อ่านละคร เพลิงนรี ตอนที่ 4 วันที่ 5 ส.ค.59

อ่านละคร เพลิงนรี ตอนที่ 4 วันที่ 5 ส.ค.59

ธีภพเห็นคณินท่าทางเครียดๆจึงถามไม่ได้อยากบังคับให้พริริสาลาออกใช่ไหม คณินปัดเรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับเขา ธีภพแย้งว่าเกี่ยว คณินตัดบท ไม่มีประโยชน์จะพูดอะไรเพราะตนยอมทำทุกอย่างให้คนในครอบครัวพอใจได้ก็คือจบ คณินสมเพชตัวเองที่ยอมทำมาตลอดชีวิต

“การยอมอาจจะไม่ได้ช่วยแก้ปัญหาได้ทุกครั้งไปหรอกนะครับ”

“แต่มันก็ทำให้เราหนีออกมาจากปัญหาได้ชั่วคราวไม่ใช่เหรอ บางทีอาก็เหนื่อยที่จะต้องสู้กับเรื่องบางอย่าง” คณินรู้สึกอิจฉาธีภพที่กล้าพูดและทำอะไรได้มากกว่าตนตอนวัยเดียวกัน

ธีภพเห็นคณินจะเดินไปก็ถามจะไปไหน คณินจึงชวนให้ไปด้วยกัน...คณินพาธีภพมาที่มูลนิธิช่วยเหลือเด็ก เพื่อแจกขนมสายไหมแก่เด็กๆ ธีภพคาดไม่ถึงว่าเขาจะมีมุมอ่อนโยนแบบนี้ด้วย เมื่อแจกเสร็จ คณินก็นั่งมองเด็กๆ วิ่งเล่น สีหน้าเขาผ่อนคลายมากขึ้น ธีภพถามเขามาที่นี่บ่อยหรือ คณินตอบว่าเวลามีปัญหาแล้วอยากห่างจากมันก็จะมา เห็นเด็กๆแล้วทำให้นึกถึง...



“ลูกสาวอีกคนใช่ไหมครับ” ธีภพตัดสินใจพูดออกไป คณินมองด้วยความแปลกใจที่รู้ “ขอโทษครับ ผมทราบเรื่องนี้จากคุณแม่อีกที”

คณินถอนใจบอก ความจริงก็ไม่ใช่ความลับอะไร เพียงแค่คนทั่วไปอาจไม่รู้ เพราะมันผ่านมานานมากแล้ว... คณินคิดถึงอดีต ที่ตนมาแอบมองพริริสากำลังเล่นชิงช้าอยู่กับเพื่อนๆในสนามเด็กเล่น คณินเรียกเพื่อนพริริสา

คนหนึ่งมาเอาขนมสายไหมแล้วบอกให้ไปแบ่งเพื่อนๆ พอพริริสาเห็นสายไหมก็ร้องว่าชอบๆ โดดลงจากชิงช้า ล้มลง คณินปรี่เข้าประคองแล้วบอกว่าตนเป็นพ่อ หนูน้อยมองหน้าถามพ่อจริงๆหรือก่อนจะกอดตอบ

ไม่ทันไรจินตนาเดินเข้ามากระชากคณินลุกขึ้นแล้วผลักพริริสาออกไป หนูน้อยร้องไห้จ้า...จินตนาดึงคณินมาเอ็ดว่า “พวกมันออกไปจากชีวิตแกนานแล้ว

แกจะยังดิ้นรนมาเจอพวกมันอีกทำไม” คณินแย้งว่านั่นลูกตน “แกมีลูกสาวคนเดียวคือยัยเกรซ ลูกที่เกิดกับกานดาคนอื่นไม่ใช่ อย่าเอามันมานับรวมกับบูรพเกียรติ แม่ขอสั่งห้ามแกมาเจอกับมันอีก”

“ผมคงทำไม่ได้”

จินตนาขู่อย่าให้แม่โกรธ เขาก็รู้ว่าแม่โกรธแล้วจะเป็นอย่างไร คนเดือดร้อนไม่ใช่เขาแต่จะเป็นสองแม่ลูกนั่น คณินเสียใจที่แม่ไม่ยอมรับพีรดากับพริริสา แม้เวลาจะผ่านมาหลายปีก็ตาม

คณินพยายามไล่ความผิดพลาดในอดีตออกไปด้วยความเสียใจ ยอมเผยความรู้สึกให้ธีภพฟัง “ลูกสาวอีกคนของอาก็ชอบขนมนี้เหมือนเด็กพวกนี้แหละ”

ธีภพถามเขาไม่เจอลูกอีกเลยหรือ คณินส่ายหน้าบอกพีรดาพาลูกหนี จนตนหมดปัญญาที่จะตามหา ธีภพสะดุดหูกับชื่อพริริสา คณินบอกว่าอายุเธอก็พอๆกับกรนันท์ ธีภพคิดว่าเพราะเหตุนี้คณินถึงเอ็นดูริสา

ในขณะเดียวกันมิรากระวนกระวายใจที่ติดต่อพริริสาไม่ได้ ไคซัจเดินเข้ามา มิรารีบถามสืบเรื่องอธิรุธได้อะไรบ้าง ไคซัจตอบว่า ผู้กองอธิรุธเป็นเพื่อนสนิทธีภพ มิราตบอกผางถึงว่าเอารูปพริริสามาถาม ดีที่ตนโกหกว่าไม่รู้จัก ไคซัจแกล้งถามจะให้ตัดไฟแต่ต้นลมไหม ด้วยการกำจัดอธิรุธเสีย มิราตกใจจะฆ่าแกงกันง่ายๆได้อย่างไร ไคซัจดักคอดูเธอจะห่วงอธิรุธ มิรารีบแก้ตัวจะห่วงทำไม ตนแค่ไม่อยากให้ใช้ความรุนแรง

“ผมก็จะพยายามไม่ใช้ความรุนแรง แต่ถ้าทำอะไรเขาไม่ได้ก็ต้องตามปิดรูรั่วที่คุณกับเจ้าหญิงทำเอาไว้เพื่อไม่ให้เขาสงสัยมากไปกว่านี้”

มิราค้อนเล็กๆที่หลอกให้ตกใจแล้วบอกตอนนี้ยังติดต่อพริริสาไม่ได้เลย

ooooooo

กานดายังติดใจกับคำพูดของพริริสา ดูเหมือนรู้เรื่องอะไรมา จินตนาปัดอย่าไปสนใจก็แค่พูดเรื่อยเปื่อย คงได้ยินเรื่องซุบซิบมา เราจัดการมันออกไปได้แล้วก็ถือว่าจบ กรนันท์บ่นว่าคณินไม่น่าจ่ายเงินเดือนพริริสา จินตนาปลอบหลานรัก

“เงินเดือนแค่เดือนเดียวช่างมันเถอะ คิดซะว่าฟาดหัวมันไป ท่าทางนังเด็กนั่นก็ไม่ใช่น้อยด้วยงั้นมันคงไม่กล้าเข้าหาธีภพ แล้วมาลงไม้ลงมือกับเรา”

“แต่เกรซก็ตบมันก่อนนะคะ มันออกไปจากบริษัทได้เกรซก็มีความสุขแล้วค่ะ”

กานดาหวังว่าพริริสาจะไม่ไปทำอะไรลับหลัง จินตนาท้าให้ลองดู ตนไม่ยอมให้ใครแย่งความสุขหลานไปได้...

ค่ำนั้นพริริสากลับถึงคอนโดพร้อมเอกสารของบูรพเกียรติที่แอบรวบรวมกลับมาด้วย นั่งมองครุ่นคิดจะทำอะไรได้บ้าง มิราเอานมอุ่นๆมาวางให้อย่างห่วงใยเมื่อรู้ว่าเพื่อนเจอเรื่องแย่ๆมา พริริสาเข่นเขี้ยว “คนพวกนั้นคงคิดว่าตัวเองสูงกว่าคนอื่น ยิ่งคิดว่าตัวเองสูงมากเท่าไหร่ วันที่ต้องตกลงมามันก็ยิ่งเจ็บเท่านั้น ฉันยอมทำทุกอย่างก็เพื่อรอดูวันนั้น...ฉันได้ข้อมูลสำคัญมา สถานการณ์ของบูรพเกียรติตอนนี้ไม่สู้ดีเท่าไหร่ ถ้าเรารู้สถานการณ์ที่แท้จริงของบูรพเกียรติได้มากกว่านี้ เราก็จะหาทางบีบให้คนพวกนั้นจนตรอก”

มิราติงว่ายังไม่มีข้อมูลอะไรจะบีบพวกนั้นได้เลย สถานการณ์ก็พลิก พริริสาแค้นใจเพราะกรนันท์คนเดียวแต่ตนก็จะไม่เลิกล้มความตั้งใจ มิรานึกได้ถามว่ากรนันท์ทำอะไรถึงทำให้โดนบังคับให้ลาออกมา พริริสาไม่อยากเล่าว่าเกี่ยวกับธีภพ ปัดเป็นเรื่องไร้สาระ แต่มิราดักคอ

“ผู้หญิงเราจะมีเรื่องกัน มีไม่กี่สาเหตุหรอกเกี่ยวกับผู้บริหารคนใหม่ที่ชอบมาวุ่นวายกับเธอรึเปล่า ชื่ออะไรนะ...ธีภพ ฉันเดาถูกใช่ไหม ยัยคุณหนูเกรซหาเรื่องให้เธอออกเพราะหึงเธอกับนายธีภพ”

“พวกชอบมโน ทำเรื่องไร้สาระให้เป็นเรื่องใหญ่”

มิราแซวแน่ใจหรือว่าไม่ใช่เรื่องจริง พริริสาหยิกแก้มเพื่อนบอกตนเกลียดหน้าธีภพจะแย่ ไม่ต้องพูดชื่อเขาอีก มิราอมยิ้มเกลียดแล้วมาลงที่เพื่อนแบบนี้ปากกับใจไม่ตรงกัน พริริสาเดินหนี

ในขณะเดียวกัน ธีภพก็ครุ่นคิดจะช่วยพริริสาได้อย่างไร วิวรรณเห็นลูกชายกลุ้มๆจึงมาปรึกษากานดาที่สมาคมสตรีในวันรุ่งขึ้น...กานดาสั่งทำขนมหอบเอามาแล้วบอกใครๆว่าเป็นฝีมือกรนันท์ วิวรรณปลาบปลื้มความเป็นแม่บ้านแม่เรือนของกรนันท์ จึงเอ่ยปากขอให้กรนันท์มาทำงานเป็นเลขาให้ธีภพ กานดากับกรนันท์ยิ้มปลื้มลืมนึกเรื่องนี้ไปเลย

ศจีกำลังเรียกสัมภาษณ์คนที่จะมาเป็นเลขาให้ธีภพ กานดาเข้ามาสั่งเสียงเฉียบว่าไม่ต้องหาเพราะกรนันท์จะเข้ามาทำหน้าที่นี้ และสั่งจัดโต๊ะเลขาไว้ในห้องธีภพ... โรซี่ บุษกรและชนิตาตาโพลงเข้ามาปลอบศจีที่นั่งน้ำตาเล็ด เพราะเธอคงไม่มีใครแบ่งเบาภาระแถมต้องปวดหัวมากขึ้นถ้ากรนันท์เข้ามาทำหน้าที่นี้

ooooooo

ธีภพมาซ้อมยิงปืนกับอธิรุธ ทำนองระบายความอัดอั้นเรื่องพริริสา บ่นว่า ตนพยายามจะไปส่งเธอที่บ้านหลายครั้ง แต่เธอไม่ยอมและหลบเลี่ยงตลอด อธิรุธว่าเธอคงกลัวเขาไปทำอะไร ธีภพตาขุ่น อธิรุธยิ้มล้อ บอกให้เอาประวัติพริริสามาจะไปสืบให้

“ที่อยู่ปัจจุบันก็ลงไว้ที่เดียวกับบ้านที่นนท์ เหมือนพยายามปกปิดที่อยู่ปัจจุบัน ฉันอยากรู้ว่าครอบครัวของเขาอยู่ที่นั่นจริงหรือเปล่า นายช่วยสืบให้ฉันที”

อธิรุธจัดการขับรถไปสวนสินีที่เมืองนนท์ เห็นลุงคนหนึ่งกำลังตัดกิ่งไม้อยู่จึงจอดรถถามทางเข้าสวนสินี ลุงบอกต้องเดินเข้าไป รถเข้าไม่ได้ อธิรุธจึงต้องเดินข้ามท้องร่องไปตามที่ลุงบอก พอมาถึงสวนสินี เพื่อนบ้านบอกว่าสินีเข้าไปเก็บมะม่วงท้ายสวน

ระหว่างนั้นมิราเข้ามารวบตัวสินีหลบออกมาเสียก่อน แล้วไคซัจก็สวมรอยเป็นคนสวนใส่หมวกปิดหน้า พออธิรุธเข้ามาถามหาสินี ก็บอกว่าไม่อยู่เอาผลไม้ไปขายที่ตลาดน้ำ อธิรุธชั่งใจจะทำอย่างไรต่อไป...เขาไม่รู้เลยว่าเมื่อวานที่คุยกับธีภพที่สนามยิงปืน ไคซัจได้แอบฟังอยู่

สินีตกใจพอเห็นว่าเป็นมิราก็ถามมีเรื่องอะไร ไคซัจตามมาสมทบชวนกลับเข้าไปคุยในบ้าน...ไคซัจจัดการเก็บรูปสินีที่ถ่ายคู่กับริสาลูกสาวตัวจริงลงลังหมด แล้วเอารูปที่ตัดต่อใหม่เป็นสินีกับพริริสามาวางแทน ไคซัจอดคิดไม่ได้ว่าถ้าพริริสาเป็นลูกชาวสวนจริงๆก็คงจะดี

มิราอธิบายกับสินีว่า ถ้ามีคนแปลกหน้ามาหา พยายามเลี่ยงเท่าที่เลี่ยงได้ ถ้าเขาถามถึงริสาก็ตอบแค่ว่าไม่ค่อยกลับบ้าน ให้ตอบให้น้อยที่สุด สินีชักหวั่นใจ

“ไหนพวกคุณว่าจะไม่มีปัญหาอะไรไง ป้าถึงได้ยอมให้คุณเอาชื่อริสาลูกสาวป้าไปใช้”

มิรารีบบอกว่าไม่มีอะไรร้ายแรงจริงๆ ป้ากับลูกสาวจะไม่เดือดร้อนจริงๆและตอนนี้ริสาลูกสาวป้าก็ได้งานที่นิวซีแลนด์แล้ว ไคซัจเอาเบอร์โทร.มายื่นให้ สินีรับมากดโทร.หาลูกสาวทันที

ระหว่างนั้นพริริสานั่งอยู่ในร้านกาแฟ ท่าทางเหมือนรอใครบางคน ราห์มานกับลูกน้องมายืนมองผ่านกระจกร้านว่าใช่เจ้าหญิงรัชทายาทจริงหรือไม่...พริริสาแปลกใจทำไมศจียังไม่มาเสียที ราห์มานสั่งลูกน้องให้เข้าไปเอาตัวพริริสา พลันก็มีคนโทร.เข้ามาหาราห์มาน เขารีบถามเตรียมงานทางไทรจีสไปถึงไหนแล้ว ตนอยากกลับไปสะสางแค้นเต็มทน

พริริสาเห็นศจียังไม่มาจึงลุกไปเข้าห้องน้ำ ลูกน้องราห์มานดักโปะยาสลบ แต่พริริสาดิ้นรน จู่ๆธีภพเข้ามาช่วยต่อสู้กับคนของราห์มาน พนักงานวิ่งเข้ามา คนร้ายจึงหนีไป ธีภพรู้สึกคุ้นหน้าแต่นึกไม่ออก เขาเข้าประคองพริริสาที่ยังมีสติ พาออกมานั่งในที่อากาศบริสุทธิ์ ให้ดื่มน้ำมากๆจะได้หายมึน เธอขอบคุณและรู้สึกดีขึ้น ธีภพอยากให้ไปแจ้งความแต่เธอปฏิเสธอ้างทางร้านขอร้องไม่อยากเป็นข่าว และเขาสัญญาจะเพิ่มพนักงานรักษาความปลอดภัย

“ถ้าโจรทั่วไปก็คงไม่กล้าทำอะไรแบบนั้นในเวลากลางวันแสกๆ นอกเสียจากว่า...มันต้องการตัวคุณมาก มากพอที่กล้าทำอะไรอุกอาจขนาดนี้”

พริริสาสังหรณ์ใจหรือจะมีคนลักพาตัวตนอย่างที่ธีภพสงสัย แต่ก็ปัดว่าใครจะมาอยากได้ตัวตน ไม่ใช่ลูกเศรษฐีที่ไหน จะได้เอาไปเรียกค่าไถ่ ธีภพแย็บใครจะไปรู้ เธออาจมีค่าตัวยิ่งกว่าลูกเศรษฐีก็ได้ พริริสาสะดุ้งรู้ว่าเขาคอยจับผิด เปลี่ยนเรื่องถามเขามาได้อย่างไรตนนัดกับศจีไว้ หรือเขาให้ศจีโทร.มานัด ธีภพหัวเราะที่เธอรู้ทัน

ระหว่างนั้นอธิรุธยังคงเอารูปพริริสาสอบถามชาวบ้านแถวนั้น ว่าใช่ลูกสาวสินีหรือไม่ มิรากับไคซัจแอบมองอย่างขุ่นเคืองที่เขายังไม่กลับไปอีก ชาวบ้านส่วนใหญ่เป็นผู้สูงอายุจึงตาฝ้าฟางมองรูปพริริสาแล้วว่า เธอไปทำงานที่อื่นนานแล้ว อาจจะสวยขึ้นจนจำไม่ได้ก็เป็นได้...มิราหวั่นใจออกมายืนมอง อธิรุธหันมาเห็นดีใจมาก คิดว่าช่างใจตรงกันถึงได้มาเจอกัน

“คุณนี่ช่างสรรหาที่เที่ยวเนอะ ไม่เหมือนนักท่องเที่ยวทั่วๆไปเลย”

“ฉันชอบเที่ยวแนวท้องถิ่น วิถีชาวบ้านน่ะก็เลยมาแถวนี้ ยังไงก็ตามสบายนะคุณ ฉันจะไปหาที่เที่ยวแถวนี้ต่อ...โชคดีนะ”

อธิรุธรีบอาสาพาเที่ยว มิราอ้างว่าเกรงใจ เขาบอกไม่ต้องเกรงใจ ตนอยากทำหน้าที่เจ้าบ้านรับรองความปลอดภัย มิราจำต้องไปกับเขา แล้วเธอก็ตื่นตากับตลาดน้ำและอาหารเอร็ดอร่อยของที่นี่ อธิรุธยิ่งประทับใจความน่ารักของเธอ...อธิรุธถือโอกาสถามหาสินีจากพ่อค้าแม่ค้า พ่อค้าบอกว่าสินีไม่เคยมาขายผลไม้เอง ปกติจะมีคนไปรับที่สวน เขาชักสงสัย

อธิรุธซื้อผลไม้มาให้มิราแล้วขอไปส่งที่พัก เธอหาเรื่องชิ่งหนีบอกพักเกต์เฮาส์แถวนี้ แล้วรีบวิ่งไปทางที่ไคซัจรออยู่ อธิรุธยิ่งแปลกใจที่ดูเธอรีบร้อน...ไคซัจเหน็บมิรา เที่ยวสนุกแบบนี้อาจทำให้พริริสาเสียแผน

มิราดักคอไหนอยากให้เธอกลับไทรจีส ทำไมมากลัวเสียแผน ไคซัจอึกอักๆ อ้างคามินสั่งให้ดูแลเจ้าหญิง อะไรที่เป็นผลเสียกับเธอตนก็ต้องระวังไว้ มิราเย้า

“จ้าพ่อองครักษ์ผู้ซื่อสัตย์และซื่อตรง ฉันจะไม่ยอมให้เขามาจับผิดได้ง่ายๆหรอก”

ooooooo

ธีภพเล่าให้พริริสาฟังว่ากรนันท์จะมาเป็นเลขาเขา เธอถามแล้วมีอะไรก็ว่ามา ตนไม่มีเวลามาเที่ยวเตร่อย่างเขา ธีภพแย็บตกงานแล้วน่าจะว่าง เธอชักสีหน้าใส่ทำนองใครล่ะที่ทำให้เป็นอย่างนี้ เขายิ้มๆ ยื่นกล่องบอกเอามาให้ เธอแปลกใจเปิดออกดู เห็นเป็นตุ๊กตาแกะ

“ผมเก็บตัวนี้ไว้ให้คุณเป็นที่ระลึก ในฐานะที่คุณเป็นคนไปเลือก เด็กๆชอบของที่คุณเลือกทุกชิ้นเลยนะ อ้อ ผมมีของแถมด้วยคุณน่าจะชอบ” ธีภพส่งขนมสายไหมสีสวยให้อีก

พริริสาเผลอยิ้มดีใจแล้วเกิดระแวงหุบยิ้ม

“เดี๋ยวนะ นี่คุณลงทุนหลอกฉันมาเพื่อจะว่าฉันทำตัวเป็นเด็ก แล้วตุ๊กตาแกะนี่ก็...”

ธีภพออกตัวอย่ามองตนในแง่ร้าย ตนอยากทำให้เธอสบายใจเท่านั้นเอง เป็นการไถ่โทษที่เป็นต้นเหตุให้มีเรื่องกับกรนันท์ พริริสาถอนใจโกรธไม่ลง เป็นแค่เรื่องเข้าใจผิดแล้วขอบคุณจะลากลับ ธีภพรั้งไว้บอกมีข้อเสนอบางอย่างให้ สนใจจะฟังหรือเปล่า พริริสาชะงักมอง

ด้านกรนันท์ช็อปปิ้งเสื้อผ้ากับกานดาอย่างมากมายเตรียมตัวไปทำงานเต็มที่ กลับถึงบ้าน ดร.กฤษเหน็บ “เหนื่อยไหมหลานปู่ ซื้อของเยอะขนาดนี้ คงเดินไปเดินมาร่วมหลายกิโล”

“แหมคุณปู่ขา สมัยนี้ไม่ต้องเดินให้เมื่อยแล้วล่ะค่ะ เข้าไปที่ร้านให้พนักงานเอาแบบมาให้เลือก เราแค่ชี้นิ้วจ่ายเงินก็เสร็จแล้ว”

“มิน่าล่ะ สมัยนี้เงินมันถึงได้หลุดออกจากกระเป๋ากันได้ง่าย สะดวกสบายแบบนี้นี่เอง”

กานดารู้ว่าเหน็บลูกสาวอยู่จึงเถียงแทน “ถ้าเราไม่ชอบเขาก็บังคับเราให้ซื้อไม่ได้หรอกค่ะคุณพ่อ เงินของเราซะอย่าง แต่อะไรที่ยัยเกรซชอบ ดาก็พร้อมจะซื้อให้ลูกได้ทุกอย่าง

ดร.กฤษเตือนไม่ใช่จะซื้อได้ทุกอย่าง บางอย่างที่ลูกชอบก็ซื้อด้วยเงินไม่ได้เธอจะทำอย่างไร กานดาข่มอารมณ์ไม่อยากเถียงพ่อสามี พอดีจินตนาเข้ามา กรนันท์รีบอวดเสื้อผ้าที่ซื้อมา กานดาจึงบอกว่ากรนันท์กำลังจะไปทำงานเป็นเลขาธีภพ จินตนาดีใจแต่ ดร.กฤษรู้สึกไม่สบายใจมาเปรยๆกับคณิน เขารู้ทันทีว่าเป็นความคิดกานดากับแม่ ดร.กฤษถามจะไหวหรือ คราวก่อนก็มีเรื่องกับผู้ช่วยเลขา คณินจึงบ่นอย่างเสียดายว่า

“ริสาไม่อยู่แล้ว คงไม่มีอะไรแล้วล่ะครับ จริงๆ ริสาเป็นเด็กที่ทำงานเก่งคล่องแคล่ว แต่เสียดายไม่น่ามีเรื่องกับยัยเกรซเลย”

“เด็กคนนั้นดูไม่กลัวใครถึงได้กล้ามีเรื่องกับยัยเกรซ”

คณินรู้สึกว่าพ่อเอ็นดูพริริสาเหมือนกัน ดร.กฤษยอมรับ เจอกันครั้งแรกก็เอ็นดูอย่างบอกไม่ถูก ทำให้นึกถึงหลานสาวอีกคน อยากเห็นหน้าสักครั้ง คณินเองก็คิดถึงลูกอีกคนเช่นกัน

ooooooo

เช้าวันใหม่ กรนันท์พิถีพิถันแต่งตัวจนมาทำงานสายโด่ง เจอบุษกรก็ถามว่าธีภพมาทำงานหรือยังและถามถึงตนบ้างไหม เธอตอบว่ามาแต่เช้าแล้วและจะถามถึงทำไม กรนันท์ตาขวางที่ช่างไม่รู้เรื่องอะไรบ้าง ว่าแล้วก็ไล่ให้ไปพ้นหน้า

โรซี่ปรี่มาหาบุษกรบอกใจกล้ามากที่ไปยั่วกรนันท์แบบนั้น บุษกรบอกความจริงกลัวมาก แต่ก็ถามตามจริงเพราะธีภพจะถามถึงทำไมในเมื่อ...โรซี่แทรกว่ากรนันท์คงยังไม่รู้ บุษกรพยักหน้าเห็นด้วย โรซี่ตัดบท “ช่างเหอะ แต่มาสายเอาป่านนี้ จะไปเป็นเลขาใครเขาได้จริงไหม”

กรนันท์รีบเดินเข้ามาในห้องทำงานธีภพ แปลกใจที่ไม่เห็นเขาในห้อง และที่โต๊ะเลขาก็มีกระเป๋าผู้หญิงวางอยู่ ทันใดธีภพเปิดประตูเข้ามาพร้อมกับพูดไปด้วยว่า “เดี๋ยวคุณไปขอเอกสารรายชื่อโฮลเซลล์ของบริษัททั้งหมดจากคุณศจี...”

กรนันท์เห็นพริริสาเดินตามเข้ามาก็ปรี๊ดแตก “แก! มันมาอยู่ที่นี่ได้ยังไงคะพี่ภพ”

พริริสาเห็นกรนันท์จ้องอย่างจะเอาเรื่องก็ถอนใจเบื่อๆ บอกธีภพตนจะไปขอเอกสารจากศจีก่อนว่าแล้วก็เดินเลี่ยงไปด้วยสีหน้าสะใจ...นึกถึงวันที่ธีภพยื่นข้อเสนอ ขอให้มาทำงานเป็นเลขาเขา แต่บอกไว้ก่อนว่างานหนักกว่าตอนเป็นผู้ช่วยเลขาคณิน พริริสายิ้มรับอย่างพอใจ

กรนันท์ตามออกมาโวยวาย “แกลาออกไปแล้วยังกล้ากลับมาที่นี่อีกทำไม หรือแกอยากจะมีเรื่องกับฉันอีก แกอยากจะเจอดีอีกใช่ไหม” กรนันท์เงื้อมือจะตบ

“พริริสาสวนว่าอยากเจอดีจากตนอีกเหมือนกันใช่ไหม กรนันท์ชะงัก ธีภพเดินออกมา พริริสาจึงบอกให้ไปถามเขาเองว่าตนกลับมาทำไม ธีภพรีบบอกว่าตนให้พริริสามาเป็นเลขา กรนันท์ยังหลงตัวเอง “เกรซเข้าใจนะคะว่าพี่ภพต้องการเลขามาช่วยงาน เกรซก็จะมาทำหน้าที่นี้ให้แล้วไง นี่คุณศจีคงยังไม่ได้บอกพี่ภพใช่ไหมคะ แย่จริงๆเลย เข้าใจผิดกันไปหมด”

ธีภพบอกว่าศจีบอกตนแล้ว กรนันท์อึ้งบอกแล้วยังให้มาทำงานได้ งั้นตนก็จะไล่ออกได้ คณินกับธเนศเดินมาถามมีอะไรกัน กรนันท์จะฟ้องต้องชะงักเมื่อเห็นพ่อของธีภพอยู่ด้วย ธเนศทักทาย “ไม่เจอกันนาน เห็นคุณวิว่าหนูไปช่วยงานที่สมาคมตลอด”

อ่านละคร เพลิงนรี ตอนที่ 4 วันที่ 5 ส.ค.59

ละครเพลิงนรีบทประพันธ์โดย อินตรา
ละครเพลิงนรีบทโทรทัศน์โดย ญาลิล
ละครเพลิงนรีกำกับการแสดงโดย น้องนุช ชวาลา
ละครเพลิงนรีผลิตโดย บริษัท กัทส์ เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ จำกัด
ละครเพลิงนรีควบคุมการผลิตโดย พอฤทัย ณรงค์เดช และ ม.ล.ปิยาภัสร์ ภิรมย์ภักดี
ละครเพลิงนรี ออกอากาศทุกวันพุธ-พฤหัสบดี เวลา 20.15 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ