อ่านละคร เลือดรักทระนง ตอนที่ 6 วันที่ 28 ส.ค.59

อ่านละคร เลือดรักทระนง ตอนที่ 6 วันที่ 28 ส.ค.59

เมื่อเรื่องวุ่นๆคลี่คลาย ท่านหญิงไปขออนุญาตเอมปรีดิ์กับแม่นิ่มพากระถินไปผ่อนคลายที่บางปูโดยจะไปเช้าเย็นกลับ กระถินดีใจมากเพราะเกิดมา

ยังไม่เคยเห็นทะเลเลย อ้อนจนเอมปรีดิ์อนุญาต

รามหาทางที่จะไปด้วย จึงไปชวนสร้อยสน พุดกรองอวยเต็มที่ คุณพระจึงเสนอรามให้ชวนกระถินไปด้วย กระถินรีบบอกว่าท่านหญิงกับท่านชายจะพาตนไปอยู่แล้ว คุณพระเลยเสนอไปด้วยกันเสียเลย เอารถไปสองคันจะได้ไม่รบกวนทางวังแล้วฝากรามให้ดูแลน้องด้วย

ปรากฏว่าท่านชายชวนนิธิไปด้วย รามกันท่าให้นิธิไปรถท่านชายส่วนกระถินกับสร้อยสนให้ไปรถตน นิธิขอไปรถรามอ้างว่าเผื่อจะได้ช่วยกันขับ ท่านชายเห็นด้วย รามพูดไม่ออกที่ทุกอย่างผิดแผนหมด



แต่ทั้งหมดไปไม่ถึงบางปูเพราะรถของรามเสียจึงต้องจอดอยู่ริมทุ่งและหาช่างมาซ่อม กระถินจึงเสนอให้ปิกนิกกันริมทุ่งนี้เลยเพราะอาหารเราก็มีอยู่แล้ว ท่านชายไปติดต่อผู้ใหญ่บ้านให้หาช่างมาซ่อมรถ ผู้ใหญ่บ้านบอกว่าคืนนี้ทางหมู่บ้านได้จ้างคณะรำวงมาเล่นขอให้ท่านชายช่วยเหมารำวงไปสักรอบ คืนนี้คณะปิกนิกจึงได้จับคู่รำวงกันเก้ๆกังๆ

ฝ่ายปูเป้ถูกคุณพ่อถามเรื่องราม เธอบอกว่ารามคือตัวเลือกที่ดีที่สุดที่ตนจะแต่งงานด้วย คุณแม่เธอจึงเสนอว่า คืนนี้จะมีเพื่อนคุณพ่อมาให้ชวนรามมากินข้าวเย็นด้วยกันจะได้ตอบคำถามใครๆไปพร้อมกันเลยว่าเขาจริงจังกับลูก

เมื่อปูเป้ไปบอกรามจึงรู้ว่าเขาไปบางปูกันโดยมีกระถินไปด้วย ปูเป้ไม่พอใจสั่งแม่นิ่มว่าถ้ารามกลับมาตอนเย็นให้ตามไปที่บ้านเพราะคุณพ่อมีเลี้ยงมื้อค่ำ ท่านเชิญรามไปด้วย แต่ปูเป้คอยแล้วคอยเล่าก็ไม่เห็นรามมา

ฝ่ายชบา เมื่อผ่านไปสามวันทดยังไม่มีทีท่าจะมาสู่ขอตนจึงเขียนจดหมายขู่จะเอาไปให้ทด เจอพุดกรองอยู่กับทดพอดีพุดกรองบอกทดให้จัดการเด็ดขาดเสีย ทดกลัวชบาจะไปฟ้องคุณพระพุดกรองพูดเหี้ยมว่า

“ลองมันลอบกัดเรา มันนั่นแหละที่จะโดนดี”

ชบามาแอบได้ยิน ผลักประตูเข้าไปท้า “ลองดูไหมล่ะว่าคุณพระยังจะเชื่อน้ำหน้าคุณผู้หญิงอีก”

พุดกรองบอกว่าชบาไม่มีวันได้เปิดปากหรอกตรงตบชบาเลือดกบปาก ผลักชบาจนตกบันได ทดเห็นดังนั้นรีบพาพุดกรองไปขึ้นรถจะออกไป ชบาวิ่งไปขวาง ถูกทดที่ออกรถพุ่งชนกระเด็น พุดกรองบอกให้ถอยไปซ้ำให้สิ้นเรื่อง ทดลังเล
“ฉันบอกให้ฆ่ามันไง” พุดกรองตวาด ชบาที่ยังมีสติได้ยินแต่ไม่มีแรงลุกหนี ทดตัดสินใจขับรถพุ่งไปข้างหน้าหนีไป

ไม่นานเสือกาจกับโม่มาเจอชบานอนจมกองเลือด โม่เห็นว่ายังไม่ตายจึงอุ้มไป ชบายังพอมีสติปรือตาเห็นโม่ก็จำได้

“กูจะให้อีพุดกรองมันชดใช้ด้วยชีวิต” เสือกาจคำราม

คณะของคุณชายไปปิกนิกได้แค่ทุ่งริมถนน แต่ช่วงเวลาสั้นๆนั้น รามก็ได้มอบนาฬิกาพกหรูที่เขาเตรียมไว้เป็นของขวัญให้กระถินนานแล้ว และอ้อนขอจี้ทองที่กระถินใส่ติดตัวตลอดมา แต่กระถินยังไม่ให้คำตอบ พอซ่อมรถเสร็จทั้งคณะจึงพากันกลับ

รุ่งขึ้นที่คฤหาสน์นารายณ์ก็โกลาหลเมื่อชบาหายไป ละมุดฟันธงว่าชบาหนีตามผู้ชายไป แต่กระถินไม่เชื่อเพราะกระถินชวนชบาไปบางปู ชบาบอกว่าตนมีธุระจะอยู่สะสาง และจะรอกระถินกลับจากบางปูเย็นนี้

ชบาอาการดีขึ้นก็จะกลับบ้าน เสือกาจถามว่าจะกลับไปให้พุดกรองฆ่าหรือ ชบาจึงขอเขียนจดหมายถึงบ้าน ขณะที่กระถินกำลังคัดเลือกจดหมายมีโทรศัพท์เข้าจึงไปรับสาย ทดเดินมาชนกองจดหมายล้มเห็นจดหมายจ่าหน้าซองถึงกระถินแอบหยิบไปอ่านจึงรู้ว่าชบายังไม่ตาย แต่แปลกใจว่าชบาหายไปไหนอย่างไร้ร่องรอย

ทดจะส่งคนไปสืบว่าจดหมายของชบาส่งมาจากไหน คิดว่าเงินจะปิดปากชบาได้

“ฉันไม่ยอมให้อีนังลิ่วล้อพวกนี้มันโค่นฉัน คอยดู สักวันฉันจะยึดคฤหาสน์นารายณ์มาเป็นของฉันให้พวกมันดู”

พุดกรองคำรามอย่างทะเยอทะยานจนหน้ามืด

ooooooo

ก่อนปูเป้จะเดินทางกลับไปอังกฤษกับราม เธอไปดักพบท่านชายยุแหย่ว่า

“หม่อมฉันไม่ต้องการให้รามพานังกระถินติดไปแม้แต่ในความคิด ท่านชายโปรดทรงรู้ไว้ด้วยว่าสองคนนั้นแอบคบหากันลับหลังพวกเรา หนึ่งปีจากนี้ไป ถ้าท่านชายทรงผูกมัดกระถินเอาไว้ไม่ได้ นังเด็กกระถินจะต้องหันมาคว้ารามแน่”
ท่านชายถามว่าถ้าเขารักกันแล้วมันธุระอะไรของตน “หม่อมฉันยอมพลาดหวังจากท่านชาย แต่จะไม่ยอมเสียรามไป หม่อมฉันจะทำทุกทางเพื่อยึดรามไว้ ส่วนนังเด็กกระถินก็เป็นภาระที่ท่านชายทรงทำให้มันติดใจ อย่าให้มันมาให้ท่ารามอีก”

พูดแล้วปูเป้ผละไปท่านชายคิดว่ากระถินต้องเดือดร้อนแน่ถ้าคิดไปเป็นคู่แข่งกับปูเป้

ก่อนรามจะเดินทางกลับไปเรียนต่อสร้อยสนให้ปากกาหมึกซึมอย่างดีเป็นของขวัญ สร้อยสนบอกรามว่าอย่าลืมใช้ปากกาด้ามนี้เขียนจดหมายมาหาสร้อยสนบ้าง

คุณพระถามกระถินว่ามีอะไรให้เป็นของขวัญรามไหม หยอกว่าของขวัญอะไรก็ให้ไปเถอะแต่อย่ามาส่งสายเหมือนคราวก่อนก็แล้วกัน

กระถินช่วยดูสัมภาระของราม ขณะก้มปิดกระเป๋ารามแกล้งเข้ามาโอบช่วยแต่มือไปจับที่สร้อยห้อยจี้ทองทวงเบาๆ

“พรุ่งนี้ก็ต้องเป็นของพี่แล้วสินะ”

“อย่าเพิ่งมั่นใจนักเลยค่ะ” กระถินไม่ให้ความหวัง พอดีจันทร์เดินเข้ามา กระถินจึงเลี่ยงออกจากห้องไป

ooooooo

ที่สถานีรถไฟ...ขณะทุกคนที่คฤหาสน์นารายณ์มาส่งและอวยชัยให้พรรามนั้น กระถินช่วยจัดของไปก็จับจี้ที่คอมองรามไปอย่างหาจังหวะจะเข้าไปบอกลา จู่ๆพลโทคร้าม พ่อของปูเป้ก็เข้ามาพูดกับคุณพระว่า

“ที่จริงผมอยากให้ลูกเราหมั้นหมายกันไว้

ต้องไปอยู่ไกลหูไกลตาด้วยกันถึงเมืองนอกเมืองนา ผมบอกตรงๆว่าผมไม่อยากให้ลูกสาวเป็นขี้ปากใคร” เอมปรีดิ์เชื่อว่ารามเป็นสุภาพบุรุษรับรองว่าปูเป้จะไม่เสียหาย แต่พลโทคร้ามอ้างวัยหนุ่มสาวที่อาจห้ามใจไม่ได้ ถามว่า “ทางนี้เคยคิดจะทำอะไรให้ชัดเจนในเรื่องนี้ไหม”

ปูเป้ได้ยินติงพ่อว่าจะมาเร่งรัดอะไรตอนนี้ คร้ามยืนยันว่าถึงยังไม่ได้เป็นคู่หมั้นก็ให้แน่ใจว่าเป็นคู่หมายกันไม่อย่างนั้นผู้ชายจะเป็นอิสระเที่ยวมองใครต่อไป ปูเป้รับรองว่าตนกับรามเปิดใจให้กัน เขาไม่มีวันปกปิดตนและเชื่อว่า
“ถ้าไม่บอกก็แสดงว่าเรื่องนั้นไม่ได้มีความหมายกับใจเขา”

คร้ามถามว่ารามกล้ายืนยันไหม รามยืนยันว่าตนตั้งใจไปศึกษาเล่าเรียน ตราบใดที่ยังพึ่งตัวเองไม่ได้คงไม่กล้าจะผูกรัดกับใครให้มาร่วมหัวจมท้ายกับตนเวลานี้

กระถินเห็นผู้ใหญ่กำลังคุยกันเครียดจึงเดินเลี่ยงออกไป ครุ่นคิดว่าสิ่งที่รามขอกับตนนั้นไม่รู้ว่าจะจริงจังแค่ไหนแอบเอานาฬิกามาดูอย่างชั่งใจ ทันใดนั้นมีเด็กวิ่งราวมาฉกกระเป๋าและนาฬิกาไป กระถินวิ่งตามร้องขอให้คนช่วยแต่เด็กวิ่งเร็วมาก

รถไฟจะออกแล้ว...ทุกคนลากันอีกครั้ง ท่านชายพูดเป็นนัยกับปูเป้ว่าไม่ต้องห่วง “คนทางนี้” ตนสัญญาว่าจะช่วยดูแลให้ รามฟังออก พูดแทรกขึ้นว่า

“กระหม่อมคิดว่าไม่น่าจะมีอะไรให้ห่วงคนทางนี้”

“เวลาเป็นปี อะไรก็ประมาทไม่ได้ทั้งนั้น” ท่านชายติง

เอมปรีดิ์มองหากระถิน ปูเป้สอดแทรกเย้ยว่า “สงสัยคงไปนั่งร้องไห้ทำใจที่ต้องลาพี่ชายอยู่มังคะ”

สร้อยสนอาสาไปดูให้ ปูเป้จึงแอบเลี่ยงขึ้นมาบนรถไฟก่อน

ที่แท้เป็นแผนของปูเป้จ้างเด็กไปวิ่งราวนาฬิกาที่รามให้กระถิน ปูเป้จ่ายค่าจ้างเด็กแล้วเอานาฬิกาให้รามบอกว่ากระถินฝากไว้ให้เขา ยุแหย่ว่า

“กระถินบอกว่าคงรับน้ำใจจากรามไว้ไม่ได้ เขาขอคืนให้รามเอากลับไป”

กระถินวิ่งมาทันรถไฟออกพอดีจึงโบกมือเรียกราม

แต่รามคิดว่าเธอโบกมือลา ปูเป้ยังเล่นเล่ห์ถามรามว่า

“ของนี่คงสำคัญมากใช่ไหม กระถินคงลำบากใจไม่กล้าเอามาคืนให้รามกับมือ”

รามมองกระถินที่โบกมือหยอยๆอยู่ที่ชานชาลาอย่างไม่เชื่อสายตาว่าจะถูกกระถินปฏิเสธอย่างนี้ คิดถึงคำสัญญาที่ให้กันขณะปิกนิกกันริมทุ่งอย่างเจ็บปวด...

อ่านละคร เลือดรักทระนง ตอนที่ 6 วันที่ 28 ส.ค.59

ละครเรื่องเลือดรักทระนง บทประพันธ์โดย นางแก้ว
ละครเรื่องเลือดรักทระนง บทโทรทัศน์โดย ดนยา ทรัพย์ยิ่ง
ละครเรื่องเลือดรักทระนง กำกับการแสดงโดย แมน เมธี
ละครเรื่องเลือดรักทระนง ผลิตโดย บริษัท เมกเกอร์ เจ กรุ๊ป จำกัด
ละครเรื่องเลือดรักทระนง ออกอากาศทุกวันศุกร์-อาทิตย์ เวลา 20.15 น.
ติดตามชมละครเรื่องเลือดรักทระนง ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ