อ่านละครเรื่อง ทายาทอสูร ตอนที่ 15 วันที่ 5 ก.ค.59

อ่านละครเรื่อง ทายาทอสูร ตอนที่ 15 วันที่ 5 ก.ค.59

สุดาดวงเจ็บปวดกับเหตุการณ์ที่ศาลาสวดศพมานพมาก กลับมาดูรูปที่ถ่ายกับโอฬารอย่างเจ็บแค้น วิญญาณนิลุบลตามติดมายืนเพ่งที่โทรศัพท์มือถือที่วางอยู่ข้างๆ เสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้น สุดาดวงหยิบขึ้นดูเห็นชื่อโอฬารก็ขว้างโทรศัพท์ทิ้ง

ผีนิลุบลเข้าไปกระซิบว่า “เขาไม่รักแกแล้ว เขารักฉันรัชนีคนเดียว จะอยู่หรือตายก็เชิญ...จะอยู่หรือตายก็เชิญ...”

“พอ! พอ!! พอ!!! พอซะที ฉันไม่อยากได้ยิน...” สุดาดวงร้องอย่างสุดทน แล้วจู่ๆขวดยาก็กลิ้งมาหยุดตรงหน้า เธอหยิบขวดยาขึ้นมองอย่างตัดสินใจ



รุ่งขึ้น ขณะวรินทร์กำลังคุยกับสนทรรศน์เรื่องดูแลคุณยายใหญ่อยู่นั้น แก้ววิ่งตื่นตระหนกมาบอกว่า คุณผู้หญิงกินยาฆ่าตัวตาย คุณโรจน์พาไปส่งโรงพยาบาลแล้ว วรินทร์วิ่งไปทันที สนทรรศน์วิ่งตามไปด้วย

เวลาเดียวกัน ในห้องพิธีกรรมบ้านเธียร อสูรโขนหัวเราะพูดอย่างสะใจสุดๆว่า

“หึๆ ในที่สุด ไอ้พวกพระยาเชลียงก็อ่อนแอและพ่ายแพ้ มีสิ่งใดเล่าที่ทำร้ายพวกมันได้เจ็บแสบ เท่ากับที่มันทำร้ายกันเอง ฮ่าๆๆ”

ooooooo

ที่โรงพยาบาล รังสรรค์ในมาดเสี่ยมาเยี่ยมสุดาดวง เขาขบกรามแน่นพูดอย่างแค้นใจว่า

“ผมผิดเองที่ไม่ยอมไปงานศพลุงมานพด้วย ไม่งั้นแม่ไม่มีทางถูกพ่อรังแกแบบนี้แน่” รัชโรจน์ติงว่าคุณพ่อไม่ได้ทำร้ายคุณแม่ รังสรรค์หันขวับโต้ว่า “ควงเมียน้อยไปเย้ยต่อหน้าญาติคุณแม่นี่ ยังไม่เรียกว่าทำร้ายเหรอ แล้วนี่ถ้าพามาล้างท้องไม่ทันจะเป็นยังไง”

“สุเป็นไงบ้าง” โอฬารพรวดเข้ามาถามอย่างตกใจ รังสรรค์สวนทันทีว่าคุณแม่รอดหมอช่วยไว้ ไม่ได้เป็นอะไรอย่างที่คุณพ่ออยากให้เป็น ไล่ให้กลับไปเสีย เพราะคุณแม่คงไม่อยากเห็นหน้าคุณพ่อหรอก

“นี่แกกล้าไล่ฉันเหรอ” โอฬารเลือดขึ้นหน้า รัชโรจน์ เห็นเรื่องจะลุกลาม บอกรังสรรค์ให้ไปข้างล่างดีกว่า

“พี่ไม่ต้องมาห้ามผม แม่เป็นขนาดนี้ คิดว่าผมจะยอมง่ายๆเหรอ กลับไปเลยไป” รังสรรค์กร่างเต็มที่

โอฬารถามว่าค่าแอดมิดโรงพยาบาลเท่าไหร่ เขามีปัญญาจ่ายหรือ รังสรรค์โอ่ว่าเท่าไหร่ตนก็มีจ่ายตอนนี้ตนมีธุรกิจของตัวเองแล้ว ตนจะดูแลทุกอย่างเอง ถูกโอฬารปรามาสว่าธุรกิจผิดกฎหมายใช่ไหม

“พ่อจะรู้ไปทำไม รู้แค่ผมรวยก็พอ จะให้ผมช่วยเรื่องเงินทุนก็ได้นะ ฟรี! ถือว่าชดใช้ที่เคยเลี้ยงดูผมมาก็แล้วกัน”

รังสรรค์ยโสโอหังก้าวร้าวจนไม่รู้บาปบุญคุณโทษ โอฬารสุดทนผลุนผลันออกไป ประกาศว่าตนจะไม่ไปเหยียบบ้านนั้นอีก รัชโรจน์เครียดรีบตามไป เจอวรินทร์กับสนทรรศน์มาถึงพอดี เธอถามว่าคุณพ่อเป็นอะไรตนพูดด้วยก็ไม่พูด หรือว่าคุณแม่...

“คุณแม่ปลอดภัยแล้ว หลับอยู่ แต่นายสรรค์น่ะสิ ชวนคุณพ่อทะเลาะ สองคนไปเยี่ยมคุณแม่ก่อน พี่จะไปคุยกับคุณพ่อ” รัชโรจน์วิ่งออกไปทันที

รัชโรจน์ตามไปถึงไซต์งาน แต่หาพ่อไม่เจอ เขาแหงนมองขึ้นไป เห็นโอฬารยืนอยู่ที่ราวกั้นดาดฟ้า มือหนึ่งจับราวกั้นไว้ เขาตะโกนเรียกพ่อสุดเสียงแล้ววิ่งขึ้นไปรวบตัวพ่อดึงออกมาสุดแรงจนล้มกลิ้งไปด้วยกัน

“พ่อ...พ่อจะหนีไปง่ายๆแบบนี้ไม่ได้ ผมไม่ยอม”

“โรจน์ นี่แกจะบ้ารึไง คิดว่าฉันจะทำอะไร...พ่อไม่ทำแบบนั้นหรอก” โอฬารลุกขึ้น ยื่นมือไปดึงรัชโรจน์ลุกขึ้น

“มา ลุกขึ้น เหมือนเวลาที่แกหกล้มตอนเด็กๆไง”

“พ่อ พวกเราทุกคนรักพ่อนะครับ แม้แต่นายสรรค์ มันพูดไปเพราะไม่ทันคิด”

โอฬารเดินไปที่ราวกั้นดาดฟ้า ชี้ออกไป บอกความในใจของผู้เป็นพ่อด้วยเสียงสะท้านสะเทือนใจว่า...

“นี่คือสิ่งที่ฉันตั้งใจสร้างไว้ให้ทุกคน แกรู้ไหม ชีวิตฉันมันเริ่มจากศูนย์ ไม่สิ..ติดลบด้วยซ้ำ ฉันกำพร้า จน...จนมาก แต่แม่แกก็ไม่เคยรังเกียจ เขาสนับสนุนฉัน เคียงข้างฉัน ช่วยฉันทุกทาง จนฉันได้มีวันนี้ แต่ฉันก็กลับทำลายมันทุกอย่างด้วยมือฉันเอง”

“พ่อครับ ล้มได้ก็ลุกได้ อย่าเพิ่งยอมแพ้ พวกเราเป็นกำลังใจให้พ่อนะครับ” โอฬารถามว่าถึงแม้พ่อจะทำให้ทุกคนผิดหวังหรือ “งั้นผมถามพ่อตรงๆ เรื่องเลขาคนนั้นได้ไหมครับ มันจริงรึเปล่า ที่พ่อคิดจะมีเขาอีกคน?”

“โรจน์ ครั้งหนึ่งพ่อเคยพลาดมาแล้ว แล้วก็ไม่คิดจะทำให้แม่แกเสียใจอีก แต่...พ่อก็ไม่รู้ว่ามันเกิดขึ้นได้ยังไง”

ทันใดนั้น ประตูดาดฟ้าเปิดผาง รัชนีที่ถูกผีนิลุบลสิงก้าวพรวดออกมา โอฬารเครียด บอกรัชโรจน์ว่าตนจะคุยกับเขาเอง สัญญาว่าทุกอย่างต้องจบ รัชโรจน์จึงเดินออกไปทั้งที่เป็นห่วงพ่อ พอลงมาเขาโทร.บอกวรินทร์ว่าจะหาทางเกลี้ยกล่อมให้พ่อกลับบ้านให้ได้ ไม่ต้องห่วง

โอฬารคุยกับรัชนีขอร้องให้เธอออกไปจากชีวิตตนเสีย จะให้เงินก้อนหนึ่งให้เธอไปตั้งตัว รัชนีตีหน้าเศร้าบอกว่าตนไม่ได้ต้องการเงิน แต่ต้องการตัวเขา

“มันเป็นไปไม่ได้ ฉันมีครอบครัวของฉันที่ต้องดูแล เอาเป็นว่า ฉันจะพยายามโอนเงินให้เธอภายในสองสามวันนี้ แล้วฉันก็ขอเตือนว่า อย่าไปยุ่งกับครอบครัวฉันเด็ดขาด”

โอฬารเดินลงมาบอกรัชโรจน์ว่าทุกอย่างเรียบร้อย เรากลับบ้านเรากันเถอะ

รัชนีที่ถูกผีนิลุบลสิงยิ้มเหี้ยม จ้องโอฬารอย่างอาฆาตแค้น เธอใช้เลือดเขียนที่กำแพงดาดฟ้าว่า

“คุณไม่รักนี นีขอตาย ลาก่อน คุณโอฬาร”

พอโอฬารกับรัชโรจน์เดินออกมาถึงหน้าอาคารออฟฟิศทาวเว่อร์ ร่างของรัชนีก็ร่วงลงมากองตรงหน้าแขนขาหักพับผิดรูป เลือดนองพื้น โอฬารช็อก เข่าอ่อนทรุดกับพื้น

ที่ดาดฟ้า ผีนิลุบลชะโงกมองลงมายิ้มสะใจสุดๆ

ooooooo

วรนาฎนั่งพิงหัวเตียงทำสมาธิในห้องนอนที่เรือนปั้นหยา ในสมาธิวรนาฎเห็นภาพต่างๆในอดีตที่ถูกอสูรโขนกระทำต่อสายเลือดเชลียงเรื่องแล้วเรื่องเล่า คนแล้วคนเล่า...

นับแต่ตอนที่ซินแสมังกรจะฆ่ารัชโรจน์ขณะขับรถจนรถพุ่งเข้าข้างทาง...ตอนที่ผีพรรณทิพย์สิงวรินทร์... ตอนที่รังสรรค์ติดบ่วงเซียนเต้า...ตอนที่โอฬารเป็นชู้กับรัชนี ...และตอนที่สุดาดวงกินยาฆ่าตัวตาย...

เห็นเหตุการณ์ต่างๆที่ร้อยเรียงมาจนสะดุ้งจากสมาธิ มองไปรอบๆ พยายามลุกขึ้น ก็แว่วเสียงแก้วคุยโทรศัพท์ว่า

“จะไปทำไมโรงพยาบาล มาอยู่เป็นเพื่อนฉันก่อน ที่นั่นมีทั้งคุณโรจน์ คุณทรรศน์ คุณอุ้ย แต่ฉันอยู่ที่เรือนปั้นหยาคนเดียว ถึงมีคุณยายวรนาฎฉันก็ไม่นับ พี่ไม่เห็นเหรอว่าตอนนี้เกิดเรื่องร้ายๆกับบ้านเราเหมือนเมื่อตอนคุณยายมาอยู่ใหม่ๆเลย ฉันว่าอสูรมันยังไม่ตาย มันต้องยังอยู่ในบ้านนี้”

“แก้ว...แก้ว...” วรนาฎเรียกเสียงแหบเครือ วางมือที่ไหล่แก้ว แก้วแทบหยุดหายใจ วรนาฎถามว่า “แก้ว เรื่องร้ายที่พูดถึงเมื่อกี๊คืออะไร”

แก้วตกใจกลัว อ้อนวอนคุณยายอย่าทำอะไร ตนกลัวแล้ว ผลักวรนาฎล้มลงแล้ววิ่งเตลิดไปเลย

“เดี๋ยว...แก้ว...เดี๋ยวก่อน...” วรนาฎร้องเรียก แต่ไม่มีอะไรจะหยุดแก้วได้

ooooooo

ที่ห้องพักฟื้นในโรงพยาบาล สุดาดวงรู้สึกตัวขึ้น เห็นวรินทร์กับสนทรรศน์เฝ้าอยู่ข้างเตียง ถามเพลียๆว่า

“อุ้ย แม่ยังไม่ตายเหรอ”

“ที่นี่โรงพยาบาลค่ะ คุณแม่ปลอดภัยแล้ว คุณแม่อย่าทำอย่างนี้อีกนะคะ ถ้าคุณแม่ไม่อยู่แล้วอุ้ยจะทำยังไง”

“แม่ขอโทษ แม่ไม่น่าคิดสั้นๆ มันเหมือนมีเสียงสั่งให้แม่ทำ” วรินทร์ถามว่าเสียงอะไร “ไม่รู้...มันก้องอยู่ในหัว แล้วแม่ก็เห็นขวดยานอนหลับ จากนั้นแม่ก็ไม่รู้สึกตัวอีกเลย”

สนทรรศน์เห็นแม่ลูกคุยกันจึงเดินเลี่ยงไปในสวน ได้ยินรังสรรค์คุยกับชายคนหนึ่งอย่างจริงจังว่า

“ผมอยากให้ท่านเซียนช่วยไปสั่งสอนนังเมียน้อยพ่อ ที่มันทำให้แม่ผมฆ่าตัวตาย”

“ไม่ต้องห่วง ใครที่เป็นศัตรูกับลื้อ อั๊วจะจัดการมันเอง”

สนทรรศน์เดินเข้าไปดู เห็นรังสรรค์ยืนพูดอยู่คนเดียว ถามว่าพูดอยู่กับใคร รังสรรค์บอกว่าเปล่า และไม่ทันที่สนทรรศน์จะถามต่อ มือถือเขาก็ดังขึ้น

สนทรรศน์รับสายแล้วบอกรังสรรค์ว่า สว่างโทร.มาบอกว่าคุณยายใหญ่ไม่สบายชวนรังสรรค์กลับไปดูด้วยกัน เซียนเต้าที่สิงรังสรรค์อยู่สั่งทันทีว่า “ให้มันไปคนเดียว” เขาจึงอ้างกับสนทรรศน์ว่าตนต้องอยู่ดูคุณแม่ สนทรรศน์บอกว่าอุ้ยดูอยู่แล้ว ก็ตะแบงว่าเดี๋ยวต้องไปงานต่อ แล้วทำเป็นเช็กงานในมือถือวุ่นวาย

พอสนทรรศน์ผละไป เซียนเต้าแสยะยิ้มชมรังสรรค์ว่าดีมาก ให้มันวุ่นวายอยู่กับยายแก่นั่น เราจะได้ทำงานสะดวก

อ่านละครเรื่อง ทายาทอสูร ตอนที่ 15 วันที่ 5 ก.ค.59

ละครทายาทอสูร บทประพันธ์โดย ตรี อภิรุม
ละครทายาทอสูร บทโทรทัศน์โดย ดาวฤกษ์
ละครทายาทอสูร กำกับการแสดงโดย อนุวัฒน์ ถนอมรอด
ละครทายาทอสูร ผลิตโดย บริษัท ดีวัน ทีวี จำกัด
ละครทายาทอสูร ควบคุมการผลิตโดย พรสุดา ต่ายเนาว์คง
ละครทายาทอสูร ออกอากาศทุกวันศุกร์ เวลา 20.00 น. และวันเสาร์-อาทิตย์ เวลา 20.15 น.
ชมละครทายาทอสูร ได้ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ