อ่านละคร เพลิงนรี ตอนอวสาน(จบ) วันที่ 26 ส.ค.59

อ่านละคร เพลิงนรี ตอนอวสาน(จบ) วันที่ 26 ส.ค.59

หน้าโบสถ์ พริริสาเดินออกมาจากโบถส์ เดินคุยโทรศัพท์ออกมา “ริสามาที่โบถส์น่ะค่ะ ไม่มีอะไรหรอกค่ะแม่ ริสาก็แค่นึกถึงเรื่องช่วงที่กลับไปที่ประเทศไทยเท่านั่นเอง”
“ถ้าเป็นเรื่องบูรพเกียรติทุกอย่างก็ลงตัวหมดแล้วนี่ลูก หรือยังมีอะไรที่ค้างใจอยู่ที่นั่นอีก”
พริริสาพยายามฝืนทำน้ำเสียงร่าเริงไม่ให้พีรดากังวล “ริสาไม่มีอะไรที่ค้างใจอีกแล้วล่ะค่ะ”
พีรดาแอบถอนใจรู้ว่าพริริสาไม่สบายใจเรื่องธีภพ พริริสากดวางสาย เสียงไลน์จากโทรศัพท์มือถือพริริสาดังขึ้น พริริสาแปลกใจหยิบโทรศัพท์มือถือมาดูอีกครั้ง

พริริสาเดินมานั่งที่ม้านั่งบริเวณนั้น กดอ่านไลน์ในโทรศัพท์ที่โรซี่ส่งมาให้
“คลิปเด็ดจ้า จากสำนักข่าวโรซี่”


พริริสาเปิดคลิปที่โรซี่ส่งมาให้ ในคลิปเป็นภาพแอบถ่ายกรนันท์นั่งจับมืออยู่กับหนุ่มหล่อที่ร้านกาแฟของโรงพยาบาล ชายหนุ่มให้กำลังใจกรนันท์ ก่อนจะหยิบกล่องแหวนออกมาเปิดและมามอบให้ กรนันท์รับแหวนมาท่าทางมีความสุขดี
ภาพเบนมาที่หน้าชนิตา “จากที่เห็นและไปสืบมาผู้ชายหล่อ โปรไฟล์เลิศ น้องๆคุณภพเลยนะเพคะ”
ภาพเบนมาหาโรซี่และบุษกร “งานนี้คุณเกรซเจอเทพบุตรตัวจริงแล้วละเพคะ”
“โรซี่ขออนุญาตแนะนำอะไรนิดนึงนะเพคะ คุณเกรซเธอเจอคนที่ใช่สำหรับเธอแล้ว เจ้าหญิงก็ควรจะสบายใจและหมดห่วงไม่ต้องฝากฝังเธอกับใครอีกแล้วล่ะเพคะ” โรซี่นึกได้ว่าพูดมากไป “อุ๊บส์!”
ภาพคลิปหยุดลง พริริสายิ้มเศร้าๆดูออกว่าทุกคนส่งคลิปมาเพราะความหวังดี
ร้านกาแฟในโรงพยาบาล พวกโรซี่รุมดูโทรศัพท์มือถือว่าพริริสาอ่านข้อความในไลน์หรือยัง
กรนันท์เดินมาที่โต๊ะของพวกโรซี่ “ว่าไงพี่ริสาดูคลิปที่ส่งไปหรือยัง”
“เปิดอ่านข้อความแล้วก็น่าจะดูแล้วล่ะค่ะ ว่าแต่ทำไมต้องทำอะไรยุ่งยากแบบนี้ด้วยล่ะคะคุณเกรซ”
“ถ้าฉันเป็นคนบอกเองมันดูไม่ค่อยมีน้ำหนักเท่าไหร่ ให้พวกเธอเป็นคนบอกน่ะดีแล้ว”
“เลยต้องทำอะไรให้ยุ่งยาก สมกับเป็นคุณเกรซจริงๆเลยนะคะ”
ชนิตาตีบุษกรที่พูดไม่คิด บุษกรเห็นกรนันท์ทำตาเขียวใส่ก็รู้ตัว
“ว่าแต่...” โรซี่ชี้ไปที่หนุ่มหล่อ “คนนี้เรื่องจริงหรือเปล่าคะ ถ้าไม่จริงโรซี่จะได้ขอเบอร์เขาบ้าง”
โรซี่หันไปส่งตาหวานให้หนุ่มหล่อที่นั่งอยู่ที่โต๊ะ ชนิตาและบุษกรพากันมองโรซี่อย่างเอือมๆ กรนันท์รู้สึกสบายใจขึ้นที่ตัดสินใจทำแบบนี้

สวนหน้าโบสถ์ พริริสานั่งมองโทรศัพท์มือถือก่อนมองเหม่อออกไปรอบๆ ถึงกรนันท์จะมีความสุขแล้วแต่เรื่องระหว่าง พริริสากับธีภพก็ยังมีหน้าที่ความเป็นเจ้าหญิงกั้นกลางอยู่

สวนสาธารณะเมืองไทรจีส ธีภพเดินมานั่ง เสียงโทรศัพท์ดังขึ้น “ครับคุณแม่ ตอนนี้ทุกอย่างที่ไทรจีสเรียบร้อยดีแล้วครับ พรุ่งนี้ผมก็คงจะกลับแล้ว”
อธิรุธเดินเข้ามาพอดี ธีภพกดวางสาย
“มาอยู่นี่เอง รู้เรื่องพรุ่งนี้ท่านนายพลอยากจะเลี้ยงขอบคุณเราสองคนหรือยัง
“ฉันปฏิเสธเขาไปแล้ว พรุ่งนี้ฉันคงจะกลับเลย นายไม่ต้องห่วงฉัน ใช้เวลาของนายที่นี่ให้เต็มที่เถอะ” ธีภพเดินออกไป
อธิรุธตบหน้าผากตัวเอง ยังไงก็คงทิ้งเพื่อนไม่ได้ “กลับก็กลับ”

วังไทรจีส ธีภพและอธิรุธทำความเคารพราอิลและพีรดาแป็นการลาก่อนจะกลับประเทศไทย
“พวกกระหม่อมมาทูลลา”
ราอิลจับบ่าธีภพและอธิรุธอย่างขอบใจ “ขอให้เดินทางโดยสวัสดิภาพ ขอบใจที่ติดตามมาช่วยคามินและพริริสาถึงที่นี่”
“ถือเป็นเกียรติของพวกกระหม่อมด้วยพะย่ะค่ะที่เป็นตัวแทนตำรวจไทยได้ทำภารกิจนี้”
“โดยเฉพาะเธอ” ราอิลมองธีภพ “พ่อของเธอเคยช่วยไทรจีสมาแล้วครั้งนึง เขาถือเป็นผู้มีพระคุณและเป็นเพื่อนของฉัน มาครั้งนี้เธอก็มาช่วยไทรจีสอีก”
ธีภพยืนยัน “เป็นความเต็มใจของกระหม่อมและพ่อพะย่ะค่ะ”
พีรดาเสียดาย “ความจริงพวกคุณไม่น่ารีบกลับ”
“มีงานอีกหลายอย่างรออยู่ที่ประเทศไทยพะย่ะค่ะ”
ราอิลและพีรดาเข้าใจ พีรดาย้ำ “ยังไงก็ขอขอบใจอีกครั้งนะผู้กองอธิรุธ คุณธีภพ”
ราอิลกล่าวลา “ฉันเชื่อว่ายังไงเราก็ต้องได้พบกันอีก ไทรจีสยินดีต้อนรับเสมอ”
“ขอบพระทัยพะย่ะค่ะ” ธีภพและอธิรุธโค้งทำความเคารพราอิลและพีรดา

ทางเดินในวังไทรจีส ธีภพและอธิรุธเดินไปตามทางเพื่อจะกลับออกไปจากวัง
“ฉันจะแวะเข้าไปในเมือง ก่อนไปเอาของที่โรงแรม ถ้านายมีธุระอย่างอื่นต้องทำเราไปเจอกันที่สนามบินเลย”
“แล้วนายไม่คิดจะเจอกับเจ้าหญิงก่อนกลับหรือไง”
ธีภพไม่ตอบ เดินไปอยากตัดใจให้ขาดมากกว่ายืดเยื้อต่อไป
มิราเดินเข้ามาหาอธิรุธ“ตกลงคุณภพจะไม่ยอมเจอริสาก่อนจริงๆเหรอคะ”
อธิรุธถอนใจ “เพื่อนผมมันเป็นพวกชอบหักดิบ เจ็บทีเดียวจบ”
มิราได้แต่มองตามธีภพอย่างเห็นใจ

ราอิลพาพีรดาเดินออกมาที่สวน “คุณตัดสินใจดีแล้วเหรอคะเรื่องริสา”
“ทำไมล่ะ”
“เราสองคนแม่ลูกมีความสุข มีทุกอย่างได้ในวันนี้ก็เพราะคุณเพราะไทรจีส ริสาควรทำหน้าที่ของตัวเองเพื่อประเทศนี้บ้าง”
“คนเราไม่ว่าจะอยู่ที่ไหน หรืออยู่สถานะใด ถ้าคิดจะทำประโยชน์เพื่อประเทศของตัวเองก็ย่อมทำได้ ริสาเองก็เหมือนกัน ที่สำคัญผมกับคามินไม่คิดจะเรียกร้องอะไรจากคุณกับริสาเลยสักนิด คุณก็รู้ว่าความสุขของคุณกับริสาก็คือความสุขของผมกับคามิน” ราอิลโอบไหล่พีรดาไว้อย่างอ่อนโยน
พีรดารู้สึกดีใจที่ตัวเองและพริริสาโชคดีเหลือเกิน

อีกมุมในวังไทรจีส พริริสายืนเหม่อออกไปด้านนอก คามินถือดอกกุหลาบสีขาวเข้าไปหาพริริสา
“ดอกไม้จากเจ้าชายประเทศไหนอีกเหรอคะ”
“ดอกไม้ของพี่เอง”
พริริสาแปลกใจ “พี่คามินเอาดอกไม้มาให้ริสาทำไม”
“เพราะจากนี้จะไม่มีดอกไม้จากเจ้าชายประเทศไหนถูกส่งมาให้ริสาเลือกอีกแล้วน่ะสิ แล้วริสาก็ไม่จำเป็นต้องเลือกสิ่งที่ใจไม่ต้องการแล้วด้วย”
“พี่คามินหมายความว่ายังไงคะ”
“ริสารู้ความหมายของดอกกุหลาบขาวไหม”
“ความรักที่บริสุทธิ์ ไม่ต้องการสิ่งตอบแทน”
“ใช่ พี่เคยคิดว่าคงไม่มีใครจะมอบความรักแบบนี้ให้น้องสาวของพี่คนนี้ได้ นอกจากพี่ แต่พี่ก็คิดผิด จะว่าไปนายธีภพก็พอจะเป็นน้องเขยพี่ได้อยู่นะ”
“พี่คามิน!”
“ทำตามหัวใจตัวเองเถอะริสา ทุกๆคนที่นี่อยากเห็นริสามีความสุขที่แท้จริง”
“ริสาทำได้เหรอคะ”
“ได้สิ”
พริริสาดีใจกอดคามินอย่างขอบคุณ “ขอบคุณพี่คามิน ริสาจะมีความสุขเพื่อทุกคนที่นี่”
“งั้นก็รีบไปเถอะ ไปตามหัวใจตัวเอง”
พริริสารีบออกไป คามินมองตามหวังให้พริริสามีความสุขอย่างแท้จริงสักที

พริริสารีบเดินมาตามทางเดินในวัง
ไคซัจยืนรออยู่ “คุณธีภพกลับไปแล้วพะยะค่ะ เห็นว่าจะเดินทางกลับประเทศไทยเลย” พริริสาชะงักเศร้าใจ “แต่เขาบอกกับผู้กองอธิรุธว่าจะเข้าไปในเมืองก่อนกลับ กระหม่อมจะไปส่งเจ้าหญิงให้เองพะยะค่ะ”
พริริสาจับมือไคซัจอย่างดีใจ “ขอบใจนะไคซัจ”
ไคซัจมองพริริสาอย่างเต็มตา นี่คงเป็นสิ่งที่ตนจะทำให้พริริสามีความสุขได้ในฐานะองครักษ์ “ด้วยความเต็มใจพะยะค่ะ” ไคซัจเดินนำออกไป พริริสารีบเดินตามไป

ธีภพเดินไปตามถนนในเมือง นึกถึงเหตุการณ์ที่ผ่านมาระหว่างตนเองกับพริริสาในไทรจีส พริริสาพยายามเดินมองหาธีภพตามที่ต่างๆอยู่เช่นกัน แต่ก็ไม่เจอ

ลานกลางเมือง อธิรุธพยายามโทรหาธีภพแต่ไม่ติด มิราเองก็โทรหาไคซัจอีกทาง ต่างช่วยกันมองหาธีภพ
“ถ้าเจอคุณภพแล้วบอกฉันด้วยนะไคซัจ ฉันจะโทรบอกริสา” มิราวางสาย “นี่คุณ ตกลงเพื่อนคุณอยู่ที่ไหนแล้ว”
“มันไม่รับสายผมเลย”
“โธ่เอ๊ย! คุณภพ ที่เวลาแบบนี้ไม่ยอมรับสาย แล้วริสาจะหาเขาเจอไหมนะ”
“ถ้าไม่เจอ คุณก็ชวนเจ้าหญิงไปเมืองไทยอีกสิ เราจะได้เจอกันด้วยไง ดีไหม”
“คุณนี่นะตกลงอยากให้เพื่อนสมหวัง หรือทำเพื่อตัวเองเนี่ย”
“ถ้าเพื่อนผมมีความสุข ผมก็แฮปปี้ไปด้วยไง” อธิรุธรีบยื่นมือมากอดเอวมิราไว้
มิรานึกได้รีบตีแขนอธิรุธ “นี่ โทรหาเพื่อนคุณให้ติดเดี๋ยวนี้เลยนะ ริสาจะได้เจอกับคุณภพก่อนกลับ”
“ครับคุณผู้หญิง งั้นโทรไปด้วย ช่วยกันเดินไปหาด้วยล่ะกันเนอะ” อธิรุธไม่ยอมปล่อยมือจากเอวมิรา ก่อนแกล้งทำเป็นเห็นธีภพ “ผมเห็นเจ้าภพแล้ว”
“ไหนคุณ”
“นั่นไง” อธิรุธชี้ไปมั่วๆ
“ทำไมฉันไม่เห็น”
“นั่นไงริบๆโน่น เดี๋ยวผมช่วยให้เห็นง่ายๆ” อธิรุธรวบตัวมิราอุ้มยกสูง
มิราตกใจ “ทำอะไรของคุณเนี่ย”
“คุณจะได้มองไกลๆเห็นไง”
มิรารู้ว่าโดนแกล้ง “คนบ้าปล่อยฉันลงนะ อายเขา” อธิรุธไม่ยอมปล่อยอุ้มมิราไว้อย่างงั้น มิราทั้งเขินทั้งอาย เสียงโทรศัพท์มิราดังขึ้น “ปล่อยฉันก่อน” อธิรุธยอมปล่อยมิราให้รับโทรศัพท์ มิราดีใจ “เจอคุณภพแล้วเหรอไคซัจ”
มิราหันไปยิ้มกับอธิรุธ ที่เจอธีภพสักที

ทางเดินขึ้นไปจุดชมวิว ธีภพหน้าเศร้าๆเดินไปตามทางเพื่อขึ้นไปจุดชมวิวด้านบน
https://store.line.me/stickershop/product/1313410/th
จุดชมวิวมุมสูง ธีภพเดินมายืนดู เมืองไทรจีสที่สวยงามอยู่เบื้องหน้า เหมือนเป็นการสั่งลาครั้งสุดท้าย ธีภพหยิบสร้อยข้อมือออกมามองดูอย่างอาลัย คงไม่มีโอกาสมอบให้พริริสาแล้ว ธีภพตัดสินใจจะโยนทิ้งไปพร้อมความเศร้าของตัวเอง แต่ก็ทำไม่ได้
“สร้อยนั่นคุณบอกว่าจะเอาไปซ่อมให้ฉัน” ธีภพได้ยินเสียงพริริสารีบหันไป เห็นพริริสายืนอยู่ส่งยิ้มให้ “แล้วทำไมไม่ยอมคืนให้ฉันสักทีล่ะคะ”
พริริสารีบเดินเข้าไปหาธีภพ อีกฝ่ายคิดว่าพริริสาคงมาเพื่อบอกลาจึงโค้งให้ “กระหม่อมคงคืนให้ไม่ได้ เพราะสร้อยข้อมือเส้นนี้คงไม่มีค่า ไม่มีราคาที่คู่ควรสำหรับเจ้าหญิงแห่งไทรจีส”
“ใครจะตีค่าราคามันเท่าไหร่ ฉันไม่สนใจหรอกค่ะ เพราะทุกสิ่งทุกอย่างที่คุณมอบให้ฉัน เป็นของมีค่าสำหรับฉันเสมอ ท่านพ่อกับพี่คามินก็คิดแบบนั้นเหมือนกัน” ธีภพทำหน้าประหลาดใจ “เขาถึงบอกให้ฉันรีบมาหาคุณมาก่อนที่คุณจะกลับ คุณรู้ไหมคะว่าทุกคนเขาวุ่นตามหาคุณให้ทั่ว จนฉันคิดว่าหรือจะต้องกลับไปประเทศไทยอีกรอบก็ไม่รู้”
ธีภพเข้าใจความหมายที่พริริสาพูดทันทีว่าทุกคนยินดีกับความรักระหว่างเขากับพริริสาแล้ว ธีภพดีใจดึงพริริสาเข้ามากอดไว้แนบอกทันที ก่อนจะมองพริริสาอย่างเต็มตาอีกครั้ง

ธีภพจับมือพริริสาพาเดินมาอีกด้าน ท่าทางทั้งคู่มีความสุขที่ทุกอย่างลงตัวแล้ว
“คุณรู้ไหมว่าผมดีใจมากแต่ไหน ที่คนที่นี่ไว้ใจให้ผมได้ทำหน้าที่ดูแลเจ้าหญิงของพวกเขา ผมสัญญาจะไม่ทำให้พวกเขาต้องผิดหวัง” ธีภพหยิบสร้อยข้อมือมาสวมให้พริริสา ก่อนยกมือพริริสามาจูบอย่างอ่อนโยน “จากนี้ไปไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น เราจะเดินไปด้วยกันเสมอ โดยมีผมที่จะคอยปกป้องคุณตลอดไป”
พริริสามองดูสร้อยข้อมืออย่างรู้สึกอบอุ่นหัวใจ พริริสายิ้มมีความสุข “ฉันเองก็จะเป็นริสาของคุณตลอดไปค่ะ”
ธีภพดึงพริริสามาจ้องมองเข้าไปในดวงตาอย่างลึกซึ้ง ค่อยๆจูบที่หน้าผากพริริสาก่อนเลื่อนลงมาจูบพริริสาอย่างแผ่วเบาท่ามกลางทิวทัศน์เมืองไทรจีสรอบตัวที่สวยงาม

**********อวสาน**********

อ่านละคร เพลิงนรี ตอนอวสาน(จบ) วันที่ 26 ส.ค.59

ละครเพลิงนรีบทประพันธ์โดย อินตรา
ละครเพลิงนรีบทโทรทัศน์โดย ญาลิล
ละครเพลิงนรีกำกับการแสดงโดย น้องนุช ชวาลา
ละครเพลิงนรีผลิตโดย บริษัท กัทส์ เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ จำกัด
ละครเพลิงนรีควบคุมการผลิตโดย พอฤทัย ณรงค์เดช และ ม.ล.ปิยาภัสร์ ภิรมย์ภักดี
ละครเพลิงนรี ออกอากาศทุกวันพุธ-พฤหัสบดี เวลา 20.15 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ