อ่านละคร บ่วงอธิฏฐาน ตอนที่ 11/2 วันที่ 2 ก.ย.59

อ่านละคร บ่วงอธิฏฐาน ตอนที่ 11/2 วันที่ 2 ก.ย.59

กฤตธรจมอยู่กับความคิดเรื่องบุษกร กวินทร์ขยับเข้ามานั่งลงใกล้ๆ กฤตธรเอ่ยถาม “คุณพ่อหลับไปแล้วใช่ไหม”
กวินทร์พยักหน้า “ท่าทางเหนื่อยๆ”
“ก็ไม่ได้นอนกันเลยทั้งคืน”
“พี่กฤต..ผีมีจริงใช่ไหม”
กฤตธรนิ่งชะงักไปเหมือนกัน “ถามอะไรยังงั้นวะ”
“พี่ตอบอย่างนี้แปลว่าพี่ยอมรับ”
“นายไปเจออะไรมา”
“บอกไม่ถูกไม่ได้เห็นกับตา แต่มันรู้สึก”

ห้องพักเมธาวี ในห้องมืดเพราะรูดม่านปิดสนิทไม่ยอมให้แสงสว่างเข้ามาเลย เห็นทีวีถูกเปิดเอาไว้ ขวดยาหลายขนานวางอยู่บนโต๊ะข้างเตียง..เมธาวีเหมือนสะลึมสะลือครึ่งหลับครึ่งตื่น บุษกรหัวเราะเสียงต่ำ เมธาวีได้ยินเสียงหัวเราะก็ผวา ขยับจะลงจากเตียง เมธาวีเผชิญหน้าบุษกรเต็มๆ


“นังคนสันหลังยาว วันๆ เอาแต่นอน” เมธาวีจะร้องก็ร้องไม่ออก ขยับจะหนีออกไปอีกทาง มือบุษกรคว้าข้อเท้าเมธาวีดึงไว้ เมธาวีถูกดึงกระชาก เมธาวีถูกผลักเข้ากระแทกลงพื้น บุษกรยืนคร่อมเมธาวี เมธาวีกรีดร้องแต่ไม่สามารถเปล่งเสียงใดๆ ออกมาได้ “ถึงเวลาที่เจ้าต้องลุกขึ้นมาทำงานแล้ว” เสียงบุษกรสั่ง
เมธาวี กระเสือกกระสนไปที่หน้าต่าง กระชากผ้าม่านให้เปิดออก แสงสว่างจะช่วยให้พ้นจากฝันร้ายนี้ได้ เมธาวีทุบหน้าต่าง แหกปากตะโกนร้องขอความช่วยเหลือแต่ไม่มีเสียงเล็ดลอดออกมา ผ้าม่านถูกกระชากปิดอย่างแรง เมธาวีหันกลับมา กลัวจนเสียสติ บุษกรไม่ใช่หน้าเดิม แต่เป็นหน้าปีศาจ

กวินทร์เล่าความรู้สึกให้กฤตธรฟัง “ทุกวันนี้ผมรู้สึกว่าบ้านเราเปลี่ยนไปมันเหมือนมีคนแปลกหน้าที่เราไม่เห็นตัวอยู่ร่วมกับเราด้วย”
“นายวินทร์...ผีก็เป็นแค่พลังงานอย่างหนึ่งเท่านั้น อาจารย์เกรียงเคยบอกว่ายังไงมนุษย์ก็เหนือกว่าผี..”
“พี่กฤตกำลังปลอบใจไม่ให้ผมกลัวใช่ไหม”
“คิดดี พูดดี ทำดี ผีที่ไหนก็ทำอะไรนายไม่ได้หรอก”
กวินทร์นิ่งคิด
กวินทร์จะเดินผ่านห้องเมธาวี ประตูห้องค่อยๆ แง้มออกเอง เห็นกวินทร์ที่เดินผ่านหน้าห้อง กวินทร์ชะงักเพราะได้ยินเสียงร้องไห้กระซิกๆ กวินทร์เดินกลับมา ผลักประตูเข้าไปช้าๆ เห็นเมธาวีนั่งร้องไห้อยู่มุมนึง “เมย์...เมย์...เป็นอะไรครับ”
เมธาวีฟุบหน้าร้องไห้อยู่ อารมณ์บนหน้าเรียบเฉย ดวงตาทั้งสองข้างไม่มีตาดำมีแต่ตาขาว

ในบ้านกสินทร์ กฤตธรมองหน้าจอโทรศัพท์แล้วตัดสินใจกดโทรออก โทรศัพท์โยสิตาที่วางไว้มุมหนึ่งในเต็นท์ที่พักโยสิตาดังขึ้น โยสิตาที่กำลังนั่งมองเสื้อผ้าที่กองไว้ใกล้กระเป๋าเป้ สองจิตสองใจว่าจะกลับกรุงเทพตามคำสั่งอธินดีรึไม่ โยสิตาเอื้อมไปหยิบโทรศัพท์มาและกดรับสายเมื่อเห็นเป็นเบอร์กฤตธร
“คุณกฤต”
“คุณโย...พรุ่งนี้ผมจะขับรถไปรับคุณกลับกรุงเทพ” โยสิตาฟังนิ่ง...เหมือนกฤตธร เข้ามาถูกจังหวะเวลาในขณะที่กำลังเต็มไปด้วยความสับสน “คุณโย..ฟังผมอยู่รึเปล่า ที่นั่นไม่ปลอดภัยเลยสำหรับคุณ ความจริงผมอยากจะไปซะตอนนี้เลยด้วยซ้ำ ถึงคุณอาอธินจะดูแลคุณได้ แต่ถ้าจะเกิดอะไรขึ้นผมควรจะต้องเป็นผู้ปกป้องคุ้มครองคุณ...หัวใจของผมมันบอกผมอย่างนั้น”
โยสิตา หลับตาลงพร้อมกับน้ำตาแห่งความตื้นตันใจไหลออกมา..ในเวลาที่เคว้งคว้างอย่างนี้ เธอรับรู้ความจริงใจจากกฤตธร และเปิดใจรับกฤตธรอย่างเต็มที่

ห้องพักแขก เมธาวีน้ำตานองหน้า “ปล่อยเมย์ไปเถอะวินทร์ ถ้าวินทร์สงสารเมย์ วินทร์เลิกกักขังเมย์ซะเถอะ เมย์ขอร้องอย่าทรมานเมย์อีกต่อไปเลย”
“คุณพูดอะไร..เมย์ ผมไม่เข้าใจ” กวินทร์งง
“ปล่อยเมย์เป็นอิสระ ถอนหมั้นเมย์ซะ เราไม่ได้มีอะไรเกี่ยวข้องกันอีก”
กวินทร์ช็อกกับสิ่งที่ได้ยิน....ชาวาบไปทั้งตัว

โยสิตาคุยโทรศัพท์กับกฤตธรต่อ “ฉันจะคุยกับคุณ..คุณกฤต”
“คุณโย คุณไม่ต้องกลัวอะไรทั้งนั้น บุษกรทำอะไรคุณไม่ได้หรอกตราบใดที่ผมยังอยู่” กฤตธรปลอบ เป็นห่วงโยสิตามาก

กวินทร์ยังไม่เข้าใจสิ่งที่เกิดขึ้น “มันเกิดอะไรขึ้น เมย์ บอกผมซิ ผมทำอะไรผิด เมย์ถึงทำกับผมอย่างนี้”
“คุณไม่ได้ทำอะไรผิด เพียงแต่ฉันไม่ได้รักคุณ แล้วเราจะแต่งงานกันไปทำไม”
“เมื่อก่อนคุณไม่ได้พูดอย่างนี้”
“เมื่อก่อนฉันไม่รู้ แต่เดี๋ยวนี้ฉันรู้แล้วว่าฉันรักใคร ฉันเลิกรักเขาไม่ได้เพราะฉันเป็นของเขาแล้ว” เมธาวีไม่ได้พูดเอง
“ใคร..ผู้ชายคนนั้นมันเป็นใคร”
“จะแกล้งทำเป็นโง่อยู่ทำไมในเมื่อเขาสวมเขาให้คุณมาตั้งนานแล้ว” เมธาวีหัวเราะ

กฤตธรยังคุยโทรศัพท์อยู่ “หมายความว่า คุณอาอธินก็เชื่อเรื่องที่คุณเล่าให้ฟังทั้งหมด”
กวินทร์พรวดพราดออกมาไกลๆ ที่หัวบันได
“ทีแรกฉันเองก็คิดว่าพ่อจะต้องไม่เชื่อเรื่องเหลวไหล ไร้สาระนี่แน่ๆ แต่พ่อกลับรับฟัง”
จู่ๆ กฤตธรที่กำลังคุยโทรศัพท์อยู่ก็ถูกผลักอย่างแรง แล้วถูกอัดด้วยหมัดเข้าเต็มหน้าชนิดไม่ทันได้ตั้งตัว โทรศัพท์หลุดมือ..กระเด็นไปตกมุมหนึ่ง กวินทร์ยังตามมาอัดซ้ำด้วยความโกรธ กฤตธรโดนต่อยเป็นชุดเพราะไม่ทันตั้งตัวได้แต่ปัดป้อง
“ไอ้พี่ชั่ว...ทำยังงี้กับกูได้ยังไง” กวินทร์โวยวาย
กฤตธรพยายามปัดป้อง “นายวินทร์..นายเป็นบ้าอะไรของนาย”
กวินทร์ชกต่อยเป็นหมาบ้า กฤตธรรับหมัดกวินทร์ได้และเป็นฝ่ายตอบโต้บ้าง ทั้งคู่ซัดกันนัวกลิ้งไปกลิ้งมาบนพื้นแม่บ้านได้ยินเสียงเอะอะ วิ่งเข้ามาดูด้วยความตกใจ ที่หัวบันได..เมธาวีขยับออกมายืนดูผู้ชายสองคนทะเลาะกัน ด้วยรอยยิ้มพึงพอใจ

ที่แค้มป์ โยสิตาหน้าตื่นเพราะไม่รู้เกิดอะไรขึ้น รู้แต่ว่าเกิดการต่อสู้ทะเลาะกันขึ้น“คุณกฤต...คุณกฤต”

เกรียงเข้ามาจากทางหน้าบ้านพอดี เห็นกฤตธรกับกวินทร์ชกต่อยกันอยู่ก็ร้องห้าม “คุณกฤต คุณวินทร์”
กสินทร์รีบตามแม่บ้านออกมา “หยุดเดี๋ยวนี้..นายกฤต..นายวินทร์” กฤตธรกับวินทร์ชะงัก “นี่มันเรื่องอะไรกัน...พี่น้องกัน ถึงกับจะฆ่าแกงกันขนาดนี้”
ทั้งกฤตธรและกวินทร์ ต่างเหนื่อยหอบหายใจไม่ทัน เกรียงมองไปที่กสินทร์ที่กำลังเดินลงมา แต่ความสนใจตกไปอยู่ที่เมธาวีมากกว่า เกรียงเห็นร่างบุษกรที่ซ้อนทับร่างเมธาวีอยู่ ร่างบุษกรเลือนหาย จมเข้าไปในร่างเมธาวี เมธาวีทรุดลงร้องไห้เหมือนเสียใจกับเรื่องที่เกิดขึ้น

โยสิตารับรู้สิ่งที่เกิดขึ้นผ่านโทรศัพท์ เธอรู้สึกว่าเป็นปัญหาเกิดขึ้นไม่จบไม่สิ้น ค่อยๆ ถอนโทรศัพท์ออกจากการฟัง

ห้องทำงานกสินทร์ กฤตธรสีหน้างุนงง “ผมไม่รู้เรื่องครับคุณพ่อ จะเค้นคอผมยังไงผมก็ต้องปฏิเสธเพราะผมไม่รู้ไม่เห็น ผมไม่เคยมีอะไรกับเมย์ ไม่เคยแม้แต่จะคิดเพราะผมเห็นเมย์เป็นเหมือนน้องสาวจริงๆ”
“ถ้ามันไม่เป็นเรื่องจริงแล้วหนูเมย์จะทำอย่างนี้ทำไม รู้ทั้งรู้ว่ามันเป็นเรื่องเสื่อมเสีย..ถ้าข่าวนี้เล็ดลอดออกไป คนข้างนอกจะมองเราเป็นยังไง” กสินทร์เป็นกังวล
“คุณพ่อใจเย็นๆ เถอะครับ ผมจะจัดการเคลียร์เรื่องนี้กับนายวินทร์เอง”
หน้าบ้านกสินทร์ กวินทร์ที่เตะต่อยทุกอย่างที่ขวางหน้าระบายอารมณ์
เกรียงเดินเข้ามาหา “คุณวินทร์ สิ่งที่มีค่าที่สุดในชีวิตคนเรามีอยู่ไม่กี่อย่างและหนึ่งในนั้นก็คือญาติพี่น้อง...คุณควรรักษาเอาไว้ให้ดีเพราะไม่มีใครจะหวังดีอย่างจริงใจเท่าสายเลือดเดียวกันหรอก”
“แล้วคนสายเลือดเดียวกัน เขาทำกันอย่างนี้เหรอครับ อาจารย์” กวินทร์ยังโมโหไม่หาย
“คุณวินทร์..สิ่งที่เห็นและเป็นอยู่อาจจะไม่ใช่ความจริงเสมอไป”
“เมย์เขาไม่เคยโกหกผม”
“ตั้งสติให้ดีคุณวินทร์อย่าปล่อยให้อารมณ์โกรธนำทาง นอกจากจะไม่ช่วยให้อะไรดีขึ้นแล้ว คุณจะสูญเสียด้วย”
กวินทร์ทำใจยาก อยากจะทำอะไรให้มากกว่านี้แต่ก็ทำไม่ได้

หน้าห้องทำงานกสินทร์ กฤตธรเปิดประตูออกมาจากห้องทำงานและพบว่าเมธาวียืนรออยู่ “ทำไมทำแบบนี้เมย์”
“เหตุผลง่ายๆ พี่กฤตก็รู้ดี เมย์รักพี่กฤต”
“แล้วไม่คิดบ้างรึไงว่านายวินทร์จะเสียใจขนาดไหน”
“ทำไมเมย์จะต้องแคร์ ในเมื่อเมย์ไม่ได้รักวินทร์”
“แล้วใช้วิธีนี้ เมย์คิดว่าตัวเองจะสมหวังหรือไง”
“แล้วพี่กฤตจะได้เห็น..พี่กฤตจะต้องเป็นของเมย์คนเดียว เราจะเป็นของกันและกันตลอดไป” เมธาวีอมยิ้มก่อนจะเดินไปผลักประตูเข้าไปในห้องทำงานกสินทร์
กฤตธรนิ่งงัน ขนลุกซู่ พลังอำมหิตบางอย่างจากเมธาวีทำให้รู้สึกคลับคล้ายคลับคลา

ในห้องทำงานกสินทร์ กสินทร์ร้อนใจปรับความเข้าใจกับเมธาวี “หนูเมย์เรื่องนี้เรื่องใหญ่ ทุกคนลำบากใจ ลุงว่าทางที่ดีที่สุด หนูคุยกับนายวินทร์มันอีกทีดีไหม อะไรที่ไม่เข้าใจกันไม่พอใจกันก็เปิดอกคุยกันซะ อะไรๆ อาจจะดีขึ้น”
“ไม่ค่ะ ไม่จำเป็นต้องคุยอะไรอีกแล้ว วินทร์ต้องทำตามที่เมย์ต้องการ คุณลุงก็ควรจัดการตามนั้น ถ้ายังเห็นแก่
ความสัมพันธ์กับบ้านเมย์และหน้าตาของคุณลุงเอง” เมธาวีเอ่ยเชิงขู่
“มันจะไม่มีทางออกที่ดีกว่านั้นเชียวหรือ”
“ไม่ค่ะ เมย์ต้องได้แต่งงานกับพี่กฤต พี่กฤตต้องรับผิดชอบในสิ่งที่พี่กฤตทำเอาไว้”
“นายกฤตเขาบอกลุงว่า....”
“พี่กฤตรักเมย์อย่างน้องสาว” เมธาวีหัวเราะ กสินทร์ประหลาดใจกับท่าทีของเมย์ธาวี “ปฏิเสธวันนี้ก็ไม่เป็นไรค่ะ แต่วันข้างหน้าการปฏิเสธจะกลายเป็นการประจานตัวเองเปล่าๆ เพราะทุกอย่างมันจะฟ้องด้วยตัวมันเอง อย่างน้อยใครๆ ก็ต้องถามว่าเด็กในท้องเมย์ลูกใคร จะให้เมย์โกหกคนทั้งโลกอย่างนั้นเหรอคะ ซักวันพอลูกรู้ประสายังไงเขาก็ต้องถามและเมย์ก็ต้องตอบลูกตามตรงว่าพ่อของเขาชื่อกฤตธร”
กสินทร์อื้ออึงมึนงง
หน้าบ้าน กฤตธรเดินเข้ามาหากวินทร์ซึ่งพยายามสงบสติอารมณ์อยู่ “นายวินทร์” กวินทร์แทบไม่หันมามองแต่เดินหนี กฤตธรเอ่ยต่อ “นายโกรธที่ถูกผู้หญิงขอถอนหมั้นหรือโกรธที่ได้ฟังเรื่องโกหกกันแน่”
“ไม่มีเหตุผลอะไรที่เมย์เขาจะโกหกสร้างเรื่อง พี่มันไอ้คนหลอกลวง ไอ้คนเห็นแก่ตัว เสียชาติเกิดมาเป็นพี่น้องกัน”
“นายวินทร์...ความจริง ยังไงก็ต้องเป็นความจริงวันยันค่ำ และคนที่รู้ความจริงก็มีอยู่แค่สองคนพี่กับเมย์ ตอนนี้อยู่ที่นายที่จะเชื่อใคร แต่ซักวันความจริงยังไงก็ต้องปรากฏ” กฤตธรเดินจากมาทิ้งกวินทร์ไว้

ไซท์งานขุดค้น กระเป๋าเป้ถูกโยนใส่เข้าไว้ท้ายกระบะรถ
“พรุ่งนี้ยังไงรถก็ต้องกลับเข้ากรุงเทพอยู่แล้ว” อธินทัก
โยสิตาร้อนใจ “ไม่เป็นไรค่ะพ่อ โยร้อนใจจะให้รอถึงพรุ่งนี้โยคงรอไม่ได้หรอก ให้รถส่งโยแค่ที่ตลาดในเมืองก็พอ โยจะหาทางต่อรถเข้ากรุงเทพเอง”
“ดูแลตัวเองให้ดี”
“พ่อก็เหมือนกันนะคะ” โยสิตากอดลาอธินก่อนผละไปขึ้นรถ
รถแล่นออก อธินมองตาม

ตอนค่ำ ห้องทำงานเกรียงที่บ้านรับรอง ศิลาจารึกถูกต้องวางไว้กลางห้อง “ออกมา...บุษกร เจ้าจะมัวหลบหน้าอยู่ทำไม ข้ารู้ว่าเรื่องวุ่นวายที่เกิดขึ้น มันเป็นฝีมือของเจ้าทั้งหมด” ไม่มีความเคลื่อนไหวใดๆ “บุษกร..ถ้าเจ้าไม่ออกมาข้าจะทำลายศิลาแผ่นนี้ แล้วเจ้าจะไม่มีที่สิงสู่อีกต่อไป”
บุษกรหัวเราะเสียงต่ำๆ เกรียงหันกลับมา บุษกรยืนอยู่ข้างหลังเกรียง “ท่านไม่ทำอย่างนั้นหรอก ข้ารู้ ผู้เป็นบิดาย่อมไม่คิดทำร้ายบุตรในไส้ของตน” บุษกรหัวเราะ

อ่านละคร บ่วงอธิฏฐาน ตอนที่ 11/2 วันที่ 2 ก.ย.59

ละครเรื่อง บ่วงอธิฏฐาน บทประพันธ์โดย ทักษิณา
ละครเรื่อง บ่วงอธิฏฐาน บทโทรทัศน์โดย ยิ่งยศ ปัญญา
ละครเรื่อง บ่วงอธิฏฐาน กำกับการแสดงโดย สำรวย รักชาติ
ละครเรื่อง บ่วงอธิฏฐาน ผลิตโดย : บริษัท เวฟ ทีวี จำกัด
ละครเรื่อง บ่วงอธิฏฐาน ควบคุมการผลิตโดย คุณตู่ ปิยวดี มาลีนนท์
ละครเรื่อง บ่วงอธิฏฐาน ออกอากาศทุกวันจันทร์-อังคาร เวลา 20.20 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ