อ่านละคร เลือดรักทระนง ตอนที่ 7 วันที่ 30 ส.ค.59

อ่านละคร เลือดรักทระนง ตอนที่ 7 วันที่ 30 ส.ค.59

“ก็ในเมื่อลุงมีกระถินคอยอารักขาลุงอยู่แล้วทั้งคน ลุงมั่นใจว่ากระถินจะไม่ทำให้ลุงผิดหวัง ลุงนับถือน้ำใจเจ้า ถึงเจ้าจะเป็นคนแข็งกร้าวแต่เจ้าก็เป็นคนดี แยกแยะถูกผิดด้วยหัวใจ ลุงถึงได้เลือกให้เจ้ารับรู้ความตั้งใจของลุงเอาไว้ เมื่อถึงเวลา เจ้าจะได้ทำให้ลุงตายตาหลับ”

กระถินไม่เห็นด้วยกับข้อความในพินัยกรรมนัก คิดว่าจะต้องหาทางจัดการอะไรก่อนที่ทุกอย่างจะสายไป

พุดกรองไม่พอใจมากเมื่อรู้เรื่องพินัยกรรมจากทดที่ตนได้รับส่วนแบ่งมรดก แต่ให้กระถินดูแล ถ้ากระถินปริปากเรื่องตนกับทด สมบัติพวกนี้มาไม่ถึงตนแน่ ทางเดียวที่จะได้มาคือต้องปิดปากกระถินหรือไม่ก็กำจัดเสีย



รุ่งขึ้นพุดกรองไปดักกระถินที่ไร่สวน ด่าว่ากระถินกระทั่งหาว่าเป็นเมียคุณพระลับหลังตน กระถินโต้ว่าตนนับถือคุณพระเหมือนพ่อและกำลังตอบแทนบุญคุณท่านด้วยการให้โอกาสเธอสำนึกผิดในสิ่งที่ทำไป ขอให้เลิกกับทดและกลับไปรับใช้คุณลุง แฉเชิงปรามว่า

“แต่ถ้าคุณยังทำร้ายคนที่ฉันรัก ฉันจะแฉเรื่องชั่วทั้งหมดที่คุณทำมา ทั้งเรื่องนายทด เรื่องวางยาแม่นิ่มและก็เรื่องพี่ชบา ถ้าคุณลุงรู้ธาตุแท้ของคุณแล้วละก็ ท่านไม่เลี้ยงคุณเอาไว้แน่”

พุดกรองทั้งกลัวทั้งแค้น ตรงเข้าบีบคอกระถินคำรามว่า “ถ้าไม่มีแกไอ้แก่นั่นมันคงไม่เขี่ยฉันออกจากกองมรดก” พอดีทดมาเจอบอกให้หยุด แต่พุดกรองบ้าคลั่งจะฆ่ากระถินเพื่อเรื่องทุกอย่างจะได้จบ พอดีมีเสียงคนผิวปากมา ทดรีบลากพุดกรองกลับเข้าบ้าน ทิ้งร่างกระถินที่ถูกบีบคอจนหมดสติทรุดลงตรงนั้น

จอมที่เดินผิวปากมาเจอกระถินฟุบหมดสติอยู่จึงรีบพากลับไปที่เรือนพุดซ้อน แม่นิ่มทำแผลที่หน้าผากและรอยฟกช้ำบนใบหน้าพูดอย่างไม่พอใจว่าทำไมต้องทำกันถึงขนาดนี้และจะพากระถินไปหาหมอ กระถินไม่ไปเกรงจะกลายเป็นเรื่องใหญ่โต แต่กระถินก็ไม่เล่าความจริงให้แม่นิ่มฟังบอกว่าตนแค่ขู่พุดกรองว่าถ้าไม่กลับใจมาดูแลคุณลุงท่านจะไม่ยกสมบัติให้

ใบหน้ากระถินเป็นแผลและฟกช้ำจึงไม่ได้ไปทานข้าวกับคุณพระตามที่สัญญาไว้ เมื่อคุณพระถาม แม่นิ่มบอกว่าใกล้สอบแล้วกระถินเลยขอตัวไปอ่านหนังสือ คุณพระจึงให้แม่นิ่มทานข้าวเป็นเพื่อนแทน

ขณะนั้นทดกับพุดกรองเดินมา พุดกรองระแวงว่าแม่นิ่มจะฟ้องคุณพระเรื่องกระถิน จึงคิดจะกำจัดแม่นิ่มอีกคน

แม่นิ่มคอยดูแลคุณพระอยู่ข้างโต๊ะ คุณพระถามว่าทำไมไม่มานั่งกินด้วยกัน แม่นิ่มบอกว่าจะไปทานกับคุณป้าที่เรือน

“ต่อไปนี้ดิฉันจะกินเป็นเพื่อนคุณพี่เองค่ะ คุณพี่ไม่ต้องกลัวเหงานะคะ” พุดกรองเข้ามาแทรกทันที

คุณพระมองแม่นิ่มอย่างเกรงใจ แม่นิ่มจึงถือโอกาสนี้ปลีกตัวไป พอกลับถึงเรือนพุดซ้อน แม่นิ่มบอกกระถินว่า พุดกรองคงกลัวตนจะฟ้องคุณพระเรื่องทำร้ายกระถินเลยเข้ามากันท่า

“ถึงเจ็บก็คุ้มถ้าหากว่าเขายอมกลับมาหาคุณลุงตามที่กระถินขู่เอาไว้”

“ถ้าไม่ได้มาเพราะความเต็มใจก็ไม่เห็นว่ามันจะน่ายินดีตรงไหน”

“ถึงเราไม่พอใจ แต่ถ้ามันทำให้คุณลุงมีความสุขได้ก็ช่างเถอะค่ะ” แม้กระถินจะพูดอย่างนั้นแต่ก็สงสัยว่าพุดกรองจะกลับใจได้แค่ไหน

ooooooo

เช้านี้ หลังจากพุดกรองใส่บาตรที่ท่าน้ำกับคุณพระแล้ว คุณพระไม่ทานอาหารเช้าบอกว่าง่วงขอขึ้นไปพักผ่อน พุดกรองกับละมุดจึงเดินไปทางห้องอาหารปล่อยให้คุณพระขึ้นบันไดไปเอง

คุณพระเดินขึ้นไปได้ไม่กี่ขั้นก็ขึ้นไม่ไหวต้องยืนเกาะราวบันไดไว้ สร้อยสนลงมาเจอคุณพระหน้ามืดตกบันไดไปหมดสติอยู่ข้างล่าง กระถิน พุดกรอง และละมุดได้ยินเสียงร้องของสร้อยสนพากันวิ่งมาดู

เมื่อนำส่งโรงพยาบาล หลวงแพทย์บอกว่าคุณพระป่วยโรคปอดอักเสบเรื้อรัง ร่างกายอ่อนแอมาก หลวงแพทย์ให้อยู่โรงพยาบาลดูอาการสักพักก่อน ระหว่างนั้นขอให้คนไข้ได้พักผ่อนเต็มที่ด้วย

กระถินสงสัยว่าทำไมจู่ๆคุณลุงจึงมาล้มป่วย เกรงว่าท่านจะถูกวางยา จึงนัดนิธิมาพบและกลับไปตรวจสอบห้องนอนคุณพระด้วยกัน แต่นิธิไม่พบพิรุธอะไรบอกกระถินว่าถ้าผิดสังเกตอะไรค่อยส่งไปให้ตนตรวจที่โรงพยาบาล

สร้อยสนรู้ว่านิธิมาก็แอบมาพบพาไปที่สวนหลังบ้าน พุดกรองกลับจากโรงพยาบาลเห็นเข้าพอดี เธอลงจากรถตรงดิ่งไปเอาเรื่องนิธิทันที กระถินเตรียมของใช้จะเอาไปให้คุณพระเจอนายหวัดจึงให้ไปส่งที่โรงพยาบาล นายหวัดเห็นนิธิก็บ่น

“ไอ้นิธิมันจะมาทำไมของมันว้า คุณผู้หญิงกลับมาเจอพอดีเดี๋ยวมันมันได้โดนดีแน่”

กระถินนึกเป็นห่วงนิธิขึ้นมาทันทีเพราะรู้ฤทธิ์ความร้ายกาจของพุดกรองดี

สร้อยสนพานิธิไปถึงสวนหลังบ้านก็โผเข้ากอดด้วยความคิดถึง พุดกรองตามมาเห็นเต็มตาตวาดลั่น

“สร้อยสน!” ตรงเข้ากระชากสร้อยสนออกมาตะคอก “นี่แกเป็นอะไรกับมัน”

“ผมกับคุณสร้อยสนรักกันครับ”

พุดกรองด่าว่าบ้านนอกอย่างเขาก็หวังจะมาเกาะลูกสาวตนกินเท่านั้น สร้อยสนยืนยันว่านิธิรักตนจริง ก็ถูกพุดกรองด่าสาดเสียเทเสียว่าสร้อยสนไปเกลือกกลั้วคนชั้นต่ำทำตัวเหลวแหลก ตรงเข้าทุบตี นิธิเข้าปกป้องสร้อยสนก็ถูกด่าแล้วหันไปคว้าไม้กวาดเอาด้ามไม้กวาดกระหน่ำฟาดนิธิไม่ยั้ง

กระถินและนายหวัดรู้ว่าเกิดเรื่องจึงวิ่งไปช่วยนิธิ ก็ถูกพุดกรองหาว่ารู้เห็นเป็นใจให้นิธิมาหาสร้อยสน นิธิถูกด้ามไม้กวาดฟาดจนหมดสติ กระถินต้องรีบนำตัวส่งโรงพยาบาล

แม่นิ่ม คุณพระและท่านชายบรรณไปเยี่ยมนิธิที่โรงพยาบาล กระถินเอาของใช้ไปให้นิธิ แม่นิ่มเห็นเสื้อผ้ากระถินเปื้อนเลือดถามว่าโดนอะไรมา กระถินปดว่านิธิไปมีเรื่องกับคนแถวบ้านตนไปเจอเลยพามาส่งโรงพยาบาล

“นิธิไม่เคยมีปากเสียงกับใคร ทำไมถึงเกิดเรื่องได้” แม่นิ่มสงสัย

แต่ท่านชายเชื่อว่ากระถินต้องมีเรื่องปิดบังอยู่แน่ๆ เมื่อออกมาจึงถามว่านิธิมีเรื่องกับนักเลงจริงหรือ ดักคอว่า

“อย่าโกหกฉันนะ ฉันรู้ว่าคนตรงอย่างกระถินโกหกไม่เป็น”

ขณะกระถินกำลังอึกอัก หมอออกจากห้องฉุกเฉินพอดี กระถินถามว่านิธิเป็นอย่างไรบ้าง

“บาดแผลภายนอกร่างกายไม่มีอะไรน่าห่วง มีแต่อาการเลือดออกในช่องหน้าม่านตาที่ต้องทำการห้ามเลือดไม่งั้นอาจจะทำให้ตาบอดทั้งสองข้างได้ คนไข้ต้องพักดูอาการอยู่ที่นี่จนกว่าดวงตาจะมองเห็นได้ปกติ อาจจะต้องให้ญาติมาคอยเฝ้าอยู่อย่างใกล้ชิดในช่วงนี้ด้วย”

พยาบาลเข็นเตียงนิธิไป กระถินกับท่านชายเดินตาม เจอทดถือกระเป๋าเสื้อผ้าของนิธิเข้ามา พอเห็นสภาพที่เจ็บหนักของนิธิก็อึ้ง ทดวางกระเป๋าบนเตียงพูดหน้านิ่งว่า

“แกไม่น่าหาเรื่องใส่ตัวเลยจริงๆ คุณพุดกรองสั่งห้ามแกกลับไป ต่อไปดูแลตัวเองแล้วกันนะ ฉันคงอุปการะแกต่อไปไม่ได้” กระถินถามว่าไม่ใจไม้ไส้ระกำไปหน่อยรึ นิธิเจ็บขนาดนี้เพราะใคร ทดมองนิ่ง หยิบเงินจำนวนหนึ่งยัดใส่มือนิธิ “รักษาตัวให้หาย แล้วรีบเรียนต่อจนจบให้ได้ คิดถึงคนทางบ้านของแกไว้อย่างเดียวพอ” แล้วผละไปเลย

กระถินกับท่านชายต่างสะเทือนใจกับชะตากรรมของนิธิ กระถินพูดกับท่านชายอย่างเจ็บใจว่า

“ทำไมต้องทำกันถึงขนาดนี้ด้วย จะตัดอนาคตกันเลยรึไง พี่นิธิกับคุณสร้อยรักกันมันผิดตรงไหน ทีตัวเองยังทำเรื่องน่าอายมากกว่านี้ตั้งเยอะ”

“กระถินหมายถึงเรื่องที่พุดกรองเป็นชู้กับนายทดใช่ไหม” กระถินตะลึงถามว่าท่านชายรู้? “ฉันรู้มานานแล้ว ที่ไม่ได้บอกก็เพราะไม่อยากให้กระถินต้องมารับรู้ความเลวร้ายของแม่ตัวเอง” กระถินบอกว่าไม่มีเรื่องไหนในชีวิตที่ร้ายเกินกว่าที่ตนจะรับได้อีกแล้ว ท่านชายคาดว่า “พุดกรองคงหวังกับสร้อยสนเอาไว้มาก ถึงได้มาลงกับนิธิขนาดนี้”

“เขาพรากคนรักของคนอื่นได้ เขาก็ควรจะได้รับรสชาติของการถูกพรากรักดูบ้าง” กระถินพึมพำอย่างโกรธแค้น

กลับถึงห้องทำงานที่คฤหาสน์นารายณ์ กระถินเห็นทดกำลังคุยโทรศัพท์อยู่ พอทดคุยโทรศัพท์เสร็จหันกลับมาก็ตกใจเมื่อเห็นกระถินยืนจ้องอยู่

“คุณทรยศคุณลุงอย่างไม่ละอาย คงนับวันคอยให้คุณผู้หญิงเอาสมบัติไปปรนเปรอให้คุณใช่ไหม คุณมันไม่มียางอาย ไม่คู่ควรกับความเมตตาที่คุณลุงมีให้ เขียนจดหมายลาออกแล้วออกไปจากชีวิตพวกเราเสีย อย่าบังคับให้ฉันต้องประจานความผิดของคุณออกมา เพราะถ้าไม่อย่างนั้น คุณจะไม่ได้เจ็บแค่คนเดียว”

ทดอึ้งเมื่อถูกกระถินเอาพุดกรองมาเป็นตัวกดดัน

หลายวันต่อมา ทดเอาจดหมายไปยื่นให้คุณพระ กระถินนึกว่าเป็นใบลาออก พอคุณพระเปิดอ่านกลายเป็นจดหมายที่ทางมาร์ติน บราเธอร์สจะยกเลิกสัญญาไม่ให้เราเป็นดีลเลอร์ในสยาม และกำลังพิจารณาหาคู่ค้ารายใหม่

กระถินท้วงติงว่าไม่เห็นเขาแจ้งอะไรมาก่อนเลย ทดโยนความผิดให้กระถินว่าเขาไม่พอใจนโยบายเลหลังสินค้าของนอกที่เราทำไปโดยพลการทำให้สินค้าของเขาเสียหาย บอกคุณพระว่าไม่ต้องห่วงตนจะเจรจาให้เขาอยู่กับห้างเราต่อไป

คุณพระฝากให้ทดช่วยเป็นธุระให้ด้วยเพราะช่วงนี้ตนป่วย กระถินอาสาจะช่วย ทดค้านทันทีว่าให้ช่วยอยู่เฉยๆเพราะความคิดเรื่องเลหลังสินค้าของกระถินเราถึงเดือดร้อนกันอย่างนี้

“กระถินยังเด็ก คิดอะไรแบบคนรุ่นใหม่ ยังต้องหาประสบการณ์และเรียนรู้อีกมาก ทดก็ช่วยเป็นหูเป็นตาแทนฉันไปก่อน รามก็ไม่อยู่ ก็มีแต่ทดเท่านั้นที่ฉันไว้ใจ”

กระถินหน้าเสียเมื่อทุกอย่างกลับตาลปัตรหมด ในขณะที่ทดแอบพอใจ สะใจ ที่คุณพระเปิดทางให้ตนเต็มที่

ออกจากห้องคุณพระแล้ว กระถินบอกทดว่า ถึงเขาจะอยู่บริษัทต่อไปก็อย่าได้ชะล่าใจ ถ้าเขากับคุณผู้หญิงยังไม่หยุดเป็นชู้กัน ตนจะเป็นคนบอกเรื่องนี้กับคุณลุงเอง

ooooooo

ที่ออกซ์ฟอร์ดเปิดเทอมหลายอาทิตย์แล้วแต่รามยังไม่ไปเรียน ปูเป้จึงมาหาที่ห้อง เจอเมดเอาจดหมายมาให้จึงรับไปจัดการให้แล้วแอบดูจดหมายและของที่ส่งมา เจอจดหมายของกระถินก็แยกออกมาใส่กระเป๋าถือแล้วจึงเรียกรามให้เปิดประตู

ปรากฏว่ารามป่วยไข้สูงหน้าตาทรุดโทรม ปูเป้จะเช็ดตัวให้ พอเดินไปห้องน้ำเธอแอบเปิดจดหมายกระถินออกดูเห็นสร้อยและจี้ทองของกระถิน จึงเก็บเอาใส่กระเป๋าตัวเองและฉีกจดหมายทิ้งโถส้วมชักโครก

ไม่เพียงเท่านั้น เมื่อกลับมาจะเช็ดตัวให้ราม เห็นจดหมายถึงกระถินของรามวางอยู่ถามว่าจดหมายกลับบ้านหรือ รามบอกว่าตนเป็นไข้เลยยังไม่ได้เอาไปส่ง ปูเป้อาสาจะไปส่งให้เพราะตนต้องออกไปซื้อยาอยู่แล้ว รามพาซื่อจึงฝากจดหมายไป

แต่พอออกจากห้อง ปูเป้ก็ฉีกจดหมายของรามออกอ่านทันที...

“พี่ไม่รู้ว่าอะไรที่ทำให้กระถินคืนนาฬิกามาให้ พี่มานอนคิดอยู่หลายวัน ถึงกระถินจะไม่รับรักพี่ก็ช่วยบอกเหตุผลพี่หน่อยได้ไหมว่าเป็นเพราะอะไร พี่ถึงได้ไม่คู่ควรกับความรักของเธอ...”

ooooooo

เมื่อปูเป้เอาจดหมายไปแล้ว รามเข้าห้องน้ำเพื่อโกนหนวด เขาคิดถึงข้อความในจดหมายที่เขียนตัดพ้อต่อว่าและน้อยเนื้อต่ำใจเมื่อเทียบตัวเองกับท่านชาย บรรณ แต่บอกกระถินว่าจะขอพิสูจน์ตัวเอง วอนกระถินอย่าเพิ่งตกลงปลงใจกับใคร บอกความตั้งใจเด็ดเดี่ยวว่า “พี่จะเอาความสำเร็จกลับไปให้เธอเห็นให้ได้ว่าต่อให้ไม่มีบารมีของพ่อ พี่ก็ไม่ได้ด้อยกว่าใคร”

ฝ่ายปูเป้เดินอ่านจดหมายมาเจอถังขยะที่หน้าตึก เธอเจ็บใจที่รามยังตัดใจจากกระถินไม่ได้ ยิ่งอ่านก็ยิ่งแค้นที่รามพยายามให้กระถินเห็นความมุ่งมั่นเปลี่ยนแปลงตัวเองของตนว่า...

“ขอโอกาสพี่เป็นครั้งสุดท้าย พี่จะทำตัวให้ดี ให้คู่ควรกับความรักของเธอให้ได้... you are the love of my life...พี่ราม” อ่านจบปูเป้โยนจดหมายทิ้งถังขยะอย่างเจ็บใจ คิดวางแผนสกัดกั้นความรักของทั้งคู่ให้ได้

กระถินมาเยี่ยมคุณพระที่ห้องคนไข้พิเศษ อ่านข่าวจากหนังสือพิมพ์ให้ฟัง คุณพระอยากฟังจดหมายจากรามมากกว่า กระถินบอกว่าตั้งแต่รามไปยังไม่มีจดหมายกลับมาเลย คุณพระบอกให้เขียนไป กระถินบอกว่าเขียนไปหลายฉบับแล้วไม่เห็นรามตอบกลับมาเลย

คุณพระคาดว่าปีสุดท้ายแล้วคงเรียนหนัก กระถินเปรยๆว่าถ้าเป็นอย่างนั้นจริงตนก็ไม่ห่วง
https://store.line.me/stickershop/product/1313410/th

แล้วจู่ๆก็มีเรื่องให้ตกใจเมื่อนิธิหายไปจากโรง– พยาบาลทั้งที่ตามองไม่เห็น พยาบาลบอกว่าเพื่อนนักเรียนแพทย์มาพาไป กระถินไปบอกสร้อยสนแต่เชื่อว่านิธิตั้งใจจะเป็นหมอ เขาจะทิ้งการเรียนไปได้อย่างไร สร้อยสนจึงเล่าให้ฟังว่า

“เขาเคยหวังว่าถ้าเป็นหมอแล้ว คุณแม่คงจะยอมรับให้เราคบกัน คุณแม่ไม่ได้ทำลายแค่ความรักของเรา แต่ยังทำลายชีวิตทั้งชีวิตของเขา ต่อให้เขากลับมาฉันก็คงไม่มีหน้าสู้เขาแล้วล่ะกระถิน ถ้าไม่ใช่เพราะฉัน เขาคงจะไม่หมดอนาคตอย่างนี้” กระถินให้กำลังใจว่าสักวันเขาอาจหาย “แต่ถ้าเขาลาออกไม่ได้เป็นหมอ ครอบครัวเขาก็ไม่เหลืออะไร ทำไมเราสองคนถึงมีแม่เห็นแก่ตัวได้ขนาดนี้นะกระถิน”

กระถินแปลกใจที่สร้อยสนปรับทุกข์เรื่องแม่กับตน

ทดหายาที่พุดกรองสั่งเอามาให้เธอที่สวนหลังคฤหาสน์นารายณ์ ถามว่าแน่ใจหรือว่าจำเป็นถึงขั้นนี้แล้ว พุดกรองกังวลว่าไม่รู้วันไหนกระถินจะฟ้องคุณพระ จึงตัดปัญหาเสียเลยดีกว่า แต่ต้องรอให้คุณพระกลับมาพักฟื้นที่นี่ก่อน ตนจะหาวิธีค่อยๆเบื่อยาเอง

ooooooo

เมื่อคุณพระกลับมาพักฟื้นที่คฤหาสน์นารายณ์ กระถินจัดให้นอนแยกจากห้องนอนใหญ่ในบ้านโดยตัวเอง แม่นิ่มและจันทร์จะผลัดกันนอนเฝ้าคุณพระทุกวัน

จันทร์ชงชารางจืดที่กระถินสั่งมาให้ กระถินบอกให้คุณพระดื่มทุกวันเพราะรางจืดช่วยแก้พิษในร่างกายได้ คุณพระหยอกว่าทำอย่างกับตนจะโดนยาสั่งใครอย่างนั้นแหละ กระถินพูดจริงจังว่า

“มีกระถินกับแม่นิ่มคอยอารักขา ลองใครมาทำสิคะ กระถินจะจับส่งตำรวจให้ดู”

อ่านละคร เลือดรักทระนง ตอนที่ 7 วันที่ 30 ส.ค.59

ละครเรื่องเลือดรักทระนง บทประพันธ์โดย นางแก้ว
ละครเรื่องเลือดรักทระนง บทโทรทัศน์โดย ดนยา ทรัพย์ยิ่ง
ละครเรื่องเลือดรักทระนง กำกับการแสดงโดย แมน เมธี
ละครเรื่องเลือดรักทระนง ผลิตโดย บริษัท เมกเกอร์ เจ กรุ๊ป จำกัด
ละครเรื่องเลือดรักทระนง ออกอากาศทุกวันศุกร์-อาทิตย์ เวลา 20.15 น.
ติดตามชมละครเรื่องเลือดรักทระนง ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ