อ่านละคร บ่วงอธิฏฐาน ตอนที่ 7 วันที่ 30 ส.ค.59

อ่านละคร บ่วงอธิฏฐาน ตอนที่ 7 วันที่ 30 ส.ค.59

เกศอาภาซึ่งเดินมาพร้อมอริยะซึ่งเริ่มคืนสติแล้วต้องปรามเสียงอ่อน “เรื่องร้ายๆ...ถ้ามันจะเกิดก็เกิดจากจิตใจของคนมากกว่าอุษา เราเคารพบูชาจันทราประหนึ่งเทวะ จันทราไม่น่าจะให้ภัยเราได้หรอก”

“ไม่มีใครล่วงรู้ได้ แต่ข้ากลัวเหลือเกินว่าจะต้องเกิดเรื่องร้ายขึ้นกับจันทรปุระแน่ ปิดหน้าต่างเสียเถิด”

พูดจบก็ไล่ปิดหน้าต่างทุกบานทั่ววัง ทิ้งเกศอาภาไว้กับอริยะที่ขยับมากอด

“ตัวเจ้าเย็นเฉียบ...หนาวรึ”



เกศอาภาเบี่ยงตัวออก ปั้นปึงใส่จนอริยะแปลกใจ

“เจ้าโกรธเคืองข้าด้วยเรื่องอันใด”

“ข้ารึจะมีสิทธิ์โกรธเคืองท่าน”

“หลายวันที่ผ่านมา ข้าเหมือนตัวเองตกอยู่ในความฝันตลอดเวลา เหมือนอยากจะลืมตาตื่นแต่ก็บังคับตัวเองให้ทำอย่างนั้นไม่ได้ หากข้าทำอะไรที่เจ้าไม่พอใจก็ให้อภัยข้าด้วยเถิดเกศอาภา...”

ระหว่างที่อริยะกับเกศอาภาปรับความเข้าใจ

คีรินก็สะกดรอยตามหมอผีจนถึงตำหนักบุษกรอีกครั้ง และจังหวะที่ได้รับรู้ความลับสำคัญของหมอผีกับบุษกรที่จะใช้น้ำมันพรายในขวดใบจิ๋วให้อริยะกินเพื่อตกในมนต์เสน่ห์อีกครั้ง เขาก็ถูกตีหัวโดยใครบางคนจากด้านหลังจนสลบเหมือด!

ooooooo

คีรินถูกจับมัดมือมัดเท้านำไปทิ้งไว้ชายป่านอกเมืองในคืนนั้นเอง อริยะกับเกศอาภาไม่รู้เรื่อง เพราะมัวปรับความเข้าใจกันอยู่ โดยเฉพาะรัชทายาทหนุ่มที่จำอะไรก่อนหน้าไม่ได้เลย

“ข้าจำได้แค่เราไปเที่ยวป่าด้วยกัน เราสนุกและมีความสุขมาก แต่จนถึงเมื่อวาน ข้ารู้สึกเหมือนตัวเองหลงทางในป่าทึบคนเดียว ข้าหาทางออกไม่เจอ ร้องตะโกนเรียกใครก็เหมือนไม่มีใครได้ยิน แม้แต่เจ้าหรือคีริน”

เกศอาภาทำหน้าไม่อยากเชื่อ แต่คิดว่าหากเป็นเพราะมนต์เสน่ห์ก็อาจเป็นไปได้ อริยะพยายามคาดคั้นอยากรู้ถึงสาเหตุที่เธอโกรธเคืองแต่เธอก็บ่ายเบี่ยงขอผลัดไปเล่าวันหลัง

คีรินรู้สึกตัวและพยายามแก้มัดเชือกจนหลุด

เร่งรุดกลับเข้าวังเพื่อบอกความจริงแก่อริยะ ไม่ให้หลงกลของบุษกรกินน้ำมันพรายของหมอผี แต่ที่เขานึกไม่ถึงคือมหาพราหมณ์กัมพูตามไปดักหน้าบุษกรไว้ก่อนแล้ว

บุษกรซึ่งทำทีเป็นเคารพและศรัทธาเทวะเหมือนเคยตกใจมากที่เห็นพ่อ มหาพราหมณ์กัมพูนึกรู้และตัดสินใจเตือนสติลูกสาวคนเดียวไม่ให้ทำผิดซ้ำซาก

“แสงสว่างที่ถวายแก่เทวะ เทวะจักประทานพรเป็นแสงสว่างคืนแก่เจ้าเช่นกัน เพื่อให้เจ้าเกิดแสงสว่างขึ้นในจิตใจ ดำเนินชีวิตไปในหนทางที่ถูกที่ควรที่เทวะได้เมตตามอบไว้ให้”

คำสอนลึกซึ้งของพ่อทำให้บุษกรชะงักไปอึดใจแต่ก็ยังคิดไม่ได้ จนมหาพราหมณ์กัมพูต้องย้ำทิ้งท้าย

“ระหว่างหนทางสว่างกับมืดมน จะเลือกทางไหนก็อยู่ที่ใจเจ้า ยังไม่สายเกินไปหรอกพระชายาบุษกร”

แม้จะมีความรู้สึกผิดชอบชั่วดีอยู่บ้าง แต่กิเลสตัณหาที่ครอบงำอยากได้อยากมีและอยากเป็นอัครมเหสีทำให้บุษกรตัดสินใจทำตามแผนเดิมคือบุกถึงตำหนักของ

เกศอาภาและนำน้ำมันพรายให้ผัวรักกิน โดยหลอกว่าเป็นน้ำมันเกสรดอกไม้ร้อยแปดชนิด เกศอาภากลัวจะเป็นยาพิษเลยพยายามยับยั้งไว้ก่อน
“ข้าได้ยินสรรพคุณเกสรดอกไม้ร้อยแปดอย่างนี้มาเหมือนกัน มันเป็นของทำยาก แพงยิ่งกว่าทองคำ”

“เพื่อท่านพี่ ข้าถึงดิ้นรนหามาจนได้นี่อย่างไรเล่าพระอัครชายา”

“น้ำใจท่านประเสริฐนัก”

“ถึงต้องแลกมาด้วยทองคำทั้งหมดที่ข้ามี ข้าก็ยอม”

“แต่จะแน่ใจได้อย่างไรว่าสิ่งที่อยู่ในขวดนี้เป็นน้ำมันเกสรดอกไม้ร้อยแปดอย่างจริงๆ”

อริยะเห็นดีเห็นงามกับเกศอาภาและเสนอให้เรียกตัวหมอหลวงมาตรวจสอบและยืนยัน แต่ไม่มีใครได้ทันขยับ มหาพราหมณ์กัมพูก็โผล่มาเสียก่อน

“ไม่ต้องถึงหมอหลวงหรอกองค์อริยะ ข้ายืนยันได้ว่าสิ่งที่อยู่ในขวดนั้นคือน้ำมันเกสรดอกไม้ร้อยแปดอย่างจริงๆ”

อริยะยิ้มให้ผู้มาใหม่และหยิบขวดบรรจุน้ำมันสีเหลืองมาดู มหาพราหมณ์กัมพูเลยถือโอกาสบรรยายสรรพคุณ

“น้ำมันเกสรดอกไม้ร้อยแปดอย่างเป็นของหายาก ผู้มีบุญบารมีเท่านั้นจึงจะได้มาครอบครอง เพราะนอกจากจะรักษาโรคภัยไข้เจ็บได้สารพัดแล้ว ยังเป็นยาอายุวัฒนะอีกด้วย”

บุษกรดีใจมาก คิดไม่ถึงว่าพ่อจะช่วย แล้วใจของชายารองคนสวยก็ได้เต้นระรัวเมื่ออริยะตัดสินใจกินน้ำมันสีเหลืองในขวดใบจิ๋วรวดเดียวหมดขวด!

คีรินกระหืดกระหอบมาถึงในอึดใจต่อมา ไม่ทันเวลายับยั้งอริยะไม่ให้กินของเหลวในขวดใบจิ๋ว เลยถึงกับโกรธตัวเองมากที่มาช้า ทำให้รัชทายาทหนุ่มตกในอันตราย

“ข้าผิดเอง ข้ามันโง่เองที่ประมาทจนไม่ระวังตัว ข้ามันสมควรตายที่ปกป้ององค์อริยะเอาไว้ไม่ได้”

อุษานั่งอยู่ไม่ไกลกันนั้น ไม่ปลอบแต่ซ้ำเติมเขาอีกต่างหาก

“ถ้าเจ้ามาเร็วกว่านี้แค่เพียงอึดใจ องค์อริยะก็คงไม่กินสิ่งอัปรีย์นั้นเข้าไป เราคงจับคนชั่วได้ด้วยหลักฐานคามือ แต่นี่ทุกอย่างมันสายเกินไป มันเป็นความผิดเพราะความโง่ของเจ้าคนเดียว เจ้ามันสมควรตายอย่างเจ้าว่านั่นแหละ”

ooooooo

บุษกรกลับถึงตำหนักด้วยความสมหวัง เริ่มต้นพิธีบริกรรมมนต์ชั่วร้ายเรียกผัวกลับตามที่หมอผีสอน โดยไม่รู้เลยว่าสิ่งที่หวังคงไม่มีวันเป็นจริง เพราะอริยะไม่กระสับกระส่ายแต่กระปรี้กระเปร่าอย่างบอกไม่ถูก

คีรินถูกเรียกตัวมาหลังจากนั้นเพื่อไปขี่ม้าเที่ยวในป่า เกศอาภารีบห้ามไว้ กลัวเขาไข้กลับ อริยะก็ดื้อดึงจะไป แต่เมื่อเห็นหน้าตาเป็นห่วงของเมียรักก็พยายามคาดคั้นหาเหตุผล

“ข้าเป็นห่วงท่าน จันทรปุระคือท่าน ท่านจงเลิกใช้ชีวิตบนความประมาทเสียที ท่านไม่รู้รึไรว่ามีผู้คนที่เฝ้าเป็นห่วงท่านมากมายเพียงใด”

อริยะถึงกับอึ้งไปอึดใจ ก่อนจะดึงตัวเธอมากอดแน่น

“ข้ารู้แล้ว แลเจ้าก็เป็นหนึ่งในผู้คนเหล่านั้น ขอบใจเจ้านักเกศอาภา...ที่เตือนสติข้า”

บรรยากาศหลังจากนั้นเต็มไปด้วยความสุข อริยะหายดีและแข็งแรงเหมือนเดิม ไม่มีอาการมึนงงหรืออ่อนแรงเหมือนที่เป็นมาตลอดหลายวัน เกศอาภา คีรินและอุษาสบายใจขึ้นมาก ต่างจากบุษกรที่ร้อนรนราวกับมีไฟสุมใจเมื่อรู้จากทาสสาวๆว่าผัวรักกำลังเริงระรื่นกับอัครมเหสี!

บุษกรโมโหมากและไม่รอช้าบุกไปหาหมอผีถึงเรือนพักในเวลาต่อมา

“ข้าตั้งใจอยู่ทีเดียวว่าหากพ้นคืนนี้ท่านยังไม่มาเยี่ยมเยียนข้า เห็นทีว่าข้าจักต้องไปเยี่ยมเยียนท่านเอง”

“ผลงานของเจ้าน่าประทับใจจนข้าต้องรีบมา”

“ท่านคิดถูกแล้ว เพราะแต่คืนนี้ องค์อริยะจะลุ่มหลงท่านหัวปักหัวปำ จนท่านจะแทบไม่ได้เห็นเดือนเห็นตะวัน”

“เจ้าคิดเอาไว้รึยังว่ารางวัลที่เจ้าสมควรได้รับเป็นสิ่งใด”

“อยู่ที่ท่านเองว่าจะให้ข้าเท่าไร”

ทองหลายก้อนถูกโยนมาตรงหน้า หมอผีตาโตด้วยความโลภสุดขีด แต่เพียงอึดใจเดียวก็ต้องตาเหลือกเมื่อบุษกรควักมีดสั้นออกมาพร้อมกับทำท่าจะปาดคออีกฝ่าย
https://store.line.me/stickershop/product/1313410/th

“ข้าจะควักหัวใจเจ้าออกมา...ไอ้คนทรยศ!”

หมอผีกระเสือกกระสนหนีไปนอกเรือน บุษกรตามติด

“ไอ้คนถ่อย...คิดจะตบตาลวงข้า ผิดไปแล้ว...ข้ามิใช่เหยื่อหน้าโง่ของเจ้า”

“พระชายาได้โปรดเมตตาฟังข้า ข้าเสี่ยงชีวิตทำงานเพื่อท่านจนสำเร็จลุล่วง น้ำมันอาคมก็ส่งถึงมือท่านแล้ว”

“ไอ้คนโลภมากเยี่ยงเจ้า คิดจะใช้มันต่อรองกับข้ารึ ความจริงก็คือลิ้นของเจ้าสมควรต้องถูกตัดทิ้ง ลูกตาของเจ้าสมควรถูกควักออกมา ตั้งแต่เจ้ามอบน้ำมันอัปรีย์นั้นให้ข้าแล้ว”

“เทวะเมตตา...เทวะเมตตา”

“เทวะองค์ไหนก็ช่วยเจ้าไม่ได้หรอกไอ้คนถ่อย เพราะข้านี่แหละคือเทวะ”

พูดจบก็เงื้อมีด แต่ไม่ทันลงมือ มหาพราหมณ์กัมพูก็โผล่มาสังหารหมอผีจากแดนไกลเสียก่อน

“ไอ้คนชั่วนอกวิถีแห่งเทวะ แผ่นดินจันทรปุระมีค่ามากกว่าจะเป็นที่ฝังร่างมัน”

หลังจากนั้นสองพ่อลูกก็จัดการเผาเรือนหมอผีทำลายหลักฐาน บุษกรยังอึ้งไม่หายที่จู่ๆพ่อก็โผล่มา

“ท่านพ่อรู้เรื่องของลูกมาโดยตลอด”

“เจ้าคิดว่าในโลกนี้ ใครจะรู้จักเจ้าดีไปกว่าพ่ออย่างนั้นรึ”

“ท่านพ่อโปรดเมตตาลูกด้วย”

“พ่อถึงต้องปกป้องเจ้าจากความผิดที่เจ้าก่ออย่างไร เล่า...ความลุ่มหลงในความรักทำให้ความโกรธเข้าครอบงำจิตใจเจ้า เจ้าผิดพลาดพลั้งเผลอเยี่ยงนี้ พ่อเป็นพ่อ...อย่างไรเสียก็ต้องรับผิดชอบในสิ่งที่เจ้าก่อ ไอ้หมอผีชั่วนั่นพาเจ้าหลงออกไปนอกวิถีแห่งเทวะ มันสมควรตาย!”

ooooooo

อ่านละคร บ่วงอธิฏฐาน ตอนที่ 7 วันที่ 30 ส.ค.59

ละครเรื่อง บ่วงอธิฏฐาน บทประพันธ์โดย ทักษิณา
ละครเรื่อง บ่วงอธิฏฐาน บทโทรทัศน์โดย ยิ่งยศ ปัญญา
ละครเรื่อง บ่วงอธิฏฐาน กำกับการแสดงโดย สำรวย รักชาติ
ละครเรื่อง บ่วงอธิฏฐาน ผลิตโดย : บริษัท เวฟ ทีวี จำกัด
ละครเรื่อง บ่วงอธิฏฐาน ควบคุมการผลิตโดย คุณตู่ ปิยวดี มาลีนนท์
ละครเรื่อง บ่วงอธิฏฐาน ออกอากาศทุกวันจันทร์-อังคาร เวลา 20.20 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ