อ่านละครเรื่อง นางอาย ตอนที่ 1 วันที่ 17 ก.ย.59

อ่านละครเรื่อง นางอาย ตอนที่ 1 วันที่ 17 ก.ย.59

“นาง” คือชื่อเล่นของนางสาวอภิรดี อโณทัย สาวน้อยวัย 17 ที่สวย ร่าเริงสดใส แถมแสบซนแก่นเซี้ยว เธอเป็นลูกสาวคนเดียวของรัฐมนตรีเด่นชาติและคุณเอมอร เป็นคุณพ่อที่ตามใจลูกสาวอย่างมากและคุณแม่ผู้ใจดีและโอบอ้อมอารี

เดิมทีนางเรียนอยู่ในโรงเรียนสหศึกษา พอเริ่มแตกวัยสาว คุณพ่อและคุณแม่เกรงลูกสาวจะมีรักในวัยเรียน จึงย้ายให้มาเรียนที่คอนแวนต์หญิงล้วนที่ปีนัง นางเดินทางโดยเครื่องบินไปปีนังด้วยนิยามการเดินทางว่า “กำลังจะเข้าคุก”

การเดินทางครั้งนี้มีคุณพ่อและคุณแม่ไปส่ง พอลงเครื่องนางก้มหน้าก้มตาเล่นมือถือ มีไลน์จากโต๋เต๋หนุ่มรุ่นพี่ส่งมาทันทีว่า “ถึงปีนังแล้วเหรอนาง” นางตอบไปทันทีว่า “ถึงแล้ว เพิ่งลงจากเครื่องเลย” พอคุณพ่อติงว่าลงเครื่องก็เล่นมือถือเลยนะ นางตอบโดยไม่เงยหน้าจากมือถือว่า “ก็เพื่อนๆรอให้นางอัพเดตชีวิตอยู่นี่คะ” เหลือบเห็นป้ายยินดีต้อนรับสู่ปีนัง ก็ชวนคุณพ่อ คุณแม่มาเซลฟี่กันพอถ่ายเสร็จก็โพสต์รูปลงเฟซบุ๊ก
ทันทีว่า



“selfie แรก ณ ปีนัง”

ที่สนามบิน คัมพล หนุ่มหล่อมาดดีลูกชายคนเดียวของพิทักษ์เศรษฐีเหมืองแร่ในจังหวัดภูเก็ต ยืนพิงรถหรูอย่างเท่หน้าบริเวณทางออกจากอาคารสนามบิน เขาเปิดมือถือดูรูปครอบครัวของนางแล้วเงยดูผู้โดยสารที่ทยอยกันออกมา เขายิ้มเมื่อเห็นนางยิ้มสดใสถ่ายรูปที่สนามบินเก็บไว้ พอเด่นชาติกับเอมอรเห็นคัมพลก็ยิ้มดีใจโบกมือเรียก แต่คัมพลมัวเคลิ้มกับความน่ารักของนางเลยไม่เห็น พอได้ยินเด่นชาติเรียกจึงได้สติรีบยกมือไหว้

เด่นชาติขอบใจที่คัมพลมารับพวกตน เอมอรถามนางว่าจำพี่คัมพลลูกอาพิทักษ์ได้ไหมเคยเจอกันสองสามครั้ง นางยิ้มให้ คัมพลเหมือนจำได้แต่กลับส่ายหน้าบอกว่า

“จำได้แต่ชื่อ แต่จำหน้าไม่ได้ค่ะ ขอโทษนะคะ”

คัมพลยิ้มเจื่อนไปนิดหนึ่ง เด่นชาติถามว่าพ่อเป็นอย่างไรบ้าง คัมพลบอกว่าสบายดี ท่านกำชับให้ตนดูแลอากับน้องนางอย่างดีมีอะไรให้บอกได้เลย นางพูดทันทีว่า

“งั้นอย่างแรกเลยนะคะ เรียก ‘นาง’ เฉยๆก็พอค่ะ ‘น้องนาง’ ฟังดูเรียบร้อย ลิเกๆยังไงๆก็ไม่รู้” พูดจบเสียงไลน์มือถือของนางก็ดังขึ้นรัวๆ นางละสายตาจาก คัมพลก้มมองมือถือทันที

เด่นชาติกับเอมอรมองอาการติดมือถือของนางแล้วส่ายหน้าเอือมๆ

คัมพลขับรถพาเด่นชาติ เอมอรและนางออกจากสนามบิน เด่นชาติมองสองข้างทางเอ่ยขึ้นว่าไม่ได้มาปีนังเกือบสิบปีเปลี่ยนไปเยอะทีเดียว ถามคัมพลว่าเขาเรียนที่จอร์จทาวน์อะคาเดมี่เหมือนกันใช่ไหม เรียนชั้นไหนแล้ว

“ถ้าเทียบกับที่เมืองไทยก็ ม.5 ครับ” ถามนางว่า “นางขึ้น ม.4 ใช่ไหม”

“ค่ะ” นางตอบทั้งที่ก้มหน้าเล่นมือถืออยู่ เอมอรเตือนว่าตอบผู้ใหญ่หยุดเล่นมือถือก่อนสิลูก ไม่น่ารักเลย นางลดมือถือลง เงยมองกระจกส่องหลังเพื่อสบตาคัมพล ตอบเต็มเสียงเต็มประโยคพร้อมรอยยิ้มว่า “นางขึ้น ม.4 ค่ะ” แล้วหันมองหน้าแม่ยิ้มใสซื่อถามว่า “น่ารักพอรึยังคะ” เลยถูกแม่ค้อนให้ขวับหนึ่ง

คัมพลบอกว่าดีใจที่นางเลือกมาเรียนต่อที่ปีนัง นางตอบทันทีว่า “ไม่ได้เลือกค่ะ โดนบังคับ” ถูกเอมอรติงว่าพูดอย่างนี้ได้ยังไงลูก นางยืนยันว่า

“พูดความจริงนี่คะ พ่อกับแม่บังคับให้นางมาเรียนที่นี่”

“นางต่างหากที่ทำตัวไม่น่ารัก พ่อเลยต้องทำแบบนี้” เด่นชาติเอ่ยเรียบๆ

ooooooo

เหตุที่ทำให้เด่นชาติและเอมอรตัดสินใจส่งนางมาเรียนที่คอนแวนต์ก็เพราะพ่อจับได้ว่านางกับโต๋เต๋ไปดูการแข่งมอเตอร์ไซค์บิ๊กไบค์ นางใช้มือถือถ่ายรูปในสนามแข่งแล้วเซลฟี่ตัวเองกับโต๋เต๋ แต่บอกกับพ่อว่าไปทำรายงาน

“สนามแข่งรถมันใช่ที่ทำรายงานเหรอ” เด่นชาติถามเมื่อนึกถึงอดีต นางตอบหน้าตาเฉยว่า

“ก็ครูให้ทำรายงานเรื่องอาชีพที่ชอบ นางไม่รู้จะทำอะไรแต่แข่งรถก็เหมือนจะใช่”

เอมอรติงว่าอาชีพแข่งรถไม่เหมาะกับผู้หญิงหรอก เด่นชาติก็ชี้ว่าลูกทำไม่ได้หรอก มันอันตรายเกินไป นางแย้งว่า

“ไม่ใช่นางไม่เหมาะ แต่เพราะแม่ไม่ชอบมากกว่า”

“แม่เชื่อว่าถ้าลูกรู้จักตัวลูกอย่างที่แม่รู้จัก ได้เห็นโลกกว้างกว่านี้ ลูกจะเปลี่ยนใจ”

“การอยู่แต่คอนแวนต์เห็นแต่แม่ชี จะรู้จักตัวเองได้ยังไงคะ” นางถามน้ำเสียงซื่อๆ

“เดี๋ยวลูกก็รู้ แต่ที่แน่ๆ ลูกจะปลอดภัยจากเพื่อนไม่ดีเช่นนายโต๋เต๋”

นางชี้แจงว่าโต๋เต๋เป็นรุ่นพี่ไม่ใช่เพื่อนและพี่โต๋เต๋ก็ไม่ใช่คนเลว เลยถูกพ่อตำหนิว่า

“ยิ่งเป็นรุ่นพี่ยิ่งใช้ไม่ได้ โตกว่าเราแท้ๆ แทนที่จะห้ามปราม กลับพาไปก่อแต่เรื่อง” เด่นชาติพูดถึงอดีตที่นางกับโต๋เต๋และเพื่อนกำลังปาร์ตี้กันในบ้านแห่งหนึ่งแล้วถูกตำรวจบุกเข้าไปจับ โต๋เต๋พานางปีนรั้วหนี ถูกหนังสือพิมพ์ถ่ายรูปขณะอยู่บนกำแพงรั้วลงหนังสือพิมพ์หราพาดหัวตัวไม้ว่า

“รวบลูก รมต.ปาร์ตี้ยาเสพติด”

เมื่อได้รับการปล่อยตัว นางบอกพ่อว่าตนไม่ได้ทำ พ่อต้องรู้ว่าตนไม่มีวันยุ่งกับยาพวกนั้น เห็นพ่อเฉยนางตบโต๊ะถาม

“ทำไมพ่อไม่เชื่อใจนาง!”

จนวันนี้เด่นชาติจึงบอกนางว่าตนเชื่อใจลูกอยู่แล้วว่าไม่มีวันยุ่งกับยาพวกนั้น นางถามว่าแล้วทำไมต้องส่งตนเข้าคุกอีก

“การที่นางลุกขึ้นตบโต๊ะใส่หน้าพ่อกับแม่ต่างหากที่พ่อกับแม่รับไม่ได้” นางบอกว่าตนขอโทษแล้ว “พ่อก็รับคำขอโทษแล้ว แต่สมัยนี้นะลูก โลกมันหมุนเร็ว เด็กสมัยนี้เอาแต่รับข้อมูลข่าวสาร มองออกไปแต่นอกตัวเอง มองเห็นการกระทำของคนนั้นผ่านคนนี้ ไอ้จอเล็กๆอันนี้ แล้วก็คิดว่านี่คือดีนี่คือทำได้ กิริยามารยาท กาลเทศะมันหายไป ถ้าพ่อปล่อยนางไว้กับมันมากเกินไป ต่อไปนางจะตบโต๊ะใส่พ่อแล้วก็ไม่รู้สึกว่าผิดอีกแล้ว นี่ต่างหากที่พ่อรับไม่ได้ สังคมมันสำคัญ เชื่อพ่อ โรงเรียนยายชีนี่แหละ คำตอบสุดท้าย”

เอมอรทนไม่ได้ติงสามีว่าให้เกียรติโรงเรียนตนด้วย เด่นชาติแก้ว่าโรงเรียนคอนแวนต์ตนก็แค่ล้อเล่น บอกนางว่า

“แม่ชีโรงเรียนนี้เขาหล่อหลอมแม่ของลูกมาดีขนาดนี้ นางต้องเห็นแม่เป็นไอดอลสิลูก”

“พ่อกับแม่เข้าใจว่าสำหรับวัยของนาง เพื่อนสำคัญที่สุด นางจะได้เจอเพื่อนที่ดีๆ สังคมที่ดีที่โรงเรียนนี้นะลูก”

นางถามว่าโรงเรียนนี้มีแต่เด็กดีๆจริงหรือ ก็พอดีคัมพลจอดรถเพราะมาถึงหน้าโรงเรียนแล้ว นางมองเข้าไปเห็นอาคารภายในทึมๆ หลอนๆ น่ากลัว

ooooooo

ในคอนแวนต์...นักเรียนที่เตรียมตัวเข้าเรียนกัน เดินกันเป็นกลุ่มๆ กลุ่มสายสุดามีจอยคามเด็กสาวมาเลเซียเชื้อสายจีนเดินขนาบขวาและมีนาลูกสาวเศรษฐีใหม่ขนาบซ้าย กลุ่มนี้ท่าทางแสบซ่าน่าดู

ยังมีบางกลุ่มเป็นสาวหล่อวางมาดเท่ และอีกกลุ่มดูเป็นเด็กเนิร์ด ส่วนที่กระจัดกระจายอยู่เป็นนักเรียนหลายสัญชาติทั้งผมดำผมแดงคละกันไป กลุ่มที่ดึงดูดสายตาและความสนใจจากเพื่อนๆ มากที่สุดคือกลุ่มของสายสุดา เธอทำซ่าทักเด็กเนิร์ดที่ใส่แว่นชมว่าแว่นเก๋มาก แต่ปีนี้มันเชยมากแล้ว จนเด็กเนิร์ดแทบอยากถอดแว่นทิ้ง

เดินมาเจอสินีนาฎที่เป็นกลุ่มเรียบร้อยก็แซวว่าเมื่อคืนเห็นอ่านนิยายจนดึกนึกว่าเช้านี้จะมาสายเสียอีก สินีนาฎมองเบื่อๆ ไม่อยากวอแวด้วย สายสุดาเหลือบเห็นฮองลันที่อวบอ้วนก็ชูแขนเล็กเรียวของตนอวดว่าปิดเทอมไปเที่ยวมาอ้วนขึ้นตั้งเยอะ ทำเอาฮองลันเกือบนอยด์แตก สินีนาฎจึงรีบดึงไปเข้าห้องเรียน

สามสาวแสบมองตามสินีนาฎและฮองลันไปขำๆ มีนาถามสายสุดาว่ารู้รึยังวันนี้มีเด็กใหม่ย้ายมาเรียนห้องเดียวกับเรา สินีนาฎถามว่าชาติไหน มาประจำหรือไปกลับ มีนาบอกว่าประจำ จอยคามบอกว่าคนไทย

“ได้ข่าวว่าตัวแสบนะ” มีนาตบท้าย สายสุดาจิกตายิ้มอย่างมั่นใจว่าร้ายยังไงก็เทียบกันไม่ได้หรอก

ooooooo

อ่านละครเรื่อง นางอาย ตอนที่ 1 วันที่ 17 ก.ย.59

ละครเรื่อง นางอาย บทประพันธ์โดย นราวดี
ละครเรื่อง นางอาย บทโทรทัศน์โดย คฑาหัสต์ บุษปะเกษ
ละครเรื่อง นางอาย กำกับการแสดงโดย ปวันรัตน์ นาคสุริยะ
ละครเรื่อง นางอาย ผลิตโดย บริษัท เมกเกอร์ วาย จำกัด
ละครเรื่อง นางอาย ควบคุมการผลิตโดย ยศสินี ณ นคร
ละครเรื่อง นางอาย ออกอากาศทุกวันศุกร์-อาทิตย์ เวลา 20.15 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ