อ่านละคร เพลิงนรี ตอนที่ 6 วันที่ 13 ส.ค.59

อ่านละคร เพลิงนรี ตอนที่ 6 วันที่ 13 ส.ค.59

พีรดาเดินเข้ามาพร้อมหญิงรับใช้ที่จูงพาเดิน ถามมีแผนอะไรกัน พริริสาหันมาดีใจโผกอดแม่ด้วยความคิดถึง พีรดาเย้าว่าเที่ยวจนลืมแม่ เธออ้อนว่าไม่มีทางลืม เพราะแม่เป็นคนสำคัญที่สุด พีรดายิ้มปลื้มถามจะไม่หายไปไหนแล้วใช่ไหม เธออึ้งตอบไม่ได้

ด้านธีภพเห็นว่าค่ำแล้ว นึกห่วงพริริสาจึงค้นยาในกระเป๋าเอาไปให้เธอที่ห้อง แต่เคาะประตูเท่าไหร่ก็ไม่มีเสียงตอบ...คามินนั่งรถในวังมาส่งพริริสาที่โรงแรม เธอหวั่นใจใครจะเห็น คามินไม่สนใจเพราะความจริงไม่อยากให้เธอพักที่นี่ด้วยซ้ำ พริริสาขอร้องอย่าทำอะไรให้น่าสงสัยไปกว่านี้เลยตนขอร้อง คามินแย็บ กลัวธีภพมากหรือ

“ริสากลัวเขาจะจับได้ว่าริสาเป็นใครต่างหาก ริสา ไม่อยากให้แผนเสีย”



“ถ้าเขารู้ความจริง เขาอาจจะร่วมมือกับเราก็ได้ พี่มีข้อเสนอดีๆที่เขาอาจจะสนใจ”

“คุณภพเขาไม่ใช่คนที่เห็นแก่ผลประโยชน์ ยังไงเขาก็ไม่มีทางร่วมมือกับเราหรอก ที่สำคัญเขาต้องช่วยบูรพเกียรติเต็มที่เพื่อลูกสาวคนเดียวของประธานบริษัท” พริริสาลืมตัวน้ำเสียงขุ่น สีหน้าหมั่นไส้ จนคามินรู้สึกได้แต่นิ่งไว้

คามินจับหัวพริริสาโยกอย่างเอ็นดูก่อนจะกลับขึ้นรถเตือนให้ระวังตัว ตนจะส่งคนมาดูแล พอรถคามิน ออกไป พริริสาโล่งอก เดินจะกลับห้อง ต้องตกใจเมื่อเจอกับธีภพ

“ไหนคุณว่าอยากพักผ่อน แล้วคุณออกไปไหนกับใครมา”

พริริสารีบโชว์ถุงยาว่าออกไปซื้อมา เขาจึงบอกว่าพรุ่งนี้นัดรีฟไว้ 10 โมง จะพาไปพบคนที่สนใจอยากร่วมทุนกับเรา ให้เธอกินยาแล้วพักผ่อนเสีย เธอรับคำเดินไป

ธีภพขมวดคิ้วเพราะเขาเห็นภาพคามินจับหัวพริริสาโยกอย่างคนคุ้นเคยกันมาก ทั้งสองเป็นใครกันแน่และเป็นอะไรกัน

ooooooo

รุ่งเช้าสีหน้าธีภพดูมีเรื่องครุ่นคิดจนพริริสาเอ่ยถาม ไม่มั่นใจคนที่ติดต่อด้วยว่าจะช่วยได้หรือ เขาหันมองหน้าเธอบอกแค่รู้สึกว่าเหมือนมีคนพยายามขีดเส้นให้บูรพเกียรติต้องมาที่นี่ พริริสาว่าใครจะทำแบบนั้น เขาบอกใช่เพราะถ้าทำได้ต้องไม่ใช่คนสามัญธรรมดาแน่ แต่หวังอะไร

พริริสาหลบตาธีภพที่มองราวค้นหาคำตอบ เสมองนาฬิกาเตือนว่าใกล้เวลานัดแล้ว ธีภพจึงเดินเข้าไปในตึกทำงานของรีฟ...ธีภพอธิบายเรื่องธุรกิจของบูรพเกียรติให้รีฟฟังโดยมีพริริสาคอยจด รีฟฟังแล้วบอกว่าจะนำเรื่องเสนอบอร์ดบริหารก่อน ถึงจะส่งหาผู้ร่วมทุน “ผมขอบอกตรงๆว่างานนี้ค่อนข้างยาก ค่าความน่าเชื่อถือของบูรพเกียรติแทบจะไม่เหลือเลยจริงๆ”

ธีภพเอ่ยถามพอมีทางอื่นไหม รีฟตอบว่ามี...มีคนหนึ่งที่อยากแนะนำคิดว่าจะช่วยได้ คือเจ้าชายคามิน ธีภพแปลกใจที่ถึงระดับนั้น พริริสาแอบยิ้มมุมปากที่ใกล้แผนตนเข้าไปทุกที รีฟปรายตามองพริริสาอย่างรู้สึกคุ้นหน้า เธอพยายามนิ่งไว้

เสร็จจากการคุยกับรีฟ ธีภพเดินไปตามถนนโทร.รายงานคณินว่ารีฟกำลังหาทางช่วย ขอเวลาสักพัก มีอะไรตนจะติดต่อกลับไป...พริริสาถามว่าเราต้องรอจนกว่ารีฟจะให้คำตอบใช่ไหม

“ก็คงจะเป็นอย่างนั้น ระหว่างรอเราคงต้องหาข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับเจ้าชายคามิน”

“เรื่องนั้นฉันจะจัดการให้ค่ะ แล้วคุณต้องการข้อมูลอะไรเกี่ยวกับไทรจีสอีกไหมคะ”

ธีภพเน้นว่าทุกอย่างที่เธอรู้เกี่ยวกับที่นี่ เธอออกตัวว่าไม่ได้รู้มากมาย เขาเย้าคิดว่ารู้ทุกอย่าง เธอแอบค้อนบอกรู้เท่าที่หาข้อมูลได้เท่านั้น...ทั้งสองเดินมาตามทาง จู่ๆพริริสาก็หยุดมองร้านขายลูกอม เพราะเธอชอบสายไหม และอมยิ้ม ธีภพถามคิดถึงขนมที่ตนซื้อให้หรือ เธอนึกได้

“ตอนที่คุณหลอกว่าฉันทางอ้อมว่าเป็นเด็กเลี้ยงแกะน่ะเหรอคะ”

“แล้วกัน ผมตั้งใจให้แต่คุณกลับหาว่าผมไปว่าคุณซะอีก” ธีภพหัวเราะถามเธอชอบหรือ

พริริสานึกถึงวัยเด็กที่คามินซื้ออมยิ้มและสายไหมหลากหลายสีมาให้ตนตื่นเต้น และถามว่าพี่เป็นคนแรกที่ทำให้ใช่ไหม เธอกลับบอกว่าไม่ใช่เพราะตอนอยู่เมืองไทย มีคุณลุงใจดีเอามาแจกตนกับเพื่อนๆ ไม่รู้ว่าเป็นใคร คามินผิดหวังที่ไม่ได้เป็นคนแรกที่ซื้อให้

ธีภพเอ่ยถามว่าแม่ชอบซื้อให้หรือ พริริสาส่ายหน้าเล่าว่าตอนเด็กๆ มีคุณลุงใจดีชอบเอาขนมแบบนี้มาแจกที่สนามเด็กเล่น เป็นใครก็ไม่รู้ ธีภพฟังแล้วฉุกคิดถึงที่คณินเคยเล่าว่า ลูกสาวอีกคนของตนชอบขนมแบบนี้

พีรดาพาลูกหนีไปคงไม่มีวาสนาจะได้เจอหน้าพริริสาอีก...ธีภพรู้สึกว่าคณินกับริสามีอะไรๆเชื่อมโยงกัน จึงแย็บถาม “ดูคุณจะจดจำเรื่องอดีตไว้มากมายเลยนะ”

“ค่ะ เพราะเคยมีคนบอกว่า เรื่องในอดีตสอนให้เราเข้มแข็ง ยิ่งจำเรื่องเลวร้ายได้มาก เราก็ยิ่งแกร่งขึ้น”

“แต่ผมไม่คิดแบบนั้น คนเราไม่ควรให้อดีตที่แก้ไขไม่ได้มาคอยเป็นเงาที่ตามทำร้ายเราไปทุกที่ ทำไมคุณไม่คิดว่า คนเราไม่จำเป็นต้องแข็งแกร่งเพราะคอยจดจำอดีต แต่เราแข็งแกร่งเพราะทิ้งอดีตได้ต่างหาก”

พริริสานิ่งไม่พูดอะไรเพราะคำพูดของธีภพเหมือนที่แม่พร่ำบอกมาตลอด แต่ไม่คิดเชื่อ จากนั้นทั้งสองมาทานอาหารเย็น พริริสานั่งเงียบจนธีภพทัก ดูเธอจะไม่เห็นด้วยเรื่องที่เราถกกันเกี่ยวกับอดีต พริริสาว่าเขามีความเชื่อของเขา ตนก็มีความเชื่อของตน ไม่มีใครถูกผิด หรือคิดจะเถียงกันไปตลอดทาง ธีภพขำที่เธอประชด

“โอเค ผมไม่เถียงคุณแล้วก็ได้ พอคุณหน้างอทีไร บรรยากาศเริ่มน่ากลัวทุกที”

“คุณธีภพ!” พริริสาเสียงเขียว ธีภพยกมือยอมแพ้ ไม่อยากให้เธอโกรธมากกว่านี้ พริริสาค้อนเล็กๆชวนกลับอ้างว่าจะได้มีเวลาหาข้อมูลเจ้าชายคามินให้ระหว่างเดินกลับโรงแรม ลมพัดวูบมาทำให้พริริสาต้องลูบแขนรู้สึกหนาว ธีภพเห็นจึงถอดสูทตัวเองคลุมให้ พริริสาสบตากล่าวขอบคุณ เขาเปรยถ้าเธอไม่สบายตนคงทำงานลำบาก เธอเหน็บตกลงห่วงงานใช่ไหม เขาบอกห่วงทั้งงานทั้งเธอ พูดจบเดินยิ้มๆนำไป

ooooooo

ราอิลรู้ว่าพีรดาเป็นห่วงพริริสา อยากให้สบายใจจึงบอกว่าตอนนี้พริริสาช่วยงานคามินขยายธุรกิจของไทรจีส พีรดากลับห่วงว่าลูกสาวจะทำให้คามินปวดหัว ราอิลบอกลูกโตแล้วไม่ต้องห่วง...องครักษ์เข้ามารายงานว่า ท่านนายพลพอลขอเข้าเฝ้า ราอิลรู้ทันทีว่ามีเรื่องไม่ดีแน่

เช้าวันใหม่ พริริสาเอาข้อมูลคามินมาให้ธีภพ เขาเห็นรูปคามินก็จำได้ทันทีแกล้งถามเธอว่ามีอะไรจะแนะนำบ้างไหม เธอทำหน้างง เขาถามย้ำ เธอว่าจะแนะนำอะไรได้

“ทำไมจะไม่ได้ ในเมื่อคุณรู้จักกับเจ้าชาย” พริริสาตกใจ “คุณคงคิดว่าผมไม่เห็นเจ้าชายมาส่งคุณที่ล็อบบี้โรงแรมเมื่อคืน ผมเห็นแต่ผมแค่ไม่ได้พูด คุณกำลังทำอะไรอยู่กันแน่ริสา”

ธีภพจับแขนพริริสาแน่น เธอหาทางแก้ตัวอย่างเร็วว่าแค่อยากช่วย เขาฉงน เธอสาธยาย “ใช่ คุณก็ได้ยินจากมิสเตอร์รีฟว่าเจ้าชายคามินสนใจธุรกิจจิวเวลรี่ในประเทศไทย ฉันก็ได้ข่าวนั้นมาก่อนเหมือนกัน” ธีภพถามแล้วอย่างไร เธอให้เขาปล่อยแขนก่อน

พริริสาพาธีภพมาเดินถนนย่านที่มีร้านเครื่อง ประดับ บอกที่นี่เป็นแหล่งรวมธุรกิจอัญมณีและเครื่องประดับของไทรจีส ซึ่งได้รับการสนับสนุนจากเจ้าชายคามินทั้งหมด ตนให้ญาติหาข่าวว่าจะเจอเจ้าชายได้อย่างไร แต่ตนไม่รู้ว่าจะสำเร็จไหมจึงไม่กล้าบอกเขา ธีภพเหน็บ

“ญาติคุณนี่เก่งเหลือเกินนะ เป็นพนักงานเดินเอกสารแต่รู้แม้กระทั่งเรื่องเจ้าชาย”

พริริสาค้อนบอกไม่เชื่อก็จะไม่เล่า ธีภพจึงบอกเชื่อก็ได้ทั้งที่ฟังดูไม่น่าเชื่อเลย พริริสาเล่าต่อว่าคืนนั้นตนเลยมาแถวนี้ แล้วก็เจอเจ้าชาย ตนให้นามบัตรบริษัทบูรพเกียรติกับท่านไว้ ท่านเลยมาส่งที่โรงแรม ตนทำประโยชน์ให้บริษัทในฐานะเลขา เขาน่าจะพอใจ ธีภพ แย็บแน่ใจหรือว่าเป็นประโยชน์ เธอสวน “ถ้าเจ้าชายคามินยอมร่วมทุนกับบูรพเกียรติ แบบนี้ไม่เรียกว่าได้ประโยชน์เหรอคะ”

ธีภพเถียงไม่ออก ถามแล้วจะได้พบเจ้าชายแน่ไหม เธอยักไหล่ตอบไม่ได้ ต้องอาศัยความช่วยเหลือจากมิสเตอร์รีฟ ทันใดรีฟก็โทร.เข้ามือถือธีภพบอกหาทางพบคามินได้แล้ว พริริสาแอบยิ้มอย่างพอใจที่ทุกอย่างเป็นไปตามแผน ธีภพมองอย่างสงสัย

ขณะเดียวกัน มิรากำลังจะเดินทางไปสนามบิน เจออธิรุธนั่งรอที่ล็อบบี้คอนโดก็ตกใจถามเขามาได้อย่างไร เขาบอกยิ้มๆว่าแอบตามแท็กซี่เธอมาเมื่อวาน มิราโกรธ เขาอ้างว่าจะแก้ตัวที่ทำเธอตกเครื่องเมื่อวาน จึงซื้อแพ็กเกจเที่ยวเชียงใหม่ให้เป็นการไถ่โทษ เธอไม่รับแถมกระทืบเท้าให้เขาเจ็บเพื่อจะได้ไม่อาจตามเธอได้ทัน แล้วรีบวิ่งออกมาเรียกรถไปสนามบิน

อธิรุธสงสัยอย่างมาก โทร.หาผู้การขอเดินทางไปไทรจีสด่วน

ooooooo

อ่านละคร เพลิงนรี ตอนที่ 6 วันที่ 13 ส.ค.59

ละครเพลิงนรีบทประพันธ์โดย อินตรา
ละครเพลิงนรีบทโทรทัศน์โดย ญาลิล
ละครเพลิงนรีกำกับการแสดงโดย น้องนุช ชวาลา
ละครเพลิงนรีผลิตโดย บริษัท กัทส์ เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ จำกัด
ละครเพลิงนรีควบคุมการผลิตโดย พอฤทัย ณรงค์เดช และ ม.ล.ปิยาภัสร์ ภิรมย์ภักดี
ละครเพลิงนรี ออกอากาศทุกวันพุธ-พฤหัสบดี เวลา 20.15 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ