อ่านละครเรื่อง ทายาทอสูร ตอนที่ 9 วันที่ 21 มิ.ย.59

อ่านละครเรื่อง ทายาทอสูร ตอนที่ 9 วันที่ 21 มิ.ย.59

“ฉันก็หวังอย่างนั้น อสูรครองร่างพี่นาฎมานานเหลือเกิน พี่นาฎคงทุกข์ทรมานมาก ดาวเวียงเองก็ถูกสะกด ถูกกักขังเหมือนกัน ไม่ว่าจะด้วยกิเลสตัวเอง หรือด้วยฝีมือผู้อื่น ล้วนเกิดมาแต่กรรมทั้งนั้น”

ดาวเวียงพยายามนึกทบทวนอดีต นับแต่ตัวเองถูกอสูรฆ่า จนกระทั่งสุดท้ายตัวเองสิงร่างอุ้ยให้เอาพระขรรค์เสียบท้องสนทรรศน์ คร่ำครวญถามแม่ชีแสงบุญว่าตนถูกอสูรสะกดให้ทำกรรมมากมายเหลือเกิน ตนคงต้องตกนรกหมกไหม้ไม่ได้ผุดไม่ได้เกิดแน่

“กรรมที่ได้ทำไป ไม่ได้มีเจตนาเป็นที่ตั้ง แต่เกิดเพราะอำนาจอสูรควบคุมอยู่ ฉันว่าเราน่าจะพอมีทางแก้ไขได้”



“จะแก้ไขอะไรได้ล่ะเจ้าคะ อิฉันฆ่าเจ้าของพระขรรค์เงินที่จะใช้ปราบอสูรไปแล้ว” ดาวเวียงร้องไห้หนัก

หารู้ไม่ว่าที่ริมแม่น้ำ ทั้งสนทรรศน์และหนานจรวย ต่างมาเกยตลิ่งครึ่งตัว หนานจรวยตาบวมเป่งทั้งสองข้าง ส่วนสนทรรศน์ยังสลบอยู่ หนานจรวยเขย่าเรียกไม่รู้สึกตัวจึงเอามือคลำสำรวจ เจอที่ท้องมีบาดแผลและเลือดยังไหลไม่หยุด

ขณะหนานจรวยตกใจกับบาดแผลของสนทรรศน์นั้น ก็ต้องสะดุ้งเมื่อได้ยินเสียงฝีเท้าคนเดินเข้ามา แม้จะอ่อนเปลี้ยกระอักเลือดเพราะบอบช้ำภายใน แต่หนานจรวยก็พนมมือร่ายอาคม ควานหาท่อนไม้เตรียมสู้

ส่วนที่ตั้งสำนักแม่ชีแสงบุญ รุ่งเช้า แม่ชีจันทร์นำอาหารมาให้นิลุบลและนาเรสที่กุฏิไม้ไผ่ มาถึงเห็นชุดขาวสองชุดยังวางอยู่ที่เดิม แต่นิลุบลกับนาเรสหายไปแล้ว แม่ชีจันทร์ถอนใจพึมพำอย่างผิดหวัง...

“อนิจจา บุญมีแต่กรรมบังแท้ๆ”

ปรากฏว่าทั้งสองกลับมาถึงคอนโดแล้ว นิลุบล บอกว่า ตนจะหาหมอผีมากำจัดอสูรให้สิ้นซากเร็วๆดีกว่า บ่นนาเรสว่าพาไปเสียเวลาจริงๆ

ขณะนั้นเอง ทั้งสองก็ตกใจวิ่งหนีเมื่อรู้สึกมีคนตาม จนชายลึกลับที่อำพรางใบหน้าโผล่มาจึงเห็นว่าเป็นอภิศักดิ์ สองพี่น้องคิดว่าจะมาปล้นรีบถอดของมีค่าให้ บอกว่าพวกตนจะไม่แจ้งตำรวจว่าเขามา

ที่แท้อภิศักดิ์ต้องการมาขอหลบซ่อนตัวที่คอนโด ใส่ไคล้ว่าเรื่องที่เกิดขึ้นทั้งหมดเป็นเพราะสนทรรศน์คนเดียว

“มันหลอกใช้ผมจับตัวน้องอุ้ย แล้วมันก็ฆ่าคนปิดปาก ผมเองไม่คิดว่ามันจะอำมหิตได้ขนาดนั้น”

นิลุบลไม่ให้อภิศักดิ์พักอ้างว่ากลัวโอฬารมาเจอ อภิศักดิ์รู้ว่านิลุบลถูกโอฬารเฉดหัวทิ้งไปนานแล้วคนรู้กันทั้งคอนโด นิลุบลแก้เกี้ยวว่าโอฬารไม่ได้คิดจะเลิกกับตนแต่อสูรวรนาฎทำให้ตนเสียโฉมจะได้เลิกกับโอฬาร

อภิศักดิ์ฉุกคิดได้ถามว่าถ้าตนมีวิธีปราบอสูรได้จะให้อยู่ไหม นิลุบลไม่เชื่อว่าน้ำหน้าอย่างเขาจะทำได้

“ลำพังผมคงทำไม่ได้ แต่พระขรรค์เงินนี่ทำได้” พลางเอาพระขรรค์เงินออกมาอวด นิลุบลมองอย่างสนใจ

ooooooo

ทีมทำละครสั้นโดยการนำของวรินทร์ ไปที่วัดทำบุญอุทิศส่วนกุศลให้พรรณทิพย์ที่เคยร่วมงานกัน พอไปที่ศาลาริมน้ำก็เห็นศพพรรณทิพย์ลอยขึ้นมาวรินทร์รีบแจ้งหน่วยกูภัยให้มาเก็บศพและโทร.บอกรัชโรจน์

ทางตำรวจเชิญมานพกับนัยน์เนตรมายืนยันว่าใช่ศพของพรรณทิพย์หรือไม่ หลังจากทั้งสองยืนยันแล้ว นัยน์เนตรขอเข้าห้องน้ำ วรินทร์จึงตามไปด้วย

วรินทร์บอกว่าตนรู้ว่าเหตุการณ์ที่หลอกตนไปจับเรียกค่าไถ่นั้นเป็นแผนของอภิศักดิ์ ถ้าจับอภิศักดิ์ได้ความจริงทั้งหมดก็จะเปิดเผย นัยน์เนตรพูดใส่หน้าวรินทร์ว่าอย่ามาทำเป็นนางเอก เล่าอย่างไม่แคร์ว่า ตนเป็นคนหลอกเธอให้ไปที่บ้านเช่า วางยาเธอ แล้วให้อภิศักดิ์จับเธอขังไว้เพื่อจะได้ไปพ้นทางตน ย้ำชัดว่า

“เพราะฉันอยากเป็นหลานรัก อยากได้สมบัติของคุณยายใหญ่ ได้ยินชัดไหม”

“ครอบครัวพี่เนตรกำลังลำบาก พี่เนตรก็เลยต้องจำใจทำแบบนี้ อุ้ยเข้าใจค่ะ”

“ถึงฉันไม่มีหนี้สิน ฉันก็จะทำ เพราะฉันเกลียดเธอ ฉันอิจฉาที่เธอมีความสุข มีทุกอย่างที่ฉันไม่มี เธอมีพ่อแม่ พี่ชายที่รักเธอ มีบ้านใหญ่โต เธอแย่งเอาสนทรรศน์ไปจากฉัน และยังจะได้เป็นทายาทของคุณยายใหญ่ ฉันทนเห็นเธอชนะฉันไม่ได้...” นัยน์เนตรร้องไห้หนัก วรินทร์อึ้ง แล้วพูดความจริงใจที่ตนมีต่อนัยน์เนตรตลอดมาตั้งแต่เด็กว่า

“อุ้ยไม่เคยคิดจะแข่งกับพี่เนตร อุ้ยต่างหากที่อิจฉาพี่เนตรมาตลอดตั้งแต่เด็ก พี่เนตรทั้งสวย ทั้งเก่งฉลาด ใครๆก็ชื่นชม อุ้ยไม่มีทางเทียบพี่เนตรได้เลย” นัยน์เนตรส่ายหน้าไม่เชื่อ วรินทร์จับมือพูดซื่อๆ จริงใจว่า “จำได้ไหม ตอนเด็กๆอุ้ยเอาแต่วิ่งตามพี่เนตรแค่พี่เนตรจูงมืออุ้ย อุ้ยก็ดีใจแทบแย่ เพราะอุ้ยภูมิใจที่ได้เป็นน้องของพี่ พี่เนตรคือนางฟ้าของอุ้ย” นัยน์เนตรมองวรินทร์อึ้ง วรินทร์ถามอ้อนว่า “เรากลับมาเหมือนเมื่อก่อนไม่ได้เหรอคะ”

รัชโรจน์แอบฟังอยู่ที่ประตูยิ้มมีความหวัง แต่เสียงกอหญ้าวิ่งมาบอกอย่างตื่นตระหนกว่ามานพล้มหัวฟาดพื้น ตอนนี้อยู่ในห้องฉุกเฉิน ทุกคนจึงรีบไป

ooooooo

ขณะที่เรื่องกำลังวุ่นๆ เพราะพบศพพรรณทิพย์และมานพก็เสียใจล้มหัวฟาดพื้นจนต้องเข้าห้องไอซียู สุดาดวงเชื่อว่ามานพกับพรรณทิพย์ไม่รู้เรื่อง แต่รังสรรค์ไม่เชื่อว่าสองคนนี้ไม่รู้

“กรรมก็คือผลจากการกระทำ ไม่เฉพาะในชาตินี้แต่มันตามติดมาทุกภพทุกชาติ ถึงไม่รู้ ถึงจำไม่ได้ก็ไม่ใช่จะหนีพ้น” จู่ๆวรนาฎก็เข้ามาเอ่ยแทรกขึ้น บอกว่าตนเห็นพรรณทิพย์ในนิมิตตั้งแต่เมื่อคืนแล้ว ก็เลยทำสมาธิอุทิศผลบุญให้

โอฬารบอกว่าตนก็ยังอดห่วงไม่ได้ เพราะยังไม่มีใครพบสนทรรศน์ คนร้ายอีกสามคนก็ยังลอยนวล ยังไงก็ยังไม่ปลอดภัย เราให้อภัยไม่ซ้ำเติมได้ แต่ก็ไม่ควรไปยุ่งไปเกี่ยวข้องกันอีกจะดีที่สุด รังสรรค์เห็นด้วยและ

เราก็กำลังมีเรื่องดีๆในบ้านที่คุณพ่อจะต่อเติมบ้านเป็นร้านขนมให้คุณแม่ สุดาดวงติงว่าอย่าทำเลยสิ้นเปลืองเปล่าๆ

“กลัวอะไร นายทุนอยู่ตรงนี้” วรนาฎแทรกขึ้น ทั้งโอฬารและสุดาดวงต่างยิ้มแย้มยินดี

โอฬาร สุดาดวงและรังสรรค์ช่วยกันวางแผนต่อเติมบ้านให้เป็นร้านขนมกันอย่างมีความสุข รังสรรค์เสนอให้ถ่ายรูปวันแห่งความสุขนี้ไว้เป็นที่ระลึก พอยกมือถือจะถ่ายรังสรรค์ก็ชะงักเมื่อเห็นวรนาฎกลายเป็นคนแก่ รังสรรค์นึกว่าเกี่ยวกับแสงจึงขอเปลี่ยนมุมเพราะคุณยายใหญ่กลายเป็นคนแก่งั่กเลย

วรนาฎมองมือตัวเองที่เริ่มเหี่ยวก็รีบหลับตาเรียกพลัง วรินทร์ถามว่าคุณยายใหญ่เป็นอะไรหรือเปล่า วรนาฎบอกว่าแดดมันร้อน หาข้ออ้างกลับเรือนปั้นหยาเลย โอฬารเสียดายบ่นว่ารังสรรค์มัวแต่โอ้เอ้ ส่วนรังสรรค์ก็สงสัยว่ากล้องเป็นอะไร?

พอวรนาฎกลับไป สุดาดวงก็ได้รับโทรศัพท์จากนิลุบลอ้างว่าจะสั่งขนม พอสุดาดวงมารับสาย นิลุบลแสดงเป็นตัวร้ายทันทีขู่ว่าตนมีคลิปโอฬารเริงสวาทกับคู่ขา ถ้าไม่อยากให้คลิปนี้แพร่ออกไปให้มาพบตนพรุ่งนี้

สุดาดวงขู่ว่าตนจะแจ้งตำรวจ กลับถูกนิลุบลหัวเราะเยาะ พอวางสายแก้วถามว่าใคร? ทำไมต้องแจ้งตำรวจ?

“พวกโรคจิตโทร.มาแกล้งน่ะ แก้ว...เดี๋ยวฉันจะออกไปส่งขนม อุ่นซุปที่ฉันทำไว้ไปให้คุณป้าที่เรือนปั้นหยาด้วย”

พอแก้วอุ่นซุปเอาไปให้ วรนาฎพูดเสียงเป็นคนแก่ให้วางไว้หน้าห้อง พอแก้วไปวรนาฎก็ออกมายกสำรับสาดออกไปทางหน้าต่าง แต่เกิดหน้ามืดเซไปอย่าง

ไร้เรียวแรง มองมือก็เริ่มเหี่ยวเป็นมือคนแก่ อุทานอย่างตระหนกรับไม่ได้ว่า

“ไม่ ไม่ สังขารเอ็งจะร่วงโรยเยี่ยงนี้ไม่ได้ นังวรนาฎ” พลางกวาดตามองไปตามมุมต่างๆอย่างหิวโหย

แก้วกลับไปเจอวรินทร์ถามว่าทำไมไม่อยู่ดูแลคุณยาย แก้วบอกว่าคุณยายไม่ยอมให้อยู่ บอกวรินทร์ว่าเสียงคุณยายเหมือนคนแก่เลย วรินทร์หาว่าหูฝาด ทันใดนั้นก็ได้ยินเสียงแมวร้องอย่างเจ็บปวด วรินทร์เดินไปดูเจอเลือดสดๆกองโต วรินทร์ตกใจนึกถึงที่แก้วเคยเล่าว่า
เจอซากแมวตอนที่วรวนาฎเพิ่งย้ายมาอยู่ขึ้นมาทันที

ทันใดนั้นเสียงวรนาฎกรี๊ดลั่น วรินทร์วิ่งเข้าไปถาม ว่าคุณยายเป็นอะไร วรนาฎชี้ที่พื้นมีหนูนอนตายเลือดเปื้อนพื้น ทำท่าขยะแขยงบอกว่าแมวมันมากินหนู ตนมามันเลยหนีไป

วรินทร์จึงชวนไปอยู่เรือนใหญ่กับตน วรนาฎปฏิเสธว่าไม่เป็นไร อีกไม่นานตนจะกลับศรีสัชนาลัยแล้ว

เพราะเป็นห่วงดาวเวียง วรินทร์ถามว่าดาวเวียงรักคุณยายมากอยู่กับคุณยายตั้งแต่เด็กหรือเปล่า

“ก็ประมาณนั้นล่ะนะ ข้าเก่าเต่าเลี้ยง ย่อมภักดีกับนายเป็นธรรมดา พ่อแม่เขาน่ะเคยรับใช้ยายมาก่อน พออุบัติเหตุเสียกันไปหมด ยายเลยรับเลี้ยงดาวเวียงไว้ ก็...ดูแลกันไป ทำไมอยากรู้เรื่องดาวเวียงล่ะ”

อ่านละครเรื่อง ทายาทอสูร ตอนที่ 9 วันที่ 21 มิ.ย.59

ละครทายาทอสูร บทประพันธ์โดย ตรี อภิรุม
ละครทายาทอสูร บทโทรทัศน์โดย ดาวฤกษ์
ละครทายาทอสูร กำกับการแสดงโดย อนุวัฒน์ ถนอมรอด
ละครทายาทอสูร ผลิตโดย บริษัท ดีวัน ทีวี จำกัด
ละครทายาทอสูร ควบคุมการผลิตโดย พรสุดา ต่ายเนาว์คง
ละครทายาทอสูร ออกอากาศทุกวันศุกร์ เวลา 20.00 น. และวันเสาร์-อาทิตย์ เวลา 20.15 น.
ชมละครทายาทอสูร ได้ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ