อ่านละคร เพลิงนรี ตอนอวสาน(2) วันที่ 26 ส.ค.59

อ่านละคร เพลิงนรี ตอนอวสาน(2) วันที่ 26 ส.ค.59

อธิรุธเดินมายื่นแก้วกาแฟให้มิรา “ผมชงมาให้ ทำหน้าแบบนี้คุณไม่ดีใจที่ได้กลับไทรจีสใช่ไหม ต้องมาห่างผม คุณก็เลยเศร้า”
“มั่วจริงคุณนี่ ฉันกังวลเรื่องสถานการณ์ที่ไทรจีสต่างหาก”
“งั้นคุณก็อยู่ที่นี่ต่อสิ รอให้สถานการณ์ที่นั่นดีก่อนค่อยกลับไป”
“ถึงฉันจะช่วยเหลืออะไรไทรจีสไม่ได้มาก แต่ฉันก็ไม่ใช่คนขี้ขลาด จะได้หลบเอาตัวรอดคนเดียว ยังไงฉันก็จะกลับไปพร้อมริสากับพระชายา”
อธิรุธมองมิราอย่างชื่นชมแต่ก็อดเป็นห่วงไม่ได้ “คุณรู้ไหม นิสัยคุณเหมาะมีแฟนเป็นตำรวจมาก โดยเฉพาะตำรวจไทย”
“คุณก็ชอบพูดเล่นอยู่เรื่อย”

“ผมไม่ได้ตามไปด้วย คุณต้องระวังตัวให้ดี รักษาเนื้อรักษาตัวเอาไว้” อธิรุธหยิบกระดาษออกมายื่นให้มิรา “อันนี้ผมให้ เก็บไว้ดีๆนะคุณ ห้ามทิ้งเด็ดขาด” มิรารับมาอย่างงงๆ “แล้วผมจะไปหาคุณเอง” อธิรุธโน้มตัวมาหอมแก้มมิราอย่างรวดเร็วก็รีบเดินหนีไป มิราตกใจกว่าจะรู้ตัว อธิรุธก็เดินหนีไปแล้ว
“คนบ้า คนฉวยโอกาส” มิราคลี่กระดาษที่อธิรุธให้ออกดู เห็นคำว่า “Reserved จองแล้วจ้า” มิราเห็นยิ่งเขินยิ้มขำกับมุกจีบสาวของอธิรุธ



หน้าห้องพักพริริสา พริริสาออกมา เจอธีภพที่ทางเดินเข้าพอดี ทั้งคู่ต่างมองกันและกันเหมือนมีอะไรกั้นกลาง
ธีภพตัดสินใจเดินเข้าไปหา “คุณเตรียมตัวที่จะเดินทางกลับแล้วใช่ไหม”
“ค่ะ เก็บของเสร็จหมดแล้ว พี่คามินบอกว่าคุณจะไปส่งฉันกับแม่ที่ไทรจีส”
“ผมรับปากเจ้าชายไว้แล้ว”
“เสร็จงานที่ไทรจีสแล้ว ฉันฝากเกรซ น้องสาวฉันด้วยนะคะ”
“คุณฝากให้ผมดูแลเกรซแล้วคุณล่ะ”
“ส่วนฉันก็จะกลับไปทำหน้าที่เจ้าหญิงของฉันเพื่อไทรจีส”
ทั้งคู่ต่างมองกันด้วยแววตาเศร้าอย่างเข้าใจหน้าที่ของกันและกัน
“ผมก็จะทำหน้าที่ของตัวเองให้ดีที่สุดเหมือนกัน เพราะมันคงจะเป็นงานสุดท้ายของภารกิจนี้ ที่จะปกป้องเจ้าหญิงของไทรจีส” ธีภพโค้งให้พริริสาเพื่อบอกว่าจากนี้เธอคือเจ้าหญิงพริริสา ไม่ใช่ “ริสา”ที่เขารู้จักอีกแล้ว ธีภพหันหลังเดินกลับไป
พริริสามองตามอย่างใจหาย ธีภพเองก็เช่นกันเขาอยากหันกลับไปแต่ก็ต้องฟื้นใจตัวเองเดินไป

เวลาเช้า หน้าบ้านพัก พริริสา พีรดาและมิราออกมาเตรียมตัวเดินทางกลับไทรจีส มีรถสองคันจอดรออยู่ หมวดทัดเปิดประตูรถให้ให้พีรดาขึ้นไปนั่ง พริริสายื่นมือจะไปเปิดประตูรถอีกด้านตามความเคยชินพอดีกับธีภพที่เอื้อมมือมาเปิดให้ มือของทั้งคู่แตะกัน ธีภพทำนิ่งเฉยเปิดประตูรถให้พริริสาขึ้นไปตามหน้าที่
พริริสาขึ้นรถ ธีภพเดินไปนั่งที่ด้านหน้า มีหมวดทัดเป็นคนขับ อธิรุธเปิดประตูให้มิราขึ้นรถอีกคันพร้อมหญิงรับใช้ อธิรุธขึ้นไปขับรถ รถสองคันแล่นออกไป

บ้านคณิน กรนันท์ยืนเหม่อมองออกไปอย่างมีเรื่องต่างๆที่ต้องคิด
คณินเดินเข้ามาหา “ไหนว่าวันนี้จะไปเฝ้าแม่เขาไง นี่พ่อก็ว่าจะไปกับเราด้วยนะ”
“พี่ริสากลับไทรจีสวันนี้ใช่ไหมคะคุณพ่อ”
คณินเห็นกรนันท์เรียกพริริสาว่าพี่อย่างเต็มใจก็ยิ้มออก “ใช่ แต่เขาไม่ให้ไปส่ง ถึงไทรจีสแล้วเขาจะติดต่อมา”
“แล้วพี่ภพละคะ”
“เสร็จงานทางโน้นก็คงกลับมา พ่ออยากให้เขามาช่วยงานที่บูรพเกียรติเหมือนเดิม ริสาเองเขาก็คิดเหมือนกัน” กรนันท์ได้ยินอย่างนั้นก็รู้สึกไม่สบายใจที่ธีภพและพริริสาจะต้องแยกจากกันจริงๆ และตนก็เป็นหนึ่งในสาเหตุนี้ด้วย

ขบวนรถของพริริสาแล่นออกไปตามถนน ภายในรถไม่มีใครพูดอะไร พริริสาแอบมองธีภพอย่างเศร้าๆเพราะเมื่อถึงไทรจีสเธอกับเขาก็คงไม่ได้เจอกันอีก ธีภพเองก็รู้ตัวเช่นกันพยายามฝืนตัวเองไม่ให้หันไปมองพริริสา

หน้าเซฟเฮ้าส์ราห์มาน ทหารกบฏพร้อมอาวุธพากันขึ้นรถฮัมวี่ที่จอดอยู่หลายคันเตรียมพร้อม ราห์มานเดินมาพร้อมอาซิสและทหารคนสนิท “ทุกอย่างพร้อมแล้วใช่ไหม”
“ครับท่านราห์มาน”
“อีกไม่นานสิ่งที่ท่านพี่เคยปรามาศน้องเอาไว้ จะต้องถูกลบไป” ราห์มานนึกถึงอดีตอย่างแค้นใจ

ราอิลและราห์มานครั้งอดีตยืนมองเขตแดนของไทรจีสอยู่ด้วยกัน
“ไม่ว่าท่านพ่อจะมอบไทรจีสให้ใครดูแล ท่านพี่สัญญาได้ไหมว่ามันจะเป็นของเราสองคน”
“ผิดแล้วราห์มาน ไม่ว่าท่านพ่อจะมอบไทรจีสให้ใครดูแล แผ่นดินไทรจีสก็ไม่ใช่ของเราสองคน แต่เป็นของประชาชนทุกคนต่างหาก”
ราห์มานหัวเราะ “ท่านพี่อย่าเอาคำพูดสวยๆ มโนคติพวกนี้มาพูดกับน้องเลย หรือท่านพี่คิดจะเก็บไทรจีสไว้เป็นของตัวเองคนเดียว”
ราอิลมองราห์มานอย่างผิดหวัง “พี่ไม่เคยคิดอยากครอบครองอะไร เพราะพวกเรามีหน้าที่แค่ดูแลรักษาและทำให้คนที่นี่อยู่กันอย่างมีความสุข แผ่นดินนี้ไม่ใช่สิ่งของ ที่จะมีแค่คนไม่กี่คนยึดมาเป็นเจ้าของ เชื่อเถอะว่าคนที่คิดแบบนั้นจะมีวันได้มันไปแน่ๆ”
ราห์มานได้ยินราอิลพูดแบบนั้นก็โกรธมาก
หน้าเซฟเฮ้าส์ราห์มาน ราห์มานหันไปหาอาซิสและทหารคนสนิท “เอาตัวคามินและพริริสามาที่นี่ให้ได้ แต่ถ้าพามาเป็นๆไม่ได้ ก็เอาศพทั้งคู่มา”
อาซิส/ทหารฯรับคำสั่ง “ครับ ท่านราห์มาน”
อาซิสและทหารคนสนิทรับอาวุธจากทหารที่ยืนรออยู่ ก่อนไปขึ้นรถ ขบวนรถทหารกบฏแล่นออกไป

วังไทรจีส คามินพร้อมจะออกไปงานประชุม
ราอิลเดินมาส่ง “แน่ใจนะคามินว่าจะไปที่งานเอง”
“งานประชุมสำคัญระดับประเทศแบบนี้ลูกต้องไปด้วยตัวเองอยู่แล้วล่ะครับ ท่านพ่อไม่ต้องกังวล ลูกจะกลับมาพร้อมข่าวดี”
ไคซัจและองครักษ์เดินตามเข้ามารายงาน “ตอนนี้เจ้าหญิงและพระชายามาถึงไทรจีสแล้วพะยะค่ะ”
ราอิลถาม “มีคนไปรอรับแล้วใช่ไหม”
“พะยะค่ะ”
“ระวังตัวด้วยนะคามิน”
“ครับท่านพ่อ” คามินยิ้มอย่างมั่นใจออกไปจากวังพร้อมไคซัจและองครักษ์
ราอิลได้แต่มองตามอย่างเป็นห่วง

สถานที่จัดงานประชุม เจ้าหน้าที่มารอตั้งแถวต้อนรับคามิน มีทหารไทรจีสมาดูแลความปลอดภัยตามปกติ ทหารกบฏที่แฝงตัวเข้ามาเป็นพนักงานปะปนอยู่บริเวณนั้น ต่างรอคำสั่งที่จะลงมือ ทางเข้าเห็นคามินเดินเข้ามาพร้อม ไคซัจและองครักษ์
ทหารกบฏส่งเรื่องแจ้ง “เจ้าชายคามินมาถึงแล้ว รอรับคำสั่ง”

ขบวนรถหลายคันที่มารับพริริสาและพีรดาแล่นไปตามถนนนอกเมืองเพื่อกลับวังไทรจีส ที่ข้างทางเห็นรถของทหารกบฏจอดซุ่มดูสถานการณ์อยู่
ทหารกบฏใช้กล้องส่องทางไกล มองเห็นขบวนรถของเจ้าหญิงและพระชายากำลังตรงมาก็รีบส่งข่าว “ขบวนรถพระชายาและเจ้าหญิงมาถึงแล้ว”
อีกด้านมีรถและทหารกบฏกลุ่มใหญ่กำลังรออยู่ ทหารคนสนิทราห์มานได้ยินเสียงที่ส่งข่าวมา หันไปส่งสัญญาณให้ทหารกบฏคนอื่นๆ เตรียมพร้อมบุก
สถานที่จัดงานประชุม คามินเดินเข้ามาหาเจ้าหน้าที่ “ห้องประชุมพร้อมแล้วใช่ไหม”
“พร้อมแล้วพะยะค่ะ อีกสองชั่วโมงคณะนักธุรกิจต่างชาติจะเดินทางมาเพื่อเข้าร่วมการประชุม”
ทันใดนั้น พวกกบฏที่แฝงตัวอยู่หยิบอาวุธออกมาและเข้าเล่นงานทหารที่รักษาความปลอดภัยบริเวณนั้น
“อารักขาเจ้าชาย”
ไคซัจและองครักษ์ชักปืนออกมา แต่อาซิสและทหารกบฏอีกกลุ่มใหญ่ถืออาวุธตามเข้ามาจากทางด้านหน้า ทำให้คามินเหมือนถูกล้อมไว้
อาซิสประกาศ “เจ้าชายคามินไปกับพวกเราซะดีๆ”
“พวกแกคงรอจังหวะนี้อยู่สินะ”
“ต้องขอบคุณเจ้าชายที่จัดงานครั้งนี้ขึ้นมาเพื่อเปิดโอกาสให้กับพวกเราทำงานได้ง่ายขึ้น ถ้าไม่อยากให้คนของเจ้าชายต้องเสียเลือดเนื้อ ยอมจำนนซะดีกว่า ในนี้มีแต่คนของพวกเราทั้งนั้น” มีคนในชุดเจ้าหน้าที่ถืออาวุธเข้ามาสมทบเพิ่ม “อีกไม่นานพวกเราก็จะได้ตัวเจ้าหญิงพริริสาอีกคน รวมทั้งพระชายาด้วย”

ถนนนอกเมือง รถของทหารกบฏแล่นเข้ามาดักหน้าขบวนรถ ทำให้รถทุกคันต้องเบรกกะทันหัน ทหารกบฏถืออาวุธตรงเข้าล้อมขบวนรถเอาไว้ ทหารคนสนิทกระชากประตูออกหวังจะจับตัวพริริสาและคนอื่นๆ แต่ในรถกลับกลายเป็นทหารหญิงถือปืนยิงสวนออกมา ทหารคนสนิทถูกยิงไหล่ใส่กระเด็นออกไป ในรถคันอื่นๆกลายเป็นทหารของไทรจีสพร้อมอาวุธ จึงเกิดการยิงต่อสู้กันขึ้น

ธีภพกำลังขับรถขึ้นไปบนเขา พริริสานั่งอยู่ในรถ พริริสากังวลเป็นห่วงทุกๆคนที่ต้องแยกกัน ธีภพนึกถึงวันที่ได้คุยกับคามินก่อนหน้านี้
ที่ห้องพักธีภพ คามินและไคซัจได้ยินแผนที่ธีภพคิดขึ้น
คามินไม่เห็นด้วย “แล้วทำไมเราต้องเชื่อคุณด้วย”
“การแยกออกไปแบบนี้จะทำให้เจ้าหญิงและพระชายาปลอดภัย แล้วยังตลบหลังพวกมันได้อีก”
ไคซัจเห็นด้วยกับธีภพ “แผนการนี้ก็ไม่เลวนะพะยะค่ะ”
คามินแม้ไม่ชอบหน้าธีภพนักแต่ก็ยอมรับว่าเป็นแผนที่ดีเช่นกัน “ได้เราจะแยกท่านแม่และพริริสาตั้งแต่ที่สนามบิน”
ไคซัจมองหน้าธีภพอย่างรู้ดีว่าสามารถวางใจให้ดูแลพริริสาได้ “กระหม่อมขอเสนอให้คุณธีภพเป็นคนพาเจ้าหญิงไปยังที่ปลอดภัยพะยะค่ะ” คามินมองไคซัจอย่างไม่พอใจ “คงไม่มีใครไว้ใจได้เท่าเขาอีกแล้ว”
คามินจำยอม “ได้ การตัดสินใจที่จะเสี่ยงครั้งนี้เพื่อจบปัญหาความไม่สงบของเรา และนี่คงเป็นงานสุดท้ายที่พวกเราจะรบกวนคุณ ถ้าคุณไม่อยากทำก็บอกผมมาได้เลย”
“ในเมื่อเจ้าชายไว้ใจให้ผมทำงานนี้ ผมก็จะทำอย่างสุดกำลัง”
“ผมจะบอกคุณไว้ ที่ผมยอมให้คุณช่วยเรา เพราะริสาไม่ใช่แค่น้องสาวที่ผมรัก แต่ริสายังเป็นเจ้าหญิงของไทรจีส ที่มีหน้าที่อีกหลายอย่างที่ต้องทำเพื่อไทรจีส ขอให้จำข้อนี้ไว้ให้ดี”

ธีภพพยายามทำใจยอมรับสิ่งที่คามินบอกใบ้ นี่จะเป็นหน้าที่สุดท้ายที่เขาจะทำให้พริริสาได้ รถของธีภพแล่นไปตามเส้นทางขึ้นเขา ทหารกบฏที่สุ่มอยู่ ส่องกล้องทางไกลมายังรถของงธีภพ

พีรดานั่งจับมืออยู่กับมิราในรถอย่างหวั่นใจ ด้านหน้ามีองครักษ์ 2 คนขับรถไปตามทาง “ริสาจะเป็นยังไงบ้างมิรา”
“ริสามีคุณภพดูแลอยู่ไม่ต้องกังวลไปเพคะ เจ้าชายคามินวางแผนมาอย่างดี ให้ทุกคนไปอยู่ในที่ๆปลอดภัยเพคะ”
“ขอบใจนะมิรา ที่ยอมเสี่ยงอันตรายมากับฉัน”

อ่านละคร เพลิงนรี ตอนอวสาน(2) วันที่ 26 ส.ค.59

ละครเพลิงนรีบทประพันธ์โดย อินตรา
ละครเพลิงนรีบทโทรทัศน์โดย ญาลิล
ละครเพลิงนรีกำกับการแสดงโดย น้องนุช ชวาลา
ละครเพลิงนรีผลิตโดย บริษัท กัทส์ เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ จำกัด
ละครเพลิงนรีควบคุมการผลิตโดย พอฤทัย ณรงค์เดช และ ม.ล.ปิยาภัสร์ ภิรมย์ภักดี
ละครเพลิงนรี ออกอากาศทุกวันพุธ-พฤหัสบดี เวลา 20.15 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ