อ่านละคร สายลับรักป่วน ตอนที่ 11/2 วันที่ 4 ส.ค.59

อ่านละคร สายลับรักป่วน ตอนที่ 11/2 วันที่ 4 ส.ค.59

” แล้วรันก็เริ่มกลับไปซึมเศร้าหดหู่อีก “โทนี่ยังดีที่อุตส่าห์อยากเปลี่ยนเป็นผู้ชายดีๆ เพื่อรัน...แต่ดินสิกลับเปลี่ยนจากคนดีๆ กลายเป็นผู้ชายเลวๆ .......ทำไมดินไม่ตามมาง้อฉันเลยล่ะ ทำไมปล่อยให้ฉันต้องอยู่คนเดียวอย่างนี้...โทนี่ ไปตามดินให้กลับมาง้อคืนดีรันหน่อยนะ”
“แน่ใจหรือ ก็เห็นอาละวาดเอาเรื่องเค้าขนาดนั้นแล้ว ยังอยากให้เค้ามาคืนดีด้วยอีกหรือ”
“อยากสิ ก็รันรักเค้านี่....ถ้าดินยอมรับผิดกลับตัวกลับใจมาขอคืนดีด้วย รันก็จะยอม แล้วก็อยู่กับดินอย่างมีความสุขตลอดไป” รันพูดแล้วก็ยิ้มดีใจ มโนว่าดินกลับมาขอคืนดีด้วย แต่แล้วก็เปลี่ยนเป็นร้องไห้อีก “แต่ดินไม่รักฉันแล้ว นอกใจฉันไปกิ๊กกับคนอื่น....โทนี่ รันจะทำไงดี...”

รันอารมณ์แปรปรวนมาก เดี๋ยวดีเดี๋ยวร้าย จนโทนี่ตามไม่ทัน
โทนี่สงสัย “นี่รัน ฮอร์โมนแปรปรวนผิดปรกติรึไง ถึงได้ขึ้นๆ ลงเป็นเอามากซะขนาดนี้...”



ลีโอกำลังนั่งกินของดองอย่างอร่อย เปรี้ยวจนหยีหน้าหยีตา แต่ก็อร่อย
ยศพลเดินเข้ามาเห็นลีโอกินของดองก็เปรี้ยวปากเข็ดฟันตามไปด้วย“แพ้ท้องหรือไงถึงกินเอาๆ อย่างนั้นน่ะ...ไม่เปรี้ยวหรือ”
“เปรี้ยว..แต่โคตรสะใจเลยครับ” ลีโอพูดแล้วก็ยื่นมะม่วงดองให้ยศพลกิน
ยศพลหยิบมากินแล้วก็เปรี้ยวหากเข็ดฟันจนหน้าหยี แต่ก็หยิบกินอีก สองคนนั่งกินอย่างอร่อย
ยศพลเอ่ยถาม “แกตามเอาของจากอินทิรากลับมาได้รึยัง”
“ยังครับ...แต่เดี๋ยวกินนี่เสร็จ ผมจะตามจัดการให้ครับ”
“แล้วจะไปตามที่ไหนยังไงรู้รึยัง”
“ยังครับ....”
“ถ้างั้นก็ไม่ต้องไปไล่หาให้เหนื่อย ฉันรู้ว่าแกจะไปตามทวงของๆ ฉันได้จากใครที่ไหน” ลีโอพยักหน้ารับ
ยศพลจะหยิบมะม่วงดองชิ้นสุดท้ายมากิน แต่ลีโอคว้าแย่งเอาไปก่อน
ยศพลถามลีโอ “ซื้อจากร้านไหนน่ะ ให้เด็กไปซื้อมาเพิ่มอีกซิ”

รุ้งกับโจโจ้นั่งทำงานกันอยู่ รันเปิดประตูเข้ามา ทั้งสองหันไปเห็นก็เข้าไปหา
โจโจ้ทัก “แกหายดีแล้วหรือรัน”
“น่าจะพักต่ออีกหน่อยนะ ให้หายดี แล้วก็สบายใจแล้ว ค่อยมาทำงานก็ได้” รุ้งออกอาการเป็นห่วง
“ถ้าฉันอยู่เฉยๆ คงเอาแต่ฟุ้งซ่านว้าวุ่นจนบ้าตายแน่ๆ ฉันมาทำงานน่ะดีแล้ว” รันตอบสีหน้าเรียบเฉย
รันนั่งทำงาน รุ้งกับโจโจ้นั่งทำงานอยู่ข้างๆ แล้วจู่ๆ รันก็หยุดทำงาน เอาแต่นั่งเหม่อจ้องจอคอมพ์
โจโจ้หันมาเห็นก็ถาม “แกโอเคนะรัน”
รันพยักหน้าให้แต่ไม่ได้ตอบหรือหันมามอง
รุ้งซัก “อยากคุยเรื่องของแกกับดินให้พวกฉันฟังมั้ย มีอะไรก็ระบายมาได้นะ”
รันส่ายหน้า รุ้งกับโจโจ้หันกลับไปทำงาน แล้วรันก็หันมาบอกเพื่อนทั้งสอง “ดินกำลังจะหย่ากับฉัน”
รุ้งกับโจโจ้ตกใจ “หา ว่าไงนะ”
“เค้าคงรักยัยอินทิราอะไรนั่นมากกว่าฉันมั้ง”
“จริงดิ? เค้าจะไปรักกันตอนไหน” โจโจ้สงสัย
“ก็ตอนที่ฉันสงสัยว่าเค้าอาจจะนอกใจฉันไงละ ไปแอบจู๋จี๋กันจนเก็บเอาไปฝันจนฉันจับได้ ฉันมันโง่เองแหละที่ไม่เอะใจอะไรตั้งแต่ตอนนั้น”
“รัน แต่ฉันคิดว่า คุณดินเค้าไม่น่าจะเป็นคนแบบนี้ไปได้เลยนะ” โจโจ้สีหน้าเชื่อมั่น
“จริง...หน้าตาออกจะใสซื่อขนาดนั้น” รุ้งเสริม
“เค้าถึงได้พูดกันว่า รู้หน้าไม่รู้ใจ...จูบกันฝันถึงกันขนาดนั้น จะให้ฉันเข้าใจว่ายังไงได้อีกล่ะ...แกไม่ต้องมาแก้ตัวแทนดินเลยนังโจ้”
“ทีแกยังฝันถึงคุณโทนี่โดยที่แกไม่ได้คิดอะไรได้เลย แล้วแกก็บอกเองว่า ความฝันมันก็เป็นแค่ความฝัน”
รันถูกโจโจ้ย้อนก็อึ้งเริ่มคิด
รุ้งพยายามปลอบ “ฉันว่าใจเย็นๆ แล้วหาโอกาสค่อยๆ คุยกันดีๆ เถอะแก”
รันคิดไม่ตก ตัดบทเพื่อน “ฉันไม่คุยด้วยละ”
“รัน...ฉันไม่ได้บอกว่า คุณดินเค้าทำผิดหรือทำถูก เพราะฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน...ฉันแค่อยากให้แกมีสติคิดให้ดีๆ แค่นั้นเอง” โจโจ้มองเพื่อนอย่างจริงจัง รันเริ่มคิด

แตนที่เบื่อๆ มาตีตั๋วดูหนังคนเดียว เป็นหนังรักด้วย แตนถือกล่องป๊อปคอร์นกับแก้วน้ำกำลังจะเข้าโรงหนัง เห็นมีแต่คู่รักเดินเข้าโรงด้วยกัน แตนแอบเซ็งๆ แต่ก็เดินเข้าโรงหนังไป แตนนั่งดูหนังคนเดียวข้างตัวมีแก้วน้ำวางอยู่ แล้วก็มีคนมานั่งลงข้างๆ เธอ แตนไม่ได้มองว่าเป็นใคร จู่ๆ คนข้างๆ ก็เอื้อมมือมาหยิบป๊อบคอร์นในมือเธอกิน แตนตกใจ แล้วคนข้างๆ ก็ยังหยิบแก้วน้ำของเธอไปกินด้วย แตนหันไปจะโวยวาย แต่แล้วก็หันไปเห็นว่าเป็นร๊อค
แตนเสียงดัง “นี่นาย...”
ร๊อครีบเอานิ้วชี้จุ๊ปากให้แตนเงียบๆ เพราะอยู่ในโรงหนัง “อย่าเสียงดังรบกวนคนอื่นเค้าสิ” แตนมองร๊อคแบบไม่พอใจ ร๊อคยังคงหยิบป๊อบคอร์นในมือแตนมากินแล้วก็ดูหนังไป แตนไม่รู้จะทำไงทำท่าจะลุกไป ร๊อคดึงมือแตนไว้ “หนังกำลังสนุกเลย จะรีบไปไหนล่ะ”
“ไปให้พ้นจากนายไงล่ะ” แตนพูดจบก็ดึงมือออกแล้วลุกไป
แตนเดินออกมา ร๊อคตามมา“จะไปไหนต่อหรือ”
“เรื่องของฉัน อย่ามายุ่ง”
“ไม่ยุ่งไม่ได้หรอก ก็เราเป็นแฟนกันนี่นา ทำอะไรก็ต้องทำด้วยกันสิ” ร๊อคพยายามตื๊อ
“ฉันไม่ได้เป็นอะไรกับนายแล้ว...” พูดจบแตนก็เดินหนีไป

แตนกำลังนั่งกินข้าวอยู่คนเดียว จู่ๆ ร๊อคก็มานั่งลงข้างๆ แล้วก็หยิบอาหารในจานของแตนมาชิม “อร่อยดีนี่...” ร็อคหันไปสั่งพนักงาน “น้องๆ เอาแบบนี้อีกจานครับ”
แตนผลักจานของตัวเองไปตรงหน้าร๊อค “ถ้าอดอยากหิวโหยนักก็เอาไปเลย...”
แตนทำท่าจะลุกหนี ร๊อคดึงไว้ “เดี๋ยวสิ กินให้อิ่มก่อน แล้วจะไปไหนต่อเดี๋ยวฉันไปด้วย”
“พูดไม่รู้เรื่องหรือไงกัน ว่าเราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันแล้ว ฉันจะไปไหนทำอะไรคนเดียวมันก็เรื่องของฉัน”
“ไม่เหงาแย่หรือ เดี๋ยวก็เฉาตายหรอกอยู่คนเดียวแบบนี้น่ะ”
“ฉันจะเป็นอะไรก็ช่าง....แต่ถ้าต้องอยู่กับคนเจ้าชู้เห็นแก่ตัวมั่วไม่เลือกอย่างนายน่ะ ขอเฉาตายคนเดียวดีกว่า” แตนลุกเดินไป ร๊อคควักเงินวางไว้แล้วตามออกไป

แตนเดินมา ร๊อคเดินตาม แตนหันมาเห็นก็โวยใส่ “เลิกตามตื๊อฉันซะทีเถอะ”
“เธอก็เลิกงอนฉันซะทีสิ”
“ฉันไม่ได้งอน เพราะฉันไม่ได้รักนายแล้ว ไม่ได้คิดอะไรกับนายอีกต่อไปแล้ว”
“ไม่เชื่อ ถ้าไม่อะไรกับฉันแล้ว ทำไมจะคุยกับฉันไม่ได้ ไม่ได้เป็นแฟนกันแล้วก็เป็นเพื่อนกันได้นี่”
“ฉันเกลียดคนเจ้าชู้ ไม่อยากยุ่งไม่อยากคบหาแม้จะเป็นแค่เพื่อนก็ตาม เข้าใจมั้ย” แตนพูดจบแล้วเดินไป
ร๊อคพูดไล่หลังแตน “ฉันไม่เหมือนพ่อเธอหรอกนะ...”
แตนได้ยินก็หยุดชะงักหันกลับมาหาร๊อค “นายรู้เรื่องพ่อของฉันได้ไง..รู้ละ ฉันไม่น่าถามสายลับระดับชาติอย่างนายเลยนี่เนอะ”
“พ่อเธอเจ้าชู้นอกใจแม่เธอ นั่นมันก็เป็นพ่อของเธอที่ทำไม่ดี แต่ไม่ได้หมายความว่าฉันจะทำอะไรแบบนั้นเหมือนกันด้วยนี่....”
ร๊อคเข้าไปหาแตนใกล้ๆ มองหน้าเธอ พูดอย่างจริงจัง “ฉันไม่ใช่พ่อของเธอที่ไม่เคยรักใครจริง... เมื่อฉันเจอคนที่ใช่อย่างเธอ ฉันก็หยุดอยู่ที่เธอคนเดียวเท่านั้น...”
แตนมองจ้องหน้าร๊อคเหมือนจะยอมเชื่อและยอมใจอ่อนยอมคืนดีกับเขา แต่ก็ยังใจแข็ง “ถ้าฉันมีรางวัลออสการ์ ฉันคงมอบให้นายแล้วล่ะ” แตนพูดจบแล้วก็เดินไป ปล่อยให้ร๊อคยืนนิ่งอยู่คนเดียว

ดินทำขนมและอาหารที่รันชอบใส่กล่องทัปเปอร์แวร์ ดินเก็บเสื้อผ้าของรันที่ตากไว้มาใส่กระเป๋า เข้าห้องน้ำเห็นเครื่องสำอาง ครีมต่างๆ ของรัน ก็หยิบใส่กระเป๋าเพื่อเอาไปให้ ดินเห็นโน้ตบุ๊คของรัน และของๆ รันที่จะต้องใช้ทั้งของส่วนตัวและของใช้ทำงาน ดินรวบรวมใส่กระเป๋า ดินหิ้วกระเป๋าออกจากบ้านไป

ดินหิ้วกระเป๋าใส่เสื้อผ้าข้าวของของรันที่เหลืออยู่ที่บ้านมาให้
พอจะเข้าบ้าน มณีมาลาก็ออกมายืนขวางไว้แล้วถาม “นายมาทำอะไรที่นี่อีก บอกแล้วใช่มั้ยว่าอย่ามายุ่งกับรันอีก พูดภาษาคนไม่รู้เรื่องรึไงกัน”
“ผมเอาของใช้ส่วนตัวของรันมาให้”
“วางไว้ตรงนั้นแล้วก็กลับไปได้ละ”
“ครับ...รันสบายดีมั้ยครับคุณแม่”
“ถูกหักอกทรยศอย่างนั้นจะสบายดีได้ไงกันล่ะ ถามโง่ๆ”
“พรุ่งนี้ผมขอมาหารันได้มั้ยครับ”
“ไม่ได้ พรุ่งนี้ฉันจะพารันกับโทนี่ไปเที่ยวพักผ่อนให้สบายใจ ให้ลืมผู้ชายเลวๆ อย่างนาย แล้วรันก็จะใช้เวลาทำความสนิทสนมกับโทนี่ แล้วก็รักกันสมใจฉันซะที....อ้อ แล้วไม่ต้องถามว่าวันอื่นจะมาได้มั้ย ไม่ว่าวันไหนๆ บ้านนี้ก็ไม่ต้อนรับเธออีกต่อไปแล้ว” มณีมาลาพูดจบก็หันหลังเดินเข้าบ้านไป ดินได้แต่ยืนมองตามแบบเศร้าๆ

ดินนั่งทำงานเซื่องๆ ซึมๆ ไม่มีชีวิตชีวา แล้วเขาก็หยุดทำเพราะคิดอะไรต่อไม่ออก
ร๊อคเดินมาหาแบมือให้เห็นยาเม็ดเหมือนพาราเซตตามอลมาให้ตรงหน้าดิน 2 เม็ด “แก้ปวดหัวสำหรับชีวิตรักของเราที่แก้ไม่ตกครับพี่” ดินจะหยิบไปทั้ง 2 เม็ด ร๊อคบอก “คนละเม็ดครับพี่”
ดินคืนร๊อคมาเม็ดนึง ดินทำท่าจะกินยา แต่คุกกี้ที่วิ่งเข้ามามองเห็นพอดีรีบร้องโวยวายให้หยุดแล้วเข้ามาห้ามไม่ให้กิน “ไอ้ดิน หยุดเดี๋ยวนี้.....”
คุกกี้เข้ามาแย่งยาไปจากมือดิน ดินสงสัย “มีอะไรหรือพี่”
“แกอยากตายนักรึไง”
“มันไม่ใช่อย่างที่พี่คิดนะ นี่มันก็แค่พาราแก้ปวดหัว ไม่ใช่ยาฆ่าตัวตายซักหน่อย”
“พี่รู้ว่าไม่ใช่ยาฆ่าตัวตาย แต่มันเป็นระเบิด”
ดินกับร๊อคตกใจ
“ห๊า ระเบิดงั้นหรือ”
“ใช่ ถ้ากินแล้วมันจะไปทำปฏิกิริยากับกรดในกระเพาะแล้วจะระเบิดใน 3 นาที”
“ฉิบหายแล้วพี่...ผมกลืนลงไปแล้ว”
ดินกับคุกกี้พาร๊อคมาที่ห้องน้ำแล้วคุกกี้ก็เอายาถ่ายให้ร๊อคกิน “กินยาถ่ายนี่ให้หมด แล้วเบ่งสุดชีวิตให้มันออกมาให้เร็วที่สุด ไม่งั้นแกกลายเป็นชูชกท้องระเบิดตายแน่”

อ่านละคร สายลับรักป่วน ตอนที่ 11/2 วันที่ 4 ส.ค.59

ละครเรื่องสายลับรักป่วน บทประพันธ์โดย จันทร์แจ่ม
ละครเรื่องสายลับรักป่วน บทโทรทัศน์โดย สมหมาย เลิศอุฬาร, พิสิษฐ์ พงษ์พิชญ์, อันนาบี
ละครเรื่องสายลับรักป่วน กำกับการแสดงโดย ทวีวัฒน์ วันทา
ละครเรื่องสายลับรักป่วน ผลิตโดย บริษัท มายน์แอทเวิร์คส์ จำกัด
ละครเรื่องสายลับรักป่วน ควบคุมการผลิตโดย ณฤทธิ์ ยุวบูรณ์
ละครเรื่องสายลับรักป่วน ออกอากาศทุกวันศุกร์-อาทิตย์ เวลา 20.15 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ