อ่านละคร สายลับรักป่วน ตอนที่ 11 วันที่ 4 ส.ค.59

อ่านละคร สายลับรักป่วน ตอนที่ 11 วันที่ 4 ส.ค.59

“ก็เรื่องที่ดินกำลังจะหย่ากับรันไงล่ะ”
“เฮ้ย..รัน ผมไม่เคยคิดจะหย่ากับรันเลยนะ”
“อยากหย่าอยากเลิกกับรันก็พูดมาตรงๆ เลยสิคะ จะปฏิเสธอีกทำไมกัน”
“รัน ผมบอกรันไปแล้ว ว่าผมรักรัน ผมไม่เคยคิดอะไรอย่างนั้น....แต่ถ้ารันคิด ผมก็...”
“ก็อะไร...ก็จะเลิกกับรันใช่รึเปล่าละ...นั่นไง ไหนบอกว่าไม่คิด”
“ผมไม่ได้คิด แต่ผมหมายความว่า ผมจะยอมทำที่รันต้องการทุกอย่าง ถ้าทำให้รันรู้สึกดีขึ้น และมีความสุข”

“ถ้าอยากจะทำให้รันมีความสุข แล้วนอกใจรันทำไม รันบอกแล้วว่าเรื่องนี้เป็นเรื่องใหญ่สำหรับรัน”
“รัน...ใจเย็นๆ นะ ตอนนี้เรากำลังพูดวนเวียนเรื่องเก่าๆ ไม่รู้จบ...”



“อ้อ อยากจบใช่มั้ย ตกลงนี่อยากจะหย่าใช่มั้ย”
“รันคุยไม่รู้เรื่องแล้วล่ะ...รอให้รันสงบสติอารมณ์ได้ก่อนดีกว่า แล้วเราค่อยคุยกันใหม่นะ”
ดินทำท่าจะเดินไป แต่รันรีบถาม “แล้วนี่ดินจะไปไหน...หายไปไหนมาตั้งหลายวัน ทำไมไม่กลับบ้าน หรือว่าไปอยู่กับนังอินทิรานั่น”
“เปล่า ก็รันไล่ผมให้ไปให้พ้นๆ อย่ามาให้เห็นหน้าอีก ผมก็กลัวว่าถ้าอยู่บ้านเดี๋ยวรันเห็นหน้าผมแล้วจะโมโหไม่พอใจอีก”
“แล้วถ้ารันบอกให้ดินไปตาย ดินจะไปมั้ยล่ะ”
“ทำไมรันต้องพูดอย่างนี้ด้วยล่ะ หรืออยากให้ผมตายไปจริงๆ”
“เปล่า....ก็แค่อยากรู้ว่าทำไมต้องมาขนเสื้อผ้าหนีไปอยู่ที่อื่นด้วย”
“ก็รันบอกไม่ให้ผมอยู่ ...ผมเริ่มงงแล้วเนี่ยว่าผมควรต้องทำยังไง”
รันที่โวยวายไร้เหตุผลเริ่มรู้ตัว เธอสูดหายใจพยายามสงบจิตใจ
โทนี่ได้ทีเข้าไปแทรกกลาง “นายรีบไปให้พ้นๆ หน้าของรันจะดีกว่านะ อย่าอยู่ทำให้รันเสียใจไปมากกว่านี้อีกเลย”
ดินมองหน้าโทนี่อย่างไม่พอใจ รันหันไปมองกระเป๋าที่ดินถืออยู่ แล้วก็อารมณ์เสียพาลใส่ “ทำไมมาใช้กระเป๋าใบนี้ รันบอกให้เก็บไว้ใช้ตอนไปเที่ยวต่างประเทศกัน”
“ผมขอโทษ ผมไม่รู้จะใช้ใบไหน เห็นอยู่ใกล้ก็เลยหยิบมาใช้”
“ผมขอโทษ ๆ ... ดินก็ดีแต่พูดคำว่าขอโทษ ดินไม่เคยรู้เรื่องอะไรเลย ไม่เคยสนใจไม่เคยรักไม่เคยแคร์รันเลย ว่ารันจะรู้สึกยังไง”
รันโวยวายแล้วร้องไห้ออกมา ตอนนี้รันจะอารมณ์แปรปรวนเป็นอย่างมาก เนื่องจากว่าเธอท้อง แต่รันไม่รู้ตัว รันร้องไห้เสียใจ
โทนี่เข้าไปปลอบ “รัน เลิกร้องไห้เพราะผู้ชายเลวๆ คนนี้เถอะ ทำใจให้สบายๆ นะ”
รันหันมองโทนี่ตาขวาง “อย่ามาว่าดินนะ”
โทนี่สะดุ้งตกใจ ประมาณว่าอีนี่มันเป็นบ้าอะไรวะ โทนี่พยายามทำคะแนน “ผมว่า เราไปหาอะไรสนุกๆ ทำกันดีกว่า รันจะได้รู้สึกดีขึ้น”
“ใครมันจะไปมีอารมณ์สนุกกันตอนนี้ล่ะ”
โทนี่สะดุ้งอีกทีแล้วเริ่มอึดอัด เลยขอตัว“เอ่อ... ถ้างั้นผมขอตัวกลับก่อนแล้วกันนะ คุณสองคนอยู่เคลียร์กัน คุยกัน ดีๆ นะ”
โทนี่จะเดินออกไป รันหันไปร้องห้าม “ไม่ต้อง ห้ามไปไหนทั้งนั้น”
“ผมอยู่ก็คงช่วยอะไรไม่ได้” โทนี่หันมาบอก
“ไม่ได้ให้ช่วยอะไร ให้อยู่เฉยๆ ...บอกให้อยู่ก็อยู่ อย่ามีปัญหาสิ”
โทนี่เริ่มกลัวรันที่เหวี่ยงวีนได้ทุกเรื่อง เขายอมอยู่ต่อ
ดินเริ่มหันมาปลอบรัน “รันใจเย็นๆ ก่อนนะ”
“ใจเย็นได้ไงกัน ก็ดินนอกใจรันทำร้ายทำลายหัวใจของรัน ทรยศต่อความรักของรัน อย่ามาบอกให้รันใจเย็นนะ” รันเสียงดังโวยใส่ดินจบก็รู้สึกเวียนหัวทำท่าเซเหมือนจะเป็นลม ดินรีบเข้าไปประคองไว้ รันสะบัดตัวหนีออกมา “ไม่ต้องมาถูกเนื้อต้องตัวรัน รันรังเกียจ” แต่รันยังคงเซอยู่แล้วรู้สึกเวียนหัว รันหันไปบอกโทนี่ “โทนี่ มาช่วยประคองรันหน่อยสิ ยืนดูอยู่นั่นแหละ จะปล่อยให้ฉันล้มไปหัวฟาดพื้นตายรึไงกัน”
“เอ้า ก็บอกให้อยู่เฉยๆ” โทนี่งง ทำไม่ถูก
“บ่นอะไร ได้ยินนะ...” โทนี่รีบเข้ามาประคองรันเอาไว้แล้วพาไปนั่งลงบนโซฟา ดินได้แต่ยืนมองรัน ไม่รู้จะเอาไงต่อ รันเห็นก็โวยใส่ดิน “นั่งลงคุยกันให้รู้เรื่องสิ มายืนหัวโด่อยู่ได้” ดินลงนั่ง รันถามต่อ “ตกลงดินจะเอาไงคะ เรื่องของเราน่ะจะเอาไง จะหย่าหรือจะเอาไงก็ว่ามา”
“รัน ผมรักรันนะ ผมอยากจะใช้ชีวิตอยู่กับรันเท่านั้น”
“รักรันอยากอยู่กับรันแล้วไปกิ๊กกับผู้หญิงอื่นทำไม อยากอยู่กับคนอื่นก็ไปอยู่เลยไป”
“ไม่ใช่นะรัน...แล้วรันล่ะต้องการอะไรยังไง อยากเลิกกับผมแล้วไปคบกับโทนี่รึเปล่าล่ะ” ดินหันมองหน้าโทนี่แบบไม่ค่อยพอใจ
“อย่ามาย้อนรันอย่างนี้นะ ดินต่างหากที่เป็นคนนอกใจรัน อย่ามาย้อนกล่าวหาว่ารันนอกใจดิน รันไม่ได้มีอะไรกับโทนี่ ถ้าดินอยากเลิกกับรันก็พูดมาตรงๆ แต่อย่าเอาเรื่องโทนี่มาอ้าง”
โทนี่เห็นท่าว่าจะไปกันใหญ่ ขอตัวอีกครั้ง “เอ่อ..คือว่า เรื่องนี้น่าจะคุยกันเองแค่สองคนนะ...”
“ไม่ รันอยากให้โทนี่อยู่ด้วย”
“รันต้องการอะไร ผมจะยอมทำให้ทุกอย่าง” ดินเอ่ยถาม
รันร้องไห้ออกมา “รันอยากให้ดินรักรันคนเดียว แล้วก็ไม่คิดนอกใจรันไปมีใครคนอื่น แต่มันก็เป็นอดีตกลับไปแก้ไขอะไรไม่ได้แล้ว....”
“แล้วผมจะทำอะไรให้รันรู้สึกดีขึ้นมาได้บ้างล่ะ”
“รันไม่รู้ อย่ามาถามให้หงุดหงิดเพิ่มได้มั้ย....รันน่ะอยากจะตบอยากจะกระทืบดินให้หายแค้น แต่รันก็รักดินแล้วก็ทำอย่างนั้นไม่ลง...” รันพูดไปร้องไห้ฟูมฟายไป
ดินพยามยามปลอบให้ใจเย็น “รันตั้งสติก่อนนะ ค่อยๆ คิดว่าต้องการให้ผมทำอะไรให้กันแน่ ผมว่า ช่วงนี้เราอยู่ห่างๆ กันซักพักนึงก่อนจะดีกว่า รันจะได้ใจเย็นลง เผื่อว่ารันจะคิดอะไรได้” แล้วดินก็ทำท่าจะหิ้วกระเป๋าออกจากบ้านไป
รันรีบห้าม “ดินไม่ต้องไปไหนทั้งนั้นละ ที่นี่เป็นบ้านของดิน ดินอยู่ที่นี่ไปเถอะ รันจะเป็นฝ่ายไปจากบ้านนี้เอง” รันลุกขึ้นเดินไปที่บันได ดินทำท่าจะตามไปแต่โทนี่เข้าไปขวางเผชิญหน้ากับดิน ทั้งสองมองจ้องหน้ากัน รันหันมาหาโทนี่ “โทนี่ มาช่วยรันเก็บเสื้อผ้าหน่อย”
โทนี่รีบตามรันไป

รันเก็บเสื้อผ้ายัดๆ เข้าใส่กระเป๋าเดินทาง แต่เพราะเอาแต่ยัดๆ เลยทำให้ใส่ไม่พอ เสื้อผ้าล้นทะลักออกจากกระเป๋า รันปิดกระเป๋าแต่ปิดไม่ได้เพราะเสื้อผ้ามันล้น รันพยายามกดฝากระเป๋าแต่กดไม่ลง รันหงุดหงิด “โทนี่ ช่วยรันหน่อยสิ” โทนี่เปิดกระเป๋าแล้วพับผ้าดีๆ รันมองดินที่ยืนมองอยู่แล้วก็หงุดหงิด เห็นว่าช้าไม่ทันใจ “ช้าจังเลย พับเร็วๆ สิ”
ดินเดินมาหารัน ดึงรันเข้ามากอดแล้วจ้องหน้ารัน “รัน อย่าไปเลยนะ...ผมขอร้อง...”
“ไม่ รันอยากไปให้พ้นๆ เหม็นขี้หน้าดินจะแย่อยู่แล้ว”
รันมองจ้องตาดินตอบ แล้วก็เริ่มผะอืดผะอมทำท่าจะอ้วก ดินต้องปล่อยรัน รันวิ่งเข้าห้องน้ำไป

รันวิ่งเข้ามาในห้องน้ำแล้วเปิดชักโครกก้มลงอ้วก
ดินตามมาถามด้วยความเป็นห่วง “รันเป็นอะไรรึเปล่า..เหม็นขี้หน้าผมขนาดนี้เลยหรือ”
“ใช่..แค่รันคิดว่าดินเคยกอดเคยจูบกับยัยอินทิรานั่น รันก็รังเกียจจนแทบอ้วกแตกแล้ว” แล้วรันก็หันไปอ้วกอีก
“รันไปกินของแสลงผิดสำแดงอะไรมารึเปล่าน่ะ ไปหาหมอมั้ย”
“ไม่ต้อง หมอที่ไหนก็ไม่สามารถช่วยให้รันหายเจ็บใจหายเสียใจได้หรอก”
โทนี่ช่วยรันถือกระเป๋ามาขึ้นรถ รันเดินตามมาขึ้นรถ โทนี่ขึ้นรถแล้วก็ขับออกไป ดินได้แต่ยืนมองตามรถแล่นไป
รันมองกระจกข้างเห็นดินเอาแต่ยืนเฉยมองรถ รันร้องไห้เสียใจ
“คนบ้า ทำไมไม่วิ่งตามมาง้อนะ”

ที่ห้องนอนรัน รันกำลังนอนร้องไห้อยู่บนเตียง มณีมาลาเปิดประตูเข้ามาหาพร้อมถ้วยนม
มณีมาลาลงนั่งบนเตียงข้างรัน “ดื่มนมอุ่นๆ ซักหน่อยนะลูก จะได้รู้สึกดีขึ้น”
รันลุกขึ้นแล้วโผเข้าไปกอดมณีมาลาร้องไห้ มณีมาลาวางแก้วนมแล้วลูบหัวรันเพื่อปลอบใจ
“ทำไมดินเค้าถึงทำกับรันอย่างนี้ละแม่ รันไม่เข้าใจเลย รันทำอะไรผิดตรงไหนรึเปล่า เค้าถึงได้นอกใจรัน”
“รันไม่ได้ทำอะไรผิดหรอกลูก แม่เลี้ยงรันมา แม่รู้ว่ารันเป็นเด็กดีเป็นคนน่ารัก ใครๆ ก็รักรันกันทั้งนั้น...คนที่ผิดน่ะมีแค่คนเดียว คือนายดินโคลนสกปรกโสมมนั่น...แม่บอกแล้วอย่าไปรักอย่าไปแต่งงานกับนายนี่ รันก็ไม่เชื่อแม่”
“อย่าเพิ่งซ้ำเติมอะไรรันตอนนี้เลยนะคะแม่ แค่นี้รันก็เสียใจจะแย่อยู่แล้ว”
“แม่ขอโทษ...รัน ผู้ชายแค่คนเดียว ถ้ามันห่วยแตกนักก็หย่ากับมันไปเถอะ ไม่เห็นต้องไปแคร์อะไรนักเลย คนไหนไม่รักเรา เราก็ไม่ต้องไปรักมัน รันควรหันมามองคนที่เค้ารักเค้าแคร์รันมากกว่านะ”
“แม่หมายถึงใครคะ”
“ก็โทนี่ไงล่ะ”
“เรื่องของรันกับโทนี่คงไม่มีวันเป็นอย่างที่แม่ต้องการหรอกคะ”
“ทำไมจะเป็นไม่ได้ล่ะ โทนี่น่ะรักรันจะตาย แม่รู้นะ ให้โอกาสเค้าหน่อยสิลูก...เอางี้ เสาร์อาทิตย์นี้เราไปเที่ยวด้วยกัน ให้รันมีโอกาสได้ทำความรู้จักกับโทนี่มากยิ่งขึ้น เผื่อรันจะได้เปิดใจยอมรับโทนี่ได้” รันไม่ได้ปฏิเสธอะไรมณีมาลา เธอเองก็อยากไปพักบ้างเผื่อเธอจะได้รู้สึกดีขึ้น มณีมาลากอดรันแน่นด้วยความรักแล้วก็หอมแก้มรัน “แม่รักลูกนะ แม่อยู่นี่ทั้งคน ถ้าใครมาทำอะไรรันละก็ แม่จะเอาคืนให้สาสมเลย”

มณีมาลาโทรหาโทนี่ “โทนี่หรือจ๊ะ...ถ้าว่างๆ ก็แวะมาอยู่เป็นเพื่อนรันเค้าหน่อยนะ ช่วงเวลานี้เป็นช่วงที่ดีที่สุดที่โทนี่จะทำคะแนนให้รันเค้าเห็นคุณความดีและความรักที่โทนี่มีให้รันได้ แค่มาอยู่ดูแล มาคอยปลอบใจ รันน่ะกำลังหวั่นไหว แป๊บเดียวเดี๋ยวรันเค้าก็ยอมรับโทนี่ได้แล้ว....อ้อ แล้วเสาร์นี้ว่างมั้ยจ๊ะ แม่จะชวนไปเที่ยวเขาใหญ่กัน...”

มณีมาลายิ้มอย่างมีความสุขที่อะไรๆ กำลังจะเป็นไปอย่างที่ต้องการ

รันกำลังนั่งเหม่อมองไปนอกหน้าต่าง แล้วจู่ๆ ก็เริ่มหน้าเบ้ทำท่าจะร้องไห้เพราะคิดถึงดิน แต่แล้วก็หยุดสูดหายใจเต็มปอดแรงๆ เหมือนจะพยายามเข้มแข็ง โทนี่เคาะประตูห้องแล้วเปิดเข้ามา รันหันไปมอง
“เป็นไงบ้างน่ะรัน...ดีขึ้นบ้างมั้ย”
รันพยักหน้ารับแล้วบอก “รันไม่เป็นอะไรมากหรอก มาบ่อยๆ รันเกรงใจ”
“ก็ผมเป็นห่วงรัน”
“เสียงแมนเชียว...ขอบใจนะที่เป็นห่วง”
โทนี่จับมือรันแล้วก็ทำหน้าจริงจังแมนๆ “นี่รัน...ในเมื่อผู้ชายคนเก่าของรันมันทำร้ายรันอย่างนี้แล้ว ทำไมรันไม่ตัดใจแล้วลองมองใครคนใหม่ดูบ้างล่ะ”
“โทนี่หมายถึงใครล่ะ”
“ก็ผู้ชายดีๆ ที่อยู่ในชีวิตรัน คนที่รันอยู่ด้วยแล้วสบายใจ รู้สึกปลอดภัย สนิทใจ แล้วก็มีความสุขที่ได้อยู่ด้วย” โทนี่ส่งสายตาซึ้งๆ ให้รัน
“คนที่รันรู้สึกดีด้วยในชีวิต ก็มีแต่โจโจ้กับโทนี่เท่านั้นแหละ...คนนึงก็เป็นหญิงเทียม ส่วนอีกคนก็ไม่ชอบผู้หญิง...”
“แล้วถ้าผมเปลี่ยนใจมาชอบผู้หญิงล่ะ รันจะยอมรับรักผมมั้ย” โทนี่มองรันแบบจริงจัง แล้วก็ลูบไล้เส้นผมรันอย่างอ่อนโยน เอามือละไปตามแก้มลงไปที่คาง
รันมองโทนี่สายตาเคลิ้ม โทนี่ยื่นหน้าไปทำท่าจะจูบรัน แต่แล้วรันก็หลุดขำออกมา รันขำมาก “ขอบใจนะที่ตั้งใจอยากช่วยถึงขนาดนี้น่ะ...แต่รันไม่เคยเห็นตุ๊ดแต๋วเก้งกว้างที่ไหนในโลกที่จะแปลงร่างกลับมาเป็นแมนได้อีก...” แล้วรันก็เริ่มกลับไปซึมเศร้าหดหู่อีก “โทนี่ยังดีที่อุตส่าห์อยากเปลี่ยนเป็นผู้ชายดีๆ เพื่อรัน...แต่ดินสิกลับเปลี่ยนจากคนดีๆ กลายเป็นผู้ชายเลวๆ .......ทำไมดินไม่ตามมาง้อฉันเลยล่ะ ทำไมปล่อยให้ฉันต้องอยู่คนเดียวอย่างนี้...โทนี่ ไปตามดินให้กลับมาง้อคืนดีรันหน่อยนะ”

อ่านละคร สายลับรักป่วน ตอนที่ 11 วันที่ 4 ส.ค.59

ละครเรื่องสายลับรักป่วน บทประพันธ์โดย จันทร์แจ่ม
ละครเรื่องสายลับรักป่วน บทโทรทัศน์โดย สมหมาย เลิศอุฬาร, พิสิษฐ์ พงษ์พิชญ์, อันนาบี
ละครเรื่องสายลับรักป่วน กำกับการแสดงโดย ทวีวัฒน์ วันทา
ละครเรื่องสายลับรักป่วน ผลิตโดย บริษัท มายน์แอทเวิร์คส์ จำกัด
ละครเรื่องสายลับรักป่วน ควบคุมการผลิตโดย ณฤทธิ์ ยุวบูรณ์
ละครเรื่องสายลับรักป่วน ออกอากาศทุกวันศุกร์-อาทิตย์ เวลา 20.15 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ