อ่านละคร เพลิงนรี ตอนที่ 5 วันที่ 7 ส.ค.59

อ่านละคร เพลิงนรี ตอนที่ 5 วันที่ 7 ส.ค.59

พริริสาทำงานที่ธีภพมอบหมายจนเสร็จแต่เขาก็ยังไม่กลับมา พอดีสินีโทร.มาบอกเรื่องคนที่มาสอบถามก็รีบโทร.หามิราทันที มิราบ่น “เห็นไหมฉันเตือนเธอแล้ว เป็นไง พวกนั้นคงสงสัยเธอขึ้นมาจริงๆถึงขนาดส่งคนไปดูที่บ้านสวน แค่จะหลบหลีกตาผู้กองอธิรุธกับคุณธีภพก็ลำบากจะแย่แล้ว นี่ต้องมาคอยระวังพวกบูรพเกียรติอีก”

พริริสากลับบอกว่าสนุกดีที่เห็นคนพวกนั้นหัวปั่น วิ่งพล่านเรื่องของตน มิราเตือนให้ระวังตัวไว้บ้าง...พอวางสายจากมิรา วิวรรณเดินเข้ามาหาพริริสา ถามเป็นเลขาธีภพใช่ไหม พริริสารับว่าใช่ด้วยความแปลกใจ โรซี่ บุษกรและชนิตาเห็นวิวรรณแม่ของธีภพมาหาพริริสาก็ตกใจ

วิวรรณชวนพริริสาไปนั่งคุยในร้านกาแฟ เธอได้รับฟังเรื่องราวจากกานดามาว่า พริริสาเป็นเด็กก้าวร้าวร้ายกาจ ทำร้ายกรนันท์ หัวอกคนเป็นแม่จึงไม่สบายใจ... วิวรรณพยายามยิ้มเป็นมิตรกับพริริสา ชมว่าทำงานเก่งเป็นที่ถูกใจธีภพ วงศ์ทวีกาลของตนก็อยากได้คนมีความสามารถอย่างเธอไปทำงานด้วย เธอจะเรียกเงินเดือนมากกว่าที่นี่สองสามเท่าก็ได้ พริริสายกมือไหว้



“ขอบคุณค่ะที่เห็นว่าดิฉันมีความสามารถขนาดนั้น แต่ถ้าคุณธีภพไม่ไว้วางใจให้ฉันมาเป็นเลขา ป่านนี้ฉันคงเร่ร่อนไม่รู้จะหางานทำที่ไหนอยู่ คงไม่มีใครมาเห็นความสามารถอยากได้ตัวไปเป็นเลขาผู้บริหารระดับสูงแน่ๆ”

“แต่ตอนนี้ก็เป็นโอกาสที่ดีแล้วไม่ใช่เหรอจ๊ะจะมัวมามองอะไรที่มันผ่านไปแล้วทำไม”

“ถ้าเราเอาแต่มองไปข้างหน้าอย่างเดียวโดยไม่สนใจอดีต เราก็อาจจะทำผิดซ้ำๆเหมือนที่ผ่าน โดยไม่เรียนรู้อะไรเลยนะคะ”

วิวรรณมองพริริสาอย่างไม่ค่อยพอใจ...พวกโรซี่เกาะกระจกแอบมองราวเป็นจิ้งจก ธีภพเดินมากับอธิรุธแปลกใจว่ามีอะไร พอเข้ามาใกล้ ธีภพเห็นแม่ตัวเองอยู่กับพริริสาก็ตกใจ รีบไล่อธิรุธกลับแล้วเดินดิ่งเข้าไปในร้าน อธิรุธไม่กลับ เดินไปเกาะกระจกรวมกับพวกโรซี่

พริริสายืนยันกับวิวรรณว่าขอทำงานที่บูรพเกียรติต่อไป วิวรรณไม่พอใจเริ่มเชื่อคำพูดของกานดาว่าพริริสาไม่ธรรมดา คงหวังในตัวลูกชายตน ธีภพเดินเข้ามาถามมีอะไรกับพริริสา วิวรรณตกใจบอกแค่คุยเรื่องทั่วไป ธีภพจึงขอตัวเธอไปทำงานด่วน วิวรรณรู้สึกว่าธีภพปกป้อง

พอเดินพ้นร้าน ธีภพก็ถามพริริสาว่าแม่ตนคุยเรื่องอะไร เธอบอกตามตรงว่าเสนองานใหม่ให้ เขารีบถามเธอตอบว่าอย่างไร พริริสากวนกลับถ้าอยากรู้ให้ไปถามแม่เขาเอง แล้วถามมีงานด่วนอะไรให้ทำ ธีภพจึงดึงเธอออกไปบอกอยากให้เธอเตรียมผลไม้ให้ลูกค้า เธอขมวดคิ้ว

“ผมอยากได้ผลไม้ค่อนข้างเยอะ ถ้าได้จากสวนเลยก็ยิ่งดี จริงสิบ้านคุณเป็นสวนผลไม้นี่ ผมจำได้ว่าในใบประวัติ แม่คุณทำสวนอยู่ที่เมืองนนท์” พริริสาพยักหน้า “งั้นซื้อผลไม้จากที่สวนบ้านคุณนี่ล่ะ พรุ่งนี้ผมจะไปรับของที่สวน” พริริสาตาโพลงพรุ่งนี้เลยหรือ “ใช่ คุณไม่สะดวกเหรอ สวนบ้านคุณเองเลยนะ”

พริริสารู้ว่าธีภพหาเรื่องจับผิด จึงยอมตามน้ำไปก่อน ขอโทร.บอกที่บ้านไว้พรุ่งนี้จะได้ไม่เสียเวลา

ธีภพผายมือยิ้มๆ

ooooooo

เย็นวันนั้น วิวรรณกลับมาบ่นกับธเนศเรื่องพริริสา แต่พอเห็นสีหน้าสามีก็รู้ว่ารู้เห็นเป็นใจกับลูก จึงต่อว่าปล่อยให้ลูกชอบผู้หญิงแบบนั้นได้อย่างไร ธเนศออกตัว

“เรื่องชอบนี่ผมก็ไม่แน่ใจนะ แต่เอาเป็นว่าเจ้าภพมันมีเหตุผลก็แล้วกันที่ให้ริสามาทำงานด้วยน่ะ” วิวรรณอยากรู้เหตุผลแต่ธเนศเดินหนี ทำให้เธอหงุดหงิดค้างคาใจ...

แม้จะปักหลักอยู่ไทรจีสแต่คามินก็ให้คนตามข่าว ท่านเลขาเอาเอกสารเกี่ยวกับบริษัทบูรพเกียรติมาให้บอกไคซัจส่งมา มีรายชื่อผู้ถือหุ้นทั้งหมด รายชื่อธนาคารที่ทำธุรกรรมและรายชื่อบริษัทที่เป็นคู่ค้ากันอยู่ แล้วถามสนใจธุรกิจของบูรพเกียรติหรือ คามินยิ้มๆบอกมันน่าสนใจ

“แต่บริษัทนี้ไม่เคยมีผู้ถือหุ้นเป็นชาวต่างชาติมาก่อน เจ้าของน่าจะเป็นพวกอนุรักษ์ ทำให้มีปัญหาเรื่องการเงินอยู่บ่อยๆ”

“บูรพเกียรติมีปัญหาเรื่องการเงินเหรอ” คามินหูผึ่ง

“เจ้าชายสนิทสนมกับผู้บริหารระดับสูงหลายคนที่เกี่ยวข้องกับบูรพเกียรติ ลองปรึกษาท่านเหล่านั้นดูก่อนจะดีกว่าพ่ะย่ะค่ะ”

คามินพยักหน้าเห็นด้วยกับคำแนะนำของท่านเลขา จากนั้นคามินก็โทร.คุยกับประธานธนาคารเพื่อสอบถามข้อมูล พร้อมบอกว่าเร็วๆนี้ไทรจีสมีแผนกระตุ้นเศรษฐกิจและค้าขายกับต่างประเทศมากขึ้น เราคงได้เจอกัน คามินยิ้มย่องจะทำให้พริริสากลับไทรจีสให้เร็วที่สุด

และแล้วไคซัจก็ต้องปลอมเป็นชาวสวนมีผ้าขาวม้าปิดหน้า ขนผลไม้ใส่หลังรถธีภพ สินียืนดูแลด้วยความรู้สึกอึดอัดกลัวจะโดนจับได้ ธีภพกล่าวขอบคุณ พริริสาชวนกลับและหันมาลาสินี จะก้าวขึ้นรถ ธีภพกลับเรียกไว้ สินีสะดุ้ง พริริสาถามมีอะไรอีก เขาขอเข้าห้องน้ำ สินีโล่งอกบอกจะพาไป แต่เขาค้าน

“ให้ริสาพาไปก็ได้ครับ ทำตัวเป็นเจ้าของบ้านที่ดีหน่อยสิคุณ ไม่บริการเจ้านายเลย”

พริริสาแอบโมโหในใจ รู้ว่าเขาไม่ยอมจบ ไม่ได้แค่มาเอาผลไม้ จำต้องพาเขาเข้าไปในบ้าน ไคซัจมองตาม อย่างห่วงใย...ธีภพเข้ามาในบ้านก็กวาดตาสำรวจ เห็นรูปคู่พริริสากับสินีวางไว้ จึงหยิบมาดู แล้วเปรยๆว่าไม่เห็นมีรูปตอนเด็กบ้างเลย

“ตอนเด็กฉันไม่ชอบถ่ายรูป ไหนว่าจะมาเข้าห้องน้ำไงคะ”

ธีภพชะงักถามห้องน้ำอยู่ไหน พริริสาชี้ พอเขาเดินไปเธอก็ถลึงตาใส่ไล่หลัง หยิบรูปขึ้นมาดูบ้าง นึกชมว่าตัดต่อได้แนบเนียนดี พอธีภพเดินมา เธอก็ชวนกลับ เขากวน

“ยัง ไหนๆก็มาที่สวนผลไม้ทั้งที คุณไม่คิดจะพาผมเดินดูสวนคุณหน่อยหรือไง แต่ถ้าคุณไม่สะดวกก็ไม่เป็นไร ผมไปขอให้ป้าสินีแม่ของคุณพาผมชมสวนเองก็ได้”

“จะไปกวนแม่ฉันทำไม ฉันพาไปเองค่ะ” พริริสากระแทกเท้า รู้ว่าเขาจะจับผิดให้ได้

ด้วยพริริสาก็ไม่ค่อยคุ้นทาง จึงพาธีภพเดินวนไปมาจนเขาบ่นจะเดินรอบต้นมะม่วงนี้อีกนานไหม

สวนตัวเองจริงหรือเปล่า พริริสาอ้างว่าตนไม่ค่อยได้กลับบ้านนานแล้ว จะจำทางได้อย่างไร เขาแขวะ จำทางไม่ได้หรือไม่รู้จักทางกันแน่ พริริสาเริ่มโมโห

“นี่คุณให้ฉันพามาซื้อผลไม้ที่สวนเพราะต้องการหาเรื่องฉันเหรอคะ ถ้าคุณคิดว่าฉันไม่น่าไว้ใจ จะให้ฉันมาทำงานด้วยทำไม”

“คุณเคยได้ยินประโยคนี้ไหม จงเก็บเพื่อนไว้ใกล้ตัว แต่จงเก็บศัตรูไว้ใกล้ตัวยิ่งกว่า” ธีภพจ้องหญิงสาวจนเธอหวั่นใจก่อนจะทำเป็นไม่เข้าใจ “คุณไม่เข้าใจก็ไม่เป็นไร เพราะผมจะเป็นคนตัดสินเองว่าคุณจะอยู่ในจำพวกมิตรหรือศัตรู”...พริริสามองหวั่นๆ

ooooooo

ดร.กฤษมองดูเอกสารยกเลิกสินค้าหลายฉบับที่คณินนำกลับมาด้วยสีหน้าเครียด คณินกล่าวขอโทษเป็นเพราะสิ่งที่ประกิตทำไว้ ทำให้เราเสียเครดิต ลูกค้าหลายรายยกเลิกออเดอร์มาเรื่อยๆ พวกเขายอมเสียค่าปรับแต่ไม่ยอมจ้างงานเราต่อ กรรมการคนอื่นๆก็คงไม่พอใจ

แม้งานประมูลคราวก่อนจะเรียกความเชื่อมั่นจากกรรมการมาได้บ้าง ดร.กฤษบอกยังดีที่พวกยกเลิก ออเดอร์เป็นรายย่อย ยังมีคู่ค้าเจ้าใหญ่อยู่อีกหลายเจ้า ต้องรักษากลุ่มนี้เอาไว้ให้ดี ทันใดศจีโทร.เข้ามา คณินรับสายแล้วต้องตกใจมาก รีบกลับไปที่บริษัท...

ในขณะที่ธีภพกำลังเดินชมสวนผลไม้ของสินีกับพริริสาอย่างวนไปวนมา เขาเดินนำพริริสาข้ามไม้กระดานท้องร่องไปก่อน เธอเดินตามแล้วเกิดส้นรองเท้าติด รองเท้าเธอเป็นแบบรัดข้อจึงไม่สามารถก้มไปถอดได้เพราะจะเซตกท้องร่อง เธอจึงเรียกธีภพ เขาหันมาเห็นตรงดิ่งก้มลงถอดรองเท้าให้อย่างคาดไม่ถึง ปรากฏว่าส้นรองเท้าหัก เธออยากจะร้องกรี๊ด... รองเท้าฉัน

“โทษที สงสัยผมดึงแรงไปหน่อย” ธีภพจูงมือพริริสาให้เดินข้ามไปเท้าเปล่าเธอก้าวเหยียบกิ่งไม้แห้งก็อุทานด้วยความเจ็บ ธีภพไม่รอช้าบอกคงเดินเท้าเปล่าไม่ได้ แล้วให้เธอขี่หลังเขาโดยเธอถือรองเท้าไว้มือหนึ่ง ต่างฝ่ายต่างรู้สึกดีอย่างบอกไม่ถูก...

คณินรีบมาที่บริษัท ผู้จัดการเอาแบบสร้อยที่บริษัทจีแอนด์เจมาเทียบกับสร้อยเพชรที่ทำเสร็จแล้วหลายสิบกล่อง บอกว่าทุกเส้นเพชรขาดไปหนึ่งเม็ด คณินตกใจใครเป็นคนดูแลลอตนี้ ผู้จัดการตอบว่าประกิตดูแลก่อนจะหนีไป ตัวเลขเอกสารที่เรามีกับของลูกค้าก็ไม่ตรงกัน คณินกุมขมับที่ประกิตทำเรื่องร้ายแรงทิ้งไว้ให้อีก ผู้จัดการบอกว่าลูกค้าไม่ยอมรับของผิดสเปกพวกนี้ จะให้เราชดใช้ค่าเสียหายและออเดอร์อื่นๆที่ตกลงไว้ก็ขอระงับ

อ่านละคร เพลิงนรี ตอนที่ 5 วันที่ 7 ส.ค.59

ละครเพลิงนรีบทประพันธ์โดย อินตรา
ละครเพลิงนรีบทโทรทัศน์โดย ญาลิล
ละครเพลิงนรีกำกับการแสดงโดย น้องนุช ชวาลา
ละครเพลิงนรีผลิตโดย บริษัท กัทส์ เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ จำกัด
ละครเพลิงนรีควบคุมการผลิตโดย พอฤทัย ณรงค์เดช และ ม.ล.ปิยาภัสร์ ภิรมย์ภักดี
ละครเพลิงนรี ออกอากาศทุกวันพุธ-พฤหัสบดี เวลา 20.15 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ