อ่านละคร เพลิงนรี ตอนที่ 13/2 วันที่ 22 ส.ค.59

อ่านละคร เพลิงนรี ตอนที่ 13/2 วันที่ 22 ส.ค.59

ธีภพรีบลดปืนลง “ทำไมมาเงียบๆ คุณไม่ควรออกมามืดๆแบบนี้”
“ถ้าไม่ออกมาฉันจะได้เจอคุณเหรอ เมื่อกลางวันเรายังคุยกันไม่จบ”
“มีอะไรค่อยคุยพรุ่งนี้จะดีกว่า ถ้าทางเจ้าชายคามินรู้ว่าผมให้คุณออกมานอกบ้านเวลากลางคืนแบบนี้ คงโดนหาว่าทำงานหละหลวม กลับเข้าบ้านเถอะ” ธีภพจะพาพริริสากลับไป แต่พริริสาไม่ยอมเดิน
พริริสาตัดสินใจบอก “อีกสามวันฉันจะกลับไทรจีส” ธีภพได้ยินก็ใจหาย

ธีภพและพริริสาเดินมาอีกด้านที่มีม้านั่งยาว
พริริสานั่งลง “ฉันกลับไปแล้วคุณคงสบายใจขึ้น”


“ที่ไทรจีสจะมีคนปกป้องคุ้มครองคุณได้ดีกว่าที่นี่”
“ท่าทางคุณอยากจะให้ฉันกลับไปจริงๆ”
“ทุกอย่างก็เพื่อตัวคุณไม่ใช่ใคร”
“แต่ก่อนที่ฉันจะกลับ ฉันจะต้องทำสิ่งที่ฉันตั้งใจให้สำเร็จก่อน”
“คุณซื้อหุ้นบูรพเกียรติไปแล้ว คุณยังต้องการอะไรอีก” พริริสานิ่งไม่ตอบ ธีภพตัดสินใจมานั่งข้างๆพริริสา“บอกผมได้ไหมว่าคุณกำลังจะทำอะไร แล้วทำไมคุณต้องทำแบบนี้”
“ดูเหมือนเรื่องที่ฉันจะไปจากที่นี่ คงไม่สำคัญเท่าเรื่องนี้สินะคะ”
“ผมรู้ว่าคุณไม่อยากได้ยินความจริง แต่ผมคงต้องพูดว่าอาคณินเป็นพ่อของคุณ”
“พ่อที่ไม่ต้องการลูก”
“เท่าที่ผมได้คุยกับอาคณินเขาไม่ได้เป็นอย่างที่คุณคิด เขาพยายาม...”
“พอเถอะค่ะฉันไม่อยากฟัง ไม่ว่าเขาจะสร้างภาพกับคุณกับคนอื่นยังไง มันก็เปลี่ยนความจริงที่ฉันกับแม่เจอมาไม่ได้หรอก”
ธีภพตัดสินใจจับบ่าพริริสาให้หันมาเผชิญหน้ากับตนเอง “บอกผมสิว่าคุณเจออะไรมา ถ้ามันสมเหตุสมผลที่คุณจะกลับมาเรียกร้องความยุติธรรม ผมก็จะไม่ห้ามคุณเลย แต่คุณก็ต้องให้ความยุติธรรมกับอาคณินด้วยเหมือนกัน”
“ถ้าฉันบอกคุณ คุณสัญญาได้ไหมว่าจะไม่บอก...” พริริสาไม่อยากเอ่ยชื่อคณิน “เขาเรื่องของฉัน ให้ฉันได้เป็นคนบอกกับเขาเองเมื่อถึงเวลา”
ธีภพมองพริริสาอย่างลังเลใจก่อนตัดสินใจ “ผมสัญญา”
พริริสายิ้มเศร้าๆ เพราะไม่ได้คิดจะบอกธีภพอย่างที่พูดจริงๆ

กรนันท์ชนแก้วไวน์กับคามิน สีหน้ามีความสุขที่ได้อยู่ใกล้ชิดกับคามิน
คามินมองนาฬิกาเห็นว่าดึกพอสมควรแล้ว “นี่ก็ดึกแล้ว พรุ่งนี้มีงานสำคัญที่ผมต้องจัดการอีก ยังไงเรากลับกันดีกว่า ผมจะให้คนไปส่งคุณ”
กรนันท์ทำหน้าเสียดายกระเง้ากระงอดพอน่ารัก “งานสำคัญมากเหรอคะ”
คามินยิ้ม “ครับ มันสำคัญขนาดที่คุณคาดไม่ถึงเลยล่ะ”
“เจ้าชายพูดซะเกรซอยากจะรู้เลยว่าเป็นงานอะไรถึงได้สำคัญกว่าเกรซอีก เกรซกลับก็ได้ค่ะ” กรนันท์แกล้งยอมกลับไม่เซ้าซี้ แต่พอลุกขึ้นก็ทำทียืนไม่ไหว จนคามินต้องเข้ามาประคอง
“เป็นอะไรหรือเปล่าคุณ”
“เกรซปวดหัวจังเลยค่ะ สงสัยจะดื่มมากไปหน่อย” กรนันท์ได้โอกาสรีบซบคามิน
ในขณะที่คามินมองอย่างรู้ทันมารยากรนันท์
ห้องพักในโรงแรม คามินประคองกรนันท์เข้ามาพักในห้อง “เกรซต้องขอโทษด้วยนะคะที่ทำให้เจ้าชายต้องเสียเวลา ต้องพาเกรซมาพักแบบนี้”
“ก็คุณปวดหัวมาก จะกลับตอนนี้คงไม่ไหว ยังไงพักที่นี่ก่อนแล้วค่อยกลับก็ได้”
“เกรซไม่น่ามาปวดหัวเอาเวลาแบบนี้เลย” กรนันท์เอนไปซบบ่าคามินอย่างอ้อนๆ มือเริ่มจับที่คอเสื้อคามิน
แต่คามินจับมือกรนันท์อย่างรู้ทัน “เดี๋ยวผมไปหายามาให้คุณก่อนดีกว่า คุณรอก่อนนะ”
“รีบไปรีบมานะคะเจ้าชาย”
คามินเดินออกไปจากห้อง กรนันท์ทำท่าเซ็งที่คามินผละไปก่อน แต่คิดอีกทียังมีเวลาที่จะยั่วยวนคามิน กรนันท์มองไปรอบๆห้อง เห็นเชิงเทียน เครื่องหอมที่วางอยู่มุมห้อง ก็หวังสร้างบรรยากาศ กรนันท์จุดเครื่องหอม และจุดเทียน ปิดไฟในห้อง กรนันท์ทอดเสื้อคลุมของตัวเองออก ไปเอนตัวที่โซฟา รอเวลาให้คามินกลับเข้ามาในห้อง

บ้านคณิน กานดานั่งมองแหวนหมั้นของกรนันท์อย่างยิ้มเยาะที่มันไม่มีความหมายอีกต่อไป กำลังจะเก็บเข้ากล่องเพื่อไปคืนให้วิวรรณ
คณินเดินเข้ามาอย่างไม่ชอบใจ “ยัยเกรซไปไหน ทำไมป่านนี้ยังไม่กลับมาอีก”
“ปกติ ยัยเกรซไปไหนมาไหน คุณไม่เห็นจะสนใจ คืนนี้คิดจะมาสนใจเวลากลับของลูกทำไม”
“แล้วคุณล่ะ ปกติคุณต้องคอยโทรตาม โทรถามว่ายัยเกรซจะกลับเมื่อไหร่ แต่คืนนี้กลับไม่สนใจ”
“เพราะฉันรู้ว่าลูกอยู่กับเจ้าชายคามิน ฉันถึงไม่จำเป็นต้องห่วง จะกลับเช้าเลยฉันก็ไม่ว่า”
คณินโกรธ “กานดา ยัยเกรซเป็นผู้หญิง คุณสนับสนุนลูกให้ทำเรื่องไร้ยางอายแบบนี้ได้ยังไง เกียรติยศ ศักดิ์ศรีของยัยเกรซใครจะรับผิดชอบ นึกจะหมั้นกับคนนี้ก็หมั้น นึกจะแต่งกับคนนั้นก็แต่ง “
“ก็ได้ พรุ่งนี้ฉันจะเอาแหวนหมั้นนี่ไปคืน จะได้ไม่ต้องมีใครยกเอาคำว่าคู่หมั้นมาค้ำคอขัดขวางความสุขของยัยเกรซอีก” กานดาเดินหนี
คณินได้แต่มองตามอย่างโมโหแต่ทำอะไรไม่ได้

กรนันท์สยายผมรอให้คามินกลับเข้ามาท่ามกลางแสงเทียนสลัวในห้อง เสียงประตูห้องเปิดเข้ามา พร้อมเสียงฝีเท้า กรนันท์คิดว่าเป็นคามิน รีบตรงเข้าไปกอดยั่วยวน “ทำไมไปนานนักล่ะคะเจ้าชาย ไหนว่าจะไปเอายามาให้เกรซไงคะ เกรซรอจนหายปวดหัวแล้วนะคะ” กรนันท์เห็นคามินเงียบไปก็เอะใจ เงยหน้าขึ้น คนที่กรนันท์กอดอยู่เป็นไคซัจ กรนันท์รีบผละออกจากไคซัจอย่างไม่พอใจ “นาย เข้ามาได้ยังไง”
“เจ้าชายให้ผมเอายามาให้คุณ” ไคซัจส่งยาแก้ปวดให้กรนันท์
กรนันท์ปัดมือไคซัจ “เจ้าชายไปไหน ทำไมถึงต้องให้พวกคนรับใช้มาแทน” กรนันท์เดินไปเปิดไฟ หยิบเสื้อคลุมมาสวมมองไคซัจอย่างรังเกียจ
ไคซัจนึกเคือง เห็นกรนันท์ไม่ยอมรับยาไปจึงวางไว้ที่โต๊ะแถวนั้น “เจ้าชายรอผมอยู่ที่รถ ถ้าคุณหายปวดหัวแล้วอยากกลับ รถของโรงแรมพร้อมไปส่ง แต่ถ้าคุณจะนอนพักที่นี่สักคืนพรุ่งนี้เช้าค่อยกลับก็ได้นะครับ เจ้าชายสั่งคนที่นี่ไว้ให้แล้ว ขอตัวนะครับเพราะคุณคงไม่ชอบให้มีคนมาคอยยืนจ้อง” ไคซัจจะเดินออกไป
กรนันท์ไม่ยอมไปขวางหน้า“ทำไมเจ้าชายถึงทิ้งฉัน เพราะนายใช่ไหมที่สาระแนคอยขวาง”
“ผมคงไปทำอะไรแบบนั้นไม่ได้หรอกครับ”
“ในเมื่อเจ้าชายมีใจให้ฉัน ยอมมากับฉันคืนนี้แล้วทำไมถึงทิ้งกันง่ายๆ มันต้องมีพวกยุยง พูดอะไรกับเจ้าชายแน่ๆ”
“ผมคงเอายามาให้คุณผิด ผมควรเอายาสลายมโนมาให้คุณมากกว่า ไม่มีใครเขาทำอะไรแบบที่คุณว่าหรอก”
กรนันท์กรี๊ดใส่ “ไอ้บ้า คนรับใช้เจ้าชายอย่างนายพูดกับฉันแบบนี้ได้ยังไง ฉันจะฟ้องเจ้าชายให้ไล่นายออก ไม่สิเนรเทศนายออกจากประเทศไทรจีสไปเลย”
ไคซัจมองกรนันท์อย่างสังเวชใจที่ไม่รู้อะไรเลย “คุณคิดว่าตัวเองเป็นใคร”
“ฉันก็คือคนรักของเจ้าชายคามินไง ไม่อย่างงั้นเจ้าชายจะตามใจฉัน ดูแลฉันดีขนาดนี้หรือไง”
“ผมจะบอกคุณให้เอาบุญที่เจ้าชายยอมออกมากับคุณคืนนี้ มันก็เป็นแค่..”
“แค่อะไร”
“การเลี้ยงปลอบใจคุณล่วงหน้าก็เท่านั้นเอง”
“เลี้ยงปลอบใจฉัน เรื่องอะไร...”
ไคซัจเดินออกไป ปล่อยให้กรนันท์ยืนงงไม่เข้าใจที่ไคซัจพูด

เวลาเช้า ห้องพริริสา พริริสาแต่งตัวภูมิฐานแบบผู้บริหารเตรียมตัวเพื่องานสำคัญ
มิรายื่นแฟ้มเอกสารให้พริริสา “เอกสารทุกอย่างอยู่ในนี้แล้ว”
“ขอบใจ”
“จะให้ฉันไปช่วยด้วยหรือเปล่า”
“ฉันไปเองได้ ขอบใจนะมิรา เธอรอฟังข่าวอยู่ที่นี่เถอะ” พริริสามองตัวเองในกระจก วันนี้จะเป็นวันที่บูรพเกียรติจะไม่เหลืออะไรเลย

อธิรุธ หมวดทัดเตรียมรถรอพริริสาที่จะออกไปข้างนอก ธีภพยืนคิดถึงเรื่องที่คุยกับพริริสาเมื่อคืน
“แต่คุณก็ต้องสัญญากับผมด้วยว่าคุณจะไม่ตัดสินใจทำอะไรจนกว่าเราจะได้คุยกันจนเข้าใจ”
พริริสาท่าทางลังเลก่อนจะตอบตกลง “ค่ะฉันสัญญา พรุ่งนี้ฉันจะบอกคุณทุกเรื่องหลังจากไปเจอพี่คามินแล้ว พอคุณรู้ความจริงแล้ว คุณอยากจะขัดขวางฉันเพื่อช่วยพวกบูรพเกียรติก็ตามใจคุณ”
อธิรุธเดินมาตบบ่าธีภพที่ยืนเหม่อ “เฮ้ย! ยืนคิดอะไรอยู่วะ”
“เปล่าไม่มีอะไร”
“เมื่อคืนฉันเห็นนายคุยกับเจ้าหญิง”
ธีภพไม่ตอบ พริริสาก็เดินออกมาพอดี หมวดทัดเปิดประตูให้พริริสาขึ้นรถ พริริสาสบตากับธีภพก่อนขึ้นรถ หมวดทัดขึ้นไปเป็นคนขับรถ
“ตกลงว่าไงวะเพื่อน นายยังไม่บอกฉันเลย”
“ทำงานเหอะน่า” ธีภพดันอธิรุธให้ไปขึ้นรถอีกคันเพื่อขับตามไป
อธิรุธได้แต่เซ็งที่ธีภพไม่ยอมเล่า

ล็อบบี้โรงแรม พริริสาเดินเข้ามา มีธีภพและอธิรุธเดินประกบมาแบบบอร์ดี้การ์ด คนในโรงแรมพากันมอง
ไคซัจเดินเข้ามาหา “เจ้าชายรออยู่ที่ด้านโน้นพะยะค่ะ” พริริสาพยักหน้ารับรู้ เดินไป ธีภพและอธิรุธจะเดินตาม ไคซัจกางมือกั้นไว้ “พวกคุณรออยู่ที่นี่ ถ้าเจ้าหญิงจะเดินทางต่อ ผมจะมาบอกเอง”
อธิรุธยักไหล่ผายมือให้ไคซัจว่าตามสบาย ปล่อยให้ไคซัจเดินตามพริริสาไป อธิรุจข้องใจ “ทำไมเจ้าชายคามินต้องนัดเจ้าหญิงมาที่นี่ด้วย”
ธีภพเองก็สงสัยเหมือนกัน

พริริสาเดินมาหาคามินที่นั่งดื่มกาแฟรออยู่อีกมุมในโรงแรม
คามินเงยหน้า “ทำไมต้องทำอะไรให้ยุ่งยากด้วย”
“ริสาไม่ต้องการให้ใครมาขวางงานวันนี้” พริริสาหยิบโทรศัพท์มือถือออกมา

ธีภพและอธิรุธนั่งรอพริริสาอยู่ที่ล็อบบี้ เสียงโทรศัพท์มือถือธีภพดังขึ้น
“รอฉันที่สวนของโรงแรมนะคะ แล้วฉันจะตามไป”
ธีภพวางสายหันไปหาอธิรุธ ธีภพลุกออกไป “เดี๋ยวฉันมา มีอะไรโทรมาได้เลย”
“จะไปไหนวะ” อธิรุธมองตามอย่างสงสัยว่าธีภพจะไปไหน
มาโหลดสติ๊กเกอร์ไลน์กัน
พริริสาเก็บโทรศัพท์มือถือเข้ากระเป๋า
ไคซัจเดินเข้ามา “ทุกอย่างพร้อมแล้วพะยะค่ะ”
“ไปกันได้แล้ว” พริริสาเดินตามคามินออกไป

บ้านธีภพ กานดาเอาแหวนหมั้นมาคืนวิวรรณอย่างเมินเฉย
“คุณทำแบบนี้ได้ยังไงคุณกานดา”
“ดิฉันทำอะไรคะ”
“คุณเป็นคนวางแผนให้ฉันบังคับตาภพหมั้นกับหนูเกรซ แต่มาตอนนี้คุณมาคืนแหวนหน้าตาเฉย”

อ่านละคร เพลิงนรี ตอนที่ 13/2 วันที่ 22 ส.ค.59

ละครเพลิงนรีบทประพันธ์โดย อินตรา
ละครเพลิงนรีบทโทรทัศน์โดย ญาลิล
ละครเพลิงนรีกำกับการแสดงโดย น้องนุช ชวาลา
ละครเพลิงนรีผลิตโดย บริษัท กัทส์ เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ จำกัด
ละครเพลิงนรีควบคุมการผลิตโดย พอฤทัย ณรงค์เดช และ ม.ล.ปิยาภัสร์ ภิรมย์ภักดี
ละครเพลิงนรี ออกอากาศทุกวันพุธ-พฤหัสบดี เวลา 20.15 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ