อ่านละคร เลือดรักทระนง ตอนที่ 11 วันที่ 7 ก.ย.59

อ่านละคร เลือดรักทระนง ตอนที่ 11 วันที่ 7 ก.ย.59

การวางแผนเหนือชั้นกว่าของปูเป้ทำเอาคร้ามกับชื่นจิตอึ้ง คาดไม่ถึง

วันต่อมาคร้ามไปหารามที่ห้างเลิศพาณิชย์ที่ถูกปิดกิจการไปแล้ว กล่าวหาว่ารามทำให้ชีวิตลูกสาวตนป่นปี้และตนต้องกลายเป็นขี้ปากใครต่อใครจนทุกวันนี้ รามย้อนถามว่าแล้วที่ปิดห้างตนยังป่นปี้ไม่พออีกรึไง

รามตัดบทว่าบอกมาดีกว่าว่าท่านจะเอาอย่างไร คร้ามบอกว่าตนต้องการหลักประกันในอนาคตให้ลูกสาว เสนอเงื่อนไขว่าให้รามกว้านหาสินค้ามาให้ตน ตนแค่อยากผูกขาดสินค้าเข้าคลังเท่านั้น แต่ห้ามเขาเอากำไรจากตน ขู่ว่า

“ถ้าอยากให้ห้างแกได้เปิดต่อก็ส่งสินค้ามา ส่วนแกจะไปค้าขายขูดรีดกับใครฉันจะเอาหูไปนาเอาตาไปไร่เสีย”



“ถ้าท่านรับปากว่าของพวกนั้นจะปันส่วนไปถึงชาวบ้าน ไม่ได้เอาไปเซ็งลี้ ผมก็ไม่มีปัญหา แล้วสินค้าที่ท่านอยากได้คืออะไร”

“ตอนนี้เราต้องการข้าว 15 เปอร์เซ็นต์ 20 ตันปูเป้จะเป็นคนติดต่อธุรกิจกับแกเอง”

รามอึดอัดใจที่จะต้องเกี่ยวข้องกับปูเป้อีก แต่เพื่อพนักงานในห้างและครอบครัว รามบอกกับสมพรที่ถามความคืบหน้าในการคุยกับคร้ามว่า

“ทุกคนไม่ต้องห่วง ผมรู้ทุกคนมีภาระ ครอบครัวของคุณก็คือครอบครัวของผม ผมจะไม่ยอมให้ใครมาปิดห้างเรา ไม่มีวัน เราทุกคนจะต้องรอดจากสงครามนี้ไปด้วยกันผมสัญญา”

พนักงานทุกคนจับมือให้กำลังใจกัน รามจับมือทุกคนไว้อย่างให้กำลังใจ

ooooooo

ระหว่างที่รามไปจัดการปัญหาปูเป้ที่กรุงเทพฯนั้น ท่านชายถามว่ากระถินเชื่อว่ารามจะกลับมาหรือเปล่า กระถินเชื่อว่ากลับเพราะรามไม่เคยหลอกตน ถามท่านชายว่ามีภารกิจอะไรให้ตนทำเพื่อไม่ให้ฟุ้งซ่านตนก็ยินดี

ท่านชายบอกว่าเป็นงานอันตรายกว่าที่เธอคิด กระถินเชื่อว่าตนเป็นผู้หญิงคงไม่มีใครสนใจว่าจะเป็นพวกใต้ดิน

“สิ่งแรกที่พวกเราต้องเรียนรู้ก็คือ ‘อย่าอยากรู้ในสิ่งที่ไม่ควรรู้ เพราะถ้ายิ่งรู้มันจะมีอันตราย’ ถ้าเธอรู้อะไรที่สำคัญมากๆเธอต้องยิ่งเก็บความลับให้ได้ คนที่จะร่วมขบวนการกับเราจะทรยศไม่ได้ ในสงครามเธอต้องแลกชีวิตเพื่อรักษาความลับเอาไว้”

ท่านชายมอบสร้อยของชุดปฏิบัติการเสรีไทยของอังกฤษซึ่งเป็นชุดของฝรั่งที่มาพักให้กระถิน มีจี้เป็นรูปวงรีมีฝากระจกครอบยาเม็ด “L” เอาไว้ บอกกระถินว่า

“เมื่อใดที่ถูกศัตรูจับได้ แค่กัดยาเม็ดนี้กลืนลงไป เราก็จะตายไปพร้อมกับความลับ ฉันถึงถามว่าเธอเคยเก็บความลับที่พร้อมจะตายไปกับเธอไหม ความลับที่แม้แต่รามก็บอกให้รู้ไม่ได้”

กระถินนึกถึงความลับเรื่องการตายของคุณพระที่เธอยังปกปิดรามไว้จนทุกวันนี้

เสือกาจกับโม่แอบมาพบกระถินกับชบา ลูกน้องเสือกาจลำเลียงข้าวสารกระสอบใหญ่ออกจากพุ่มไม้ โม่ส่งกระสอบเล็กให้กระถิน เสือกาจบอกว่าตอนนี้ตามท้องตลาดแทบไม่มีข้าวขาย ให้กระถินเอาไปเลี้ยงคนของเธอ กระถินถามว่าเอาข้าวพวกนี้มาจากไหน เสือกาจบอกว่าดักปล้นจากขบวนรถไฟที่พวกญี่ปุ่นขนลงใต้ทุกคืน กระถินถามว่าปล้นเขามาหรือ!

“คนไม่มีจะกิน เพราะพวกญี่ปุ่นเอาแต่กักตุนเอาไปเลี้ยงคนของมัน ถ้าไม่ปล้นมึงจะเอาอะไรยาไส้”

กระถินมองข้าวกระสอบใหญ่ถามว่าแล้วนั่นจะเอาไปไหน โม่บอกว่าจะขนเข้ากรุงเทพฯคืนนี้ มีพวกเซ็งลี้รับซื้อไปปล่อยในตลาดมืด กระถินถามว่า เอาของโจรมาขายแบบนี้ไม่กลัวถูกจับได้หรือ

“พวกข้าไม่ได้รวยอย่างพวกเอ็ง ถ้าไม่ปล้นคนที่อดตายก็คือเรา” เสือกาจตอบแล้วเดินไปเลย

กระถินไม่ชอบใจที่เสือกาจยังหากินกับการปล้น ชบาติงว่ากระถินไม่รู้หรอกว่าคนไม่มีจะกินมันเป็นอย่างไร พวกเสือกาจเป็นโจรเพื่อเลี้ยงปากเลี้ยงท้องและก็ปล้นเฉพาะกับพวกญี่ปุ่น ไม่ได้รังแกคนไทย

“ปล้นใครยังไงก็ขึ้นชื่อว่าโจร” กระถินติง

“คนดีมีในสงครามที่ไหน แค่เกิดคนละชาติก็ฆ่าแกงกันได้ ผิดถูกเอ็งจะวัดจากอะไร ถ้าให้เป็นคนดีแล้วปล่อยลูกเมียอดตาย มันไม่ยิ่งบาปกว่ารึ ผู้ดีมีกิน แล้วคนตาดำๆอย่างเราไม่ใช่คนรึไง ถึงจะอิ่มกับเขาบ้างไม่ได้ เอ็งมองไอ้กาจเสียใหม่ถ้าไม่ถูกบีบให้อดตาย ใครจะอยาก เป็นโจร”

ฟังชบาแล้วกระถินเข้าใจเสือกาจมากขึ้น แต่ก็ยังอดเป็นห่วงความปลอดภัยของเขาไม่ได้

เสือกาจถูกโทชิล่อซื้อข้าวและจับได้ หัวหน้าตำรวจมายืนยันว่าเสือกาจเป็นคนที่ลักลอบขนข้าวไปจากรถไฟจริงๆ

โทชิสั่งทหารญี่ปุ่นให้เอาน้ำสบู่กรอกปากเสือกาจเพื่อปรามไอ้อีหน้าไหนที่ตั้งตัวเป็นศัตรูกับเราจะได้เข็ดหลาบ

“ปล่อย...ไอ้พวกจัญไร ปล่อยกู!!” เสือกาจตะโกนและดิ้นรนสุดฤทธิ์

โม่มาบอกกระถินที่ริมหาดว่าเสือกาจโดนจับเพราะไอ้ยุ่นส่งคนมาล่อซื้อข้าวของเรา

“แล้วตอนนี้เสือกาจอยู่ไหน”

“ได้ยินว่าสันติบาลจับตัวเอาไว้ กำลังส่งตัวไปให้กองทัพญี่ปุ่น”

กระถินเป็นห่วงเสือกาจมาก เกรงว่าเขาจะได้รับการลงโทษอย่างเหี้ยมโหดจากกองทัพญี่ปุ่น

ooooooo

กระถินเป็นห่วงเสือกาจที่จะถูกสันติบาลส่งตัวไปไว้ที่กองทัพญี่ปุ่น จึงวิ่งไปหาท่านชายให้ช่วยพ่อตนด้วย

ท่านชายเป็นหนึ่งในกองกำลังใต้ดินที่เคลื่อนไหวอยู่ในรัฐบาลจึงอ้างความชำนาญเส้นทางแถบหัวหินของเสือกาจเผื่อวันหน้าเราต้องขนย้ายอาวุธเข้ามาเสือกาจอาจเป็นกำลังสำคัญก็ได้ สันติบาลจึงปล่อยตัวเสือกาจและให้หลบซ่อนตัวในที่พักชั่วคราวที่จัดให้

กระถินเก็บของขอกลับกรุงเทพฯก่อนเพื่อไปช่วยพ่อที่ถูกจับ แม่นิ่มและเอมปรีดิ์จึงมาด้วย แต่พอมาถึงกรุงเทพฯ กระถินขอแยกตัวไปทำธุระก่อน เมื่อแม่นิ่มกับเอมปรีดิ์กลับถึงคฤหาสน์นารายณ์ รามถามว่าทำไมกระถินไม่กลับมาด้วย

“มาด้วยกัน แต่กระถินไปทำธุระกับท่านชาย เลยยังไม่ได้เข้าบ้าน”

“ท่านชาย? ธุระอะไรครับ” รามไม่พอใจที่กระถินไปกับท่านชาย เอมปรีดิ์บอกว่ารอกระถินกลับมาถามเองก็แล้วกัน เห็นรามจะออกไปถามว่า จะไปไหน “กำลังจะออกไปพบลูกค้าครับ คุณยายกับแม่นิ่มมาเหนื่อยๆไปพักก่อนเถอะครับ”

นายหวัดได้ยินเปรยออกมาอย่างหมั่นไส้ว่าไปพบลูกค้าหรือไปหาเมียเก่ากันแน่ ออกไปเจอกันทุกวันถึงได้ไม่คิดจะไปรับกระถินที่หัวหินกลับมา แม่นิ่มกับเอมปรีดิ์ฟังนายหวัดแล้วก็เครียด

ooooooo

เมื่อเสือกาจได้รับการปล่อยตัวลับๆแล้วก็พูดอย่างเจ็บใจว่า

“กูไม่น่าจนมุมพวกมัน ไอ้พ่อค้าคนนั้นมันเป็นคนที่ญี่ปุ่นส่งมาล่อซื้อข้าวจากกู...กูสาบาน กูจะทำทุกทางให้พวกอัปรีย์นั่นมันอยู่ในแผ่นดินเราไม่ได้”

กระถินขอบพระทัยท่านชายที่ช่วยพ่อตนเพราะไม่อย่างนั้นตนก็ไม่รู้จะพึ่งใครเหมือนกัน ท่านชาย บอกว่าที่จริงท่านเองก็มีเรื่องต้องพึ่งเสือกาจเหมือนกัน แล้วเล่าว่า

“ตอนนี้ญี่ปุ่นกำลังเข้าตาจน ไทยเองก็พยายามตีตัวออกห่าง เพราะถ้าญี่ปุ่นแพ้ เราก็จะกลายเป็นประเทศแพ้สงคราม ตอนนี้ทหารมันอ่อนกำลังลงเต็มที เราถึงต้องถอยออกมาตั้งหลัก รอเวลาที่จะได้ตลบหลังเอาคืนพวกมัน”แล้วพูดกับเสือกาจว่า “ฉันอยากให้นายคอยจับตาดูรถไฟทางใต้ให้ ฉันได้ข่าวว่าทางญี่ปุ่นจะส่งน้ำมันไปมลายูสองร้อยแกลลอน ถ้าเราดักเส้นทางขนส่งไม่ให้มันส่งยุทธปัจจัยลงไปได้ สงครามก็จะจบได้ไวขึ้น”

“กูรับปากจะจัดการพวกมันให้ จะเล่นให้มันไม่ได้น้ำมันไปสักหยดเดียว”

รามไปติดต่อซื้อน้ำมันจากพ่อค้าตลาดมืด ที่ห้อยเทียนเหลา เจรจากันแล้วแยกย้ายกันกลับ ขณะปูเป้เดินกลับมาที่รถกับราม เธอชื่นชมว่าโชคดีจริงๆ ที่ใครๆก็อยากขายน้ำมันให้เขา รามให้ไปบอกคุณพ่อเธอเลยว่าตนจะส่งน้ำมันรอบนี้ให้ ดักคอว่า หวังว่าท่านจะไม่ลืมเงื่อนไขที่จะให้เราเปิดห้างต่อไป ปูเป้แก้ต่างให้พ่อตนและใส่ไฟ กระถินว่า

“ที่จริงคุณพ่อไม่ได้เป็นคนใจร้าย แต่เป็นเพราะรามทรยศต่อท่านก่อน” พูดแล้วเห็นกระถินกับท่านชายเดินออกจากโรงแรมฝั่งตรงข้าม เธอชี้ให้ดูทันที “ปูเป้รู้ว่ารามไม่ได้ตั้งใจนอกใจหรอก รามก็แค่ตามเล่ห์เหลี่ยมผู้หญิงแปดเหลี่ยมสิบสองคมคนนั้นไม่ทัน”

อ่านละคร เลือดรักทระนง ตอนที่ 11 วันที่ 7 ก.ย.59

ละครเรื่องเลือดรักทระนง บทประพันธ์โดย นางแก้ว
ละครเรื่องเลือดรักทระนง บทโทรทัศน์โดย ดนยา ทรัพย์ยิ่ง
ละครเรื่องเลือดรักทระนง กำกับการแสดงโดย แมน เมธี
ละครเรื่องเลือดรักทระนง ผลิตโดย บริษัท เมกเกอร์ เจ กรุ๊ป จำกัด
ละครเรื่องเลือดรักทระนง ออกอากาศทุกวันศุกร์-อาทิตย์ เวลา 20.15 น.
ติดตามชมละครเรื่องเลือดรักทระนง ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ