อ่านละคร สายลับรักป่วน ตอนอวสาน(จบ) วันที่ 9 ส.ค.59

อ่านละคร สายลับรักป่วน ตอนอวสาน(จบ) วันที่ 9 ส.ค.59

ที่ออฟฟิศสายลับ ดินกับร๊อคกำลังเก็บของใส่กล่องกระดาษเพื่อออกจากออฟฟิศ ทั้งสองได้ยื่นใบลาออก และทำภารกิจสุดท้ายเรียบร้อย ไม่มีอะไรให้ห่วงแล้ว คุกกี้ยืนมองดูทั้งสองเก็บของและช่วยหยิบของบางชิ้นยื่นให้ด้วย ทั้งสองเก็บของเสร็จ
คุกกี้มองทั้งสอง แล้วก็สวมกอดกันเพื่อร่ำลา “พี่คงคิดถึงแกสองคนน่าดูเลย ว่างๆ ก็แวะไปหาไปกินข้าวกับพี่ที่บ้านบ้างนะ”
“ผมจะพาแตนไปทุกอาทิตย์เลยพี่ กินฟรีน่ะอร่อยที่สุดแล้ว”
คุกกี้จะตบหัวร๊อค ร๊อคหลบได้ทัน ทั้งสองยิ้มให้กัน

“แต่ผมอาจจะไม่สะดวกไปหาพี่นะครับ...” ดินเอ่ยบอก
คุกกี้แปลกใจ “อ้าว ทำไมล่ะ แกจะไปไหนหรือ”


“ยังไม่รู้เหมือนกันครับ แต่คงไปไกลจากที่นี่...มาก....” ดินหน้าเศร้า
“พี่ไม่เข้าใจรันเลย ทำไมยังไม่ยอมคืนดีกับแกแล้วกลับมาอยู่ด้วยกันเหมือนเดิมนะ” คุกกี้เป็นห่วง
“ใช่ ผมก็คิดว่าพี่รันเค้าเข้าใจแล้วก็ยอมคืนดีกับพี่แล้วซะอีก อุตส่าห์เสียสละไปช่วยพี่รันไว้ขนาดนี้ ยังไม่เห็นอีกหรือว่าพี่รักพี่รันมากแค่ไหน” ร๊อคเป็นห่วงดินเหมือนกัน
“พี่เองก็ไม่เข้าใจเหมือนกัน ไอ้ตอนคับขันทำท่าจะตายจากกัน ก็ดูเหมือนจะดีกันแล้วนะ แต่พอผ่านพ้นวิกฤตมาได้ ก็กลับมางอนใส่หลบหน้าพี่ไปอีกแล้ว ทำไมเรื่องมันยังไม่จบซะทีก็ไม่รู้”
บอสเดินมาหาทั้งสามคน ดินหันไปเห็นก็ทักบอส “บอสเป็นไงบ้างครับ”
“ดีขึ้นเยอะ เดี๋ยวก็หายแล้ว....” บอสเห็นกล่องที่ดินกับร๊อคเก็บของเตรียมย้ายออกก็เข้าไปยกกล่องขึ้นแล้วเทของในกล่องออกมากองบนโต๊ะของทั้งสอง แล้วหันมาบอก “อุ๊ย โต๊ะทำงานรกไปหมดแล้ว จัดให้เรียบร้อยเหมือนเดิมนะ”
“แต่ว่า...” ดินทำหน้างง
บอสหยิบซองจดหมายลาออกของทั้งสองออกมาจากกระเป๋า แล้วฉีกจดหมายลาทิ้งลงถังขยะ แล้วทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น“มีปัญหาอะไรกันอีกมั้ย” ดินกับร๊อคมองหน้ากันแล้วหันมามองบอส บอสยิ้มให้ ดิน ร๊อค คุกกี้ยิ้มออกมาได้ บอสเอ่ยบอก “ฉันมีข่าวดีจะบอกด้วย...ยินดีกับทุกคนด้วยนะ ผู้ใหญ่ในรัฐบาลฝากคำชื่นชมมาถึงนายทั้งสามคนที่ปฏิบัติหน้าที่ช่วยเหลือทุกคนไว้ได้ ท่านได้มอบรางวัลพิเศษมาให้กับทุกคนด้วย “
“อะไรหรือครับบอส” คุกกี้อยากรู้
“ไปดูตัวเลขในบัญชีธนาคารของพวกคุณเองแล้วกัน ....นอกจากนี้ ผมยังมีข่าวดีอีกอย่างจะบอก...ขอให้ทุกคนปรบมือต้อนรับสมาชิกใหม่ของทีมเราด้วย” พูดจบบอสหันไปทางประตู
แตนเดินเข้ามา ร๊อคเห็นก็ยิ้มดีใจ

ร๊อคพาแตนมานั่งโต๊ะทำงานแล้วบอก “นี่โต๊ะทำงานของเธอ ส่วนเรื่องอื่นเดี๋ยวฉันจะค่อยๆ แนะนำให้” แตนต่อยแขนร๊อคแรงๆ จนเจ็บ
ร๊อคร้อง “เฮ้ย ต่อยฉันทำไมกัน”
“เอาคืนที่นายทิ้งฉันไว้ไม่ยอมทำตามที่สัญญา”
“ฉันทำเพราะรักแล้วก็เป็นห่วงเธอนะ ว่าแต่ ตอนนี้เธอก็ได้เป็นสายลับสมใจแล้วนี่ แต่ในช่วงของการเป็นสายลับฝึกหัดนี้ เธอต้องอยู่ในความดูแลของฉันและต้องเชื่อฟังฉันทุกอย่าง”
แตนทำท่าตะเบ๊ะพร้อมรับคำสั่ง “สายลับแตนพร้อมปฏิบัติตามคำสั่งครับผม”
ร๊อคยิ้มเจ้าเล่ห์ออกมา “ดี ไหนหลับตาซิ”
แตนสงสัย “หลับตา? ให้หลับตาทำไม”
“ไม่ต้องถาม บอกให้ทำอะไรก็ทำสิ”
แตนจำยอมทำตาม เธอหลับตาลง ร๊อคเข้าไปหอมแก้มแตน แตนรู้สึกตัวลืมตา อายและตกใจ ต่อยแขนร๊อค“อีตาบ้า”
“โอ๊ย เจ็บนะ”
รันนั่งซึมอยู่ในสวน มณีมาลาเดินมาลงนั่งคุยด้วย “รัน ทำไมลูกยังอยู่ที่นี่อีกล่ะ ทำไมไม่กลับไปอยู่กับดินเค้าล่ะ”
“รันไม่แน่ใจเหมือนกันค่ะ ว่ารันรู้สึกยังไง รันเข้าใจนะคะ ว่าดินเค้าเป็นสายลับ เค้าเองก็ต้องปิดบังโกหกรันเพราะเรื่องงาน แต่รันไม่รู้ว่าตั้งแต่แรกที่เราเจอกัน เค้ารักรันจริงรึเปล่า หรือแค่มาหลอกให้รันหลงเพื่อผลประโยชน์ของเค้า”
“เวิ่นเว้อยิ่งกว่านางเอกในละครซะอีกนะรัน ถึงขนาดนี้แล้วรันยังไม่เชื่อใจนายดินอีกหรือว่าเค้ารักรันมากขนาดไหน ยังจะติดใจสงสัยอะไรอีก”
“แม่คะ แม่ไม่เป็นรันแม่ไม่เข้าใจหรอกค่ะ...ถึงจะรู้ว่าดินรักรัน แต่ไอ้เรื่องที่มันคาใจสงสัย มันก็ยังอยู่ไม่หายไปไหน”
“ติดใจอะไร ก็ไปถามเค้าให้รู้เรื่องสิ มานั่งหงอยอยู่คนเดียวอย่างนี้มันจะได้อะไรขึ้นมา”
“ก็รันไม่แน่ใจนี่คะ ว่าถามแล้วจะได้คำตอบที่แท้จริง หรือดินจะโกหกรันอีก”
“โอ๊ย เยอะสิ่งจริงๆ ลูกฉัน แม่ไม่คุยด้วยแล้ว ปวดหัว...อยากคิดมากก็ตามใจ แต่แม่ขอเตือนนะ เวลาที่รันคิดได้ นายดินเค้าอาจจะไม่อยู่รอให้ลูกกลับไปหาแล้วก็ได้นะ”
มณีมาลาลุกเดินไป ปล่อยให้รันนั่งคิดหนักอยู่คนเดียว

เช้าวันต่อมา รันนอนหลับอยู่
มณีมาลาเปิดประตูเข้ามาปลุก “ตื่นได้แล้วลูก ลุกขึ้นอาบน้ำแต่งตัวเร็วๆ เข้า เดี๋ยวแม่จะพาไปบรั๊นช์กับใครบางคน”
“ใครหรือคะแม่”
“แม่ไม่อยากเฉลยก่อนเดี๋ยวจะไม่เซอร์ไพร่ส แต่เอาเป็นว่า เป็นหนุ่มหน้าตาดี white tall and handsome หน้าที่ฐานะการงานดี นิสัยดี แล้วที่สำคัญ เป็นคนดีด้วย”
“นี่แม่จะพารันไปจับคู่ดูตัวกับหนุ่มๆ อีกหรือคะ ไม่ละค่ะ รันไม่อยากต้องมาวุ่นวายกับเรื่องความรักอีกแล้ว รันอยากจะพักเรื่องนี้ซักพักรอให้เรื่องเก่าเคลียร์ให้จบก่อน”
“อย่าดื้อ อย่าปฏิเสธแม่ เพราะคนนี้ฟินแน่ แม่รับรอง”

รถมาจอด รันกับมณีมาลาลงจากรถ รันอิดออดกับแม่ “รันไม่ไปไม่ได้หรือค่ะแม่”
“มาถึงนี่แล้วยังจะงอแงอะไรอีกล่ะ แม่ไม่อยากเห็นรันเอาแต่นั่งซึมหดหู่เป็นเต้าหู้ตากแห้ง ไปเถอะ คนนี้ฟินแน่ๆ เชื่อแม่สิ”
“แม่ฟินแล้วเค้าจะฟินกับรันด้วยหรือคะ อีกไม่นานรันก็ท้องโย้แล้วนะคะ”
มณีมาลาไม่พูดอะไรต่อ จับมือรันเดินเข้าร้านไป

รันกับมณีมาลาเดินเข้ามาในร้านตรงไปที่โต๊ะนึงที่มีดินนั่งหันหลังให้อยู่ ดินแต่งตัวเนี๊ยบหล่อ ทั้งสองเดินมาถึง มณีมาลาบอกรัน
“คนนี้ไงล่ะที่แม่พูดถึง” ดินลุกขึ้นแล้วหันมาหารัน ดินยิ้มให้รัน รันเห็นดินก็ประหลาดใจ“เป็นไงล่ะ ฟินอย่างที่แม่บอกมั้ย” มณีมาลาแหย่
“นี่แม่กับดินสมคบคิดกันเล่นตลกอะไรกับรันหรือคะ” รันยังงอน
“อ้าว รู้ด้วยหรือว่าเค้าชื่อดิน สงสัยจะเกิดมาคู่กันแน่ๆ นั่งก่อนเถอะ” มณีมาลาแซว ดินไปขยับโต๊ะให้รันนั่ง รันนั่งลง ดินไปนั่งข้างๆ มณีมาลาทำท่าจะนั่งแล้วเปลี่ยนใจ“อุ๊ย แม่ขอตัวแป๊บนึงนะ คุยกันไปก่อนนะ” มณีมาลาเดินไป
ดินหันไปหารัน “สวัสดีครับ ผมชื่อดินครับ”
“ไม่ต้องมาแกล้งทำเป็นเพิ่งรู้จักกันหรอกค่ะ”
“งั้นก็ดีเลย ผมจะเข้าเรื่องเลยแล้วกันนะ...รันยังมีอะไรที่คาใจเกี่ยวกับผมอีกงั้นหรือ”
“ก็...ทุกเรื่องตอนที่เรารู้จักกัน....”
“รันคิดว่าผมแอบสืบเรื่องของรันแล้วมาหลอกให้รันรักผมอย่างนั้นหรือ....ผมยอมรับนะว่า ผมแอบสืบเรื่องของรัน แต่ผมไม่เคยเปิดไฟล์ข้อมูลของรันดูแม้แต่นิดเดียว”
ตอนที่ดินรับ ThumbDrive มา เสียบเข้าเครื่องคอมพ์ หน้าจอมีแฟ้มเอกสารเด้งขึ้น ชื่อไฟล์ “รัน” ดินคลิกที่แฟ้มทีนึง มีตัวเลือกว่า “เปิด” ดินเอื้อมมือไปที่ปุ่ม ENTER ดินคิดถึงคำพูดของคุกกี้ ลังเลว่าจะกดเปิดดีรึเปล่า สุดท้าย ดินตัดสินใจกดปุ่ม Delete ลบไฟล์ข้อมูลของรันทิ้ง
“แล้วทำไมดินถึงได้รู้จักและรู้ใจรันมากขนาดนั้นได้ละคะ” รันสงสัย
“ก็ผมเป็นสายลับ ผมเป็นคนช่างสังเกต ตั้งแต่ครั้งแรกที่ผมเห็นรันที่ร้านอาหาร ผมก็รู้แล้วว่ารันเป็นคนยังไง รันชอบแต่งตัวสไตล์ไหน โทนสีอะไร เลยทำให้ผมรู้ว่ารองเท้าสีไหนจะเหมาะกับรัน แล้วที่ผมรู้ว่ารันอยากทานอาหารร้านไหน ก็เพราะผมเห็นรันเหลือบมองร้านนั้นหลายครั้งเวลาพูดถึง แล้วรันทำงานบริษัททัวร์ บวกกับบุคลิกของรัน ก็ทำให้ผมซื้อไดอารี่ให้รันไว้จดบันทึก ทุกเรื่องที่ผมรู้ใจรัน ไม่ใช่ว่าผมแอบไปสืบเรื่องของรัน แต่เป็นเพราะผมใส่ใจรันในทุกรายละเอียด จนทำให้ผมได้รู้จักและรู้ใจในเวลาอันรวดเร็วต่างหาก....รัน แม้เราจะรักกันและแต่งงานอยู่ด้วยกันไม่นาน แต่ตลอดเวลา ผมว่ารันคงได้เห็นแล้วว่า ผมรักรันมากแค่ไหน ผมไม่เคยต้องการอะไรจากรัน นอกจากได้รักและใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันตลอดไป ถึงผมจะเคยโกหกหลอกลวงรัน แต่ผมเชื่อว่า ถ้ารันใช้หัวใจสัมผัสสิ่งต่างๆ รันก็จะรู้ว่า ผมรักรันจริงๆ”

บ้านมณีมาลา ดินช่วยรันหิ้วกระเป๋าเสื้อผ้าขึ้นรถ ไพศาลกับมณีมาลามายืนส่ง
รันไหว้ทั้งสองเพื่อลากลับไปอยู่กับดิน “หนูไปนะคะแม่”
“ไปแล้วไม่ต้องกลับมาอีกนะ” มณีมาลาเอ่ยบอก
ดินกับรันขึ้นรถแล้วขับออกไป

ดินหิ้วกระเป๋าพารันเข้ามาในห้องนอน รันมองไปรอบๆ ด้วยความคิดถึง ดินเข้ามาโอบกอดรันจากทางด้านหลังแล้วหอมแก้มรัน
“อย่าทิ้งผมไปไหนอีกนะ”
“ดินก็อย่าโกหกปิดบังอะไรรันอีกล่ะ ความรักและการไว้ใจเป็นสิ่งที่ทำให้คนสองคนแต่งงานสร้างครอบครัวร่วมกัน แต่การโกหกจะทำลายทุกสิ่งทุกอย่าง”
“ครับผม....มีอะไรจะบอกผมอีกรึเปล่า”
“การแต่งงานเปลี่ยนคำว่าฉันกับเธอให้กลายเป็นคำว่าเรา แต่การโกหกหลอกลวงจะเปลี่ยนคำว่าเราให้เหลือเพียงแค่ ฉันหรือเธอ”
“คำคมมาเป็นชุดเลยนะ พอเถอะ ผมเลี่ยนจะแย่อยู่แล้ว”
“ยังมีอีกนะ”
“ไม่อยากฟังแล้ว”
“ฟังหน่อยน่า ตอนที่รันอยู่บ้านแม่น่ะ รันอ่านหนังสือตั้งเยอะ เจอคำคมๆ อีกเพียบเลย....ความไว้ใจ ต้องใช้เวลาสร้างชั่วชีวิต แต่กลับถูกทำลายลงได้ด้วยการโกหกเพียงแค่ครั้งเดียว”
“ไม่เอาแล้ว หมดเวลาแล้ว ตอนนี้เป็นเวลาของการจิกหมอน” ดินพูดจบก็ก้มลงหอมแก้มรันอีก
“พอแล้ว” รันเขินเบี่ยงหน้าหนี
“เพิ่งหอมแค่สองทีเอง” ดินหอมแก้มรันอีกที
“สามแล้วนะ”
“ยังไม่พอ ขอหอมอีกให้หายคิดถึงได้มั้ย ก็รันหายไปตั้งนาน” ดินพูดจบก็หอมแก้มรันอีก
รันรีบบอก “รันยังไม่ทันอนุญาตเลย”
“ผมไม่รอแล้ว ผมขอใช้สิทธิ์สามีของรันปฏิบัติภารกิจของคู่ชีวิตเดี๋ยวนี้” ดินอุ้มรันขึ้นแล้วเดินมาที่เตียง
“จะทำอะไรน่ะ รันท้องอยู่นะ” รันร้องห้าม
“เออจริงด้วย....งั้นขอนอนกอดรันทั้งคืนก็แล้วกันนะ”
ดินพารันไปวางลงบนเตียงแล้วก็ขึ้นไปนอนกอดรัน ทั้งสองยิ้มให้กัน ดินหอมแก้มรันแล้วกอดรันอย่างมีความสุข

เวลาผ่านไป ดินกับรันช่วยกันเลี้ยงสปายลูกวัย 7 เดือน รันป้อนนมแล้วจับอุ้มพาดบ่าลูบหลังให้เรอ ลูกอ้วกใส่บ่ารัน ดินจับลูกอาบน้ำ น้ำกระเด็นใส่หน้าเปียกไปหมด สปายร้องไห้ ดินกับรันช่วยกันเปลี่ยนผ้าอ้อม รันบีบจมูกของตัวเองกับของดินไม่ให้ได้กลิ่นเหม็น โดยมีดินคอยเปลี่ยนผ้าอ้อมให้สปาย ดินกับรันเล่นจ๊ะเอ๋เล่นกับลูก ทั้งสองเอามือปิดหน้าแล้วเปิดหยอกจ๊ะเอ๋ลูก สปายหัวเราะชอบใจ ดินอุ้มลูกวิ่งเล่นไปทั่วบ้าน สปายหัวเราะสนุก ดินอุ้มลูก แล้วนอนหลับไปโดยมีลูกหลับอยู่บนอกของเขาในอ้อมกอดของเขา รันเดินเข้ามาเห็นก็เข้าไปกอดทั้งคู่แล้วซบหน้าลงบนอกดินแล้วหลับไป

ที่บ้านดินปิดไฟมืดสนิท รันขับรถเข้ามาในบ้าน มองมาที่บ้านด้วยสีหน้าสงสัยและแปลกใจ รันเดินตรงมาที่ประตูบ้าน มีสายตาใครบางคนพุ่งตรงมาหารันจากด้านหลัง โทนี่พุ่งเข้ารวบตัวรันจากด้านหลังแล้วล็อครันเอาไว้ รันสะดุ้งตกใจ
โทนี่ใช้มีดจ่อที่คอรันแล้วกระซิบขู่เธอที่ข้างหู “สวัสดีรัน คิดถึงผมบ้างมั้ย”
รันได้ยินเสียงก็จำได้ พูดออกมาเบาๆ “โทนี่ !”
“ถ้าไม่อยากตาย อย่าขัดขืนผมเป็นอันขาด” โทนี่ล็อคตัวรันเดินเข้าบ้านไป
โทนี่ล็อคตัวรันเดินเข้าบ้านที่ปิดไฟมืด แต่แล้วจู่ๆ ไฟก็เปิดสว่างขึ้น พร้อมกับดิน ร๊อค คุกกี้ แตน บอส และเจ้าหน้าที่ตำรวจและหน่วยพิเศษมากมายเต็มบ้าน
ทุกคนตะโกนร้องพร้อมกัน “เซอร์ไพร์สสสสสส”
“สุขสันต์วันเกิดนะรัน” ดินเอ่ยเสียงดัง โทนี่กับรันเห็นทุกคนก็ยืนนิ่งอึ้ง ทุกคนเห็นโทนี่ล็อคคอรันอยู่จากด้านหลังยืนอยู่ที่ประตูก็อึ้งไปเหมือนกัน “ไอ้โทนี่” ดินตกใจ
โทนี่รีบบอกทุกคน “อย่าเข้ามานะ ไม่งั้นรันตาย”
ดินที่สีหน้าตกใจเป็นกังวลในตอนแรก แล้วเปลี่ยนเป็นยิ้มออกมา “แกต่างหากที่ต้องตาย”
โทนี่ได้ยินดินพูดก็สงสัย แล้วรันก็ฉวยโอกาสนี้แสดงฝีมือเล่นงานโทนี่ กระทุ้งศอก ต่อยด้วยหลังหมัด ปัดมีดทิ้ง ตีเข่าซ้ำจนโทนี่ลงไปกองกับพื้น แล้วรันก็วิ่งมาหาดิน
โทนี่ที่เจ็บตัวกองอยู่ที่พื้น เงยหน้ามองทุกคนด้วยความเจ็บใจ เขาหันไปเห็นตะเกียบตกอยู่ใกล้ๆ ก็คว้ามาแล้วลุกขึ้นชี้ตะเกียบขู่ทุกคน “ฉันมีอาวุธแล้ว ถ้าพวกแกไม่อยากตาย....”
ทุกคนชักปืนออกมาอย่างเร็ว ชี้จ่อไปที่โทนี่ โทนี่เห็นก็ตกใจ ทุกคนยิงปืนใส่โทนี่จนหมดแม็คกระสุน รัวกันหูดับตับไหม้ ควันฟุ้งกระจาย ดินล้วงหยิบระเบิด ใช้ฟันกัดดึงสลักออกแล้วปาใส่โทนี่ มีฝุ่นควันฟุ้งเข้าใส่หน้าของดิน
รันที่อยู่ข้างๆ ปัดฝุ่นไปมา แล้วถาม“ต้องทำกันถึงขนาดนี้ด้วยหรือคะ”
“อืม จะได้จบๆ สิ้นเรื่องสิ้นราวกันซะที”

เจ้าหน้าที่ปอเต็กตึ๊งก้มเก็บมือของโทนี่ที่กำตะเกียบเอาไว้ ยัดใส่ถุงดำที่มีเศษชิ้นส่วนของโทนี่ที่เละจนไม่เหลือเป็นรูปร่าง “ชิ้นสุดท้ายละ” เจ้าหน้าที่รวบปิดมัดปากถุงดำแล้วเดินออกจากบ้านไป
ดินกับรันยืนอุ้มสปายกอดกันมองตาม ร๊อค คุกกี้ แตนถือแก้วเครื่องดื่มเดินเข้ามาหา
ร๊อคชูแก้วขึ้น “ได้เวลาฉลองวันเกิดให้พี่รันแล้ว”
เสียงเพลงดังขึ้น ร๊อคยื่นแก้วเครื่องดื่มให้รันแล้วก็ชวนกันเต้นอย่างสนุก ร๊อคกับแตนและคุกกี้เดินเข้าบ้านไป
ดินหันไปหารัน แล้วยื่นกล่องของขวัญเล็กๆ ให้รัน “Happy Birthday นะรัน”
รันรับมายิ้มดีใจ
มาโหลดสติ๊กเกอร์ไลน์กัน
ดินกอดรันทิ้งตัวลงบนเตียง ดินหอมแก้มรันแล้วกระซิบข้างหู “มีลูกด้วยกันอีกคนนะ”
ดินหอมแก้มรัน ทั้งสองทำท่าจะพรอดรักกัน แต่แล้วลูกก็ร้องกวน
“สปายนะสปาย กวนได้จังหวะเหมาะเหม็งเลยนะ” ดินเดินไปอุ้มลูก “ไม่อยากได้น้องรึไงกัน เดี๋ยวก็เหงาหรอก” ดินบ่นงึมงำ
รันลุกขึ้นมาอุ้มลูกไปจากดิน “สงสัยจะหิวนมแล้วล่ะ”
รันเดินไปนั่งแล้วทำท่าจะให้นมลูก ดินตามมา “พ่อก็หิวนมเหมือนกัน”
“ทะลึ่ง”
แล้วดินกับรันก็หัวเราะกัน ดินกอดรันกับลูกแนบแน่นรู้สึกอบอุ่นและเป็นสุข

******** อวสาน********

อ่านละคร สายลับรักป่วน ตอนอวสาน(จบ) วันที่ 9 ส.ค.59

ละครเรื่องสายลับรักป่วน บทประพันธ์โดย จันทร์แจ่ม
ละครเรื่องสายลับรักป่วน บทโทรทัศน์โดย สมหมาย เลิศอุฬาร, พิสิษฐ์ พงษ์พิชญ์, อันนาบี
ละครเรื่องสายลับรักป่วน กำกับการแสดงโดย ทวีวัฒน์ วันทา
ละครเรื่องสายลับรักป่วน ผลิตโดย บริษัท มายน์แอทเวิร์คส์ จำกัด
ละครเรื่องสายลับรักป่วน ควบคุมการผลิตโดย ณฤทธิ์ ยุวบูรณ์
ละครเรื่องสายลับรักป่วน ออกอากาศทุกวันศุกร์-อาทิตย์ เวลา 20.15 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ