อ่านละคร สายลับรักป่วน ตอนอวสาน(4) วันที่ 9 ส.ค.59

อ่านละคร สายลับรักป่วน ตอนอวสาน(4) วันที่ 9 ส.ค.59

“ไม่ต้องห่วงค่ะ รันจะเลี้ยงดูลูกของเราเป็นอย่างดี ดินไปแล้วไม่ต้องห่วงรันนะ...”
ดินตัดสินใจหันหลังเดินตรงไปที่เครื่องบิน ดินอยากจะหันหน้ากลับไปมองรันแต่ก็ไม่กล้าทำเพราะกลัวจะทำให้รันเป็นห่วงและตัดใจจากเขาไม่ได้
รันได้แต่มองตามหลังดิน แล้วก็ทนไม่ได้ รันวิ่งเข้าไปหาดินแล้วกอดเขาจากด้านหลัง “ดินต้องกลับมาให้ได้นะ ดินต้องกลับมาหารัน มาอยู่กับรัน”
ดินแกะมือของรันที่กอดเขาแน่นออกแล้วเดินตรงไปที่เครื่องบินปล่อยให้รันร้องไห้ทรุดตัวลงกับพื้น

ดินกดปุ่มสตาร์ทเครื่องฮอ แล้วหยิบตัวล่อจรวดมาติดที่กระจกหน้าฮอ เขากดปุ่มที่ตัวล่อจรวดจนมีไฟแดงกะพริบขึ้นเป็นจังหวะ
ร๊อคกับคุกกี้กำลังดูทีวีบนจอมีรายงานข่าวเรื่องจรวดที่พุ่งตรงมาน่านฟ้าไทย


“ขณะนี้มีรายงานแจ้งมาว่า ได้มีจรวดพุ่งตรงเข้าน่านฟ้าของไทย...”
ร๊อคกับคุกกี้ดูทีวีด้วยความเป็นห่วงดินและสงสาร

ดินขับฮอไปหาจรวดสายตามุ่งมั่น แล้วพุ่งชนกัน รันเห็นจุดระเบิดบนฟ้าอยู่ไกลๆ รันร้องไห้เสียใจมาก

รันสวมชุดดำอยู่ที่บ้าน นั่งร้องไห้ก้มดูรูปภาพของเธอกับดินที่ถ่ายด้วยกัน คิดถึงช่วงเวลาที่ผ่านมาของเธอกับดิน ภาพความรักความสุขของดินกับรันในช่วงแรกที่รักกัน จีบกัน มีความสุขด้วยกัน
ดินบอกรักรันช่วงที่จีบกันก่อนที่จะแต่งงาน ดินทำหน้าตลกๆ ให้รันดู รันเห็นก็หัวเราะขำ
“เอาแต่ทำตลกอยู่นั่นแหละ ทำอะไรซึ้งๆ โรแมนติกๆ บ้างไม่ได้หรือไง”
“เอาซึ้งแค่ไหนล่ะ”
“มากถึงมากที่สุด แบบในหนังรักดราม่าน้ำตาท่วมจอกันเลยทีเดียว”
“เอาแค่โรแมนติกคอมเมดี้ก็พอละกัน...”
ดินทำหน้าซึ้งๆ แล้วกุมมือของรันเอาไว้ “รันครับ...รันเป็นผู้หญิงที่ผมรัก ถ้าตื่นมาตอนเช้าแล้วทำโรแมนติกด้วยการจูบกันแล้วมีกลิ่นปาก ผมก็ไม่รู้สึกรังเกียจ... ถ้ารันกินอิ่มแล้วเรอเสียงดัง ผมก็เห็นว่าเป็นธรรมชาติที่น่ารัก... รันจะเป็นคนที่ผมคิดถึงอยู่ตลอดสามเวลาหลังอาหารและก่อนนอน... ผมจะอยู่เคียงข้างกับรันตลอดเวลาแม้แต่ยามที่รันตด... ผมจะคอยดูแลรันไปในยามที่รันเจ็บป่วยง่อยเปลี้ยเสียขาพิการเดินไปไหนไม่ได้... ถ้ารันชายตาเหลือบมองดูผู้ชายคนอื่น ผมก็จะเอานิ้วจิ้มให้ตาบอดจะได้ไม่ต้องมองใครอีก...ผมจะยอมทำทุกอย่าง เพื่อให้รันมีความสุข ...แต่งงานกับผมนะ” แล้วดินก็คุกเข่าลง หยิบแหวนแต่งงานขึ้นมายื่นให้
ตลอดเวลาที่ดินบอกรัก รันทั้งขำปนซึ้ง บางทีก็แอบตีดินที่พูดขำมากไป จนกระทั่งดินขอแต่งงาน รันแปลกใจมาก แล้วก็ซาบซึ้งใจเช่นกัน แต่รันก็แกล้งเล่นตัวสนุกๆ “แค่คุกเข่าธรรมดาแค่เนี้ย คิดว่ารันจะยอมรับคำขอของดินหรือ...อย่างรันน่ะ ต้องมีอะไรพิเศษหน่อยสิ”
ดินนิ่งคิด แล้วบอก “ถ้างั้น ผมจะป่าวประกาศให้ทุกคนได้รู้ ว่าผมรักรันมากแค่ไหน” ดินลุกขึ้นแล้วตะโกนบอกคนที่เดินผ่านไปมา
“ทุกคนครับ โปรดฟังทางนี้...ผม นายดินสอพอง ขอประกาศให้ทุกคนได้รู้ว่า ผมรักรัน..ผู้หญิงคนนี้ครับชื่อรัน...ผมรักรันมากที่สุดในโลก แล้วผมก็กำลังจะแต่งงานกับเธอครับ...ผมรักรัน ได้ยินมั้ยครับ ผมรักรัน ผมรักรัน.....”
รันดูรูปร้องไห้แล้วปิดสมุดภาพวางไว้ “ทำไมดินถึงทำอย่างนี้ ทำไมต้องมาทำให้รันเสียใจด้วย”
มณีมาลากับไพศาลที่สวมชุดดำเดินมาหาแล้วลงนั่งข้างๆ รันสีหน้าเป็นห่วง มณีมาลาปลอบรัน “ความตายน่ะมันเป็นเรื่องธรรมชาติ เข้มแข็งไว้นะรัน”
“รันต้องผ่านเวลานี้ไปให้ได้นะ” ไพศาลช่วยปลอบอีกคน
รันไปโอบกอดพ่อและแม่ ทั้งสองกอดรันแน่น
ที่ออฟฟิศสายลับ ทั้งคุกกี้และร๊อคต่างพากันนั่งเศร้าซึม ไม่เป็นอันทำงาน
ร๊อคเปรยขึ้นมาให้คุกกี้ได้ยิน “พี่คุกกี้ ผมว่าผมจะบวช...บวชให้คนที่ผมรัก บวชให้พ่อให้แม่ที่ตายจากไป บวชให้บอสหายเจ็บเร็วๆ บวชให้พี่ดิน...”
“เออ ดี พี่อนุโมทนาสาธุด้วย”

รัน มณีมาลา ไพศาลมางานเผาศพ ทั้งสามเดินขึ้นไปวางดอกไม้จันทน์ รันวางแล้วร้องไห้ ไพศาลกับมณีมาลากอดรันมณีมาลาปลอบใจ
“ไม่ต้องเสียใจหรอกรัน ยายเค้าไปสบายแล้ว”
“รันคิดถึงยายค่ะ เสียดายที่ยายไม่ทันได้เห็นหน้าเหลน”
ทั้งสามเดินลงมาจากเมรุ เจอดินที่สวมชุดดำมาร่วมงานด้วย รันเห็นก็ตกใจมองหน้าดินแล้วยังโกรธอยู่แล้วรันก็เดินหลบหน้าหนีไป ดินจะเดินตามแต่ไพศาลห้ามเอาไว้
“ดิน ปล่อยให้รันเค้าอยู่คนเดียวก่อนเถอะ”
“แต่ผมมีเรื่องที่จะคุยกับรันเพื่อปรับความเข้าใจกัน”
“รออีกซักหน่อยนะ เดี๋ยวแม่จะช่วยพูดให้อีกแรง” มณีมาลาอาสา
ดินได้แต่ยืนเศร้า

ร๊อค กับคุกกี้นั่งเศร้ากัน ดินเดินเข้ามาหาแล้วเห็นสองคนหน้าเศร้าก็ถาม“เป็นอะไรกันไปหมด ทำหน้าเศร้าอย่างกะมีใครตาย”
“ผมจะบวชครับพี่” ร๊อคบอกเสียงเศร้า
“ก็ดีสิ แล้วทำไมต้องเศร้า” ดินถาม
“ก็เห็นพี่คุกกี้เศร้า เลยเศร้าเป็นเพื่อน” ร๊อคตอบ
“พี่เศร้าเพราะลูกหัดขี่จักรยานแล้วล้มหัวเข่าถลอกร้องไห้ใหญ่เลย พี่สงสารลูก” คุกกี้น้ำตาซึม
ดินฟังเหตุผลของแต่ละคนแล้วก็โวยขึ้นมา “โอ๊ย จะบ้ากันไปใหญ่แล้ว ว่าแต่แกนึกยังไงอยากบวช”
“ก็ผมตั้งใจจะเบียดแล้วน่ะสิพี่” ร๊อคยิ้มออกมาดินกับคุกกี้ก็ยิ้มให้
“เฮ้ย ยังไม่ทันไร จะแต่งงานแล้วหรือ” คุกกี้ถามกลับ
“ไม่ได้หรอกพี่ เดี๋ยวตามพวกพี่ไม่ทัน” ร๊อคทำหน้าทะเล้น
“ว่าแต่แกนะไอ้ดิน หลอกบิ๊วให้พวกพี่ดราม่ากันแทบตาย” คุกกี้หันกลับมาว่าดิน
“ผมก็ลืมไปว่ากำลังใส่ชุด 3 มิติสารพัดประโยชน์ของพี่อยู่”
“พี่เองก็ลืมเหมือนกัน” คุกกี้ยิ้ม

เหตุการณ์ตอนนั้น ดินกำลังขับฮอเตรียมพุ่งชนจรวด ดินมองดูเรดาร์ที่ระบุระยะทาง มันเหลืออีก 1 กิโลเมตร ดินหน้าตามุ่งมั่น แต่แล้วก็นึกถึงคำพูดร๊อคขึ้นได้
“ทำไมต้องใส่ชุดนี้ด้วยอะพี่ ดีไซน์ก็งั้นๆ สีนี้ผมใส่ไม่ขึ้นด้วย”
“นี่มันชุด 3 มิติสารพัดประโยชน์ ทำได้ทุกอย่างที่ต้องการ” คุกกี้บอก
ดินก้มลงมองดูชุดตัวเองที่สวมอยู่ จอเรดาร์เหลือระยะห่างจากจรวดแค่ 500 เมตร
“แล้วมันจะช่วยชีวิตเราได้มั้ยวะ” ดินเปรยกับตัวเอง แล้วนึกถึงตอนที่คุ้กกี้บอกให้ฟัง
“แกต้องทำหน้าลิง ตบมือเกาหมัดที่กัดคอ หอนสามทีแล้วล้วงกระเป๋าขวา”
ดินพยักหน้าให้ตัวเอง “ถ้าทำแล้วรอดตายก็เอาวะ”
ดินทำหน้าลิง ตบมือเกาหมัดที่กัดคอ หอนสามที แล้วล้วงกระเป๋าขวา เขาเจอรีโมทเล็กๆ เหมือนรีโมทล็อครถยนต์ จอเรดาร์เหลือระยะห่างจากระเบิด 50 เมตร ดินกดปุ่มที่รีโมท ชุด 3 มิติสารพัดประโยชน์ที่สวมอยู่เรืองแสงเหมือนมันทำปฏิกิริยาอะไรบางอย่าง
ดินจับฮู๊ดมาสวมหัวเพื่อปกปิดหน้า ฮอพุ่งชนกับจรวดจนระเบิด มีดินกระเด็นลอยจากระเบิดพุ่งออกมา ดินแหกปากร้องเสียงหลง

คุกกี้บอกกับดิน “ชุดพี่คุกกี้เจ๋งโพดๆ”
“มันกันความร้อนและแรงกระแทกได้ 5 วินาที ดีที่แกรอดมาได้ แต่คราวหน้าแกไม่ต้องทำหน้าลิง เกาหมัด แล้วหอนนะดิน พี่แค่แกล้งหลอกให้ไอ้ร๊อคมันทำอะไรทุเรศๆ แค่นั้นเอง” คุกกี้หัวเราะขำ ร๊อคหันไปมองหน้าคุกกี้
“อ้าวพี่ อย่างนี้ต้องมีเอาคืนกันบ้างแล้ว ระวังตัวไว้ให้ดีนะพี่” คุกกี้ส่งยิ้มแบบกวนๆ ขำๆ ให้ร๊อค
ดินพูดกับคุกกี้กับร๊อคด้วยความเจ็บใจ “ว่าแต่ ได้ข่าวไอ้โทนี่ที่มันหนีไปบ้างมั้ยครับ”
“ยังเลย” คุกกี้ตอบสีหน้ากังวล

ในวันงานเลี้ยงที่เกิดเรื่อง ทางด้านตำรวจจับกุมตัวประเสริฐไป บอสที่ได้รับการทำแผลชั่วคราวเดินไปที่รถของเจ้าหน้าที่ของตัวเองที่คุมตัวโทนี่มา บอสเจอเจ้าหน้าที่ทั้งสองนอนตายอยู่ มีกุญแจมือของโทนี่ตกอยู่พร้อมกับรอยเลือด ข้างๆ กุญแจมือมีตะเกียบตกอยู่
ที่ห้องนอนรัน รันกำลังนั่งเศร้างอนดิน คิดถึงเรื่องที่โทนี่ไซโคเธอเกี่ยวกับดินที่มาหลอกเธอ
“รู้ได้ไงกันว่าเค้าปิดบังเธอแค่เรื่องงาน” โทนี่ยุ
“หมายความว่าไง” รันสงสัย
“ก็การที่เค้าเป็นสายลับแล้วเข้ามาจีบเธอ ทำให้เธอรักจนตกร่องปล่องชิ้นลงเอยแต่งงานกันน่ะ แท้จริงแล้วเค้าอาจจะไม่ได้รักเธอเลย แต่มาทำให้เธอรักเพียงแค่หวังอะไรบางอย่างจากเธอก็ได้”
“หวังอะไร...ทำไมไม่เล่ามาทีเดียวให้จบ ต้องให้ถามอยู่นั่นแหละ”
“ก็หวังความก้าวหน้าจากอำนาจหน้าที่ของพ่อเธอไงละ” รันเริ่มคิดมาก โทนี่ได้ทีก็ใส่ไฟเพิ่ม“มันอาจจะใช้อำนาจเจ้าหน้าที่พิเศษที่มีสืบข้อมูลเรื่องของเธอมาจนรู้ไปหมดว่าเธอชอบอะไรไม่ชอบอะไร แล้วก็วางแผนเข้ามาจีบดูเหมือนรู้ใจเธอไปหมด ทำให้เธอหลงรักหัวปักหัวปำ” รันเริ่มหวั่นไหวไปตามคำพูดของโทนี่ “จำได้มั้ยที่เธอเคยเล่าว่า เค้าน่ะรู้ใจเธอไปหมดทุกอย่างตั้งแต่เจอกันครั้งแรก คนธรรมดาทั่วไปไม่เคยรู้จักกัน จะรู้ใจกันได้ยังไง นอกจากจะแอบสืบเรื่องของเธอมา แล้ววางแผนหลอกเธอ”
รันนึกถึงตอนที่ดินมาดักเจอรัน แล้วตามเก็บผ้าเช็ดหน้าที่ปลิวจนมาคว้าได้พร้อมกับรันแล้วจับมือกันมองหน้ากันซึ้งๆ
ตอนที่ดินช่วยรันเลือกรองเท้า “คู่นี้สิครับ สีนี้น่าจะเข้ากับเสื้อผ้าของรันได้หลายชุดเลย”
รันมองดินด้วยความแปลกใจว่ารู้ได้ไง
ตอนที่เลือกร้านอาหาร “ทานร้านนี้ดีกว่าครับ ทานร้านที่รันชอบ ผมก็ชอบเหมือนกับรันนั่นแหละ”
ดินเดินนำรันเข้าร้านที่รันชอบ รันแปลกใจว่าดินรู้ได้ไง
ทั้งสองสั่งอาหารกันเสร็จ ดินหยิบถุงใส่ไดอารี่ให้รัน “เมื่อครู่ผมผ่านร้านหนังสือ เห็นไดอารี่เล่มนี้สวยดี คิดว่ารันน่าจะชอบ ผมให้รันเอาไว้จดบันทึกเวลาที่เดินทางท่องเที่ยว”
รันรับมาแล้วตัดสินใจถาม “ทำไมดินถึงรู้เรื่องของรันดีจังค่ะ รู้ว่ารันชอบทานร้านไหน รู้ว่ามีเสื้อผ้าแบบไหน แล้วยังรู้ด้วยว่ารันชอบท่องเที่ยว ทั้งๆ ที่รันยังไม่ได้เล่าอะไรให้ฟังเลยซักอย่าง” ดินอึ้งไป อึกอักไม่รู้จะตอบยังไง รันมองจ้องหน้าดินด้วยความสงสัย เหมือนจะคาดคั้น แล้วก็พูดออกมา “หรือว่าดินจะเป็นสายลับมาแอบสืบเรื่องของรัน”
รันที่กำลังนั่งคิดเรื่องของดินที่รู้ใจเธอตอนที่จีบกัน แล้วรันก็คิดถึงคำพูดของโทนี่ รันคิดตามที่โทนี่บอก แล้วก็เชื่อโทนี่
“มันไม่เคยรักเธอ มันก็แค่หลอกใช้เธอเท่านั้น”

รันนั่งร้องไห้เสียใจที่คิดว่าดินโกหกหลอกลวงเธอ รุ้งกับโจโจ้เปิดประตูเข้ามาหา
“รัน แกเป็นไงบ้าง” โจโจ้ทัก
“อยากระบายอะไรให้พวกฉันฟังมั้ย” รุ้งรู้สึกเห็นใจ
รันโพล่งความในใจกับเพื่อนรัก “แก ฉันไม่รู้แล้วว่าดินเค้ารักฉันรึเปล่า เค้าทำเหมือนกับว่ารู้จักฉันดีตั้งแต่แรกเจอ เค้าอาจจะสืบเรื่องฉันมาเยอะแล้ววางแผนทุกอย่างเพื่อให้ฉันหลงรักเค้า แต่ฉันก็รู้สึกว่าเค้าจริงใจ แต่ก็อย่างที่บอก เค้าอาจจะแกล้งเล่นละครหลอกให้ฉันหลงเชื่อก็ได้ อาชีพสายลับอย่างเค้า มันต้องโกหกหลอกลวงเล่นละครตบตาคนมาเยอะอยู่แล้ว”
“แก อย่าคิดมากเลย นอนพักให้สมองโล่งก่อนดีกว่า” รุ้งรู้สึกเป็นห่วง
“แกยิ่งคิดมากก็ยิ่งฟุ้งซ่านนะ” โจโจ้เป็นกังวล
“แต่ฉันหยุดคิดไม่ได้ ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่าจริงๆ แล้วดินเค้าเป็นคนยังไงกันแน่ ไม่รู้ว่าเค้าเป็นคนธรรมดาเหมือนผู้ชายทั่วไป หรือเป็นสายลับเก่งฉกาจ ไม่รู้ว่าเค้าเป็นเด็กกำพร้าจริงๆ หรือสร้างประวัติโกหกให้ฉันรู้สึกสงสารเห็นใจ ไม่รู้ว่าเค้าเป็นโสดจริงๆ หรือว่ามีเมียมาเป็นโหลแล้ว ฉันคิดไปถึงขั้นที่ว่า เค้าอาจจะเป็นเกย์แล้วมีพี่คุกกี้กับร๊อคเป็นคู่ขาตุ๊ดตุ๋ยกันสามคน นี่หัวฉันจะระเบิดอยู่แล้วละแก” รันพล่ามเหมือนคนบ้า
“หยุดคิดหยุดเวิ่นเว้อพร่ำเพ้ออะไรทุกสิ่งอย่าง พักผ่อนซะ ตกลงนะรัน” โจโจ้รีบตัดบท
“แกทำใจสบายๆ คิดแต่เรื่องดีๆ โอเคนะ” รุ้งตบไหล่ปลอบ
“อืม...” รันสูดหายใจลึกๆ เหมือนจะหยุดเศร้าได้

ดินนั่งอยู่ที่บ้านคนเดียว เหม่อมองไปรอบๆ บ้าน แล้วก็คิดถึงช่วงเวลาแห่งความสุขของเขากับรันที่อยู่ในบ้านหลังนี้

ที่ออฟฟิศสายลับ ดินกับร๊อคกำลังเก็บของใส่กล่องกระดาษเพื่อออกจากออฟฟิศ ทั้งสองได้ยื่นใบลาออก และทำภารกิจสุดท้ายเรียบร้อย ไม่มีอะไรให้ห่วงแล้ว คุกกี้ยืนมองดูทั้งสองเก็บของและช่วยหยิบของบางชิ้นยื่นให้ด้วย ทั้งสองเก็บของเสร็จ

อ่านละคร สายลับรักป่วน ตอนอวสาน(4) วันที่ 9 ส.ค.59

ละครเรื่องสายลับรักป่วน บทประพันธ์โดย จันทร์แจ่ม
ละครเรื่องสายลับรักป่วน บทโทรทัศน์โดย สมหมาย เลิศอุฬาร, พิสิษฐ์ พงษ์พิชญ์, อันนาบี
ละครเรื่องสายลับรักป่วน กำกับการแสดงโดย ทวีวัฒน์ วันทา
ละครเรื่องสายลับรักป่วน ผลิตโดย บริษัท มายน์แอทเวิร์คส์ จำกัด
ละครเรื่องสายลับรักป่วน ควบคุมการผลิตโดย ณฤทธิ์ ยุวบูรณ์
ละครเรื่องสายลับรักป่วน ออกอากาศทุกวันศุกร์-อาทิตย์ เวลา 20.15 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ