ฉันเลยไปขอเบี้ยจากน้อง แต่ฉันกลัวพวกขุนน้ำขุนนางนัก จึงต้องลอบเข้าไป น้องฉันให้เครื่องประดับมาแทน แต่จู่ๆก็มีคนตะโกนด่าแลไล่จับฉันไปลงโทษ ฉันหนีไม่คิดชีวิตเลยกว่าจะรอดมาได้ พูดแล้วยังกลัวจับใจ ไม่กล้าไปเหยียบเรือนนั้น

คนเดียวอีกแล้ว พี่สิงห์ก็เป็นข้าราชการ พอจะช่วยเป็นคนกลางได้หรือไม่”

เรื่องราวจากปากยืน ทำให้พระยาสีหโยธินเงียบไปอึดใจ เพราะฟังดูคุ้นหูอย่างบอกไม่ถูก แล้วก็ถึงกับตะลึงตาค้าง เมื่อยืนบอกว่าน้องสาวที่ตั้งใจมาไถ่ตัวชื่อเย็น!

เย็นดีใจมากได้เจอพี่ชายอีกครั้ง โดยมีสายตารู้สึกผิดของพระยาสีหโยธินมองตามไม่ห่าง และในที่สุดก็อดรนทนไม่ไหว ต้องไประบายกับแย้ม ถึงความเข้าใจผิดที่ผ่านมาหลายปี

“ตั้งแต่เกิดมา ฉันไม่เคยรู้สึกว่าตัวเองเลวเท่านี้เลย เพราะความหูเบาของฉันแท้ๆถึงได้ทำร้ายทำลายชีวิต

แม่เย็นมาสิบกว่าปี ทั้งที่แม่เย็นพูดความจริง แต่อคติก็บังตาฉันจนทำเรื่องร้ายกาจลงไป”

“เรื่องก็ผ่านมานานมากแล้ว เย็นคงไม่ได้โกรธเคืองกระไรท่านเจ้าคุณแล้วล่ะเจ้าค่ะ”

“ไม่โกรธเคือง แต่มิได้หมายความว่าเรื่องชั่วที่ฉันกระทำจะหายไปนะคุณหญิง”

“ถ้ากระนั้น...ท่านเจ้าคุณก็ชดเชยให้เย็นซีเจ้าคะ ถือเสียว่าแทนคำขอโทษก็ยังดี”

“สายไปแล้วล่ะคุณหญิง พ่อยืนไถ่ตัวเย็นแล้วก็จะพากลับไปด้วยกันเลย เพลานี้พ่อยืนมั่งมี เย็นกลับไปก็คงสุขสบาย แล้วจะทนอยู่กับคนหูเบาอย่างฉันไปเพื่อกระไร...”

แย้มพยายามกล่อมอีกหลายยก แต่จนแล้วจนรอด พระยาสีหโยธินก็ไม่ยอมปรับความเข้าใจกับเย็น ได้แต่ปล่อยให้พี่น้องซึ่งพลัดพรากกันมานาน พูดคุยกันเต็มที่ ส่วนตัวเองพาแย้มกับแดงไปเดินเที่ยวตลาด

ท่าทางห่อเหี่ยวของสามี ทำให้แย้มสงสาร คะยั้นคะยอให้ขอคืนดีกับเย็นอีกครั้ง

“คุณหญิงก็รู้ว่าฉันทำกับเย็นไว้มาก เพลานี้เย็นเป็นไทแล้ว จะให้ฉันหน้าด้านไปขอให้เขาอยู่ต่อรึ”

“แล้วท่านเจ้าคุณจะปล่อยให้เย็นไปทั้งอย่างนี้หรือเจ้าคะ ถ้าเย็นอยากไปจริง เราก็คงห้ามไม่ได้ แต่ มิใช่ปล่อยให้กลับไปเพราะน้อยเนื้อต่ำใจที่ท่านเจ้าคุณไม่ทัดทาน แล้วจะไม่มาเสียใจทีหลังหรือเจ้าคะ”

แดงช่วยพูดอีกแรง เพราะยังทดแทนบุญคุณแม่แท้ๆไม่หมด พระยาสีหโยธินเลยเกิดฮึด รีบกลับเรือนไปหาอดีตเมียน้อยคนโปรด เย็นรออยู่แล้ว เพื่อขออนุญาตกลับไปเยี่ยมพ่อแม่และหลานๆ แต่เขากลับเข้าใจผิด คิดว่าเธอจะขอลากลับไปอยู่บ้านเลย เพราะพี่ชายมาไถ่ตัวให้เรียบร้อยแล้ว

“ฉันขอโทษแม่เย็น ขอโทษสำหรับความหูเบา ความโหดร้ายที่กระทำต่อแม่เย็น ฉันไม่หวังให้แม่เย็นอภัยดอกนะ แต่ฉันอยากบอกให้แม่เย็นรู้ ว่าฉันรักแม่เย็น มิว่าฉันจะเสียใจ แค้นใจเพราะแม่เย็นเพียงใด ฉันก็ไม่เคยเลิกรักแม่เย็นได้เลย อย่าไปจากฉันเลย อยู่กับฉันเถิดนะแม่เย็น”

เย็นอึ้งไปอึดใจ ก่อนจะน้ำตาไหลด้วยความดีใจ สุดขีด ที่เขาขอคืนดีอีกครั้ง พระยาสีหโยธินก็รู้สึกไม่ต่างกัน เอื้อมไปดึงตัวเมียน้อยคนโปรดมากอดแน่น...ราวกับว่าจะไม่ยอมให้แยกจากกันอีก

**********อวสาน**********

อ่านละครเรื่อง นางทาส ตอนที่ 17(อวสาน) วันที่ 24 มิ.ย.59

ละครเรื่องนางทาส บทประพันธ์โดย วรรณสิริ
ละครเรื่องนางทาส บทโทรทัศน์โดย บทกร
ละครเรื่องนางทาส กำกับการแสดงโดย กิตติศักดิ์ ชีวาสัจจาสกุล
ละครเรื่องนางทาส ผลิตโดย บริษัท ทีวีซีน แอนด์ พิคเจอร์ จำกัด
ละครเรื่องนางทาส ออกอากาศทุกวันจันทร์-อังคาร เวลา 20.20 น.
ติดตามชมละครเรื่องนางทาสได้ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ