อ่านละคร เลือดรักทระนง ตอนที่ 5 วันที่ 23 ส.ค.59

อ่านละคร เลือดรักทระนง ตอนที่ 5 วันที่ 23 ส.ค.59

“ตอนแม่เป็นวัณโรค ทุกคนกลัวฉันติด แม่เลยถูกจับแยกให้ไปพักที่อื่น ทุกคนบอกว่าถ้าแม่หายจะกลับมา ฉันรอโดยไม่รู้ตัวเลยด้วยซ้ำว่าตัวเองไม่มีแม่แล้ว จนฉันได้เห็นตู้เสื้อผ้าเปล่าๆของแม่เท่านั้น... คราวนี้ฉันอาจจะเป็นคนต่อไปที่ถูกกำจัดไปจากบ้าน”

กระถินสงสารรามหยิบลูกโลกมาเอามือวัดดูบอกว่าอังกฤษอยู่ห่างแค่คืบเท่านั้น ให้หาทางกลับมาเอง

“แค่คืบจริงๆ” รามอุทานแล้วเอามือไปวัดด้วย นิ้วกับนิ้วสัมผัสกันโดยไม่ตั้งใจ แต่รามรู้สึกเหมือนกระแสไฟแล่นปร๊าดจากปลายนิ้วถึงหัวใจทันที รามมองกระถินอยู่อย่างนั้น แต่กระถินไม่รู้ตัว เขาถามว่า “แน่ใจเหรอว่าเธออยากให้ฉันกลับมา”



“ไม่กลัวกระถินจะแย่งบ้านก็ตามใจ เห็นทุกทีหวงของนักไม่ใช่เหรอ” กระถินตอบอย่างไม่กล้าหักหาญน้ำใจ ทั้งๆที่ในใจคิดว่าถ้ารามอยู่ตนก็ไม่มีความสุขนัก

ooooooo

นิธิสอนพิเศษให้สร้อยสนอย่างอดทน โจทย์เลขที่สอนให้ทำมาเป็นอาทิตย์แล้วก็ยังทำผิดอีก สร้อยสนบ่นว่าเบื่อชวนออกไปเที่ยวกันดีกว่า นิธิบอกว่าตนต้องอ่านหนังสือพรุ่งนี้มีสอบแต่เช้า

สร้อยสนแย่งตำราจากนิธิบอกว่าเขาแก่วิชาการเกินไปแล้ว ตนจะติววิชาทางโลกให้ แย่งตำราจากนิธิแล้ววิ่งไปเลย นิธิวิ่งตามจะเอาคืน สร้อยสนเรียกนายหวัดให้ขับรถพาตนไปร้านหนังสือ นิธิจำต้องตามไป

นายหวัดขับรถมาเรื่อยๆ จู่ๆสร้อยสนก็สั่งให้จอด บอกว่าจะไปโรงหนังศาลาเฉลิมกรุง ตนจะดูหนัง นิธิติงว่าคุณผู้หญิงรู้ตนตายแน่ สร้อยสนบอกว่าก็อย่าให้แม่รู้สิ แล้วโบกสามล้อจะไปศาลาเฉลิมกรุง นิธิเตือนว่าเป็นผู้หญิงดูหนังคนเดียวอันตราย เธอลอยหน้าบอกว่า

“ถ้าฉันเป็นอะไร ก็เตรียมตัวรับผิดไว้เลย” แล้วไปโรงหนังเลย นิธิจำต้องตามไปที่คฤหาสน์นารายณ์ คุณพระบอกพุดกรองว่าทดทำงานหนักอยากให้ช่วยหาภรรยามาช่วยเขาสักคน

พุดกรองไม่ได้หาที่ไหนแต่เอาตัวไปอ่อยทดเอง ทดเกือบพลาดท่าแต่พอดีได้รับโทรศัพท์แจ้งว่าสร้อยสนหาย

กลายเป็นเรื่องราวใหญ่โตเมื่อพุดกรองโวยวายว่าลูกสาวตนหายไม่มีใครรู้เลยหรือไง ละมุดโทษว่านิธิต้องเป็นคนพาสร้อยสนไปแน่ ทดอาสาออกไปตามหาให้ พุดกรองด่ากราดทุกคนว่าไม่ดูแลลูกตน แม่นิ่มกับจันทร์เลยชวนกันไปคอยที่หน้าบ้านเผื่อสร้อยสนกลับมา

ดูหนังจบ สร้อยสนเพ้อฝันอยากเป็นนางเอกในหนัง นิธิเร่งให้รีบกลับ เธอบอกว่าหิวจะไปกินข้าวที่ห้อยเทียนเหลาก่อน นิธิพยายามท้วงติงแต่สร้อยสนรั้นจะไปให้ได้ ขณะยื้อยุดกัน ทดขับรถมาเจอพอดี จอดรถลงไปถามอย่างโมโหว่า “มัวมาทำอะไรอยู่นี่!”

แต่พอกลับถึงบ้านถูกคุณพระดุ สร้อยสนโทษว่านิธิเป็นคนชวนตนไปดูหนังเป็นเพื่อน นิธิจะทักท้วงก็ถูกสร้อยสนตวาดให้หุบปาก!

นิธิถูกคุณพระตำหนิอย่างผิดหวังว่า

“ที่ฉันอนุญาตให้เธอเข้านอกออกในที่นี่ ไม่ได้หมายความว่าฉันอนุญาตให้ทำอะไรตามอำเภอใจ นายทดหัดอบรมหลานให้รู้อะไรเหมาะอะไรควรบ้าง”

ทดหน้าเสีย นิธิรู้สึกผิดแต่ไม่กล้าพูดความจริง เมื่อคุณพระกับพุดกรองเข้าบ้านไปแล้ว กระถินกลับมาเจอเหตุการณ์พอดี มองนิธิอย่างไม่อยากเชื่อว่าเขาจะกล้าทำอย่างนั้น

เมื่อกลับไปบ้านพัก ทดตำหนินิธิว่าตนเตือนแล้วว่าให้ระวังอย่าไปยุ่งกับเด็กแก่แดดคนนั้น นิธิบอกว่าตนไม่ได้เป็นคนชวนสร้อยสนไป

“งั้นก็จำไว้เป็นบทเรียน ยัยสร้อยสนนั่นจะเอาปัญหามาให้ ไม่จำเป็นไม่ต้องไปยุ่งกับเขา” นิธิขอโทษที่ตนทำให้อาโดนตำหนิ “เออไม่เป็นไร แต่อย่าให้ถูกผู้หญิงหลอกใช้เอาได้อีกก็แล้วกัน ฉันไม่อยากเห็นเราตกเป็นเหยื่อสองแม่ลูกนั่น”

ทดเจ็บใจที่นิธิหลวมตัวไปกับสร้อยสนเหมือนอย่างที่ตัวเองเกือบจะหลวมตัวให้พุดกรอง

ooooooo

กระถินปักผ้าให้รามทั้งคืน พอเช้าก็เตรียมไปโรงเรียน ส่วนสร้อยสนนอนจนสาย ละมุดไปปลุกก็ยังไม่อยากลุก บอกแม่นิ่มทั้งที่หลับตาอยู่ว่าจะไปโรงเรียนได้ยังไงเรียงความยังไม่ได้ทำ

ละมุดบอกว่าไม่ต้องห่วงเดี๋ยวตนจัดการให้ ให้สร้อยสนลุกไปแต่งตัวเดี๋ยวมีงานให้ไปส่งครูแน่ แล้วละมุดก็ไปถามกระถินว่าเรียงความอยู่ไหน ถีบกระถินกระเด็นแล้วคว้าย่ามวิ่งหนีไป กระถินไล่ตามตะโกน “เอาของฉันคืนมา!!!”

ละมุดถือย่ามวิ่งไปแล้วเทหาสมุดการบ้าน เห็นสมุดหลายเล่มไม่รู้ว่าเล่มไหนเป็นสมุดเรียงความก็เลือกหยิบเล่มหนึ่งวิ่งไปหาสร้อยสนบนบ้าน กระถินจะตามแต่นึกได้ว่าจวนได้เวลาที่รามจะเดินทางแล้ว เห็นผ้าที่ปักอักษร R.L.ยังอยู่ก็ดีใจ หยิบขึ้นมาตัดสินใจต้องเอาผ้าไปให้รามก่อน

รามกราบลาคุณยายเอมปรีดิ์ คุณยายคล้องสร้อยพระให้ อวยพรให้เดินทางปลอดภัย ถามว่าเข้าใจใช่ไหมว่าทำไมยายรีบส่งรามไป รามบอกว่าเข้าใจว่าคุณยายปกป้องตน เพราะขืนอยู่ตนต้องได้ฆ่าคนแน่

“อดทน ถ้าผ่านช่วงนี้ไปได้ รามจะแกร่งขึ้น”

“ต่อไปรามไม่อยู่ คุณยายอย่าออกไปเดินตากน้ำค้าง แล้วก็ต้องกินยาให้ครบตามที่หมอสั่งด้วยนะครับ”

“รามเป็นสมบัติชิ้นเดียวที่ประไพทิ้งไว้ให้ ความหวังเดียวในชีวิตของยายก็คือ รามต้องกลับมาอย่างปลอดภัยนะลูก”

คุณยายลูบหัวราม รามก้มกราบแทบเท้าลาคุณยาย หลังจากนั้นไปกอดลาแม่นิ่ม ลาจันทร์ที่ร้องไห้เช็ดน้ำตาป้อยๆ

พุดกรองพูดแทรกขึ้นอย่างหมั่นไส้ว่า มัวแต่อาลัยอาวรณ์ประเดี๋ยวก็ตกเรือกันพอดี รามแขวะว่าคงทนเห็นตนอยู่ที่นี่ไม่ได้แม้แต่อึดใจเดียวใช่ไหม คุณพระแก้ต่างให้ว่าพุดกรองคงไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้น

“คราวนี้แค่จากเป็น ฉันสัญญายังไงก็จะกลับมา” รามขู่

“รีบๆกลับมาก็แล้วกันค่ะ ดิฉันจะรอ” พุดกรองสวนกลับอย่างท้าทาย

คุณพระเดินนำไปขึ้นรถ รามตามไปนั่งที่เบาะหลัง อดเหลียวหากระถินไม่ได้ แต่ก็ไม่เห็นวี่แววเลย...

กระถินวิ่งกระหืดกระหอบมาปรากฏว่ารามเพิ่งไปเมื่อกี๊นี้เอง กระถินวิ่งตามตะโกนเรียก “คุณราม...”แต่รถแล่นไปอย่างเร็ว เพราะคุณพระเกรงจะไม่ทันเรือ กระถินวิ่งตามจนหมดแรงนั่งมองรถรามที่ขับไกลออกไปทุกทีอย่างใจหาย

ท่านชายขับรถผ่านมาเจอ พอรู้ว่ากระถินตามรถรามไม่ทันก็ให้ขึ้นรถตนขับตามไป นายหวัดเห็นรถท่านชายขับตามมาก็ถามว่าจะหยุดลงไปเฝ้าท่านชายไหม รามน้อยใจกระถินอยู่บอกให้ไปเลย เสียเวลา นายหวัดจึงเร่งรถพุ่งไป กระถินได้แต่มองรถของรามที่จากไปอย่างแสนเสียดาย...

ooooooo

อ่านละคร เลือดรักทระนง ตอนที่ 5 วันที่ 23 ส.ค.59

ละครเรื่องเลือดรักทระนง บทประพันธ์โดย นางแก้ว
ละครเรื่องเลือดรักทระนง บทโทรทัศน์โดย ดนยา ทรัพย์ยิ่ง
ละครเรื่องเลือดรักทระนง กำกับการแสดงโดย แมน เมธี
ละครเรื่องเลือดรักทระนง ผลิตโดย บริษัท เมกเกอร์ เจ กรุ๊ป จำกัด
ละครเรื่องเลือดรักทระนง ออกอากาศทุกวันศุกร์-อาทิตย์ เวลา 20.15 น.
ติดตามชมละครเรื่องเลือดรักทระนง ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ