อ่านละคร เพลิงนรี ตอนที่ 8/5 วันที่ 17 ส.ค.59

อ่านละคร เพลิงนรี ตอนที่ 8/5 วันที่ 17 ส.ค.59

ธีภพอึ้งไป ความรู้สึกผิดหวังแล่นเข้ามาในใจ ลึกๆ เขาเคยหวังว่าริสาจะไม่ได้โกหก มันจะเป็นแค่ความเข้าใจผิด แต่ตอนนี้เธอโกหกเขาจริงๆ และมีเบื้องหลังอะไรที่ซับซ้อนอยู่แน่ๆ
“ทุกอย่างที่นายสงสัยมันใช่ทั้งหมดเลยไอ้ภพ” อธิรุธตอกย้ำ ยิ่งทำให้ธีภพยิ่งคลางแคลงใจ
“แล้วริสาที่อยู่ตอนนี้เขาเป็นใคร มาทำงานที่บูรพเกียรติเพื่ออะไร”
อธิรุธส่ายหน้า “ฉันก็ยังไม่รู้ แต่ไม่ต้องห่วง ฉันจะตามเรื่องนี้ให้ได้ เที่ยงนี้ฉันนัดคุณ มิราเอาไว้ จะพยายามสืบต่อให้เอง”
ธีภพเหลือความหวังเดียวว่าพริริสาที่อยู่กับเขา ไม่ได้มาที่นี่เพื่อทำร้ายใคร

ทางเดินในออฟฟิศ พนักงานพากันไปพักเที่ยง โรซี่ บุษกรและชนิตายืนรอพริริสา
โรซี่เปรย“ยัยบัววันนี้เธอเลี้ยงข้าวกลางวันริสาเลยนะ ในฐานะที่ปากไม่ดีเมื่อเช้า”


“สถานการณ์บริษัทก็ไม่ค่อยดี ขอเก็บเงินไว้ก่อนได้ไหม”
ชนิตาติ “ปากไม่ดีอีกแล้ว เรากำลังจะได้ผู้ร่วมทุนใหม่ บริษัทไม่เจ๊งง่ายๆ หรอก” ชนิตานึกได้ตีปากตัวเองสามที “ห้ามพูดคำนี้ บริษัทเราไม่แย่หรอก เนอะโรซี่เนอะ”
“ก็จริงของยัยบัว พรุ่งฉันห่อข้าวมากินเองดีกว่า”
“โอ๊ยนี่ก็เออออกันเรื่องไม่เป็นเรื่อง ไปดูริสาดีกว่าจะได้ไปกินข้าวกัน” ชนิตาว่า
สามสาวทำท่าจะเดินไปแต่ก็ต้องชะงักเมื่อเห็น พริริสาเดินออกไปอีกด้านพร้อมกานดาและจินตนา
ชนิตาขยี้ตา “ฉันไม่ได้ตาฝาดใช่ไหม ริสาไปกับ...”
“คุณหญิงจินตนา คุณกานดา” บุษกรตาโต
“โอ๊ยลูกแกะไปอยู่ในฝูงหมาป่าตัวแม่ มีหวังโดนขย่ำเละจมเขี้ยวแน่ๆ ตาม!” โรซี่ทั้งเป็นห่วง ทั้งอยากสอด
บุษกรถามโรซี่ “จะตามไปช่วยริสาเหรอ”
“ตามไปส่องสิยะ” โรซี่นำขบวนคนอื่นๆ จ้ำตามไปดูว่าพริริสาไปไหนกับกานดาและจินตนา จนสุดทางเดิน

มุมทางเข้าออกร้านอาหาร มิรานั่งหน้าตาบอกบุญไม่รับอยู่กับอธิรุธ บนโต๊ะมีขนมหวานน่ากินหลายอย่าง
“มีอะไรก็รีบๆ พูดมา ฉันไม่ได้มีเวลาว่างมากนักหรอกนะ”
“จะรีบไปไหนล่ะครับ ผมอุตส่าห์ลองเสี่ยงโทรหาคุณดูว่าคุณกลับมาหรือยัง พอรู้ว่าคุณกลับมาแล้ว ผมนี่ดีใจมาก”
“ไม่ต้องมาเสียเวลานอกเรื่อง พูดธุระคุณมาเลยดีกว่า”
อธิรุธหาเรื่องอ้าง “ผมกำลังจะย้ายที่อยู่”
“แล้วไง เกี่ยวอะไรกับฉัน”
“แหมฟังให้จบก่อนสิคุณ ผมก็แค่อยากจะปรึกษา อยากถามว่าตึกที่คุณพักอยู่ดีไหม ห้องพักเป็นยังไง ผมเห็นแถวนั้นมันเดินทางสะดวกดี”
มิราตอบโดยไม่ต้องคิด “เฉยๆ งั้นๆ ไม่ต้องมาอยู่หรอก ไปหาที่อื่นเหอะ”
อธิรุธอ้าปากจะถามต่อ แต่ก็ต้องชะงักเมื่อเห็นพนักงานพาจินตนา กานดาและพริริสาไปที่โต๊ะมุมหนึ่ง
มิรามองตามเห็นพริริสาก็ตกใจ “ริสา” อธิรุธหันกลับมามองมิรา มิรารีบทำนิ่งเฉย ยอมตักขนมกินเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น แต่ในใจกำลังเป็นห่วงเพื่อนที่อยู่กับกานดาและจินตนา
โซนด้านในของร้าน พริริสานั่งร่วมโต๊ะกับกานดาและจินตนาอย่างพร้อมรับมือว่าสองคนนี้จะมาไม้ไหน พนักงานหยิบเมนูมาให้ทั้งสาม แล้วเดินเลี่ยงไปก่อน
“ฉันบอกคณินไว้ว่าจะพาเธอมาเลี้ยงตอบแทนที่เธอตั้งใจทำงานให้บูรพเกียรติ อยากกินอะไรก็สั่งได้เต็มที่เลยนะ คงอดอยากปากแห้งมาตลอด นานๆ จะได้มีโอกาสได้กินของดีๆ กับเขาสักที” จินตนาน้ำเสียงเหยียดหยามอยู่ในที
“หรือจะคิดว่าเลี้ยงปลอบใจที่เธอไม่ได้ไปงานหมั้นลูกสาวฉันเมื่อวานก็ได้” กานดาเอ่ยสำทับ
พริริสานึกโกรธ ที่แท้ก็พาเธอมาเย้ยเรื่องงานหมั้นเมื่อวาน
จินตนาเหน็บ “ถ้าสั่งไม่เป็น ฉันจะสั่งให้ จะเลือกเมนูที่เหมาะที่ควรให้กับคนอย่างเธอเอง”
“คุณหญิงคงชอบเลือกอะไรให้ใครต่อใครสินะคะ” พริริสาได้ทีพูดประชดใส่
“แน่นอน เพราะฉันมองออกว่าใครเหมาะสมกับอะไร ไม่คู่ควรกับอะไร”
“พวกคุณอยากพูดอะไรก็พูดมาตรงๆ เถอะค่ะ ไม่ต้องยกอะไรมาเปรียบเปรยให้เสียเวลา”
กานดาเน้น “ก็ดี เพราะที่ฉันกับคุณแม่พาเธอมาที่นี่ ก็แค่อยากจะบอกเธอว่าตอนนี้ภพกับยัยเกรซเป็นคู่หมั้นกันแล้ว อีกไม่นานก็จะแต่งงานกัน อย่าได้คิดยุ่งกับคู่หมั้นลูกสาวฉันอีก”
พริริสาพูดยั่วขึ้นมา “กลัวประวัติศาสตร์จะซ้ำรอยเหรอคะ”
จินตนาและกานดาพากันสะดุ้งที่พริริสาพูดจี้ใจดำถึงอดีต
“แกมันรู้มากเหลือเกินนะ” จินตนาเสียงเขียว
“เรื่องความรักมันเป็นอะไรที่พูดยากค่ะ มันไม่มีคำว่าถูกต้องหรือเหมาะสม สำหรับความรัก คนรักกันแต่ไปพรากเขาออกจากกัน ระวังเวรกรรมไว้บ้างก็ดีนะคะ เพราะมันมีจริง”
กานดาลืมตัวเสียงดัง “นังริสา!”
“มื้อนี้พวกคุณคงไม่ต้องเลี้ยงปลอบใจฉันหรอกค่ะ เพราะฉันไม่ได้เสียใจอะไรกับงานหมั้นของคุณภพกับคุณเกรซเลย” พริริสาพูดยั่วโมโหกลับ “แหวนหมั้นวงเดียว มันไม่ได้มีความหมายสักเท่าไหร่หรอกค่ะ คุณกานดาน่าจะรู้ดี” พริริสาลุกเดินหนีออกไปจากโต๊ะ จินตนาและกานดาได้แต่มองตามอย่างแค้นใจ กานดาลุกตามไป

พริริสาเดินเลี่ยงมา กานดาเดินตามมา “แกอยากลองดีกับฉันกับคุณแม่ให้ได้ใช่ไหม”
“ทำไมคะ คุณกับคุณหญิงจินตนาจะทำอะไรฉัน”
กานดาโมโหที่ถูกยั่ว “แกคงคิดว่าฉันไม่กล้าทำอะไรแกสินะ”
“ทำไมฉันจะคิดว่าคุณไม่กล้า คนมีเงินมีอำนาจเวลานึกอยากจะทำอะไร ก็ทำได้ ตามใจชอบอยู่แล้ว โดยเฉพาะใช้เงินกับอำนาจทำร้ายคนไม่มีทางสู้ อย่างผู้หญิงกับเด็กจนต้องหนีกันหัวซุกหัวซุน”
กานดายิ่งเริ่มมั่นใจว่าพริริสาต้องเกี่ยวข้องกับพีรดาแน่จึงโพล่งถาม “แกเป็นอะไรกับนังพีรดากันแน่”
“คุณก็ลองเดาดูสิคะ” พริริสาเดินออกไป
กานดาจะตามไปต่อแต่ชนกับพนักงานที่ถือถาดใส่เครื่องดื่มมา“ขอโทษค่ะ”
กานดาโมโหหมดอารมณ์จะตามไปราวีพริริสาต่อ

พริริสาท่าทางหงุดหงิดเดินเลี่ยงจากอีกมุมจะออกจากร้าน
อธิรุธเห็นก็ตัดสินลุกจากโต๊ะไปทักทาย “คุณริสา” มิราเห็นอธิรุธรีบพุ่งไปหาพริริสาก็ตกใจ พริริสาไม่หยุดเดิน อธิรุธรีบไปดักหน้าเอาไว้ “คุณริสาครับ”
พริริสาจำใจต้องทักตอบ “ผู้กองอธิรุธ”
“บังเอิญจังเลยนะครับ”
พริริสากำลังหงุดหงิดจากจินตนาและกานดาอยู่ ไม่มีอารมณ์อยากคุยกับใคร “ถ้าไม่มีอะไรขอตัวก่อนนะคะ”
“เดี๋ยวครับ ผมอยากแนะนำใครสักคนให้คุณรู้จัก ทางนี้ครับ” อธิรุธหันไปที่โต๊ะ มิราหายตัวไปแล้ว “อ้าวเฮ้ย หายไปไหนแล้ว”
“ฉันไม่รู้ว่าคุณจะเล่นอะไร แต่ฉันไม่มีเวลาเล่นด้วย ขอตัวกลับไปทำงานก่อนนะคะ” พริริสาเดินออกไปจากร้านไม่สนใจอธิรุธอีก
อธิรุธยืนหันรีหันขวาง พยายามมองหาว่ามิราหายไปไหน

โซนด้านในของร้าน กานดาเดินกลับมาท่าทางหัวเสียและเริ่มหวาดระแวง “ดูท่าทางมันจะไม่ยอมเลิกราง่ายๆ แน่ค่ะคุณแม่”
“ปล่อยให้มันยโสไปก่อน รอให้เรื่องร่วมลงทุนกับไทรจีสเสร็จเมื่อไหร่ เราคอยหาทางเฉดหัวมันไป”
“แต่ดากลัวมันจะไม่ไปง่ายๆ น่ะสิคะ มันพูดเหมือนมันไม่แคร์ที่ธีภพหมั้นแล้ว”
“เมื่อก่อนเรายังไล่นังพีรดากับลูกมันไปได้ แล้วทำไมจะไล่นังเด็กเมื่อวานซืนคนนี้ไปไม่ได้”
กานดาตาวาวนึกถึงอดีต ถ้าจำเป็นจริงๆ เธอคงต้องใช้วิธีเดิมๆ ที่เคยทำในอดีตกำจัดพริริสาอีกคน

พริริสาเดินออกมาหน้าร้าน มิรามาดึงแขนพริริสาไว้
“มิรา มาได้ไง”
มิราดึงพริริสาให้หลบมาด้านข้าง กลัวอธิรุธจะออกมาเห็น “ก็อีตาผู้กองบ้านั่นน่ะสิ นัดฉันมาที่นี่ แล้วดันมาเจอเธอเนี่ย”
พริริสานึกได้ “ที่แท้คนที่เขาบอกว่าจะแนะนำให้รู้จักก็เธอเหรอ”
“ก็ใช่น่ะสิ ฉันเลยรีบชิ่งหลบออกก่อน รีบไปกันก่อนเถอะ” มิรารีบพาพริริสาเดินหลบออกไป
อธิรุธตามออกมาที่หน้าร้านไม่เห็นใครแล้ว

เวลากลางคืน บ้านธีภพ ธีภพนั่งทำงานหน้าคอมพิวเตอร์พร้อมกองเอกสาร แต่กลับไม่มีจิตใจจะดูงาน คิดถึงพรริสา ตอนที่อยู่ไทรจีสด้วยกัน
ธีภพขยับเข้าไปนั่งใกล้ๆ พริริสารับผ้าห่มมามาพาดไหล่ตัวเองไว้ รู้ตัวอีกทีทั้งคู่ก็ตัวติดกันใต้ผ้าห่ม ต่างหันมาหน้าใกล้กันจนพริริสารีบหันหน้ากลับ สายตาธีภพบอกเป็นนัยว่าหัวใจอีกครึ่งของเขาอยู่ที่พริริสา พริริสายอมปล่อยหัวใจให้เป็นอิสระชั่วขณะ
“สำหรับฉันถ้าสามารถทิ้งทุกอย่างไว้ข้างหลังได้จริงๆ ตอนนี้ฉันคงรู้สึกเหมือนหัวใจของฉันลืมความเจ็บจากรอยแผลในอดีตไปได้บ้างมั้งคะ”
คิดถึงเรื่องที่อธิรุธเล่าเมื่อเช้า
“ฉันเจอ นางสาวริสา ฉันทพัฒน์ ตัวจริงแล้ว”
“ตัวจริง?”
“ใช่ ตัวจริงของผู้หญิงที่ชื่อริสา ฉันทพัฒน์ ลูกสาวป้าสินี ที่เป็นชาวสวนอยู่ที่จังหวัดนนท์ ตอนนี้ทำงานอยู่ที่นิวซีแลนด์ ส่วนคุณริสา เลขาของนาย สวมรอยใช้หลักฐานและประวัติของริสาคนนั้นอยู่”
ธีภพสับสนในใจกับผู้หญิงที่เขารักไปแล้ว “ริสา คุณเป็นใคร ต้องการอะไรกันแน่”
โทรศัพท์มือถือธีภพมีสายเข้าจากกรนันท์ แต่ธีภพปิดเสียงไว้ ไม่ได้สนใจว่าใครจะโทรเข้ามา

โถงบ้านคณิน กรนันท์พยายามโทรหาธีภพหลายรอบแต่ธีภพไม่ยอมรับสาย จนกรนันท์เริ่มหงุดหงิดหมดความอดทน เดินกระแทกเท้าไปอีกด้าน

อีกมุมบ้านคณิน คณินนั่งปรึกษาแผนงานการต้อนรับเจ้าชายคามินกับดร.กฤษ “ข้อมูลอื่นๆ ธีภพกับริสาจะเป็นคนจัดการครับ คุณพ่อว่าตารางที่เราพาเจ้าชายคามินไปดูงานของเรา มีตรงไหนต้องแก้ไขบ้างไหมครับ”
กรนันท์เดินกระแทกเท้าหน้ามุ่ยเข้ามา
ดร.กฤษเอ่ยทัก “อ้าว ไปกินรังแตนที่ไหนมาล่ะหลานปู่”
“ก็พี่ภพสิคะ เมื่อเช้าหนีเกรซบอกมีธุระด่วน ตอนนี้ก็ไม่ยอมรับโทรศัพท์อีก เป็นคู่หมั้นประสาอะไรกัน”
ดร.กฤษและคณินต่างถอนใจ รู้อยู่แก่ใจว่าอีกฝ่ายไม่ได้เต็มใจหมั้น

อ่านละคร เพลิงนรี ตอนที่ 8/5 วันที่ 17 ส.ค.59

ละครเพลิงนรีบทประพันธ์โดย อินตรา
ละครเพลิงนรีบทโทรทัศน์โดย ญาลิล
ละครเพลิงนรีกำกับการแสดงโดย น้องนุช ชวาลา
ละครเพลิงนรีผลิตโดย บริษัท กัทส์ เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ จำกัด
ละครเพลิงนรีควบคุมการผลิตโดย พอฤทัย ณรงค์เดช และ ม.ล.ปิยาภัสร์ ภิรมย์ภักดี
ละครเพลิงนรี ออกอากาศทุกวันพุธ-พฤหัสบดี เวลา 20.15 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ