อ่านละคร เพลิงนรี ตอนที่ 12/4 วันที่ 22 ส.ค.59

อ่านละคร เพลิงนรี ตอนที่ 12/4 วันที่ 22 ส.ค.59

“เขาโทรมาบอกผมว่าวันนี้มีคนของเจ้าชายคามินไปคุยกับคุณประสาน แล้วไม่ใช่คุณประสานคนเดียวนะผู้ถือหุ้นคนอื่นๆก็มีคนของเจ้าชายคามินเข้าไปคุยด้วย”
วิวรรณได้ยินชื่อคามินยังจำความร้ายกาจของอีกฝ่ายได้ดี “แล้วเขาไปคุยกับพวกผู้ถือหุ้นทำไมคะ”
“เขาไปขอซื้อหุ้นบูรพเกียรติ” วิวรรณสีหน้าตกใจ

มุมหนึ่งบ้านคณิน คณินอยู่กับธีภพที่มุมหนึ่งของบ้าน สาวใช้ยกน้ำมาเสิร์ฟและเดินออกไป
“ทำไมจู่ๆถึงได้จะลาพักกะทันหันแบบนี้ล่ะ มีอะไรหรือเปล่า หรือจะเป็นเรื่องริสา”


ธีภพพูดไม่ได้ว่ากำลังทำอะไรอยู่ “เรื่องนี้ผมคงพูดอะไรมากไม่ได้หรอกครับคุณอา”
“ไม่ใช่อาไม่รู้อะไรเลยนะภพ อาเองก็มีเรื่องสงสัยหลายอย่างที่กำลังให้คนตามสืบอยู่เหมือนกัน”
ธีภพแปลกใจ “สืบ...เรื่องอะไรครับ” คณินทำสีหน้าลำบากใจที่จะบอกว่าสงสัยกานดาคนที่ได้ชื่อว่าเป็นภรรยาทำเรื่องเลวร้ายอยู่ “เรื่องที่เกี่ยวกับผู้หญิงที่ชื่อพีรดา รวีวุธหรือเปล่าครับ” คณินไม่คิดว่าธีภพจะเอ่ยชื่อของพีรดาออกมา
อีกมุมในบ้าน สาวใช้เดินถือถาดเข้ามาเจอกานดาที่เดินสวนมาพอดี
“ใครมา”
“คุณภพค่ะ กำลังคุยอยู่กับคุณผู้ชาย”
สาวใช้เดินเลี่ยงไป กานดาแปลกใจว่าธีภพมาหาคณินทำไม

ธีภพเข้าประเด็น “ถ้าผมจำไม่ผิด พีรดา รวีวุธ คืออดีตคนรักของคุณอา”
“ใช่ เธอรู้จักพีรดา” คณินเริ่มมีความหวังขึ้นมา “หรือว่าเธอเจอเขา หรือว่าเจอ พริริสา ลูกสาวของอา ภพบอกอาทีพวกเขาอยู่ที่ไหน” ธีภพยิ่งมั่นใจว่าพริริสาคือลูกสาวของคณินจริงๆ กานดายืนแอบฟังก็หน้าถอดสี กลัวว่าสองแม่ลูกนั่นจะกลับมาจริงๆ “ว่าไงภพ ถ้ามีอะไรเกี่ยวทั้งคู่บอกอามาเถอะนะ”
“เรื่องนี้...” เสียงโทรศัพท์ธีภพดังขึ้น “ขอโทษนะครับ” ธีภพเห็นธเนศโทรมาก็แปลกใจ รับสาย “ครับคุณพ่อ ได้ครับผมจะลองไปตามเรื่องดู” ธีภพวางสาย “ต้องขอโทษจริงๆครับคุณอา ผมมีเรื่องด่วนต้องไปจัดการ ขอตัวก่อนครับ” ธีภพรีบร้อนออกไป
คณินลุกตามไป “เดี๋ยวสิภพ”
กานดาออกมาขวางหน้าคณินเอาไว้ สายตาเจ็บแค้น “คุณคิดจะทำอะไรคุณคณิน คุณจะพยายามรื้อฟื้นอดีตที่มันย้อนกลับมาไม่ได้อีกทำไม”
“พีรดากับลูกสาวผมไม่ใช่อดีต พวกเขายังอยู่และจะต้องกลับมาสักวัน”
“ที่แท้คุณก็รอให้พวกมันกลับมาอยู่ทุกวัน”
“เรื่องพีรดาผมทำใจนานแล้ว ว่าเราคงไม่มีวาสนาต่อกัน แต่ลูกสาวผม ยังไงเขาก็เป็นส่วนหนึ่งของบูรพเกียรติ เป็นส่วนหนึ่งของชีวิตผม สักวันผมจะต้องเจอเขาให้ได้” คณินเดินออกไปอย่างไม่คิดเหลียวแลกานดา
กานดากำมือแน่นอยากจะกรีดร้องออกมาอย่างโกรธจัด

ริมหน้าต่างวังไทรจีส พีรดาจัดดอกไม้ใส่แจกันอยู่กับหญิงรับใช้อย่างรู้สึกใจคอไม่ดี “ทำไมคามินกับริสาเงียบไป ไม่ติดต่อกลับมาบ้างเลย”
“เจ้าชายกับเจ้าหญิงคงกำลังยุ่งกับธุรกิจใหม่ที่ประเทศไทยกระมังเพคะ”
“ทำไมต้องเป็นประเทศไทยด้วยนะ” พีรดามองออกไปนอกหน้าต่างสังหรณ์ใจไม่ดีกลัวเรื่องที่พริริสาไม่เคยลืมอดีต พีรดาเห็นนายพลพอลเดินอยู่กับองครักษ์ กำลังจะไปหาราอิล “นั่นนายพลพอลใช่ไหม”
“เพคะ นี่พระชายาเริ่มมองเห็นชัดเจนขึ้นแล้วสิเพคะ”
พีรดาพยักหน้าแทนคำตอบ แต่สายตายังมองตามนายพลพอลและองครักษ์อยากรู้ว่ามีเรื่องสำคัญอะไร
หน้าห้องประชุม หญิงรับใช้เดินถือแจกันดอกไม้ที่เพิ่งจัดเสร็จ ทำทีมาวางที่บริเวณหน้าห้องประชุม มีองครักษ์ยืนเฝ้าที่หน้าประตู หญิงรับใช้สอดส่องสายตาไปที่ประตูห้องประชุม ยังไม่ยอมไป ทำเป็นจับดอกไม้ให้เข้าที่เข้าทาง จนราอิลและนายพลพอลเดินออกมาจากห้อง
“ยังไงให้คนประสานกับทางตำรวจไทยไว้ ยังไงเรื่องความปลอดภัยของคามินกับพริริสาต้องสำคัญที่สุด”
“พะยะค่ะ”
“ส่วนเรื่องพวกบูรพเกียรติ...” ราอิลเห็นหญิงรับใช้ของพีรดายืนจัดแจกันอยู่ก็ชะงักหยุดพูด
หญิงรับใช้หันมาเห็นราอิลรีบทำทีย่อตัวทำความเคารพแล้วเดินออกไป

ริมหน้าต่างวังไทรจีส หญิงรับใช้รีบกลับมารายงานสิ่งที่ได้ยินให้พีรดาฟัง
“ว่ายังไง”
“ได้ยินแค่นิดหน่อยเท่านั้นเพคะ”
“ได้ยินอะไรบ้าง”
“เรื่องความปลอดภัยของเจ้าชายกับเจ้าหญิงเพคะ”
พีรดาพยักหน้ารับรู้ เข้าใจว่าราอิลคงเป็นห่วงลูกทั้งสองที่อยู่ประเทศไทย
“แล้วก็...อะไรสักอย่างเกี่ยวกับบู...” หญิงรับใช้นึก “บูรพเกียรติเพคะ”
พีรดาได้ยินชื่อบูรพเกียรติก็หน้าถอดสี ทำไมเรื่องบูรพเกียรติเข้ามาเกี่ยวข้องด้วยได้

เวลากลางคืน ห้องพริริสา พริริสาถอนใจอยู่ในห้องมีเรื่องมากมายที่นึกอยากพูดกับธีภพ แต่เขาอาจไม่อยากฟัง พริริสาเดินไปที่ระเบียงห้อง ยืนมองไปว่าธีภพจะกลับมาเมื่อไหร่ เห็นหมวดทัดเดินถือไฟฉายสำรวจอยู่รอบๆบริเวณนั้น
ธีภพเดินกลับมา หมวดทัดรีบเข้าไปหา “มีอะไรผิดปกติไหมหมวด”
“ทุกอย่างเรียบร้อยดีครับ” หมวดทัดเดินเลี่ยงออกไปอีกด้าน
ธีภพจะเดินเข้าไปในบ้านเงยหน้าขึ้นไปเห็นพริริสายืนมองตนอยู่ พริริสายิ้มให้ธีภพดีใจที่เขากลับมา ธีภพหลบตาลงเดินเลี่ยงไปอีกด้าน ไม่ยอมกลับเข้าไปในบ้าน พริริสาได้แต่มองตามอย่างรู้สึกผิดต่อธีภพ

พริริสาเดินมาที่ประตูห้องเพื่อออกไปหาธีภพเพื่อคุยกับเขาให้รู้เรื่อง แต่กลับเจอไคซัจยืนอยู่ “ไคซัจ”
“เจ้าชายให้กระหม่อมมาช่วยดูที่นี่อีกแรง นี่ก็ดึกแล้วกระหม่อมคิดว่าเจ้าหญิงควรพักผ่อนอยู่ในห้องจะดีกว่า”
“ตกลงนี่ฉันอยู่เซฟเฮ้าส์หรือห้องขังกันแน่ แค่จะเดินออกจากห้องก็ไม่ได้หรือไง”
ไคซัจถอนใจ “กระหม่อมไม่ได้หมายความแบบนั้น”
“ถ้าอย่างงั้น ฉันไปได้ใช่ไหม” ไคซัจพยักหน้าไม่อยากขัดใจพริริสา พริริสาเดินไป ไคซัจเดินตามหลัง พริริสารู้ว่าไคซัจเดินตามก็ไม่พอใจ “ห้ามตาม”
“คงไม่ได้พะยะค่ะ”
“ให้เวลาฉันเป็นส่วนตัวบ้างไม่ได้เลยเหรอไคซัจ”
“ถ้าเป็นเวลาอื่น กระหม่อมคงทำตามใจเจ้าหญิงได้ แต่เวลาแบบนี้คงไม่ได้”
พริริสาฮึดฮัด ถ้าจะไปหาธีภพโดยมีไคซัจไปด้วยคงไม่ดี เดินกลับเข้าห้องอย่างจำใจ ไคซัจได้แต่มองตามอย่างรู้สึกผิดที่ขัดใจพริริสาแต่ก็ต้องยอมทำ

ธีภพนั่งมองหน้าจอโทรศัพท์มือถือเห็นภาพจากกล้องวงจรปิดรอบบ้านที่ดูไม่มีอะไรผิดปกติ ธีภพสบายใจเก็บโทรศัพท์มือถือ หันกลับไปมองที่ระเบียงไม่เห็นพริริสาตรงนั้นแล้ว ก็อดรู้สึกใจหายไม่ได้ มองเลยขึ้นไปเห็นดวงจันทร์อยู่บนฟ้ายิ่งสะท้อนใจ คนที่เขารักกลับกลายเป็นเจ้าหญิงแห่งไทรจีส เขาหวนนึกถึงเหตุการณ์ที่ผ่านมา
ธีภพพยายามยื่นมือไปคว้าตัวพริริสาไว้และดึงมาที่ม้าของตน แต่พริริสาดิ้นไม่ยอมร่วมมือ ทั้งคู่หล่นจากหลังม้าไปพร้อมกัน ธีภพกอดพริริสาไว้แน่น ใช้ร่างกายตนเซฟพริริสาให้เจ็บน้อยที่สุด ทั้งคู่กลิ้งไปตามทุ่งหญ้าจนหยุดนิ่ง พริริสารู้สึกตัวอีกครั้งก็อยู่ในอ้อมกอดของธีภพ ใบหน้ามีเศษหญ้าติดอยู่
ลิฟต์หยุดที่ชั้นหนึ่ง ประตูเปิดออก มีคนจากด้านหลังกรูกันเบียดออก กระแทกใส่พริริสา “ว้าย”
พริริสาเซทำกาแฟหกใส่ธีภพอย่างไม่ตั้งใจ “เฮ้ย”
พริริสาบีบมือธีภพแน่น ธีภพมองรอยแผลเป็นที่ข้อมือพริริสา ธีภพจับมือพริริสาไว้อย่างอ่อนโยน
ธีภพค่อยๆก้มลงจูบที่หน้าผากพริริสาอย่างแผ่วเบา มองดูพริริสาที่นอนนิ่งไม่กระสับกระส่ายกับฝันร้ายอีก

ห้องพริริสา พริริสานั่งอยู่ที่เตียงถือตุ๊กตาแกะไว้ในมือ นึกถึงช่วงที่ผ่านมากับธีภพเช่นกัน
ธีภพรีบดึงพริริสาหลบไปหลังรถที่จอดอยู่ ธีภพกอดพริริสาไว้แน่นอย่างพร้อมจะปกป้องเธอ ธีภพพาพริริสา
วิ่งมาหลบที่ข้างตึกบริเวณนั้น กันพริริสาให้หลบไม่ให้ออกไปพ้นขอบตึก ธีภพเริ่มโกรธที่พริริสาไม่สนใจความปลอดภัยตัวเอง จับตัวพริริสาแน่นให้ชิดกำแพงไว้
ธีภพขยับเข้าไปนั่งใกล้ๆพริริสารับผ้าห่มมามาพาดไหล่ตัวเองไว้ รู้ตัวอีกทีทั้งคู่ก็ตัวติดกันใต้ผ้าห่ม ต่างหันมาหน้าใกล้กันจนพริริสารีบหันหน้ากลับ พริริสากลัวใจตัวเองเมื่อได้ใกล้ชิดธีภพจะปลดผ้าห่มออกจากตัว ธีภพตัดสินใจโอบไหล่พริริสาไว้ไม่ยอมให้ออกจากผ้าห่ม
พริริสาอยากให้วันเวลาเหล่านั้นกลับมา

ธีภพเองก็กำลังคิดเหมือนกับพริริสาอยากให้เวลาย้อนกลับไป แต่มันคงเป็นไปไม่ได้ อธิรุธเดินผ่านมาเห็นธีภพยืนมองพระจันทร์บนฟ้าก็พากันหยุดเดิม อย่างรู้ดีว่าธีภพกำลังคิดเรื่องอะไรอยู่
อธิรุธเห็นใจเพื่อน “ไอ้ภพเอ๊ย” อธิรุธตัดสินใจเดินไปนั่งข้างๆธีภพ “เป็นไงไปสืบเรื่องที่คาใจได้มาแค่ไหนแล้ว”
“หลายเรื่อง”
อธิรุธอยากรู้ขึ้นมาทันที “อะไรมั่งวะ”
ธีภพถอนใจ “ริสา...เจ้าหญิงพริริสา เป็นลูกสาวของอาคณิน”
“แล้วไงอีก”
ธีภพสายตามีเรื่องราวมากมายที่รับรู้มาล้วนไม่ใช่เรื่องดี

ตึกบูรพเกียรติ หน้าห้องทำงานธีภพ โรซี่ ชนิตาและบุษกร แอบมาแง้มเปิดประตูห้องทำงานธีภพ มองลอดเข้าไปสอดส่องในห้องแต่ไม่เห็นใคร
ชนิตาสงสัย “นี่ก็หลายวันแล้วนะ คุณภพกับริสายังไม่มีใครเข้าออฟฟิศมาสักคน ขนาดวันเซ็นสัญญาร่วมทุนก็ไม่เห็นทั้งคู่เลย”
บุษกรออกความเห็น “หรือจะวิวาห์เหาะไปด้วยกันแล้ว”
โรซี่เสริม “เป็นแบบนั้นก็ดีสิ ฉันจะดีใจกับริสาเลย ถ้าทำได้ ฉันจะเหาะตามไปด้วย”
“เดี๋ยวบัวช่วยหากระด้งให้”
“ขอบใจ” โรซี่นึกได้ “ยัยบัวฉันไม่ใช่กระหังนะยะ จะได้ใช้กระด้ง อย่างฉันต้องปีกสวยๆ ไม่ก็ขี่หลังซุปเปอร์แมนเหาะไป”
ศจีเดินเข้ามากระแอมใส่ ถือซองจดหมายเข้ามา “มาเพ้อเจ้ออะไรกันตรงนี้ยะ”
“พวกเราก็แค่มาดูคุณภพกับริสาน่ะค่ะ ว่าเมื่อไหร่จะกลับมาทำงานกันสักที”
“ไม่ต้องมาดูแล้ว คุณภพลากิจยาว ส่วนริสา” ศจีถอนใจ “ให้คนส่งจดหมายลาออกมา”
สามสาวตกใจ “ลาออก!”

ทางเดินในออฟฟิศ สามสาวเดินตามศจี อย่างอยากรู้เรื่อง
“ทำไมริสาต้องลาออกด้วยละพี่ศจี” บุษกรสงสัย
“ฉันจะไปรู้เหรอยะ”
“แล้วทำไมคุณภพเขาลากิจล่ะพี่ศจี”

อ่านละคร เพลิงนรี ตอนที่ 12/4 วันที่ 22 ส.ค.59

ละครเพลิงนรีบทประพันธ์โดย อินตรา
ละครเพลิงนรีบทโทรทัศน์โดย ญาลิล
ละครเพลิงนรีกำกับการแสดงโดย น้องนุช ชวาลา
ละครเพลิงนรีผลิตโดย บริษัท กัทส์ เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ จำกัด
ละครเพลิงนรีควบคุมการผลิตโดย พอฤทัย ณรงค์เดช และ ม.ล.ปิยาภัสร์ ภิรมย์ภักดี
ละครเพลิงนรี ออกอากาศทุกวันพุธ-พฤหัสบดี เวลา 20.15 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ