อ่านละคร บ่วงอธิฏฐาน ตอนที่ 11/3 วันที่ 2 ก.ย.59

อ่านละคร บ่วงอธิฏฐาน ตอนที่ 11/3 วันที่ 2 ก.ย.59

บุษกรหัวเราะเสียงต่ำๆ เกรียงหันกลับมา บุษกรยืนอยู่ข้างหลังเกรียง “ท่านไม่ทำอย่างนั้นหรอก ข้ารู้ ผู้เป็นบิดาย่อมไม่คิดทำร้ายบุตรในไส้ของตน” บุษกรหัวเราะ
“นับวันเจ้ามีแต่จะก่อปัญหาไม่จบไม่สิ้น จงเป็นสัมภเวสีเร่ร่อนไม่มีที่ให้สิงสู่ไปซะเถอะ” เกรียง-คว้าแผ่นศิลา เงื้อขึ้นสุดแขนเหมือนจะทุ่มทำลาย
“ท่านคิดผิดเสียแล้ว ถ้าคิดว่าข้าไม่มีที่ให้สิงสู่...” บุษกรหัวเราะ “ร่างของนังคนนั้นอย่างไรเล่า”
“คุณเมย์”

“นังผู้หญิงคนนั้น จิตมันอ่อนนัก อ่อนจนข้าควบคุมมันได้ง่ายดายมันไม่เหลืออะไรแล้วนอกจากร่างกายกับลมหายใจ ข้าจะยึดร่างของมันเป็นร่างข้าตลอดไป ถ้าท่านทำลายศิลาแผ่นนี้”
เกรียงพูดไม่ออก-จนมุม ข้อต่อรองกับบุษกรไม่เป็นผล บุษกรหัวเราะ อย่างได้รับชัยชนะ



บ้านอธิน ปารมีที่นั่งคอยในรถ ออกมาจากรถทันทีที่เห็นแท็กซี่แล่นเข้ามาจอด โยสิตาลงจากแท็กซี่หลังจากจ่ายเงินเสร็จ
ปารมีเห็นหน้าโยสิตาก็ซักทันทีด้วยความอยากรู้ “มันยังไงกันไอ้โย แกเล่ามาให้ละเอียดซิ”
“เรื่องมันยาว เอาไว้เล่าทีหลังได้ไหม ตอนนี้แกไปกับฉันก่อน คุณกฤตเขาต้องการความช่วยเหลือ” โยสิตากังวล
“ฉันไปแล้วจะช่วยอะไรได้วะ”
“อย่างน้อยก็ไปเป็นเพื่อนฉัน..”
“เรื่องลี้ลับ ผีสางอะไรนี่ฉันไม่ถนัดหรอกนะแก ต้องขอเวลาทำใจหน่อย”
“ไม่มีเวลาแล้ว” โยสิตาแบกเป้ตรงไปที่รถปารมี
“เฮ้ย...ใจคอจะไม่เข้าบ้านก่อนรึไง”
โยสิตาเร่ง “เร็วๆ เสียเวลา”
ปารมีตามไปทันที

บ้านกสินทร์ กฤตธรเดินออกมารับโยสิตาทันทีที่เห็นเธอลงจากรถ “คุณโย...ผมไม่คิดว่าคุณจะมา”
“คุณทำให้ฉันกังวล มันเกิดอะไรขึ้น ฉันโทรมาคุณก็ไม่รับสาย”
“มีปัญหานิดหน่อย...ที่นี่” กฤตธรมองไปที่ปารมี ปารมียิ้มแหยๆ “เราไปคุยกันทางโน้นได้ไหมครับ” กฤตธรเดินนำออกไป
โยสิตาส่งสัญญาณให้ปารมีคอยอยู่ที่นี่แล้วตามกฤตธรออกไป

อีกมุมสวนข้างบ้าน กฤตธรมองโยสิตาเต็มตาแต่เหมือนกำลังพยายามหาคำพูดที่ดีที่สุดที่จะไม่ให้ความสัมพันธ์ที่สร้างมาต้องสั่นสะเทือน
“ฉันได้ยินเสียงคนทะเลาะกันแต่ฟังไม่รู้เรื่องว่าทะเลาะกันเรื่องอะไร”
“คุณโย..ยังไงผมก็ต้องเล่าทุกอย่างให้คุณฟัง..ผมไม่เคยคิดที่จะมีความลับกับคุณ แต่ก่อนอื่นผมอยากให้คุณรับฟังเฉยๆ อย่างหนักแน่น ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นผมอยากให้คุณรู้ว่าความจริงใจที่ผมมีให้คุณไม่เคยเปลี่ยนแปลง” กฤตธรย้ำเสียงเข้ม
ปารมีที่คอยอยู่ที่รถ ต้องหันกลับมาเพราะ...
“มาหาใคร” กวินทร์เอ่ยด้วยเสียงไม่เป็นมิตร “อ้อ...นึกว่าใคร...คุณเข้ามาได้ยังไง”
“ก็ประตูเปิดอยู่ ฉันก็ขับรถเข้ามา” ปารมีกวน
“อย่ากวนโมโห ที่นี่ไม่ใช่ที่สาธารณะ”
“ทราบค่ะ แล้วก็ไม่ได้ตั้งใจกวนโมโหใครด้วย ถามมาดิฉันก็ตอบไป ถ้าคุณคิดว่าเป็นการกวนโมโหก็คงช่วยไม่ได้มังคะ”
“คุณมีธุระอะไร”
“ไม่ใช่ธุระของดิฉัน ธุระของเพื่อนค่ะ”
“อ้อ...นี่ตามกันมาเป็นแนวร่วม..ถ้าคุณหวังดี แล้วก็ห่วงเพื่อนคุณจริง รีบไปเตือนเธอเลยนะว่า ถ้าหูเบาหลงเชื่อคำพูดพล่อยๆ ไม่กี่คำง่ายๆ เพื่อนคุณจะกลายเป็นคนโง่ทันที”
ปารมีทนไม่ไหวสวนกลับ “แรงไปไหมคะ คุณกวินทร์”
“ผมเป็นน้องเขาแท้ๆ เขายังสวมเขาเอาได้เลย แล้วคิดเหรอว่าผู้ชายอย่างเขาจะมีความจริงใจให้ใครได้”
ปารมีที่ยังไม่รู้เรื่องอะไรเลย ได้แต่ตาปริบๆ กวินทร์ของขึ้นอีกครั้ง อั้นอยู่ในอก เตะของใกล้ตัวระบายอารมณ์ ปารมีตาค้าง ถอยหนีออกห่าง

อีกมุมสวนข้างบ้าน โยสิตาคุยกับกฤตธร “เรื่องนี้เป็นเรื่องภายในครอบครัวคุณ คุณต้องเคลียร์กันเอาเอง จะให้ฉันเข้ามายุ่งเกี่ยวทำไม”
“คุณโย...ผมเคยบอกคุณแล้ว คุณคือคนเดียวที่ผมแคร์ ผมอยากให้คุณเชื่อใจและไว้ใจผม ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นเท่านั้นก็พอ”
“คุณกฤต...ถ้านี่คือการให้เกียรติ ฉันขอบคุณ แต่หน้าที่มาพร้อมกับความรับผิดชอบเสมอ”
“หมายความว่าคุณไม่เชื่อเรื่องที่ผมเล่าให้ฟัง”
“เวลาเท่านั้นค่ะ ที่จะพิสูจน์ความจริง”
กฤตธรพูดไม่ออก โยสิตาพลิกตัวจะเดินกลับออกมา แต่ต้องชะงัก เพราะเหมือนเห็นด้วยหางตามองขึ้นไปที่เฉลียงชั้นบนทันที กฤตธรมองตามสายตาโยสิตาแล้วแทบผงะ เห็นเมธาวีกำลังปีนขึ้นยืนบนขอบเฉลียง ท่าทางเหมือนพร้อมที่จะกระโดดลงมา โยสิตาผงะด้วยความตกใจ
กฤตธรตะโกนลั่น “เมย์...อย่านะเมย์” ปารมี กวินทร์ หันไปทางที่มาของเสียงร้องตะโกนทันที กฤตธรวิ่งผ่านมาทางที่กวินทร์และปารมียืนอยู่ “อย่าทำอย่างนั้นนะเมย์” กฤตธรตะโกน กฤตธรวิ่งเข้าบ้านไปทันที
กวินทร์กับปารมีขยับไปทางที่กฤตธรจากมา

เมธาวียืนบนขอบเฉลียง เหมือนพร้อมจะโดดลงไปได้ทุกเสี้ยววินาที
“เมย์ อย่านะครับ อย่า..” กฤตธรวิ่งผ่านห้องพักแขก ตรงไปที่ประตูออกเฉลียงทันที “เมย์...อย่าทำอย่างนี้เลย..”
เมธาวีหันขวับกลับมา “ชีวิตเมย์ อยู่ไปก็ไม่มีค่าอะไรอีกแล้ว”
“ฟังพี่นะเมย์...นี่ไม่ใช่วิธีแก้ปัญหา”
“แล้วจะให้เมย์ทำยังไง” เมธาวีหันขวับกลับมาทางโยสิตาที่อยู่ข้างล่าง ชี้หน้าโยสิตา“ในเมื่อนังผู้หญิงคนนั้นเข้ามาขวางทางความรักของเรา ในเมื่อพี่กฤตเลือกที่จะมีมันแต่ทิ้งเมย์” โยสิตาขนหัวลุก กลายเป็นจำเลยที่ถูกศาลพิพากษา “เมย์ก็ขอตายต่อหน้าพี่กฤต ขอให้ความรักที่พี่กฤตมีต่อมันสมหวังตลอดไปก็แล้วกัน”
ปารมีหวาดเสียวสุดๆ ขยับเข้ามาเกาะโยสิตาให้เบือนหน้าหนีภาพสยอง
“เมย์...อย่าคิดสั้นอย่างนี้ ไม่อย่างนั้นคนที่จะต้องเสียใจที่สุดก็คือผมเอง...” กวินทร์ห้าม
“พอที...ฉันไม่เคยรักคุณแม้แต่นิดเดียว” เมธาวีหันขวับกลับมาทางกฤตธร “คนที่ฉันรักคือพี่กฤตคนเดียว เมย์เฝ้ารักเฝ้ารอพี่กฤตมานานแค่ไหน พี่กฤตรู้บ้างไหม”
“เมย์ฟังพี่ให้ดี ปัญหาทุกอย่างมีทางออกของมันเสมอ” กฤตธรปลอบ
“ไม่จริง ปัญหาของพี่กฤตคือ พี่กฤตไม่ได้ซื่อสัตย์กับเมย์ ไม่ได้มีเมย์คนเดียว” เมธาวีหันขวับกลับไปทางโยสิตา ชี้หน้า “แต่พี่กฤตกำลังจะมีมันด้วย” เมธาวีร้องไห้ฟูมฟาย
“คุณเมธาวี คุณกำลังเข้าใจผิด คุณคิดไปเองทั้งหมด ฉันกับคุณกฤตไม่ได้มีอะไรมากไปกว่าความเป็นเพื่อน....” โยสิตาร้องบอก
“โกหก” เมธาวีเสียงกร้าว
กสินทร์ช็อกตกใจ เมื่อเห็นสิ่งที่กำลังเกิดขึ้น นาทีความเป็นความตาย เกรียงรีบตามออกมา

บนเฉลียงชั้นบน เกรียงเห็นร่างบุษกรทับซ้อนอยู่กับร่างเมธาวีลางๆ แล้วเลือนเข้ากลืนสนิทเป็นร่างเมธาวี
“เพราะถ้าแกไม่เข้ามา พี่กฤตเขาต้องมีฉันคนเดียว แกมันคือมารความสุขของฉัน” เมธาวีพล่าม
เกรียงแน่ใจว่าบุษกรสิงร่างเมธาวีจึงสั่งห้ามเสียงดัง “หยุดเดี๋ยวนี้.....ข้าสั่งให้หยุด”
เมธาวียังจ้องอยู่ที่โยสิตา แต่หน้าบุษกรจางๆ ที่สิงร่างเมธาวีอยู่ หันขวับมาจ้องเกรียงเขม็ง กฤตธรฉวยจังหวะสำคัญพุ่งเข้าชาร์ตตัวเมธาวีไว้ได้ ล้มคลุกกันไปบนพื้น หน้าเมธาวีซ้อนทับด้วยหน้าบุษกร บุษกรแสยะยิ้มอย่างสมหวังและสาแก่ใจ

ห้องพักแขกของเมธาวี แม่บ้านวางน้ำดื่มทั้งเหยือกไว้บนโต๊ะ อารมณ์เหมือนผ่านเรื่องสยองมาได้ไม่นาน แม่บ้านขยับออก เห็นกวินทร์ดูแลเมธาวีที่นอนอยู่บนเตียง กวินทร์เช็ดแขนและมือให้เมธาวี เมธาวีนอนหลับตาเหมือนหมดเรี่ยวแรง แม่บ้านจะออกจากห้อง หลีกทางให้โยสิตาที่เดินเข้ามา
โยสิตาบอกกับกวินทร์ “คุณกวินทร์ ฉันขอคุยกับคุณเมธาวีเป็นส่วนตัวได้ไหมคะ”
กวินทร์หันมามองโยสิตาอย่างเหนื่อยล้า พยักหน้าแล้วค่อยๆ ลุกออกไป โยสิตาขยับเข้ามาข้างเตียง “คุณเมธาวี”
เมธาวีลืมตาขึ้นมาทันที มีแต่ตาขาว ไม่มีตาดำ โยสิตาผงะนิดหนึ่ง แต่ตั้งสติได้ คิดว่าตาฝาดไปเอง
เมธาวีลุกขึ้นนั่ง “เธอคิดว่าฉันทำเรื่องที่โง่มาก”
“ความรักทำให้คนเราขาดสติเสมอ”
“แต่ความรักสำหรับฉันคือการช่วงชิง เมื่อถึงเวลาต้องช่วงชิง”
“มันเป็นเรื่องของคนสองคน”
“เธอเข้าใจถูกแล้ว แต่สองคนนั้นคือ ฉันกับพี่กฤต เธอมาทีหลัง”
“คุณเมธาวี ฉัน”
“ฉันกำลังมีลูกกับเขา” โยสิตาอึ้ง “พี่กฤตเขาไม่ได้บอกเรื่องนี้กับเธอใช่ไหมล่ะ ความจริงก็คือความจริง กล้าไหมล่ะที่จะพิสูจน์ ความรักเป็นเรื่องของคนสามคน พ่อ แม่ ลูก คนอื่นไม่เกี่ยว”
โยสิตาพูดไม่ออก เมธาวียิ้มเยาะและมองโยสิตาอย่างสมเพช

ชั้นล่างห้องโถง กฤตธรลุกขึ้นเมื่อเห็นโยสิตากลับลงมา “คุณโย....”
“บางทีความจริงก็เป็นเรื่องน่าเจ็บปวด... แต่ถ้ายอมรับความจริงนั้นได้ เราก็เห็นทางออกของปัญหาได้เอง”
“คุณหมายถึงอะไร”
“คุณเมธาวีเธอน่าสงสาร คุณควรเข้าใจและเห็นใจเธอให้มาก” โยสิตานิ่งขรึมเก็บความเจ็บปวดไว้ในใจ
“มันไม่ได้เป็นอย่างที่คุณได้ยินได้ฟังมาเลยนะคุณโย”
“แล้วทำไมข้อกล่าวหานั้นฉันถึงไม่ได้ยินไม่ได้ฟังจากปากของคุณ การแสดงความรับผิดชอบต่อสิ่งที่ทำลงไปแล้ว เป็นสิ่งชี้วัดความเป็นคนค่ะคุณกฤต” กฤตธรนิ่งอึ้ง “ผู้หญิงน่ะคะ ถ้าไม่รักมากก็คงไม่ลงทุนทำถึงขนาดนี้หรอก คุณควรเคลียร์กับคุณกวินทร์ให้เรียบร้อย อีกไม่นานเด็กก็จะออกมาลืมตาดูโลกแล้ว ถ้าคุณทิ้งความรับผิดชอบ เชื่อเถอะว่าบาปจะอยู่กับคุณตลอดไป”
“จะให้ผมพูดยังไง” กฤตธรสับสน
“ให้ฉันเป็นคนนอกดีแล้วค่ะ กรุณาอย่ายัดเยียดความเป็นมือที่สามให้ฉันเลย” โยสิตาเดินจากมาทันที กฤตธรอึ้ง

หน้าบ้านกสินทร์ ปารมีรออยู่ที่รถ ขยับเข้ามาทันทีที่เห็นโยสิตาเดินออกมา
“เป็นไงบ้างแก” ปารมีซัก
“จบแล้ว ไม่มีเครื่องหมายคำถามอะไรอีกแล้ว” โยสิตาเศร้า
“ได้เป็นข่าวกระฉ่อนแน่ บ้านนี้ภาพลักษณ์ข้างนอกดูดี ใครจะไปคิดว่าชีวิตจริงเน่าเละเทะกันมากขนาดนี้”
“อย่าไปวิพากษ์วิจารณ์เขาเลย ยังไงพวกเขาก็เจ้านายแก”
“นั่นสิ ฉันดันมารู้มาเห็นเรื่องน้ำเน่าของเจ้านาย ฉันต้องถูกหมายหัวแน่ ควรยื่นใบลาออกเองหรือให้เขาเชิญออกดีวะแก” โยสิตานิ่ง มองเข้าไปในบ้าน เสียดายความสัมพันธ์ที่สร้างกันมา “ไอ้โย... แกโอเครึปาว”
“อือ...ฉันเพิ่งนึกได้ว่ามีอุปกรณ์ถ่ายรูปหลายอย่างฝากไว้ที่นี่ ฉันควรจะขนกลับไปเลย” โยสิตาเดินออกทันที

อ่านละคร บ่วงอธิฏฐาน ตอนที่ 11/3 วันที่ 2 ก.ย.59

ละครเรื่อง บ่วงอธิฏฐาน บทประพันธ์โดย ทักษิณา
ละครเรื่อง บ่วงอธิฏฐาน บทโทรทัศน์โดย ยิ่งยศ ปัญญา
ละครเรื่อง บ่วงอธิฏฐาน กำกับการแสดงโดย สำรวย รักชาติ
ละครเรื่อง บ่วงอธิฏฐาน ผลิตโดย : บริษัท เวฟ ทีวี จำกัด
ละครเรื่อง บ่วงอธิฏฐาน ควบคุมการผลิตโดย คุณตู่ ปิยวดี มาลีนนท์
ละครเรื่อง บ่วงอธิฏฐาน ออกอากาศทุกวันจันทร์-อังคาร เวลา 20.20 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ