อ่านละคร เพลิงนรี ตอนที่ 14/5 วันที่ 24 ส.ค.59

อ่านละคร เพลิงนรี ตอนที่ 14/5 วันที่ 24 ส.ค.59

“งั้นเชิญคุณพ่อทางนี้ค่ะ” คณินรีบเดินตามพยาบาลออกไป
“ท่านแม่”
“ตอนนี้ขอเพียงริสารอดปลอดภัย แม่ยอมทุกอย่าง ยังไงเขาเป็นพ่อของริสา ให้เขาได้ทำอะไรเพื่อลูกบ้างก็สมควรแล้วไม่ใช่เหรอคามิน”
คามินได้ยินอย่างนั้นก็เข้าใจ นึกย้อนถึงวัยเด็กที่พริริสาเคยคิดถึงพ่อแท้ๆของตัวเอง

ท้องฟ้าเวลากลางคืน เห็นพระจันทร์เต็มดวง –พริริสาอยู่ที่ริมหน้าต่างยกมือทำท่าอธิษฐานอะไรบางอย่างกับพระจันทร์
คามินชะโงกหน้าเข้ามาใกล้แกล้งพริริสา “แฮ่!”


พริริสาตกใจ เห็นคามินก็ทำหน้าตูมใส่ “พี่คามินชอบแกล้งริสา”
“พี่ขอโทษ แอบมาอธิษฐานอะไรกับพระจันทร์”
“ริสาไม่ได้อธิษฐาน แต่มาถามพระจันทร์ต่างหาก”
“ถามพระจันทร์ ริสาถามเรื่องอะไร”
พริริสาเศร้าๆ “ริสาถามพระจันทร์ว่าทำไมพ่อถึงไม่รักริสากับแม่ ทำไมต้องให้คนมาทำร้ายพวกเรา พี่คามินว่าพระจันทร์จะตอบที่ริสาถามได้ไหม”
คามินมองพริริสาอย่างสงสาร ลูบผมพริริสาอย่างปลอบโยน ทำได้แค่อยู่มองพระจันทร์เป็นเพื่อนพริริสา

หน้าห้องผ่าตัด พยาบาลเอาเอกสารมาให้พีรดาเซ็นยินยอม ทุกคนได้แต่หวังว่าเลือดของคณินจะช่วยพริริสาได้
คณินนอนให้เลือดอยู่ ใจเฝ้าคิดเป็นห่วงพริริสา ความรู้สึกผิดที่ไม่เคยได้ดูแลลูกเลยแล่นเข้ามาจับใจ “ริสาลูกจะต้องไม่เป็นอะไร” เลือดจากแขนคณินไหลเข้าถุงเพื่อไปช่วยเหลือพริริสา

พริริสาอยู่ในห้องผ่าตัดใส่ท่อช่วยหายใจทางปากเห็นทีมหมอและพยาบาลกำลังช่วยกันผ่าตัดอยู่ ที่จอเครื่องวัดสัญญาณชีพ ความดันของพริริสาตกลงเหลือแค่ 40
หมอเหลือบมองจอก่อนตัดสินใจ “ขอเลือดเพิ่ม”
พยาบาลเปลี่ยนถุงเลือดให้พริริสา พริริสานอนนิ่งเหมือนกำลังตกอยู่ในห้วงฝัน

พริริสาเหมือนอยู่ในความฝันเดินเข้ามาในบ้านเช่า เหมือนได้ย้อนกลับไปในอดีตวัยเด็ก“ทำไมเราถึงมาอยู่ที่นี่ได้”
ที่โต๊ะในบ้านมีรูปวาดสมัยเด็กๆที่พริริสาเคยวาดไว้วางอยู่ พริริสาเดินไปหยิบขึ้นมาดู
พีรดาเข้ามาดูพริริสาที่กำลังวาดรูปอยู่ “วาดอะไรอยู่น่ะริสา”
“ริสาวาดรูปตัวเอง รูปแม่ แล้วก็กำลังจะวาดรูปพ่อ แต่ริสานึกไม่ออกจะวาดพ่อออกมายังไง” พริริสาสงสัยตามประสาเด็ก “แม่จ๋า แล้วพ่อจะรักริสาเหมือนที่แม่รักริสาไหมนะ”
พริริสามองดูที่ตัวเองเคยวาดไว้ด้วยดวงตาเศร้า “ริสาเกลียดเขา เกลียดคนใจร้าย เขาไม่เคยรักริสากับแม่เลย” น้ำตาแห่งความอัดอั้นไหลรินออกมา
“ริสาลูกพ่อ” พริริสาได้ยินเสียงคณินเรียกลอยมาจากด้านนอก

สนามเด็กเล่น พริริสาเดินมาที่สนามเด็กเล่น นึกแปลกใจที่เดินมาที่นี่ได้อย่างไร เห็นเพื่อนๆในวัยเด็กของพริริสาวิ่งเล่นกันอยู่
เด็กหญิงเข้ามาจับมือพริริสาอย่างคุ้นเคย “ริสา ไปเล่นชิงช้ากัน” เด็กหญิงดึงพริริสาไปนั่งที่ชิงช้า แล้วหยิบอมยิ้มส่งให้ “ลุงใจดีเอาขนมมาให้”
“ลุงใจดี?”
พริริสาตกใจ เห็นคามินก็ทำหน้าตูมใส่ “พี่คามินชอบแกล้งริสา”
“พี่ขอโทษ แอบมาอธิษฐานอะไรกับพระจันทร์”
“ริสาไม่ได้อธิษฐาน แต่มาถามพระจันทร์ต่างหาก”
“ถามพระจันทร์ ริสาถามเรื่องอะไร”
พริริสาเศร้าๆ “ริสาถามพระจันทร์ว่าทำไมพ่อถึงไม่รักริสากับแม่ ทำไมต้องให้คนมาทำร้ายพวกเรา พี่คามินว่าพระจันทร์จะตอบที่ริสาถามได้ไหม”
คามินมองพริริสาอย่างสงสาร ลูบผมพริริสาอย่างปลอบโยน ทำได้แค่อยู่มองพระจันทร์เป็นเพื่อนพริริสา

หน้าห้องผ่าตัด พยาบาลเอาเอกสารมาให้พีรดาเซ็นยินยอม ทุกคนได้แต่หวังว่าเลือดของคณินจะช่วยพริริสาได้
คณินนอนให้เลือดอยู่ ใจเฝ้าคิดเป็นห่วงพริริสา ความรู้สึกผิดที่ไม่เคยได้ดูแลลูกเลยแล่นเข้ามาจับใจ “ริสาลูกจะต้องไม่เป็นอะไร” เลือดจากแขนคณินไหลเข้าถุงเพื่อไปช่วยเหลือพริริสา

พริริสาอยู่ในห้องผ่าตัดใส่ท่อช่วยหายใจทางปากเห็นทีมหมอและพยาบาลกำลังช่วยกันผ่าตัดอยู่ ที่จอเครื่องวัดสัญญาณชีพ ความดันของพริริสาตกลงเหลือแค่ 40
หมอเหลือบมองจอก่อนตัดสินใจ “ขอเลือดเพิ่ม”
พยาบาลเปลี่ยนถุงเลือดให้พริริสา พริริสานอนนิ่งเหมือนกำลังตกอยู่ในห้วงฝัน

พริริสาเหมือนอยู่ในความฝันเดินเข้ามาในบ้านเช่า เหมือนได้ย้อนกลับไปในอดีตวัยเด็ก“ทำไมเราถึงมาอยู่ที่นี่ได้”
ที่โต๊ะในบ้านมีรูปวาดสมัยเด็กๆที่พริริสาเคยวาดไว้วางอยู่ พริริสาเดินไปหยิบขึ้นมาดู
พีรดาเข้ามาดูพริริสาที่กำลังวาดรูปอยู่ “วาดอะไรอยู่น่ะริสา”
“ริสาวาดรูปตัวเอง รูปแม่ แล้วก็กำลังจะวาดรูปพ่อ แต่ริสานึกไม่ออกจะวาดพ่อออกมายังไง” พริริสาสงสัยตามประสาเด็ก “แม่จ๋า แล้วพ่อจะรักริสาเหมือนที่แม่รักริสาไหมนะ”
พริริสามองดูที่ตัวเองเคยวาดไว้ด้วยดวงตาเศร้า “ริสาเกลียดเขา เกลียดคนใจร้าย เขาไม่เคยรักริสากับแม่เลย” น้ำตาแห่งความอัดอั้นไหลรินออกมา
“ริสาลูกพ่อ” พริริสาได้ยินเสียงคณินเรียกลอยมาจากด้านนอก

สนามเด็กเล่น พริริสาเดินมาที่สนามเด็กเล่น นึกแปลกใจที่เดินมาที่นี่ได้อย่างไร เห็นเพื่อนๆในวัยเด็กของพริริสาวิ่งเล่นกันอยู่
เด็กหญิงเข้ามาจับมือพริริสาอย่างคุ้นเคย “ริสา ไปเล่นชิงช้ากัน” เด็กหญิงดึงพริริสาไปนั่งที่ชิงช้า แล้วหยิบอมยิ้มส่งให้ “ลุงใจดีเอาขนมมาให้”
“ลุงใจดี?”
เด็กหญิงเดินไปแกว่งชิงช้าให้พริริสา ทำให้พริริสานึกถึงอดีต เหตุการณ์ที่ลืมเลือนไปแล้วกลับเข้ามาในหัวอีกครั้ง
คณินตกใจรีบเข้าไปประคองพริริสาไว้ ไม่ให้หน้าคะมำ “ริสาไม่เป็นไรนะลูก” พริริสามองหน้าคณินอย่างงุนงงเพราะไม่เคยเจอกับพ่อมาก่อน “นี่พ่อเอง พ่อของหนูไง” คณินดึงพริริสามากอดไว้ พริริสางงๆปนดีใจ “พ่อ” พริริสากอดตอบ
พริริสา เริ่มจำได้แม้เลือนรางว่าคณินเคยมาหาตน “พ่อ” ความอบอุ่นที่เคยโหยหาเกิดขึ้นในใจอย่างบอกไม่ถูก

พริริสานอนอยู่ที่เตียงผ่าตัด ได้รับเลือดของคณิน ที่จอเครื่องวัดสัญญาณชีพ ความดันของพริริสากลับมาอยู่ในภาวะปกติ การผ่าตัดผ่านไปด้วยดี

ห้องพักฟื้น ธีภพทำแผลที่ไหล่เสร็จแล้วแต่ใจยังห่วงพริริสาจนทนอยู่ในห้องไม่ได้ จะออกไป
อธิรุธเดินเข้ามาในห้องพอดี “หมอสั่งไว้ว่าอย่าเพิ่งขยับไม่ใช่เหรอ แล้วนายจะไปไหน”
“ฉันไม่เป็นอะไรแล้ว เป็นห่วงแต่ริสา”
“เจ้าหญิงปลอดภัยแล้วไม่ต้องห่วงไปหรอกน่า”
“ฉันอยากไปดูเขา”
“คิดว่าไปแล้วจะได้เจอหรือไง เมื่อกี้ฉันเพิ่งโดนผู้การด่าจนหูชา เรื่องที่ปล่อยให้เจ้าหญิงได้รับอันตรายขนาดนี้ ดีว่าทางผู้ใหญ่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น ไม่งั้นโดนกันหมด ว่าแต่เจ้าหญิงรู้ความจริงหรือยัง”
ธีภพส่ายหน้ายังไม่ได้บอกพริริสา “เกิดเรื่องซะก่อน ฉันเลยยังไม่ทันได้เล่า”
“ฉันว่าถึงเวลาที่ทุกคนควรจะได้รู้ความจริงเกี่ยวกับเรื่องนี้สักที”
ธีภพเห็นด้วยกับอธิรุธ

มุมนั่งรอในโรงพยาบาล คณินนั่งกระวนกระวายใจรอว่าเมื่อไหร่จะได้เข้าไปเยี่ยมพริริสา อธิรุธเดินเข้ามา คณินเงยหน้าเห็นอธิรุธก็ดีใจ “ผู้กอง หมอยอมให้เข้าไปเยี่ยมริสาได้แล้วใช่ไหม”
“น่าจะได้แล้วล่ะครับ” คณินดีใจจะรีบไปหาพริริสา อธิรุธขวางหน้าคณินไว้ “แต่ผมมีเรื่องสำคัญต้องบอกคุณก่อน”
คณินแปลกใจ “เรื่องสำคัญอะไร”

พริริสานอนอยู่ในห้องไอซียู พยาบาลเข้ามาดูก่อนเดินออกไป หน้าประตูมีองครักษ์ยืนเฝ้าอยู่ ธีภพเดินมาอยากเข้าไปดูพริริสา แต่องครักษ์ยืนขวางไม่ยอมให้เข้า ไคซัจเดินมายืนด้านหลังธีภพ ส่งสายตาให้องครักษ์หลบไปก่อน องครักษ์เดินเลี่ยงไปปล่อยให้ธีภพอยู่กับไคซัจตามลำพัง
“ผมว่าคุณควรกลับไปพักรักษาตัวที่ห้องจะดีกว่า”
“ขอแค่ให้เห็นจนแน่ใจว่าริสา...เจ้าหญิงปลอดภัยดีแล้วผมก็จะกลับไป”
“ผมคงห้ามคุณไม่ได้สินะ”
“ถึงคุณจะห้ามไม่ให้ตัวผมเข้าไปข้างในได้ แต่คุณก็ห้ามความรู้สึกผมไม่ได้อยู่ดี”
ที่ผ่านมาไคซัจรับรู้ได้ว่าธีภพและพริริสามีความรู้สึกต่อกันลึกซึ้งต่อกันมากขึ้นแค่ไหน ไคซัจเดินออกไปยอมให้ธีภพเข้าไปด้านในโดยไม่ขัดขวาง

ธีภพเข้ามาดูพริริสาที่นอนหลับอยู่ที่เตียงในห้องไอซียู ธีภพเห็นพริริสาปลอดภัยก็โล่งใจ เขี่ยปอยผมที่ปรกหน้าพริริสาออก และจับมือพริริสาไว้อย่างแผ่วเบา มีเพียงสายตาที่บ่งบอกว่าอยากให้พริริสารีบรู้สึกตัวขึ้นมาเพื่อรับรู้ความจริงสำคัญสักที หน้ากระจกห้องเห็นมิราเดินมายืนมองจากด้านนอกเห็นธีภพห่วงใยพริริสาก็ยิ้มอย่างโล่งใจ
มาโหลดสติ๊กเกอร์ไลน์กัน
มิราเดินมาที่โถงของโรงพยาบาลกำลังจะกลับไปที่ห้องรับรอง กานดาและกรนันท์เดินเข้ามาพร้อมใบหน้าบึ้งตึง มิราเห็นทั้งคู่ก็แปลกใจ รีบหลบดู กานดาและกรนันท์เดินผ่านไป มิราจึงรีบเดินเลี่ยงไปอีกทางเพื่อรีบไปบอกพีรดา

กานดาและกรนันท์เดินมาตามทางเดินในโรงพยาบาลมาถึงมุมหนึ่ง
“คุณแม่จะมาที่นี่ทำไมกันคะ อย่าบอกนะคะว่าจะมาตามคุณพ่อ”
“ใช่ แล้วแม่ก็จะมาดูว่านังริสามันตายหรือยัง ถ้ามันตายไปได้ แม่จะโล่งใจที่สุด”

อ่านละคร เพลิงนรี ตอนที่ 14/5 วันที่ 24 ส.ค.59

ละครเพลิงนรีบทประพันธ์โดย อินตรา
ละครเพลิงนรีบทโทรทัศน์โดย ญาลิล
ละครเพลิงนรีกำกับการแสดงโดย น้องนุช ชวาลา
ละครเพลิงนรีผลิตโดย บริษัท กัทส์ เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ จำกัด
ละครเพลิงนรีควบคุมการผลิตโดย พอฤทัย ณรงค์เดช และ ม.ล.ปิยาภัสร์ ภิรมย์ภักดี
ละครเพลิงนรี ออกอากาศทุกวันพุธ-พฤหัสบดี เวลา 20.15 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ