อ่านละคร บ่วงอธิฏฐาน ตอนที่ 11/5 วันที่ 3 ก.ย.59

อ่านละคร บ่วงอธิฏฐาน ตอนที่ 11/5 วันที่ 3 ก.ย.59

“ท่านเรียกข้ามาด้วยเรื่องอะไร”
เกรียงลืมตาขึ้น “เลิกยุ่งกับคุณเมธาวี ปลดปล่อยเธอไปซะ”
“คำขอของท่านมีข้อแลกเปลี่ยนรึไม่”
“ข้าเตือนด้วยความหวังดี เพราะสิ่งที่เจ้ากำลังทำมันเพิ่มบาปให้กับตัวเจ้าเอง”
“เทียบกับการรอคอยอย่างทุกข์ทรมานของข้า บาปที่ท่านเอาขึ้นมาขู่ข้ามันก็แค่กระผีกริ้น ไม่มีอะไรจะมาขวางทางข้าได้หรอก”
“เจ้าใช้วิธีนี้แล้ว เจ้าคิดว่าเจ้าจะสมหวังในความรักรึไง”
“อย่างน้อยข้าก็ได้กำจัดมารหัวใจให้พ้นไปจากทางข้า”

“ถ้าเขาเกิดมาเพื่อเป็นคู่กัน อะไรก็ขัดขวางเขาไม่ได้หรอก”


บุษกรโกรธมาก แผดเสียง “แล้วท่านจะได้เห็น...หากข้ามิได้สมหวังก็อย่าได้มีความสุขกันเลยไม่ว่าหน้าไหน” หมอกควันรวมตัวกันอีกครั้ง ปกคลุมร่างบุษกรจนกลืนหาย แล้วจู่ๆ ใบหน้าปีศาจบุษกรก็พุ่งพรวดออกมาจากกลุ่มหมอกควันนั้น “ถึงวันที่กลางวันกลายเป็นกลางคืน แลกลางคืนกลับกลายเป็นกลางวันท่านจะได้เห็น...ท่านจะได้เห็น” บุษกรเน้นย้ำหนักแน่น
ปีศาจบุษกร ถลันพรวดเข้ามาข้ามเขตธรณีประตู พุทธานุภาพเหมือนแนวรั้วเดินกระแสไฟฟ้าแรงสูง ปีศาจบุษกรไม่อาจข้ามไปได้ แถมกระเด็นกลับออกไปกรีดร้องด้วยความเจ็บปวดพร้อมกับสลายตัวไป เกรียงยกมือขึ้นสวดสรรเสริญพุทธคุณ

บ้านกสินทร์ กสินทร์ออกมาต้อนรับอธินและโยสิตา “สวัสดีคุณอธิน...นี่กลับมากรุงเทพตั้งแต่เมื่อไหร่...เชิญๆ ตามสบาย นั่งก่อนๆ นี่แม่บ้านผมหากาแฟเครื่องดื่มมาให้รึยัง”
อธินกับโยสิตาไม่ยอมนั่ง อธินเอ่ยบอก “ไม่จำเป็นหรอกครับคุณกสินทร์ ผมมาธุระสำคัญที่คงใช้เวลาไม่นาน เสร็จธุระแล้วผมก็จะไป”
โยสิตายิ่งอึดอัดใจเมื่อกฤตธรตามเข้ามาอีกคน
“คุณโย....สวัสดีครับคุณอา”กฤตธรรู้สึกได้ถึงบรรยากาศแปลกๆ เพราะโยสิตาก็ไม่ยอมมองหน้าไม่ยอมสบตาเขา
“เว้นแต่ว่าคุณไม่ยอมรับข้อกล่าวหาของผมเท่านั้นเอง” อธินพูดทิ้งท้าย
กสินทร์ยังงงแล้วหัวเราะ “ข้อกล่าวหาอะไร คุณอธิน นี่คุณพูดถึงอะไร..”
“โจรกรรมสมบัติของชาติ” กสินทร์กับกฤตธรได้ยินยิ่งงงหนัก “ข้อกล่าวหานี้ร้ายแรงนะคุณกสินทร์ เพราะนอกจากโทษตามกฎหมายแล้ว คุณคงเข้าใจดีว่าคุณจะได้รับการลงโทษจากสังคมด้วย” อธินขู่
“เดี๋ยวก่อนคุณอธิน..นี่คุณพูดถึงอะไร. ถ้าหมายถึงของสะสมของผม..ผมบอกได้เลยว่าทุกชิ้นที่ผมได้มา ซื้อขายอย่างถูกต้อง ที่มาที่ไปชัดเจน” กสินทร์อธิบาย
“ความมั่นใจของคุณ ไม่ได้ช่วยให้คุณพ้นข้อกล่าวหานั้นไปได้หรอกคุณกสินทร์ ในเมื่อหลักฐานมันมัดตัวคุณแน่นหนาขนาดนี้” อธินเริ่มมีอารมณ์
“เอาล่ะ ในเมื่อคุณมั่นใจขนาดนี้ บอกมาเลยคุณอธิน..สมบัติของชาติชิ้นไหนที่คุณกล่าวหาว่าผมขโมยมา” กสินทร์ทนไม่ไหวอยากรู้
“ศิลาจารึก จันทรปุระ”
กสินทร์และกฤตธรนิ่งอึ้งไป
โยสิตาเดินนำทุกคนเข้ามาที่บ้านรับรองของเกรียง “ในห้องนั้นแหละค่ะพ่อ”
กสินทร์เอ่ยถามด้วยความงุนงง “หนูโย...ช่วยบอกฉันหน่อยได้ไหมว่านี่มันอะไรกัน ฉันกลายเป็นผู้ถูกกล่าวหาไปได้ยังไง”
“คุณกสินทร์...ตั้งแต่ศิลาจารึกแผ่นนั้นถูกขโมยไป...คุณคือผู้ต้องสงสัยลำดับแรก” อธินตอบแทน
“หมายความว่าที่คุณยอมรับงานถ่ายภาพวัตถุโบราณพวกนี้ คุณแค่ต้องการเข้ามาสืบหาศิลาจารึกที่ว่า ยังงั้นใช่ไหมคุณโย” กฤตธรมองโยสิตาด้วยความผิดหวัง
“สมบัติของชาติ คือสมบัติของทุกคนในแผ่นดินนี้ ต่อให้ใครร่ำรวยล้นฟ้าหรือมีอิทธิพลขนาดไหน ก็เอามาครอบครองเป็นสมบัติส่วนตัวไม่ได้” โยสิตาเอ่ยเสียงเข้ม
“เข้าใจละ..ลุงเองก็พร้อมจะพิสูจน์ข้อกล่าวหาของพ่อหนูเหมือนกัน ไหนๆ ก็ไหนๆ แล้ว ถ้าศิลาจารึกแผ่นนั้นมันอยู่ที่นี่จริง ลุงพร้อมจะยอมรับข้อกล่าวหาพร้อมจะรับโทษทุกอย่าง”
อธินมองอย่างท้าทาย โยสิตาเดินตรงไปที่ห้องทำงานเกรียงอย่างมั่นใจ

ห้องทำงานเกรียง ประตูถูกเปิดเข้ามา “นั่นไงคะพ่อ...มันอยู่ที่นั่น” โยสิตาชี้ไปแต่สายตาหันไปทางอธินที่ตามเข้ามาพร้อมกับกฤตธรและกสินทร์
ทุกคนนิ่งงัน เหมือนเห็นแต่อากาศธาตุ
“โย...” อธินเรียกเสียงหลง
โยสิตาหันไปมอง ประสาทรับรู้ของตัวเองกำลังบอกว่า ไม่มีศิลาจารึกที่ว่า....
“ไหนละหนูโย....ศิลาจารึกที่หนูว่า มันอยู่ไหน..” กสินทร์สงสัย
โยสิตางงงันหน้าแตก อธินปั้นหน้าไม่ถูก “เมื่อคืนมันอยู่ตรงนี้จริงๆ นะคะพ่อ พ่อก็เห็นในรูปที่โยส่งไปให้”
ทั้งอธิน โยสิตาตะกุยหยิบมือถือของตัวเองขึ้นมาเปิด อธินชะงักเมื่อเห็นสิ่งที่ปรากฏในจอมือถือ “โย...”
โยสิตาชะงักกับสายตาอธิน คว้ามือถือมาดูเองแล้วไม่อยากจะเชื่อในสิ่งที่เห็น “ไม่จริงหรอกค่ะพ่อ ต้องมีบางอย่างผิดพลาดแน่” โยสิตาตะกุยหารูปในเมมโมรี่ภาพถ่ายในมือถือตัวเอง แล้วแทบล้มทั้งยืน ในจอมือถือโยสิตา เป็นภาพมุมที่ถ่ายศิลาจารึกทุกอย่างยังเหมือนเดิม แต่ไม่มีศิลาจารึกแผ่นนั้นปรากฏอยู่เลยแม้แต่ภาพเดียว“มันเป็นอย่างนี้ได้ยังไง” โยสิตางุนงง

หน้าบ้านกสินทร์ กฤตธรกับกสินทร์ที่เดินตามโยสิตาและอธินกลับมาที่รถ
“ผมว่าคงเป็นเรื่องเข้าใจผิด คุณโย...กลางคืนมืดๆคุณอาจจะตาฝาดไปเองก็ได้” กฤตธรเอ่ยบอกโยสิตา
“ฉันไม่ได้ตาฝาด พ่อฉันก็เป็นพยานได้ ปารมีอีกคน เขาเห็นเหมือนอย่างที่ฉันเห็น”
เกรียงเข้ามาร่วมฟังด้วย
กสินทร์เอ่ย “คุณอธิน ถ้าคุณยังคาใจ ผมไม่รังเกียจนะที่จะให้คุณค้นทุกซอกทุกมุมในบ้านหลังนี้ เพราะผมต้องการพ้นข้อกล่าวหาร้ายแรงของคุณเหมือนกัน”
“ไม่เป็นไร...ขอบคุณ วันนี้ผมจะถือว่าผมพลาดเอง แถมโชคยังเข้าข้างคุณ จะยังไงก็ช่าง ความจริงก็หนีความจริงไปไม่พ้น” กสินทร์เผชิญหน้าอธินอย่างไม่สะทกสะท้าน“ไปโย” โยสิตาจำใจขึ้นรถทั้งที่ยังพลุ่งพล่าน กสินทร์เดินกลับเข้าบ้านทันที อธินขับรถออก กฤตธรปวดหัวกับปัญหาที่ประดังเข้ามา
“เกิดอะไรขึ้นครับคุณกฤต” เกรียงเอ่ยถาม

บ้านอธิน ปารมีหน้าเหวอเลื่อนดูภาพในมือถือของโยสิตา อย่างไม่อยากจะเชื่อตาตัวเอง “นี่มันเกิดอะไรขึ้นน่ะแก” โยสิตาได้แต่ส่ายหน้า มึนตึบ อธินนั่งเงียบมึนไม่แพ้กัน “ผักบุ้งยืนยันนะคะพ่อ จะให้สาบานก็ได้ ผักบุ้งเห็นไอ้หินแผ่นนั้นกับตาพร้อมๆ กับไอ้โยจริงๆ...ถ้าคุณกสินทร์รู้แกวแล้วเอาไปซ่อนที่อื่นก็ถือว่าเล่นเอาเถิดกับเราเฉยๆ แต่นี่มันไม่ใช่นะ มาเล่นซ่อนแอบอะไรกับรูปในนี้ด้วย ขนลุกนะ”
โยสิตาเหมือนเกิดความคิดบางอย่างวาบขึ้นในสมอง รีบเดินไปเปิดคอมพ์ทันที
อธินงุนงง “พ่อก็เห็น...รูปที่โยส่งไปมันเป็นศิลาจารึกแผ่นนั้นจริงๆ แต่มันหายไปได้ยังไง”
“พ่อคะ...” โยสิตาจ้องเขม็งที่จอคอมพ์ อธิน ปารมี รีบขยับตามมาดู แต่ละคนตะลึงในอารมณ์เดียวกัน ภาพจากจอคอมพ์ เป็นภาพถ่ายศิลาจารึกที่เพิ่งขุดพบ ข้างหลังไกลๆ คือบุษกร “ผู้หญิงคนนี้เกี่ยวข้องกับเรื่องนี้แน่นอนค่ะพ่อ”

บ้านกสินทร์ กฤตธรคุยกับเกรียง “ผมไม่เข้าใจว่าทำไมปัญหามันถึงประดังประเดเข้ามาทั้งที่เราไม่ใช่ผู้ก่อ แล้วปัญหาแต่ละเรื่องมันก็เหมือนหาทางออกไม่ได้”
“คุณกฤต...กรรมคือเครื่องกำหนดความเป็นไปทุกอย่าง”
“ผมไม่เชื่อเรื่องแก้กรรมอะไรของใครหรอกนะครับอาจารย์ ผมว่ามันเป็นเรื่องไร้สาระ”
“ถูกแล้วครับ ไม่มีใครแก้ไขกรรมที่ตัวเองก่อเอาไว้ได้ แต่ปัญหาอาจหมดไปได้ ถ้าเรารู้ต้นเหตุแห่งปัญหา”
กฤตธรนิ่ง

บ้านเกรียง รถเกรียงแล่นเข้ามาจอด
“เชิญครับคุณกฤต”
“ทำไมต้องเป็นที่นี่ครับอาจารย์”
“ที่นี่ปลอดภัยที่สุดที่เราจะคุยกัน ที่นี่จะทำให้คุณเข้าใจทุกสิ่งทุกอย่าง เชิญครับ”
กฤตธรลงจากรถและเดินตามเกรียงเข้าบ้าน
ห้องพระบ้านเกรียง กฤตธรกราบพระพุทธรูปบนโต๊ะหมู่บูชา
“ขอพุทธานุภาพปกปักรักษา” เกรียงเอ่ย กฤตธรหันมาหาเกรียงซึ่งนั่งอยู่ด้านหลัง “นี่คือต้นเหตุแห่งปัญหาทั้งหมด” เกรียงดึงผ้าที่คลุมปิดสิ่งหนึ่งเอาไว้อยู่ เปิดให้เห็นแผ่นหินศิลาจารึก กฤตธรมองอย่างงงงัน “มันคือสิ่งที่คุณอธิน คุณโยสิตา กำลังตามหา”
“ศิลาจารึกจันทรปุระ”
“หลายคนเรียกมันว่าอย่างนั้น แต่ในความเป็นจริงแล้ว...ไม่ใช่”
“แล้วมันคืออะไรกันแน่ครับ” กฤตธรสงสัย
“แล้วคุณจะได้รู้ด้วยตัวคุณเอง”
“มันมาอยู่ที่นี่ได้ยังไงครับ”
“ผมเป็นคนนำมันมาเอง...จากบ้านคุณ”
“อาจารย์ครับ นี่ผมงงไปหมดแล้ว”
“เมื่อคืน คุณโยสิตาได้เห็นศิลาจำหลักแผ่นนี้แล้ว ผมจำเป็นต้องนำมันกลับมาที่นี่ ก่อน...เรื่องจะลุกลามไปกว่านี้”
“แล้วมันคือต้นเหตุของปัญหายังไงครับอาจารย์” กฤตธรยังไม่เข้าใจ
“คุณได้เจอเธอแล้ว ทั้งในเวลาหลับ เวลาตื่น เวลาที่จิตของคุณอ่อนไหวไม่มีพลัง” กฤตธรได้ยินก็ขนหัวลุก “ผู้หญิงคนนั้นนั่นแหละ ต้นเหตุของปัญหาทั้งหมด”
“บุษกร” กฤตธรพึมพำ

บ้านอธิน โยสิตาเริ่มเล่าให้อธินและปารมีฟัง “หลายครั้งแล้วที่โยเจอเรื่องแปลกๆ ในบ้านหลังนั้น”
“รวมถึงอาจารย์เกรียงด้วยรึเปล่าแก” ปารมีถาม
“ใช่....ท่าทางแกแปลกๆ” โยสิตาพยักหน้ารับ
“ถึงแกจะไม่เคยอวดอ้าง แต่ใครๆ ก็รู้กันดีว่า แกมีสัมผัสพิเศษ มีญาณทิพย์” ปารมีเอ่ยบอก
“ถ้าเรื่องนี้เกี่ยวข้องกับความลี้ลับที่ยากพิสูจน์ อาจารย์เกรียงคนนี้ ก็ต้องรู้เห็นทุกอย่างแน่นอน” อธินสีหน้าครุ่นคิด

ห้องพักแขกของเมธาวี ประตูห้องถูกเปิดเข้าไป ที่เตียงนอน เมธาวีนอนเหมือนหลับเป็นตาย แต่ใบหน้าซีดโทรม
กฤตธรยืนอยู่ข้างเตียง มองเมธาวีอย่างเวทนา รู้แล้วว่าเกิดอะไรขึ้นกับเมธาวี “เมย์...เมย์ครับ...เมย์ได้ยินพี่ไหม เมย์...”
เมธาวีนิ่งเหมือนไม่รับรู้อะไร กฤตธรหนักใจ กฤตธรจะขยับเดินกลับออกมา จู่ๆ เมธาวีก็คว้าตะปบจับข้อมือกฤตธรไว้ กฤตธรตกใจแทบร้องออกมาเหมือนกัน เมธาวีเหมือนต่อสู้กับตัวเองอย่างหนัก พยายามฝืนลืมตาขึ้นแต่เหมือนเปลือกตาตัวเองหนักอึ้ง
“พี่...กฤต...” เมธาวีจะเปล่งเสียงแต่ละคำยังยากลำบาก
“เมย์”
“ช่วย...เมย์...ด้วย”
ห้องทำงาน กวินทร์กำลังสรุปงานให้กสินทร์ฟัง “กรุ๊ปทัวร์ขอยกเลิกการจองห้องพักสามกรุ๊ปครับ”
“ยกเลิกเพราะอะไร เหตุการณ์บ้านเมืองก็สงบดี”
“บริษัททัวร์อ้างว่า โรงแรมอื่นลดราคาให้เขาได้มากกว่าครับ” กสินทร์นิ่งฟังด้วยความเหนื่อย“เราควรลดราคาลงไปแแข่งกับเขารึเปล่าครับคุณพ่อ”
“แกจะลงไปแข่งกับตลาดล่างให้เสียเกรดตัวเองทำไมนายวินทร์ มองทางกลับกันให้ได้สิ แข่งกับคู่ต่อสู้ด้วยคุณภาพ

อ่านละคร บ่วงอธิฏฐาน ตอนที่ 11/5 วันที่ 3 ก.ย.59

ละครเรื่อง บ่วงอธิฏฐาน บทประพันธ์โดย ทักษิณา
ละครเรื่อง บ่วงอธิฏฐาน บทโทรทัศน์โดย ยิ่งยศ ปัญญา
ละครเรื่อง บ่วงอธิฏฐาน กำกับการแสดงโดย สำรวย รักชาติ
ละครเรื่อง บ่วงอธิฏฐาน ผลิตโดย : บริษัท เวฟ ทีวี จำกัด
ละครเรื่อง บ่วงอธิฏฐาน ควบคุมการผลิตโดย คุณตู่ ปิยวดี มาลีนนท์
ละครเรื่อง บ่วงอธิฏฐาน ออกอากาศทุกวันจันทร์-อังคาร เวลา 20.20 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ