อ่านละคร เพลิงนรี ตอนที่ 3 วันที่ 4 ส.ค.59

อ่านละคร เพลิงนรี ตอนที่ 3 วันที่ 4 ส.ค.59

พริริสาเบิ่งตาโตบอกไม่ได้โกหก ญาติตนเพิ่งเข้าทำงานเป็นลูกจ้างทั่วไปที่นั่น ธีภพดักคอ คนโกหกเวลาพูดหน้าจะกระตุก เหงื่อจะเริ่มออก พริริสาเผลอจับหน้าตัวเองไม่มีเหงื่อก็รู้ว่าถูกหลอก โวยจะหาว่าตนโกหกให้ได้ใช่ไหม เขาว่าเหตุผลเธอฟังแล้วไม่มีตรรกะเลยสักนิด

“คุณก็อย่าเอาตรรกะของตัวเองเป็นศูนย์กลางจักรวาลสิ ถ้าคุณไม่เชื่อ พรุ่งนี้ฉันจะพาคุณไปหาญาติฉันที่นั่นก็ได้”

ธีภพรับคำ พริริสาหน้าเจื่อน จับช้อนมือสั่น ธีภพทัก เธอรอฟังจะจับผิดอะไรอีก เขาแกล้งยั่วว่ามือสั่นเพราะหิวใช่ไหม ให้ทานเสีย พลันพนักงานร้านเข้ามาขอถ่ายภาพลูกค้า พริริสาปฏิเสธแต่ธีภพตกลง แล้วเต๊ะท่ายิ้มแย้มใกล้ชิดเธอ



บังเอิญกรนันท์เดินเข้ามากับเพื่อน ปรางถามไปกินรังแตนที่ไหนมา หงุดหงิดข้ามวันข้ามคืนจนกินอะไรไม่ลง แล้วแย็บว่า อาการแบบนี้มีเรื่องกับว่าที่คู่หมั้นแน่ มีแฟนหล่อแทนที่จะดี๊ด๊ามีความสุข แล้วปรางก็เหลือบไปเห็นธีภพนั่งใกล้ชิดสาว จึงชี้บอกกรนันท์ เธอแทบปรี่ใส่ปรางรั้งไว้ ทำอะไรในที่สาธารณะระวังจะโดนถ่ายคลิปแฉ กรนันท์จึงชะงัก

พนักงานเอารูปโพลารอยด์ภาพคู่ธีภพกับพริริสาไปแปะที่บอร์ดร่วมกับลูกค้าอื่นๆ กรนันท์เดินเข้ามาดึงรูปนั้นออกด้วยความเคียดแค้น...

มิราจับไคซัจเปลี่ยนการแต่งตัวให้เหมือนพนักงานสถานทูต และส่งกระดาษให้ท่องประวัติของพริริสาเผื่อมีใครมาถาม ไคซัจงงทำไมต้องลึกลับ ไม่ทันไรเจ้าหน้าที่มาบอกมิราว่ามีคนติดต่อเข้ามาว่าพบพาสปอร์ตเธอ ให้เบอร์ติดต่อไว้ มิราดีใจรีบโทร.ติดต่อนัดหมาย

พอมิรามารอในห้างตามนัด อธิรุธเข้ามาสะกิดแหย่ เธอจะเดินหนี เขาร้องถามไม่เอาของคืนหรือ เธอหันขวับมาจ้องทำนองอย่าบอกนะว่าเป็นคนเอาไป อธิรุธโกหกว่าวันก่อนจำไม่ได้จริงๆ แต่ตอนนี้นึกออกแล้วจึงตั้งใจเอามาคืน แต่ก่อนอื่นเปิดรูปพริริสาให้ดูถามรู้จักไหม

มิราเก็บอาการบอกไม่รู้จัก...อธิรุธหลงเชื่อมาหาธีภพที่ห้องทำงาน เล่าว่ามิราไม่รู้จักพริริสาและมีพนักงานปวดท้องจริง แสดงว่าพริริสาไม่ได้โกหก

แต่ธีภพว่าพริริสายังโกหกอยู่ดี เธอเคยบอกว่าไม่รู้จักประเทศไทรจีส ทั้งๆที่มีญาติทำงานอยู่ที่นั่น อธิรุธไม่เข้าใจว่าเธอจะโกหกทำไม ธีภพไม่หยุดสงสัยง่ายๆ

ในขณะที่พริริสาถือแฟ้มเอกสารมาวางที่โต๊ะคณินในห้อง หันกลับมาเจอกรนันท์ยืนกอดอกโยนซองเอกสารให้ เธอเปิดดูเป็นเอกสารการลาออก จึงบอกว่าเข้าใจผิดหรือเปล่าตนเพิ่งเข้ามาทำงานไม่นาน ไม่คิดจะลาออก กรนันท์ขู่จะลาออกหรือให้ถูกไล่ออก พริริสายิ้มยั่วถามเหตุผลที่ให้ออก กรนันท์โยนรูปถ่ายโพลารอยด์ใส่หน้า บอกเหตุผลที่ไม่เจียมตัวคิดจับผู้บริหาร

“เหตุผลสิ้นคิด ฉันไม่เคยทำอะไรอย่างที่คุณว่า”

“งั้นก็ลาออกไปซะ ถ้าไม่อยากหมดอนาคตเพราะมีประวัติถูกไล่ออก ฐานะอย่างเธอคงลำบาก ถ้าหางานที่ไหนไม่ได้อีกเลย หรืออยากจะลอง”

“นิสัยดูถูกคน ใช้อำนาจบาตรใหญ่มันถ่ายทอดกันได้ทางดีเอ็นเอจริงๆ”

กรนันท์โวยที่กล้าด่าถึงพ่อแม่ พริริสาไม่อยากเถียงต่อถ้าจะพูดเรื่องไร้สาระขอออกไปทำงานต่อ กรนันท์กระชากพริริสาหันกลับมา “ขอบอกไว้เลยนะ ถ้าน้ำหน้าอย่างแกกล้าคิดจะจับพี่ภพจริงๆล่ะก็ แกมันก็เป็นได้แค่ทางผ่าน ที่เขาไม่คิดอยากจะย้อนกลับไปเอาอีกเท่านั้นล่ะ”

“แต่ฉันก็เห็นมาเยอะนะคะพวกทางผ่านเนี่ย บางทีก็แจ็กพอตกลายเป็นทางหลวงทางหลักขึ้นมาได้เหมือนกัน”

กรนันท์เห็นดวงตาพริริสาแข็งกร้าวยิ่งทนไม่ได้ ตวาดอย่าฝันว่าจะมีวันนั้นแล้วเงื้อมือตบหน้าเธออย่างแรง พริริสาอึ้งไม่คิดว่าจะโดนทำร้าย กรนันท์กระชากพริริสาเข้ามาจะตบอีก เธอจึงสวนกลับอย่างไม่เกรงกลัว เผอิญคณิน กานดา จินตนาและศจีเข้ามาเห็นพอดี ทุกคนตกตะลึงจินตนากราดเกรี้ยวกล้าดีอย่างไรมาตบหน้าหลานตน กานดาโวยให้คณินไล่พริริสาออก จะยืนเฉยทำไม เขาเห็นแก้มพริริสาแดงก็รู้ว่าโดนกระทำก่อน แต่ด้วยความรักลูกจึงมองอย่างตำหนิ พริริสาทั้งน้อยใจและเจ็บใจกับสายตาของผู้เป็นพ่อ

ooooooo

ธีภพเดินมาส่งอธิรุธที่หน้าห้อง ย้ำให้ช่วยสืบเรื่องพริริสาต่อด้วย อธิรุธดักคอที่สืบเพราะอยากจะจับผิดพริริสาหรืออยากจะอย่างอื่นกันแน่ ธีภพเอ็ดพูดอะไรให้ดีๆ พลันเห็นพนักงานชุมนุมอะไรกัน สองหนุ่มจึงเข้าไปดู

โรซี่ บุษกร ชนิตาและเพื่อนพนักงานกำลังฟังศจีเล่าเรื่องที่เห็นพริริสาตบหน้ากรนันท์ ทุกคนไม่อยากเชื่อ ขนาดศจีเองโดนกดขี่ข่มเหงสารพัดยังไม่กล้า ศจียืดอกว่าตนมีความอดทนสูง

“แต่อย่างริสาก็ไม่น่าเป็นคนความอดทนต่ำเลยนะ มันต้องมีเบื้องลึกเบื้องหลังอะไรแน่”โรซี่ไม่อยากเชื่อ บุษกรสงสัยหรือจะเป็นศึกชิง...

ธีภพเดินเข้ามาเสียก่อน สามสาวชะงัก ธีภพบอกอธิรุธให้กลับไปก่อนตัวเขาเดินไปยังห้องคณิน แต่อธิรุธอยากรู้ถามโรซี่ว่าศึกชิงอะไร โรซี่ทำหน้าแหยๆไม่กล้าพูด

ในห้องทำงานคณิน กรนันท์ฟ้องว่าแค่เตือนพริริสาอย่าหวังสูงกับธีภพ แล้วให้ลาออกไปเสีย เธอก็ทำร้ายตนเลย จินตนาโวยให้เรียกตำรวจมาลากคอ พริริสานึกเยาะคนบ้านนี้ที่ไม่สนใจจะถามความจริงกันบ้าง คณินบอกแม่ไม่ต้องทำขนาดนั้น กานดาหาว่าเขาให้ท้ายพริริสา

“กานดา ถ้าคุณจะใช้สติสักนิดคุณก็จะรู้ว่า ถ้าทำเรื่องเด็กทะเลาะกันให้เป็นเรื่องใหญ่ มันจะเป็นยังไง”

กานดาและจินตนาพากันสะอึก จินตนาจึงบอกไม่ต้องทำให้เป็นเรื่องใหญ่แต่ต้องทำให้เด็ดขาด ให้เป็นเยี่ยงอย่างว่าใครจะมาทำร้ายตบตีหลานสาวคนเดียวของบูรพเกียรติง่ายๆไม่ได้ กานดาเห็นด้วย พริริสานิ่งมองคณินที่โดนกดดันจนต้องยื่นแบบฟอร์มลาออกให้เธอเซ็นแล้วบอกพรุ่งนี้ไม่ต้องมาทำงานอีก พริริสาผิดหวัง ถามจะฟังความข้างเดียวโดยไม่ถามตนบ้างหรือ

“ไม่จำเป็น เพราะไม่ว่าจะสาเหตุอะไร เธอทำร้ายลูกสาวฉัน มันก็ผิดอยู่ดี”

พริริสาพยายามสะกดกลั้นความรู้สึกผิดหวังน้อยใจไว้แทบไม่อยู่ ที่พ่อไม่คิดจะถามว่าตนโดนทำร้ายก่อนหรือเปล่าก็ตัดสินให้ลาออกเลย ความน้อยใจแล่นเข้าจับขั้วหัวใจรับแบบฟอร์มเดินออกจากห้อง สวนกับธีภพก็ไม่คิดจะมองหน้า ธีภพรีบถามคณินว่าเกิดอะไรขึ้น คณินตอบไม่มีอะไรแค่คนลาออก กรนันท์แทรกทำไมจะไม่มีอะไร กานดารั้งไว้ให้เงียบ ธีภพเห็นรูปที่ถ่ายคู่กับ
พริริสาในร้านอาหารบนโต๊ะคณิน ก็พอจะเข้าใจแล้วว่าเพราะตนเป็นต้นเหตุ

พริริสายื่นใบลาออกฝากบุษกรให้ศจี โรซี่และบุษกรพากันเศร้าแต่ไม่กล้าพูดอะไรมาก บุษกรเดินออกมาส่งที่หน้าลิฟต์ ทันใดจินตนากับกานดาตามมาเรียกไว้ กานดาบอกบุษกรถ้าไม่อยากตกงานรีบกลับไปทำงาน บุษกรหน้าเสียจ้ำอ้าวออกไป จินตนาปรี่เข้าตบหน้าพริริสาทันที

“นี่สำหรับสิ่งที่แกทำกับหลานสาวคนเดียวของฉัน”

กานดายิ้มเยาะ พริริสาจ้องผู้เป็นย่าอย่างเจ็บปวดใจ “คุณหญิงแน่ใจเหรอคะว่า คุณหญิงมีหลานสาวแค่คนเดียว”

ทั้งสองชะงักกับสิ่งที่พริริสาพูด จินตนาตอกกลับ ตนจะมีหลานกี่คนก็ไม่เกี่ยวกับเธอ และถึงมีบูรพเกียรติก็ไม่นับญาติ กานดาไล่ให้พริริสาออกไปแล้วอย่ากลับมาเหยียบที่นี่อีก พริริสาทั้งเจ็บใจเสียใจแต่ไม่ยอมร้องไห้ออกมาเด็ดขาด

พริริสามาที่บ้านเช่าสมัยเด็ก มองมือถือที่มีมิสคอลจากมิราหลายสายแต่ไม่มีอารมณ์จะโทร.กลับ ยังอยู่ในอารมณ์เสียใจสุดๆที่คณินไม่คิดจะฟังเหตุผลสักนิดแถมจินตนาผู้เป็นย่ายืนยันว่ามีหลานเพียงคนเดียว น้ำตาพริริสาไหลริน ความเข้มแข็งมลายลง มีเพียงคนเดียวที่อยากคุยด้วยเวลาทุกข์ใจ...คือแม่

พีรดาดีใจมากที่พริริสาโทร.มา พริริสาคุมเสียงไม่ให้สั่นเครือถามไถ่อาการแม่ พีรดาบอกว่า

“แม่ไม่เป็นอะไรแล้ว มีหมอ มีคามิน มีท่านพ่อคอยดูแล แล้วเราล่ะเมื่อไหร่จะกลับสักทีอย่าบอกนะว่าเที่ยวเพลินจนลืมแม่แล้ว”

“ริสาไม่มีทางลืมแม่ได้หรอกค่ะ เพราะในโลกนี้มีแม่คนเดียวที่รักริสามากที่สุด”

พีรดารับรู้ถึงน้ำเสียงเศร้าๆของลูกสาว ถามมีอะไรไม่สบายใจ พริริสาปาดน้ำตาแม่รู้ได้อย่างไรบอกตนไม่ได้เป็นอะไร พีรดาว่าพริริสาเป็นลูกมีหรือที่คนเป็นแม่จะไม่รู้

“ถ้าไม่เป็นอะไรก็ดี แม่รู้ว่าลูกแม่เป็นคนที่มีหัวใจแกร่งไม่ยอมแพ้อะไรง่ายๆจริงไหม”

“ค่ะ ริสาจะไม่ยอมแพ้อะไรง่ายๆ”

พีรดาถามเมื่อไหร่จะกลับ พริริสาตอบจนกว่าสิ่งที่ต้องการทำจะสำเร็จถึงจะกลับ พีรดาสะดุดหูกับคำพูดของลูก พริริสารีบตัดบทบอกเพื่อนเรียกให้ไปช่วยดูชุดเจ้าสาวขอวางสายก่อน พอวางสายแล้วพริริสารู้สึกผิดที่ต้องโกหกแม่ แต่ตนจะต้องอยู่ที่นี่จนกว่าจะได้เห็นคนพวกนั้นรับกรรมที่ก่อไว้บ้าง พวกบูรพเกียรติจะต้องรู้ถึงความเจ็บปวดบ้าง

ooooooo

อ่านละคร เพลิงนรี ตอนที่ 3 วันที่ 4 ส.ค.59

ละครเพลิงนรีบทประพันธ์โดย อินตรา
ละครเพลิงนรีบทโทรทัศน์โดย ญาลิล
ละครเพลิงนรีกำกับการแสดงโดย น้องนุช ชวาลา
ละครเพลิงนรีผลิตโดย บริษัท กัทส์ เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ จำกัด
ละครเพลิงนรีควบคุมการผลิตโดย พอฤทัย ณรงค์เดช และ ม.ล.ปิยาภัสร์ ภิรมย์ภักดี
ละครเพลิงนรี ออกอากาศทุกวันพุธ-พฤหัสบดี เวลา 20.15 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ