อ่านละคร สายลับรักป่วน ตอนที่ 13/3 วันที่ 8 ส.ค.59

อ่านละคร สายลับรักป่วน ตอนที่ 13/3 วันที่ 8 ส.ค.59

“ถ้าแกไม่คืนสร้อยมา ฉันจะฆ่าอีแก่ปากเสียนี่ทิ้งซะ” โทนี่เอามีดจี้พุงของมณีมาลาเอาไว้
มณีมาลากลัวร้องโวยวาย “อย่านะ...เค้าอยากได้สร้อยก็คืนเค้าไปสิ”
“ยังไงฉันก็ไม่คืนสร้อยให้แก” ดินยังยืนยัน
มณีมาลาได้ยินก็โวยอีก “ไอ้ดินลูกรังบ้า นายอยากให้ฉันตายรึไง รีบๆ คืนสร้อยเค้าไปซะ”
“ขอโทษด้วยครับคุณแม่ ผมให้ไม่ได้จริงๆ”
มณีมาลาได้ยินก็โกรธ สลัดออกจากการล็อคของโทนี่แล้วเดินเข้าไปหาดิน มณีมาลาทุบตีดินแล้วต่อว่า “นี่นายโกรธแค้นจงเกลียดจงชังฉันมากใช่มั้ย ถึงจะปล่อยให้ฉันตายน่ะ”

ดินเอามือปิดป้องไม่ให้มณีมาลาทุบตีเขา โทนี่ฉวยโอกาสเข้าไปหาดินแล้วต่อยดิน ดินกับโทนี่สู้กันอีก โดยมีมณีมาลาคอยเอาเรื่องดินด้วย ดินได้ของใกล้มือมาเป็นอาวุธจะใช้ตีใช้ฟาดโทนี่ แต่โทนี่รีบล็อคเอามณีมาลามาเป็นโล่กำบังตัวเอง ดินจะตีจะฟาดโทนี่ก็ต้องคอยยั้งมือ เพราะมณีมาลาโวยวายใส่ตลอด หาว่าดินจะตีจะฟาดเธอเพื่อแก้แค้น


“อย่านะ นายจะฆ่าฉันให้ตายแก้แค้นงั้นหรือ..หยุดนะ...ไอ้ลูกเขยฆาตกร ไอ้ตัวแสบ... “ เพราะมณีมาลาคอยเป็นตัวขวาง ทำให้โทนี่ต่อยดินได้หลายครั้งจนเจ็บหนักต้องถอยมาตั้งหลัก “ไอ้ลูกเขยเลว แกอยากจะให้ฉันตายนักรึไง”
“ผมต่างหากที่จะตายเพราะคุณแม่”
โทนี่ฉวยโอกาสเข้าไปอุ้มรันเพื่อลักพาตัวไป ดินเข้าไปขวาง โทนี่โยนรันให้ดินอุ้มแล้วเอามีดจะแทงดิน ดินที่อุ้มรันต้องหลบไปมาเพื่อไม่ให้ทั้งตัวเองและรันถูกแทง มณีมาลาเข้ามาตีโทนี่เพื่อช่วย โทนี่ชิ่งไปหลบหลังดินที่อุ้มรันอยู่ มณีมาลาไล่ตีไปถูกดิน
ดินต้องอุ้มรันดันมณีมาลาหลบมาอีกทางแล้วบอก “คุณแม่อยู่เฉยๆ จะดีกว่านะครับ ไม่ต้องมาช่วยหรอก”
“ขืนฉันปล่อยให้นายจัดการคนเดียว เดี๋ยวก็วุ่นวายไม่จบไม่สิ้นอีกน่ะสิ เพราะนายนั่นแหละที่เป็นตัวซวยตัวกาลกิณี ทำให้เกิดเรื่องยุ่งๆ ทั้งหมด”
ดินยื่นรันให้มณีมาลาอุ้มแล้วบอก“คุณแม่พารันหลบไปก่อน เดี๋ยวผมจัดการโทนี่เอง”
มณีมาลาอุ้มรันจะพาหนี แต่โทนี่เข้าไปหา ดินเข้าไปสู้กับโทนี่ โทนี่ต่อยดินลงไปกอง แล้วรีบไปหามณีมาลาแล้วยื้อแย่งรันกับมณีมาลา โทนี่ใช้มีดในมือแทงเข้าไปที่ท้องของมณีมาลาจนเธอเจ็บทรุดลงกับพื้น โทนี่อุ้มรันขึ้นมาแล้วเดินไปที่ประตู ดินเห็นมณีมาลาถูกแทงก็รีบเข้าไปหา
มณีมาลาร้องด้วยความเจ็บปวด “ช่วยด้วย...มันแทงฉัน ไอ้บ้า...ดิน...ช่วยแม่ด้วย”
โทนี่หันมาบอกดิน “แกรีบพาแม่ยายตัวแสบของแกส่งโรงพยาบาลก่อนจะดีกว่า ไม่งั้นมันตายแน่ แล้วเตรียมสร้อยเอามาคืนฉันด้วย เดี๋ยวฉันจะติดต่อแกเอง”
โทนี่อุ้มรันออกไป ดินจะตามโทนี่แต่ถูกลูกน้องยศพลขวางไว้ ดินสู้กับพวกมัน โทนี่พารันขึ้นรถแล้วขับออกไป ดินสู้กับลูกน้องยศพลจนทั้งหมดหนีไป แล้วดินก็วิ่งไล่ตามรถของโทนี่

ดินวิ่งเลาะไปตามถนน เพื่อไล่ตามรถของโทนี่ โทนี่ขับรถไปหันมองกระจกหลังเห็นดินวิ่งตามก็ยิ้มเยาะ โทนี่เหลือบเห็นมอเตอร์ไซค์ขี่มาเทียบรถตัวเองก็เลยปาดหน้ามอเตอร์ไซค์ให้มอเตอร์ไซค์หักหลบไปชนดิน แต่ดินพลิกตัวกระโดดหลบรอดมาได้ ดินวิ่งไล่ตาม แต่หาตัวช่วยหยิบจักรยานที่จอดอยู่ข้างทางมาปั่นไล่ตาม ดินปั่นจักรยานแต่ถูกโทนี่ขับรถปาดจนเสียหลักล้มไป ดินหยิบสเก็ตบอร์ดที่เด็กเล่นอยู่เอามาใช้ตาม เขาเกาะไปตามรถคันอื่นๆ เพื่อตามโทนี่ ดินตามมาจนทันแล้วแซงไปขวางหน้ารถของโทนี่ไว้ ดินชักปืนออกมาชี้ไปที่โทนี่ โทนี่ตัดสินใจเหยียบคันเร่งแรงขึ้นพุ่งเข้าชนดิน ดินกระโดดหลบไต่ไปตามหลังคารถของโทนี่แล้วลงมายืนมองรถของโทนี่ที่แล่นไป ดินกำลังจะวิ่งตาม แต่รถคันหลังที่ตามมาเบรกไม่ทันชนดินจนกระเด็น

ดินกับมณีมาลาถูกเข็นมาบนเตียงเข้าห้องผ่าตัด มณีมาลาร้องเจ็บปวดโวยวาย“เร็วๆ สิ เดี๋ยวฉันก็ตายกันพอดี...โอ๊ย เจ็บจะแย่อยู่แล้ว” ทั้งสองถูกพยาบาลเข็นมาบรรจบเคียงข้างกัน ดินสลบอยู่แต่มณีมาลายังมีสติหันไปเห็นดินก็โวยวาย “ไอ้ลูกเขยบ้า ปล่อยให้ฉันนอนเจ็บอยู่คนเดียว อยากให้ฉันตายมากนักรึไง...โอ๊ย...”
ดินได้สติขึ้นมามองมณีมาลา เตียงของทั้งสองยังถูกเข็นเคียงข้างกันไป “คุณแม่เป็นไงบ้างครับ” ดินถามด้วยความเป็นห่วง
“ยังมีหน้ามาถามอีก ...” มณีมาลากลัวตายเริ่มสั่งเสียกับดิน “ถ้าฉันเป็นอะไรไป นายต้องดูแลรันให้ดีๆ นะ รันน่ะขี้ใจน้อย ใจร้อน อย่าถือสาหาความอะไรรันนะ...”
“ผมไม่เคยถือโทษโกรธอะไรรันเลยครับ คุณแม่ไม่ต้องห่วงหรอก”
“รักรันให้มากๆ นะ ฉันเลี้ยงดูรันมายิ่งกว่าไข่ในหิน ประคบประหงมอย่างดี รันอยากได้อะไรฉันก็หาให้”
“แม่ไม่ต้องห่วงหรอกครับ ผมต้องช่วยรันให้ได้ แม้จะต้องเอาชีวิตของผมเข้าแลกก็ตาม”
แล้วเตียงของทั้งสองก็ถูกเข็นแยกกันไป
รันที่ถูกจับมัดอยู่กับเก้าอี้ฟื้นแล้ว เธอกำลังเหม่อคิดถึงเรื่องที่ดินเป็นสายลับ
โทนี่เดินเข้ามาเห็นก็ถาม “คิดถึงเรื่องที่ผัวเธอเป็นสายลับอยู่งั้นหรือ คงโกรธมากละสิที่รู้ว่าเค้าโกหกเธอมาตลอด”
“ฉันจะโกรธเรื่องอะไร เค้าก็แค่ปิดบังเรื่องงาน ซึ่งไม่เห็นมีปัญหาอะไรซะหน่อย”
“รู้ได้ไงกันว่าเค้าปิดบังเธอแค่เรื่องงาน”
“หมายความว่าไง”
“ก็การที่เค้าเป็นสายลับแล้วเข้ามาจีบเธอ ทำให้เธอรักจนตกร่องปล่องชิ้นลงเอยแต่งงานกันน่ะ แท้จริงแล้วเค้าอาจจะไม่ได้รักเธอเลย แต่มาทำให้เธอรักเพียงแค่หวังอะไรบางอย่างจากเธอก็ได้”
“หวังอะไร...ทำไมไม่เล่ามาทีเดียวให้จบ ต้องให้ถามอยู่นั่นแหละ”
“ก็หวังความก้าวหน้าจากอำนาจหน้าที่ของพ่อเธอไงล่ะ” รันเริ่มคิดมาก โทนี่ได้ทีก็ใส่ไฟเพิ่ม “มันอาจจะใช้อำนาจเจ้าหน้าที่พิเศษที่มีสืบข้อมูลเรื่องของเธอมาจนรู้ไปหมดว่าเธอชอบอะไรไม่ชอบอะไร แล้วก็วางแผนเข้ามาจีบดูเหมือนรู้ใจเธอทุกอย่าง ทำให้เธอหลงรักหัวปักหัวปำ” รันเริ่มหวั่นไหวไปตามคำพูดของโทนี่ “จำได้มั้ยที่เธอเคยเล่าว่า เค้าน่ะรู้ใจเธอไปหมดทุกอย่างตั้งแต่เจอกันครั้งแรก คนธรรมดาทั่วไปไม่เคยรู้จักกัน จะรู้ใจกันได้ยังไง นอกจากจะแอบสืบเรื่องของเธอมา แล้ววางแผนหลอกเธอ” รันคิดตามที่โทนี่บอก เริ่มรู้สึกเชื่อโทนี่ “มันไม่เคยรักเธอ มันก็แค่หลอกใช้เธอเท่านั้น” รันเชื่อตามที่โทนี่ใส่ไฟ เธอโกรธและเสียใจจนน้ำตาไหลออกมา “รู้อย่างนี้แล้ว คุณคงโกรธและอยากจะเอาคืนมันบ้างมั้ยล่ะ... ผมกำลังต้องการสร้อยของพี่ผมคืน แล้วผัวตัวดีของคุณมันไม่ยอมให้คืนมาง่ายๆ ผมเลยต้องจับคุณมาเพื่อขอให้คุณช่วยผม...ขอร้องเถอะนะ อย่าทำให้ผมต้องเหนื่อยไปมากกว่านี้อีกเลย เพราะถ้าผมเหนื่อยจนความอดทนของผมหมดลงแล้วละก็ คุณจะได้สัมผัสกับนรกที่แท้จริง”

มณีมาลาฟื้นขึ้นมา ไพศาลที่มาเฝ้าทั้งคืนรีบเข้ามาดูมณีมาลา “คุณมณี...ปลอดภัยแล้วนะ”
มณีมาลาร้องไห้เป็นห่วงรัน “แล้วรันละคุณ รันเป็นไงบ้าง”
“ไม่ต้องห่วงนะ ดินกำลังหาทางช่วยรันอยู่”
“นายดินประสิวนั่นจะไปช่วยอะไรลูกเราได้ คุณต่างหากที่ต้องใช้เส้นสายหาทางช่วยรันสิ”
“ดินเป็นสายลับจากหน่วยพิเศษของรัฐบาล เค้าถูกฝึกมาอย่างดี ฝีมือเก่งกาจมาก ดินต้องช่วยรันได้แน่ๆ เชื่อผมสิ”
มณีมาลารู้เรื่องก็ประหลาดใจและตกใจ “นายดินปากกว้างตาตี่ขี้หมาแห้งเนี่ยนะเป็นสายลับ”
ประเสริฐเคาะประตูห้องแล้วเปิดเข้ามา “ขอประทานโทษครับที่รบกวน” ประเสริฐเดินมาหาไพศาลแล้วกระซิบบอก “เกิดเรื่องแบบนี้แล้ว ท่านจะระงับการไปร่วมงานเลี้ยงผู้บริหารระดับสูงไว้ก่อนมั้ยครับ ผมจะแจ้งทุกฝ่ายให้ทราบแล้วจะร่างเหตุผลชี้แจ้งให้ท่านด้วย”
“ไม่ต้องหรอก เรื่องแค่นี้เอง ผมมีหน้าที่ต้องทำ ผมต้องทำให้สุดความสามารถ”
ดิน คุกกี้ ร๊อค บอสกำลังประชุมปรึกษากันถึงเรื่องที่เกิดขึ้น
ดินแอบกระซิบถามคุกกี้ “พี่ยังไม่ได้ให้จดหมายลาออกของผมกับบอสไปใช่มั้ยครับ”
คุกกี้พยักหน้าให้ “พี่ลืม”
“ถ้างั้นผมขอเคลียร์ภารกิจสุดท้ายนี้แล้วจัดการยศพลมันให้ได้ก่อนนะพี่”
ร๊อคกระซิบบอกคุกกี้ด้วย “ผมก็เหมือนกัน”
คุกกี้พยักหน้าให้ ดินดูบาดเจ็บ จนคุกกี้เป็นห่วง “พี่ว่าแกน่าจะพักซักหน่อยนะ”
“ผมไม่มีเวลาพักหรอกครับ... ไม่ต้องห่วง ผมยังไหว”
“ว่าแต่ตอนนี้สร้อยที่ยศพลต้องการมันอยู่ที่ไหนกันล่ะ” บอสเอ่ยถาม
ดินรีบบอก “อยู่ติดตัวรันครับ แต่โทนี่มันไม่รู้ คิดว่าอยู่กับผม”
“ตราบใดที่มันยังไม่ได้สร้อยไป รันก็จะยังคงปลอดภัยดี” คุกกี้คาด
“ถ้างั้นเราต้องรีบวางแผนแย่งชิงตัวพี่รันกลับมาให้ได้ก่อน ไม่ต้องห่วงนะครับ ผมมีแผนเด็ดแล้ว” ร๊อคคิด
“แน่ใจนะว่ารันจะปลอดภัย” ดินสีหน้ากังวล
“รับรองครับ” ร๊อคให้คำมั่น
“ฝากด้วยนะทุกคน ผู้บริหารระดับสูงจากทั่วโลกเดินทางมาถึงประเทศไทยแล้วในเช้าวันนี้ และจะมีงานเลี้ยงต้อนรับในตอนเย็น... พวกคุณต้องช่วยรันแล้วก็ปกป้องสร้อยไม่ให้ตกไปอยู่กับยศพลได้ เพื่อป้องกันไม่ให้แผนการใหญ่ของมันเกิดขึ้น” บอสเอ่ยสรุป

มือถือของดินดังขึ้น โทนี่ติดต่อดินเข้ามา ดินมองทุกคนแล้วรับสาย “รันปลอดภัยดีมั้ย”
“ห่วงแต่เมียสุดที่รักนะ ถ้าแกอยากได้เมียกลับคืนไปดีๆ แบบตัวเป็นๆ ครบ 32 แล้วละก็ เที่ยงนี้เอาสร้อยไปเจอฉันที่...อย่าได้ตุกติก อย่าคิดทำอะไรไม่เข้าท่า เพราะไม่อย่างนั้นแล้วละก็ แกจะได้อวัยวะของรันไปเชยชมทีละชิ้นแทน”
ดินตัดสายแล้วบอกทุกคน “โทนี่ติดต่อมาให้ผมเอาสร้อยไปแลกเปลี่ยนกับรัน”
“ถ้างั้น เรารีบชิงลงมือแย่งตัวพี่รันกลับมาก่อนเลยดีกว่าครับ ไอ้โทนี่มันไม่ทันตั้งตัวแน่” ร๊อคคิดแผน
“ทำไงล่ะ เราไม่รู้นี่ว่ารันถูกจับตัวไปไว้ที่ไหน” ดินสับสน
“แหม อัลไซเมอร์ถามหาตั้งแต่ยังหนุ่มๆ เลยรึไงไอ้ดิน ลืมไปแล้วหรือว่า พี่ติดตั้งแอปติดตามตัวอยู่ในมือถือของรันน่ะ” คุกกี้คิดแล้วยิ้มๆ
รถตู้ปฏิบัติการจอดอยู่ในออฟฟิศสายลับ ดิน ร๊อค คุกกี้ช่วยกันขนสิ่งประดิษฐ์หยิบเข้าใส่รถเต็มไปหมด งานนี้จัดเต็มอย่างกับจะไปรบ อุปกรณ์ที่เคยใช้มาทั้งหมดถูกขนใส่รถจนเต็มคัน
พอขนเสร็จ ดินก็ทัก “นี่เรากำลังจะไปช่วยรันหรือออกรบกันแน่เนี่ย”
“ช่วยรันทั้งที ต้องพร้อมทุกอย่าง” คุกกี้เอ่ยเสียงเข้ม
ทั้งสามขึ้นรถแล้วขับออกไป
ร๊อคขับรถ คุกกี้หยิบมือถือมาดูตำแหน่งของรันว่าอยู่ที่ไหนแล้วคุยกับดิน “รันถูกจับตัวไปไว้แถบชานเมือง จากชีพจรที่จับได้ รันปลอดภัยดีไม่มีอะไรให้ต้องห่วง”
“เอ๊ะ ที่นี่มันที่ๆ ผมถูกจับตัวไปนี่ครับ...ร๊อค รีบไปเลยนะ”

ร๊อคขับรถตู้ปฏิบัติการเข้ามาจอดที่ว่างเงียบๆ ใกล้กับตึกที่รันถูกจับตัวไว้ ดินลงจากรถแล้วเปิดประตูหลังหยิบอาวุธมาหลายชิ้นแล้วทำท่าจะบุกเดี่ยวเข้าไปในตึก
คุกกี้ต้องรีบดึงไว้ “แกจะรีบไปไหน”
“ผมจะเข้าไปช่วยรัน ผมกลัวว่ารันจะเป็นอันตราย”
“แกนี่ บทจะใจร้อนก็บุ่มบ่ามวู่วามเลยนะ บุกเดี่ยวเข้าไปเดี๋ยวก็ซวยหรอก ค่อยๆ ทำตามแผนสิ”
ร๊อคสวมแว่นตา แล้วกดปุ่มที่นาฬิกามีแมลงคล้ายแมลงวันบินออกมา ร๊อคแตะหน้าปัดนาฬิกาเลื่อนนิ้วไปมาเพื่อควบคุมให้แมลงบินไปมา ที่ตัวแมลงมีกล้องติดอยู่ ร๊อคจะเห็นภาพจากตัวแมลงทางกรอบแว่นข้างนึงที่กำลังสวมอยู่
ร๊อคควบคุมให้จิ๋วเจือกบินเข้าไปในตึก

จิ๋วเจือกบินเข้ามาในตึกแล้วบินไปเรื่อยๆ เหมือนจะสอดส่องค้นหาว่ารันอยู่ที่ไหน พวกของดินที่อยู่ในรถตู้ปฏิบัติการ ร๊อคมองดูภาพจากแว่นที่สวมอยู่แล้วคอยบอกทุกคน “ชั้น 1 เคลียร์ กำลังไปที่ชั้น 2...ชั้น 2 เคลียร์” จิ๋วเจือกบินไปที่ชั้น 3 ในตึก มีลูกน้องของยศพลผ่านมาเห็น ก็เอาหนังสือพิมพ์ในมือตีจิ๋วเจือก ร๊อคทำท่าหลบไปมา เพราะเห็นภาพจากกล้องว่าจิ๋วเจือกกำลังถูกตี “เกือบไปแล้ว...”
จิ๋วเจือกถูกบังคับหลบหนีมาได้แล้วเข้าไปในห้องที่รันถูกจับ จิ๋วเจือกบินตรงมาเจอรัน
ร๊อคเห็นรันถูกมัดอยู่ก็รีบบอก “เจอพี่รันแล้วครับ”

ดินบุกเข้ามาในตึก เขาค่อยๆ ลอบเร้นไปตามทางเพื่อไปหารันตามที่ร๊อคคอยบอก
“ตรงไปจนสุดทางแล้วเลี้ยวขวาขึ้นบันไดไป”
ดินถือปืนเตรียมพร้อมที่จะเล่นงานทุกคน เขาเดินขึ้นมาอีกชั้น ดินหลบระวังตัวไม่ให้ถูกจับได้
“ทางสะดวกพี่ ตรงไปจนสุด ห้องสุดท้ายซ้ายมือ” ร๊อครายงานไปเรื่อยๆ
ดินเดินไปแล้วทำหน้าสงสัย “ทำไมที่นี่ถึงไม่มีใครเฝ้าอยู่เลยนะ ดูเหมือนกับว่าการรักษาความปลอดภัยจะหละหลวมมาก”
คุกกี้บอกกับดิน “ไม่มีคนเฝ้าก็ดีแล้ว ไม่ต้องบู๊อะไรกันมาก จะได้ไม่เหนื่อย”
“มันผิดวิสัยจนผิดปรกติมากเลยละพี่ โทนี่มันจับรันมาเป็นตัวประกัน ถึงจะไม่รู้ว่าเราวางแผนบุกมาชิงตัวประกัน แต่มันก็ควรจะจัดคนรักษาความปลอดภัยมากกว่านี้ ตอนผมหนีออกมา ยังมีคนเฝ้ามากกว่านี้เลย”
“ถ้างั้นแกก็ระวังตัวไว้ให้มากๆ มันอาจจะจัดเซอร์ไพรส์ชุดใหญ่เตรียมไว้ให้ก็ได้”
ดินเดินไปเปิดประตูเข้าไปในห้องที่รันถูกจับมัดไว้อยู่ พอเห็นรัน ดินก็รีบตรงเข้าไปหา“รัน เป็นยังไงบ้าง เจ็บตรงไหนรึเปล่า ปลอดภัยใช่มั้ย”
รันเห็นดินก็ดีใจยิ้มออกมา ดินรีบแก้มัดเชือกที่ผูกมัดรันเอาไว้ พอแก้ได้ ดินก็โผเข้ากอดรัน แต่รันยืนเฉยไม่ได้กอดตอบ
“เรารีบหนีไปจากที่นี่กันเถอะ” ดินจับมือรันพาหนี
รันมองดินด้วยสีหน้าเคร่งเครียดเหมือนมีเรื่องปิดบังซ่อนเร้นอะไรไว้อยู่ รันตามดินไป

ดินพารันหลบมาตามทางแล้วออกจากตึกมาได้ ดินพารันมาถึงรถตู้ปฏิบัติการ ร๊อคกับคุกกี้เห็นรันก็ดีใจ
“พี่รันโอเคมั้ยครับ”
รันพยักหน้าให้ร๊อค
คุกกี้รีบบอก “รีบไปกันเถอะ เดี๋ยวพวกมันแห่มาตามล่าพวกเราจะยุ่ง”
ทุกคนขึ้นรถ ร๊อคขับออกไป

ดินพารันเข้ามาในบ้าน แล้วพาลงนั่งที่โซฟาห้องนั่งเล่น ดินบอกกับรัน “รันไม่ต้องกลัวอะไรแล้วนะ เดี๋ยวผมจะพารันหลบไปอยู่ในที่ๆ ปลอดภัยก่อน แล้วผมจะจัดการตามจับโทนี่และเคลียร์เรื่องทั้งหมดให้ได้อย่างเร็วที่สุด แล้วทุกอย่างจะได้กลับมาเป็นปรกติ...เราจะได้กลับมารักกันและมีความสุขด้วยกันเหมือนเดิม” ดินกอดรันอีกครั้ง รันยังดูเหมือนเป็นกังวลเกี่ยวกับอะไรบางอย่าง “รันหิวมั้ย เดี๋ยวผมทำของโปรดให้ แล้วผมจะเล่าทุกเรื่องที่เป็นความจริงทั้งหมดให้รันฟัง ผมสัญญาว่าผมจะไม่โกหกปิดบังอะไรรันอีกแม้แต่นิดเดียว ให้โอกาสผมได้อธิบายให้รันฟังนะ”

อ่านละคร สายลับรักป่วน ตอนที่ 13/3 วันที่ 8 ส.ค.59

ละครเรื่องสายลับรักป่วน บทประพันธ์โดย จันทร์แจ่ม
ละครเรื่องสายลับรักป่วน บทโทรทัศน์โดย สมหมาย เลิศอุฬาร, พิสิษฐ์ พงษ์พิชญ์, อันนาบี
ละครเรื่องสายลับรักป่วน กำกับการแสดงโดย ทวีวัฒน์ วันทา
ละครเรื่องสายลับรักป่วน ผลิตโดย บริษัท มายน์แอทเวิร์คส์ จำกัด
ละครเรื่องสายลับรักป่วน ควบคุมการผลิตโดย ณฤทธิ์ ยุวบูรณ์
ละครเรื่องสายลับรักป่วน ออกอากาศทุกวันศุกร์-อาทิตย์ เวลา 20.15 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ