อ่านละคร เพลิงนรี ตอนที่ 7/4 วันที่ 15 ส.ค.59

อ่านละคร เพลิงนรี ตอนที่ 7/4 วันที่ 15 ส.ค.59

“ชุดนี้ก็สวยนะคะคุณแม่”
“นี่มันอะไรกัน” คณินเอ่ยถาม
กรนันท์ซึ่งลองชุดสวยสำหรับใส่งานหมั้นอยู่เดินเข้ามา “คุณพ่อมาพอดีเลย ชุดนี้สวยไหมคะ”
“นี่มันกี่โมงกี่ยามกันแล้ว นี่จะเลือกชุดไปงานไหนกันถึงได้ยังเลือกไม่เสร็จจนป่านนี้” คณินติง
“ก็มันเลือกยากนี่คะ เกรซลองตั้งแต่เย็นจนตอนนี้ยังไม่ถูกใจสักชุดเลย งานสำคัญด้วย”
เจ้าของร้านเสื้อแอบทำหน้าเจื่อนให้รู้ว่ามาอยู่นานมากแล้ว
“งานสำคัญอะไร” คณินถามด้วยความงุนงง
กานดามองหน้าจินตนาให้จินตนาเป็นคนพูด “งานหมั้นของยัยเกรซไงล่ะ”

คณินเหวอ “งานหมั้น หมั้นกับใคร ทำไมผมไม่รู้เรื่อง”
“ช่วงนี้คุณยุ่งมาก ฉันก็เลยไม่ได้บอก คุณวิวรรณกับฉันตกลงกันว่าจะให้ยัยเกรซหมั้นกับธีภพหลังธีภพกลับจากไทรจีส” กานดาอธิบาย
กรนันท์รีบเสริม “เกรซก็เลยว่าจะเลือกชุดไว้ก่อน เพราะพี่ภพคงใกล้จะกลับมาแล้ว”



“เรื่องนี้คุณกับคุณวิตัดสินใจกันสองคนงั้นเหรอ” คณินสงสัย
จินตนารีบแทรก “เรื่องงานหมั้นงานแต่งเป็นหน้าที่ของคนเป็นพ่อเป็นแม่อยู่แล้ว สองครอบครัวตกลงกันได้ จะถามอะไรให้มากความอีก” แล้วจินตนาก็หันไปบอกกับกรนันท์ “เลือกต่อเถอะหลานย่าเดี๋ยวจะยิ่งดึกไปกว่านี้”
ทุกคนหันไปสนใจเลือกชุดกันต่อโดยไม่สนใจคณิน ที่รู้สึกว่าธีภพกำลังไม่ต่างจากตนในอดีต

คณินสีหน้าไม่สบายใจเดินเลี่ยงออกมาอีกด้านเจอกับ ดร.กฤษที่เดินเข้ามาหา
“เรื่องหาคนมาซื้อหุ้นก็น่าจะไม่มีปัญหาอะไรแล้ว ทำไมถึงยังทำหน้ากลุ้มใจอยู่อีกล่ะคณิน”
“ผมกลุ้มใจเรื่องอื่นน่ะครับคุณพ่อ”
“เรื่องอะไร” ดร.กฤษนึกได้ “ออ...คงเรื่องงานหมั้นยัยเกรซล่ะสิ”
“คุณพ่อรู้เรื่องแล้ว?”
“รู้ตั้งแต่ตอนเย็นแล้ว เห็นให้คนขนเสื้อผ้ามาให้เลือกกันวุ่นวายไปหมด พวกผู้หญิงเขาก็คงจัดการกันเองโดยไม่สนใจพวกเรา”
“ผ่านมาสิบกว่าปี คุณแม่กับกานดาก็ยังไม่เคยเปลี่ยน” คณินหน้าเศร้านึกถึงชีวิตตัวเอง
ดร.กฤษ ปลอบใจ “เรื่องนี้อาจจะไม่มีอะไรก็ได้ ยัยเกรซก็ดูเต็มใจ ธีภพเขาก็อาจจะไม่มีปัญหาอะไร”
“ผมก็หวังว่าจะเป็นแบบนั้นนะครับคุณพ่อ ยังไงผมเองก็ไม่อยากเห็นลูกต้องเสียใจหรอกครับ” คณินถอนใจได้แต่หวังว่าทุกอย่างจะไม่มีปัญหา

ห้องพักพริริสาในโรงแรม พริริสากลับเข้ามาในห้องนั่งลงพลางนึกถึงเหตุการณ์เมื่อกลางวัน
ธีภพจับมือพริริสาพาวิ่งจากสวนสาธารณะออกมาที่ถนนอีกด้าน ธีภพพาพริริสาวิ่งมาที่บริเวณทางม้าลายรถวิ่งผ่านไปมา สัญญาณไฟแดงพอดี ธีภพรีบดึงพริริสาวิ่งข้ามถนนไป
ธีภพพาพริริสาวิ่งมาหลบที่ข้างตึกบริเวณนั้น ดันพริริสาให้หลบไม่ให้ออกไปพ้นขอบตึก พริริสาอ้าปากจะเถียง ธีภพรีบใช้มือปิดปากพริริสาเอาไว้ไม่ให้พูด พริริสาได้แต่ถลึงตาใส่ธีภพอย่างโมโห
พริริสาอมยิ้มรู้สึกดีกับธีภพมากขึ้นเรื่อยๆ

ทางเข้าบริเวณโกดังท่าเรือ ชายชุดดำเดินตรงมาตามทางเข้า คามินและไคซัจอยู่บนรถที่จอดสุ่มอยู่มุมหนึ่ง เฝ้าดูชายชุดดำ
“ความจริงเจ้าชายให้กระหม่อมกับองครักษ์คนอื่นตามมันมาก็ได้นะพะยะค่ะ” ไคซัจเอ่ยบอกคามิน
“ฉันอยากเห็นกับตาว่ามันเป็นพวกใครกันแน่” คามินเห็นชายชุดดำเริ่มเดินออกไปไกล ก็รีบลงจากรถ ไคซัจรีบลงตามไป
บริเวณโกดังท่าเรือ คามินและไคซัจตามชายชุดดำไปห่างๆ ทหารกบฏคนหนึ่งเดินออกมาจากมุมมืดตรงไปทางชายชุดดำ คามินและไคซัจรีบเร่งฝีเท้าไปซุ่มดูอยู่ไม่ไกล ชายชุดดำตรงไปหาทหารกบฏที่เดินตรงมา
“พวกมันเชื่อว่าฉันเป็นแค่โจรกระจอก” ชายชุดดำเอ่ยบอกกับทหารกบฏ
“มีใครตามมาหรือเปล่า”
“ไม่มี”
“ดี” ทหารกบฏชักปืนออกมาจ่อที่ท้องชายชุดดำและยิงใส่อย่างเลือดเย็น
เสียงปืนดังขึ้น คามินและไคซัจตกใจคาดไม่ถึง ต่างหยิบปืนออกมาเตรียมพร้อมไว้ ทหารกบฏรู้ว่ามีคนแอบดูอยู่บริเวณนั้นก็เดินตรงมายิงใส่ คามินและไคซัจรีบหลบยิงกลับไป ทหารกบฏรีบวิ่งหนีไป คามินและไคซัจรีบตรงไปหาชายชุดดำที่นอนจมกองเลือดอยู่
“ใครที่มันยิงนาย บอกฉันมา ใครเป็นคนส่งนายมา”
ชายชุดดำท่าทางจะพูดอะไรบางอย่างแต่ก็หมดลมหายไปซะก่อน คามินเจ็บใจ
ไคซัจหันไปเห็นต้นแขนคามินมีเลือดซึมออกมา “เจ้าชาย”
คามินเห็นต้นแขนตนเลือดไหลก็รู้ตัวว่าถูกกระสุนเฉี่ยว แต่ไม่ได้ตกใจอะไรนัก

ห้องพักพริริสา พริริสาเตรียมตัวจะเข้านอน จู่ๆ เสียงโทรศัพท์ในห้องก็ดังขึ้น พริริสาแปลกใจที่มีเสียงโทรศัพท์มากลางดึก พริริสารับสาย “ไคซัจ” พริริสามือสั่นด้วยความตกใจ “ว่าไงนะพี่คามินถูกยิง”

หน้าห้องฉุกเฉินในโรงพยาบาล พริริสารีบร้อนเข้ามาที่บริเวณหน้าห้องฉุกเฉิน เห็นไคซัจยืนรออยู่“พี่คามินเป็นยังไงบ้าง”
“ทำแผลอยู่ด้านในพะยะค่ะ”
คามินพันแผลที่ต้นแขนเดินออกมาจากห้องฉุกเฉิน มีพยาบาลเดินตามมา คามินเห็นพริริสามาก็มองไคซัจอย่างเคืองๆ
พยาบาลเอ่ยบอก “เดี๋ยวหม่อมฉันจะไปรับยาแก้ปวดมาให้นะเพคะ”
“ขอบคุณมาก” พยาบาลเดินออกไป คามินหันไปดุไคซัจ “ก็บอกแล้วไงว่าไม่ให้บอกใคร”
พริริสารีบเข้าไปหาคามินอย่างเป็นห่วง “อย่าว่าไคซัจเลย พี่คามินเป็นยังไงบ้าง”
“แค่แผลเล็กๆ เท่านั้นล่ะ”

โกดังซ่อนอาวุธ ราห์มานยืนรอฟังข่าวอยู่กับอาซิส
ทหารกบฏเดินเข้ามาหา“ทุกอย่างเรียบร้อยแล้วครับ มีคนตามมันมาจริงๆ แต่ตอนนี้มันไม่มีโอกาสได้พูดเรื่องของพวกเราอีกแล้วล่ะครับ”
“ดีมาก” ราห์มานพอใจ “ต่อไปอย่าให้พลาดแบบนี้อีก จำไว้อาซิส”
“ครับท่านราห์มาน” อาซิสโค้งให้ราห์มานอย่างยอมรับผิด
โรงพยาบาล พริริสาตกใจที่รู้เรื่องคนที่ตามตนมาเมื่อกลางวันถูกฆ่าตายไปแล้ว“แสดงว่าคุณภพไม่ได้คิดไปเอง มีคนร้ายแอบตามริสามาจริงๆ”
“คนของพี่จับมันได้ แต่สุดท้ายมันก็ถูกปิดปากไปแล้ว พี่อยากให้ริสาระวังตัว จนกว่าจะรู้ว่าใครอยู่เบื้องหลังเรื่องนี้”
“ความจริงก็เดาไม่ยากหรอกพะยะค่ะ มีไม่กี่คนที่คิดร้ายกับราชวงศ์ไทรจีส” ไคซัจเอ่ยบอก
“เราจะไม่สรุปอะไรจนกว่าจะมีหลักฐานมากกว่านี้ เรื่องประท้วงที่สนามบินเป็นยังไงบ้าง” คามินซัก
“พรุ่งนี้น่าจะเรียบร้อยพะยะค่ะ”
“จบเรื่องที่สนามบิน พี่อยากให้ริสากลับไปประเทศไทยทันที อย่างน้อยที่นั่นตอนนี้น่าจะปลอดภัยกว่าที่นี่” คามินบอกริสาเพราะเป็นห่วง
ริสาก็เป็นห่วงคามินไม่น้อย“พี่คามินเองก็ต้องระวังตัวให้ดี พวกมันจะทำอะไรอีกบ้างก็ไม่รู้”
“ความจริงเรื่องนี้กระหม่อมคิดว่าควรจะบอกท่านราอิล” ไคซัจออกความเห็น
คามินเสียงเข้ม “ฉันบอกแล้วไง ว่ายังไม่อยากให้ท่านพ่อเป็นกังวล ตอนนี้พวกมันคงไม่กล้าส่งใครออกมาเพ่นพ่านให้ถูกจับอีกแน่ นายอย่ากังวลนักเลยไคซัจ”
ไคซัจสีหน้าไม่สบายใจเพราะความเป็นห่วง
“ไคซัจกังวลมากเพราะห่วงพี่นั่นล่ะ” พริริสาเอ่ยปรามคามิน
“กระหม่อมห่วงความปลอดภัยทั้งของเจ้าชายและเจ้าหญิงพะยะค่ะ”
พริริสารู้สึกได้ถึงความจงรักภักดีของไคซัจ “ยังไงฝากพี่คามินด้วยนะไคซัจ”
“พะยะค่ะ” ไคซัจเห็นพริริสาให้ความสำคัญกับตนก็รู้สึกดีอยู่ในใจเงียบๆ
“ว่าแต่เราเถอะ ไปไหนมาไหนในไทรจีส ก็ระวังตัวด้วย” คามินเป็นห่วงพริริสา
“พรุ่งนี้คุณภพเขาอยากไปนอกเมือง ริสาคงต้องพาเขาไป”
ไคซัจได้ยินพริริสาจะออกไปนอกเมืองกับธีภพก็นึกไม่ชอบใจ แต่ต้องเก็บอาการไว้

เวลาเช้า บริเวณริมทะเลสาบนอกเมือง มิราสวมแว่นดำเดินคุยโทรศัพท์พลางมองหาพริริสาและธีภพไปด้วย “ฉันมาถึงแล้ว ไม่ต้องห่วงหรอกน่าไคซัจ ฉันจะคอยดูริสากับคุณภพให้เอง” มิรากดวางสายพลางเดินตามหาพริริสาและธีภพไปตามทาง

ริมทะเลสาบนอกเมือง ธีภพพาพริริสาเดินมาชมวิวที่สวยงาม
“ได้โอกาสมาเที่ยวนอกเมืองแบบนี้ก็ดีเหมือนกัน หลังภูเขาด้านโน้นเป็นเหมืองเก่าใช่ไหมคุณ”
พริริสาไม่ได้สนใจฟัง เพราะมัวกังวลเรื่องเวลา มองดูแต่นาฬิกา“ออกมาไกลแบบนี้ควรจะรีบกลับนะคะ เดี๋ยวจะเข้าเมืองไม่ทันก่อนค่ำ”
“วิวสวยขนาดนี้คุณยังมีแก่ใจห่วงเรื่องเวลาอีก” ธีภพพูดจบก็ไม่สนใจเรื่องเวลาเดินชมวิวทิวทัศน์ต่อ
“ทำเหมือนคนไม่เคยได้เที่ยว” พริริสาได้แต่เดินตามบ่นอุบอิบกับตัวเอง
“ผมอยากเห็นไทรจีสให้เต็มตากว่านี้นี่”
“ถ้าคุณอยากเห็นแบบนั้นก็ต้องขึ้นไปบนเขาด้านโน้นค่ะ” พริริสาชี้ไป
“งั้นเราก็ไปกัน” ธีภพหันมาจับมือพริริสาพาเดินไปด้วยกันไม่ให้ได้ตั้งตัว

ธีภพ พริริสา ทั้งคู่ในเคเบิลคาร์ขึ้นภูเขาสูง เห็นภาพบรรยากาศจากมุมสูงลงไปและบรรยากาศรอบๆ ด้าน

บริเวณริมทะเลสาบ มิราพยายามเดินมองหาพริริสาและธีภพบริเวณนั้น แต่ก็ไม่เห็น มิราจะเดินไปต่อแต่ชนเข้ากับอธิรุธที่เดินมาอีกทาง แผ่นพับท่องเที่ยวในมืออธิรุธหล่นลงพื้น
“ขอโทษค่ะ” มิรารีบก้มลงช่วยเก็บพอเงยหน้าขึ้นเห็นเป็นอธิรุธก็ตกใจ“คุณ!”

อ่านละคร เพลิงนรี ตอนที่ 7/4 วันที่ 15 ส.ค.59

ละครเพลิงนรีบทประพันธ์โดย อินตรา
ละครเพลิงนรีบทโทรทัศน์โดย ญาลิล
ละครเพลิงนรีกำกับการแสดงโดย น้องนุช ชวาลา
ละครเพลิงนรีผลิตโดย บริษัท กัทส์ เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ จำกัด
ละครเพลิงนรีควบคุมการผลิตโดย พอฤทัย ณรงค์เดช และ ม.ล.ปิยาภัสร์ ภิรมย์ภักดี
ละครเพลิงนรี ออกอากาศทุกวันพุธ-พฤหัสบดี เวลา 20.15 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ