อ่านละคร เลือดรักทระนง ตอนที่ 9 วันที่ 2 ก.ย.59

อ่านละคร เลือดรักทระนง ตอนที่ 9 วันที่ 2 ก.ย.59

เช้านี้ กระถินถือโทรเลขเข้ามาให้รามที่ห้องนอนนึกว่าเขาไม่อยู่แต่เจอเขาออกจากห้องน้ำพอดี รามอ่านโทรเลขแล้วบอกกระถินว่าปูเป้กำลังจะกลับ รามเห็นท่าทีห่างเหินของกระถินจึงแกล้งถามว่า

เธอคิดว่าตนควรเลือกคนรักหรือแต่งงานเพื่อรักษาสมบัติของพ่อไว้ ระหว่างความรักกับหน้าที่ เธอคิดว่าตนควรเลือกอะไร กระถินตอบว่า สร้อยสนไม่ใช่ผู้หญิงเลวร้ายถ้าเขาเปิดใจอาจรักเธอได้ แล้วเขาก็จะไม่ต้องฝืนใจทำหน้าที่ของตัวเองด้วย แต่ก็บอกว่า “กระถินไม่รู้ว่า ‘ความรัก’ สำคัญกับพี่รามแค่ไหนแต่สำหรับกระถิน ‘ความรัก’ ต่อพ่อแม่ต้องมาก่อนเสมอ”

“แบบนี้แปลว่าถ้าต้องเลือกระหว่าง ‘ท่านชาย’ กับ ‘ครอบครัว’ เธอก็คงจะเลือกครอบครัวสินะ แล้วถ้าเธอเป็นสร้อยสนล่ะ เธอจะยอมทิ้ง ‘ท่านชาย’ มาแต่งงานกับ ‘พี่’ รึเปล่า”



“ถ้ามันเป็น ‘หน้าที่’ ถึงต้อง ‘ฝืนใจ’ กระถินก็จะทำค่ะ”

รามถามว่าแบบนี้เธอก็ไม่มีใจเผื่อให้ ‘พี่ชาย’ คนนี้อีกแล้ว กระถินตอบไม่ลังเลว่า

“กระถินยกพี่รามให้คุณปูเป้ไปแล้ว พี่รามมีคนดูแลแทนแล้ว กระถินคงไม่จำเป็นกับชีวิตของพี่รามอีกแล้วล่ะคะ”

รามรู้สึกว่าตนต้องยอมรับความจริงอันเจ็บปวดตลอดเวลาสามปีที่หายไป ตนได้สูญเสียกระถินไปแล้ว...

ooooooo

คืนนี้ทุกคนตะลึงเมื่อนิธิมาปรากฏตัวในงานศพคุณพระ เขามาขอให้คุณพระอโหสิกรรมให้กับสิ่งที่เคยล่วงเกินท่าน นิธิมาด้วยความหวังว่าพุดกรองคงจะยอมให้คบกับสร้อยสนเพราะเขาเรียนจบเป็นแพทย์มีอาชีพที่มั่นคงแล้ว

แต่พอพุดกรองเห็นนิธิก็ส่งสัญญาณให้ทดไปจัดการ ทดบอกนิธิว่าตอนนี้สร้อยสนกำลังจะแต่งงานกับราม ปรามว่า

“ถ้าแกรักเขาก็ควรจะปล่อยให้เขามีชีวิตที่ดีกว่าอยู่กับแกเข้าใจไหม ในเมื่อแกไม่มีอะไรที่เทียบรามได้ก็อย่าริฉุดเขาให้ต่ำลงมากว่าเดิม”
สร้อยสนดีใจวิ่งมาหานิธิถามว่าเขามาหาตน

ใช่ไหม นิธิกลับบอกว่า “ผมมาลา” ทั้งยังแสดงความยินดีที่เธอได้คู่ครองที่ดีอย่างรามแล้วหันหลังเดินไปเลย กระถินสงสารทั้งสร้อยสนและนิธิมากเมื่อแน่ใจว่าทั้งสองยังรักกัน

หลังงานศพคุณพระ ทดเตือนรามว่าเหลือเวลาอีกแค่สองวันเขาต้องตัดสินใจแล้วว่าจะทำตามพินัยกรรมของคุณพระหรือไม่โดยมีพุดกรองคอยขู่อยู่เป็นระยะ กระถินเดินผ่านจึงหยุดฟัง ได้ยินรามสั่งทดว่า

“อีกสองวัน เรียกนายอำเภอมาที่นี่ ฉันจะจดทะเบียนกับลูกสาวพุดกรองไม่เกินบ่ายโมง ถ้าพ้นจากนั้น ฉันถือว่าพุดกรองเป็นคนผิดสัญญาเช่นกัน! แค่จดทะเบียนแต่จะไม่มีพิธีสมรสใดๆทั้งนั้น อย่าหวังว่าลูกเธอจะได้เป็นคุณผู้หญิงของบ้าน เพราะการแต่งงานนี้ไม่มีความหมายสำหรับฉัน ลูกเธอจะต้องทรมานที่ไม่รู้จักเจียมตัว!!”

“ผมจะจัดการทุกอย่างตามที่คุณรามว่ามา วันมะรืนคุณรามจะมีสร้อยสนเป็นภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมายแน่นอน”

กระถินอึ้ง ทึ่งกับการตัดสินใจเด็ดเดี่ยวของราม เมื่อไปเล่าให้สร้อยสนฟัง สร้อยสนปรารภว่าไม่น่าเชื่อว่ารามจะยอมแต่งงานทั้งๆที่เกลียดตน กระถินบอกว่า

การแต่งงานจะช่วยประวิงเวลาไม่ให้พุดกรองมีสิทธิ์ในทรัพย์สินของคุณลุง บอกว่า

“ขอเวลาให้ผ่านเส้นตายนี้ไปก่อนนะคะ กระถินสัญญาว่าจะหาทางออกให้กับพี่สร้อย”

ooooooo

กระถินไปหานิธิที่โรงพยาบาลเขากำลังจะออกหน่วยกับอรชรพยาบาลที่เป็นลูกสาวของหลวงแพทย์พอดี นิธิแนะนำทั้งสองให้รู้จักกันแล้วบอกให้อรชรออกไปก่อนเดี๋ยวตนตามไป

กระถินถามนิธิว่าเขาตัดใจจากสร้อยสนได้แน่หรือ นิธิยอมรับว่านอกจากสร้อยสนแล้วเขาไม่เคยมองใครต่อให้เธอแต่งงานไปแล้วตนก็ลืมเธอไม่ได้

วันนี้รามมาตรวจกิจการของห้างเลิศพาณิชย์

โดยมีสมพรเป็นคนรายงานสภาพ สมพรรายงานการขาดทุนของห้างอันเนื่องจากสงคราม ยกย่องกระถินว่า

“ถึงขาดทุน แต่คุณกระถินก็ยังให้เปิดกิจการต่อไป เพราะไม่อยากให้พนักงานตกงานกันในช่วงเวลาอย่างนี้ บางเดือนเราถึงกับต้องจ่ายค่าจ้างให้คนงานเป็นสิ่งของประทังชีวิตไปก่อนก็มี” สมพรยังเล่าถึงความเสียสละของกระถินที่แม้ตัวเองจะไม่เคยรับเงินเดือนแต่ก็ใจปํ้าจุนเจือพนักงานทุกบ้านเป็นอย่างดี มาทำงานก็ไม่ยอมใช้รถที่บ้านเพราะน้ำมันราคาแพง

รามรับฟังด้วยความรู้สึกตัวเองผิดที่ปล่อยให้กระถินลำบากอยู่เป็นเวลาหลายปี

ทันใดนั้นเสียงไซเรนเตือนภัยดังหวีดหวิวขึ้น

ชาวบ้านแตกตื่นพากันวิ่งลงหลุมหลบภัย กระถินวิ่งปะปนมากับชาวบ้าน รามเห็นจึงบีบแตรและตะโกนเรียก กระถินถูกชนล้มข้อเท้าแพลงรามรีบลงจากรถ

ไปประคองหลบผู้คนที่วิ่งกันอลหม่านออกมา พาหลบให้พ้นรัศมีอันตรายให้ฝูงบินผ่านไปก่อน

กระถินตกใจและเท้าแพลงช่วยตัวเองไม่ได้ รามกอดเธอแน่นอย่างปกป้อง และเมื่อฝูงบินผ่านไปแล้ว เขาจูบปลอบขวัญที่หน้าผาก กระถินตกใจเหลือบมองเขา ตาสบตากันอย่างโล่งใจเมื่อมีกันและกันในภาวะเสี่ยงตายเช่นนี้...

รามกอดกระถินไว้แน่นอย่างไม่อาจปิดบังความรู้สึกของตัวเองได้ กระถินมีรามอยู่ข้างๆ ก็กอดเขาไว้แน่นอย่างอุ่นใจ ต่างนิ่งเงียบมีแต่อ้อมกอดที่อบอุ่น ตื้นตันที่มีต่อกัน...รามกระซิบบอกว่า

“ขอแค่ได้อยู่ด้วยกันจนวินาทีสุดท้าย ต่อให้ชีวิตสั้นแค่ไหน พี่ก็ไม่เสียดาย...”

ไม่มีคำพูดใดๆจากกระถิน มีแต่การกอดกระชับแทนคำตอบ...

ooooooo

เมื่อรามกลับเข้ามาในบ้าน เห็นพุดกรองกำลังกะเกณฑ์บ่าวจัดสถานที่และดอกไม้เตรียมงานแต่งงานของสร้อยสนพรุ่งนี้ รามไม่พอใจย้ำว่าจะมีแค่จดทะเบียนสมรสเท่านั้น ละมุดสาระแนแก้แทนนายว่าก็แค่เชิญแขกมาเป็นสักขีพยานเท่านั้น

กระถินรู้ทันเล่ห์เหลี่ยมของพุดกรองที่จะใช้พิธีแต่งงานนี้บีบให้รามต้องยอมรับสร้อยสนอย่างออกหน้าออกตา

คืนนี้...ทั้งกระถินและรามต่างนอนคิดถึงเวลาที่หนีเครื่องบินและกอดปกป้องกัน กระถินคิดถึงสร้อยสนและนิธิที่ยังรักกัน แต่การแต่งงานพรุ่งนี้จะเป็นการทำร้ายความรักของทั้งสองอย่างโหดร้าย

รุ่งขึ้นกระถินให้นายหวัดเอาจดหมายไปให้นิธิก่อนที่เขาจะออกหน่วย พอนิธิอ่านจดหมายเขาบอกอรชรว่าให้เธอลงพื้นที่ไปก่อนตนติดธุระด่วนคงออกไปด้วยไม่ได้

กระถินเป็นธุระจัดการเรื่องห้องหอให้สร้อยสนอย่างเอาการเอางาน กระถินเอาชุดของคุณพระไปแขวนไว้หลังม่านหลอกละมุดที่เจ้ากี้เจ้าการเรื่องห้องหอของสร้อยสน ละมุดเห็นชุดของคุณพระแขวนอยู่หลังม่านนึกว่าผีหลอกตกใจจนเป็นลม ถูกเอาตัวไปไว้ในห้องน้ำ กระถินบอกสร้อยสนว่า

“พี่สร้อยฟังให้ดีนะ ตอนนี้เรามีเวลาไม่มาก...สำหรับกระถินแล้วพี่สร้อยเป็นผู้หญิงที่โชคดีที่สุด พี่สร้อยเกิดมาด้วยความรักและเป็นผู้หญิงที่เพียบพร้อมให้รัก เพราะฉะนั้นพี่สร้อยคู่ควรที่จะพบกับรักแท้ของพี่ ถ้าจะมีใครสักคนที่จะได้มีความสุขในวันนี้ คนคนนั้นควรจะเป็นพี่สร้อยกับพี่นิธิค่ะ”

กระถินนัดนิธิมารับสร้อยสนที่ท่าน้ำ สร้อยสนไปลงเรือที่จอดรออย่างตื่นเต้น นิธิกำลังจะไปพาสร้อยสนหนี ก็มีหมอมาตามบอกให้ไปช่วยอรชรด้วยเพราะ

ระเบิดที่ทิ้งเมื่อวานเกิดปะทุซ้ำ เธอไปช่วยคนในตึกเลยถูกลูกหลง

นิธิขี่จักรยานกลับไปสวนกับเปลที่หามอรชรร่างเปื้อนเลือดออกมา นิธิตะลึง ปล่อยจักรยานร่วงจากมือไม่รู้ตัว...

ooooooo

ที่งานแต่งงาน...ในห้องแต่งตัวเจ้าสาว มีเสียงเคาะประตูเมื่อสาวใช้ขึ้นมาตามเจ้าสาวไปเข้าพิธี

ครู่หนึ่งมีเสียงบอกว่าเจ้าสาวลงมาแล้ว พุดกรองรีบลุกไปรับ แต่ต้องผงะช็อก เมื่อเจ้าสาวกลายเป็นกระถิน!

“นังกระถิน...แก...แกเสนอหน้าเข้ามาทำไม!”

รามหันมองเขาตะลึงอึ้งเมื่อเห็นกระถินอยู่ในชุดเจ้าสาว กำลังตอบโต้พุดกรองอย่างฉะฉานว่า

“ดิฉันเป็นลูกสาวของคุณพุดกรองตามที่พินัยกรรมระบุไว้ให้พี่รามแต่งงานด้วย ในพินัยกรรมไม่ได้ระบุไม่ใช่เหรอคะว่าให้พี่รามแต่งกับลูกสาวคนไหน กระถินก็เป็นลูกของคุณพุดกรองเหมือนกัน เพราะฉะนั้น กระถินมีสิทธิ์ที่จะเป็นเจ้าสาวของพี่ราม”

รามลุกขึ้นอย่างตื่นเต้นดีใจที่กระถินแก้เกมได้อย่างเจ็บแสบ ส่วนท่านชายและท่านหญิงที่เคยขอกระถินกับแม่นิ่มถึงกับตะลึงเมื่อกระถินกลายเป็นเจ้าสาวในงานนี้เสียเอง!

ooooooo

พุดกรองผงะเมื่อกระถินประกาศต่อหน้าแขกที่ตนเชิญมาเช่นนั้น เต้นเป็นเจ้าเข้าตะโกนลั่น

“ใครเป็นแม่แกยะนังกระถิน!!”

เลยถูกกระถินแฉสิ้นไส้ว่าตนเป็นลูกคนเล็กของพุดกรองที่เกิดกับคุณพ่อกาจซึ่งทุกคนก็คงคุ้นกับชื่อนี้ พุดกรองตวาดให้หยุดอย่ามาเรียกตนว่าแม่ คนที่จะแต่งงานวันนี้คือสร้อยสน ถามว่าเอาสร้อยสนไปซ่อนไว้ที่ไหน พุดกรองยิ่งด่ากระถินก็ยิ่งประจานตัวเอง รามฟังอย่างสงบ เมื่อเห็นพุดกรองกำลังพลาดจึงถามแทรกขึ้นว่า

“ฉันก็ทำตามที่พินัยกรรมระบุไว้ทุกอย่าง เธอจะมาโวยวายอะไร”

พุดกรองแทบคลั่งสั่งให้เอาพินัยกรรมมาอ่านและให้คนไปตามสร้อยสนกลับมา รามประกาศว่า

“ฉันพอใจจะแต่งกับลูกสาวของเธอคนนี้เท่านั้น นอกจากกระถินแล้วฉันไม่ต้องการแต่งงานกับใครทั้งนั้น” พุดกรองยังเอะอะโวยวาย รามขีดเส้นตายว่า “ฉันเคยบอกแล้วว่าให้เวลาถึงบ่ายโมง ถ้าหากว่าพ้นจากนี้ก็คือว่าเธอเป็นฝ่ายสละสิทธิ์ที่จะแต่งงานเองนะ”

รามจูงมือกระถินไปที่โต๊ะเตรียมจดทะเบียนสมรส พุดกรองพุ่งเข้าไปตะโกนให้หยุด แต่งไม่ได้ รามไม่สนใจบอกนายอำเภอว่า

“ผมกับเจ้าสาวของผมพร้อมที่จะแต่งงานแล้วครับ”

พวกบ่าวที่กระจายกันไปตามหาสร้อยสนพากันร้องเรียกและหาไปทุกซอกทุกมุม ไม่เจอสร้อยสนแต่เจอละมุดที่เป็นลมหมดสติอยู่ในห้องน้ำ
ส่วนสร้อยสนยังคงนั่งรอนิธิอยู่ในเรืออย่างกระวน กระวายใจ

ooooooo

เมื่อนายอำเภอจะให้จดทะเบียนสมรส กระถินรีรอจนรามแปลกใจ

“เดี๋ยวค่ะ” กระถินเอ่ยขึ้น แล้วขอให้ทนายทดนำเอกสารทรัพย์สินทั้งหมดของคุณพระมาแสดง เพราะตามพินัยกรรมทรัพย์สินทั้งหมดของคุณพระจะเป็นทรัพย์สินของเรา แต่ตนเพิ่งอายุ 18 ยังไม่บรรลุนิติภาวะจึงขอมอบทรัพย์สินทั้งหมดของตนให้รามเป็นผู้ดูแล

นายอำเภอให้ทดเอารายการทรัพย์สินทั้งหมดมาและลงสลักหลังทะเบียนสมรสแล้วให้รามกับกระถินลงนาม

เป็นเวลาที่พวกบ่าวตามไปเจอสร้อยสนที่เรือและพากลับมาแต่ช้าไปเพราะรามกับกระถินเซ็นชื่อในทะเบียนสมรสเรียบร้อยแล้ว

เมื่อสร้อยสนกลับมา พุดกรองป่าวประกาศกับแขกที่มาในงานว่าสร้อยสนคือเจ้าสาวตัวจริงประณามว่ากระถินฉกสามีคนอื่นไปหน้าด้านๆ พยายามจะทวงรามคืนแต่นายอำเภอยืนยันว่ารามกับกระถินเป็นสามีภรรยากันถูกต้องตามกฎหมายทุกอย่างตามที่คุณพระระบุไว้ในพินัยกรรม

พุดกรองแถว่ากระถินยังไม่บรรลุนิติภาวะ ตนเป็นแม่ไม่เต็มใจยกให้ ถูกกระถินโต้ว่าถึงพุดกรองจะเป็นแม่แท้ๆ แต่ผู้ปกครองตามกฎหมายของตนคือแม่นิ่ม เพราะแม่นิ่มเป็นคนรับตนเป็นบุตรบุญธรรม นายอำเภอถามแม่นิ่ม แม่นิ่มบอกว่ายินดียกกระถินให้ราม นายอำเภอจึงประกาศว่าทั้งสองเป็นสามีภรรยากันถูกต้องตามกฎหมาย

พุดกรองคลั่งขึ้นมาตรงเข้าทำร้ายกระถิน สร้อยสนร้องห้ามและรามก็สั่ง “ห้ามแตะต้องเมียฉัน!” แต่พุดกรองไม่หยุด รามจึงสั่งให้เอาตัวออกไป พุดกรองยังตะโกนอาฆาต...

“ใครที่มันขวางทางฉัน ฉันจะไม่เอามันไว้!”

รามขอให้แขกที่มางานอยู่เป็นสักขีพยานในงานแต่งงานจนจบพิธีเพื่อลบคำสบประมาทให้เจ้าสาวของตนด้วย ทุกคนจึงทยอยกันรดน้ำสังข์จนมาถึงท่านชาย ท่านชายมองกระถินอย่างอาลัยอาวรณ์จนรามดูออกว่ายังทำใจไม่ได้

แขกเหรื่อแสดงความยินดีกับคู่บ่าวสาว มีแต่แม่นิ่มที่รู้แก่ใจว่ารามมีปูเป้อยู่ต่อไปต้องมีปัญหาตามมาแน่ ดังนั้น เมื่อถึงเวลาส่งตัวแม่นิ่มบอกว่าจะไม่มีการส่งตัวอะไรทั้งนั้น รามถามว่าแม่นิ่มยกกระถินให้ตนแล้วไม่ใช่หรือ

“งานแต่งวันนี้มันเป็นละครแก้หน้าให้รามเท่านั้นอย่าได้คิดเป็นเรื่องจริงจัง แม่นิ่มให้ยืมกระถินเป็นเจ้าสาวไม่ได้ให้เป็นเมียราม แค่นี้ก็ถือว่าน้องทำเพื่อช่วยรามมากพอแล้ว” แม่นิ่มพากระถินกลับเรือนพุดซ้อนทันที รามได้แต่มองหน้าจ๋อย

อ่านละคร เลือดรักทระนง ตอนที่ 9 วันที่ 2 ก.ย.59

ละครเรื่องเลือดรักทระนง บทประพันธ์โดย นางแก้ว
ละครเรื่องเลือดรักทระนง บทโทรทัศน์โดย ดนยา ทรัพย์ยิ่ง
ละครเรื่องเลือดรักทระนง กำกับการแสดงโดย แมน เมธี
ละครเรื่องเลือดรักทระนง ผลิตโดย บริษัท เมกเกอร์ เจ กรุ๊ป จำกัด
ละครเรื่องเลือดรักทระนง ออกอากาศทุกวันศุกร์-อาทิตย์ เวลา 20.15 น.
ติดตามชมละครเรื่องเลือดรักทระนง ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ