อ่านละครดวงใจพิสุทธิ์ ตอนที่ 4 วันที่ 20 ก.ย.59

อ่านละครดวงใจพิสุทธิ์ ตอนที่ 4 วันที่ 20 ก.ย.59

หนูน้อยยกมือไหว้ด้วยความกลัว แต่เธอก็ไม่เว้นฟาดผัวะลงไป

น้ำถือผ้าขี้ริ้วมาจะเช็ด ชลีกรดึงผ้ามาปาใส่หน้าปุ๊กกี้สั่งให้เป็นคนทำ น้ำบอกว่ามีเศษแก้วแตกเกรงจะบาดมือ เธอตวาด “ไม่ต้องยุ่ง ถ้ามันทำไม่ได้ก็ปล่อยให้มันโดนแก้วตำไปสิ มันจะได้ฉลาดขึ้น...โง่เหมือนควาย”

ปุ๊กกี้น้ำตาร่วงก้มลงเช็ดถูแล้วสะดุ้งเมื่อโดนแก้วบาดนิ้วอย่างน่าสงสาร...ทางหทัยรู้สึกกังวลใจอยากให้ปุ๊กกี้ไปอยู่ด้วยเร็วๆ กลัวพวกนั้นเปลี่ยนใจ หัฏฐ์รู้สึกว่าชลีกรอยากให้หลานไปพ้นตัว ส่วนสาวิตรก็ดูจะฟังภรรยา ตนจะรีบไปติดต่อโรงเรียนเอาไว้ให้หทัยจัดห้องรอไว้ได้เลย

ooooooo

เมื่อใกล้เวลาสอบ ชินานางก็ควบคุมลูกหมีให้เลิกเล่นเลิกดูทีวี จัดเวลาให้อ่านหนังสือและติววิชาที่อ่อนให้ ลูกหมีโอดครวญแต่พอชนนีบอกว่าพ่อแม่จะเสียใจถ้าสอบตก ลูกหมีฮึดจะทำให้พ่อกับแม่ภูมิใจให้ได้



เช้าวันใหม่ ปุ๊กกี้ใส่ชุดนักเรียนเดินลงมามองพี่ๆ นั่งทานอาหารเช้าอย่างหิวๆ พอสาวิตรเดินมา ชลีกรก็ทำทีเรียกปุ๊กกี้ให้มาทานอาหารเช้า แต่พอสาวิตรบอกว่าวันนี้ไม่ทานมีประชุมเช้าเดินออกไป ชลีกรก็หงุดหงิดดึงปุ๊กกี้ออกไม่ให้กิน รอให้ลูกๆตนกินเสร็จก่อน ไม่ทันไรรถโรงเรียนมารับ ปุ๊กกี้เลยไม่ได้ทานข้าว น้ำถือกระเป๋าจะไปส่ง ชลีกรเอ็ดให้ปล่อยปุ๊กกี้ทำเอง

ปุ๊กกี้มาถึงโรงเรียนแต่เช้า นั่งมองเพื่อนๆกินข้าวเหนียวหมูปิ้งเศร้าๆ เพื่อนหันมาเห็นบอกให้ไปซื้อกิน ปุ๊กกี้นั่งก้มหน้าไม่มีเงิน เสียงออดดัง เพื่อนฝากให้ปุ๊กกี้ทิ้งขยะ ปุ๊กกี้เห็นข้าวเหนียวยังเหลือ ด้วยความหิวจึงหยิบกินเข้าปากก่อนจะทิ้งถุง น้ำตาคลอเบ้า

เด็กที่บ้านพักใจยังได้ทานอาหารที่ดีกว่าปุ๊กกี้ จูนมาช่วยดูแลเด็กๆ จิรัชก็มาแต่เช้ายืนมองยิ้มๆอย่างชื่นชมในตัวจูน....ตกเย็นปุ๊กกี้กลับจากโรงเรียน ชลีกรใช้ให้ถูบ้าน น้ำสงสารแต่จำต้องปล่อยให้ทำ ด้วยความเป็นเด็กจึงบิดผ้าไม่หมาด ชลีกรเดินมาลื่นล้ม โมโหตบตีหนูน้อยไม่ยั้ง

ปุ๊กกี้นั่งร้องไห้เนื้อตัวเขียวช้ำอยู่ในห้อง น้ำค่อยๆ โผล่เข้ามาเอายาจะทาให้ แต่ปุ๊กกี้หวาดผวาซุกตัวไม่ให้น้ำเข้ามาใกล้ น้ำสงสารเหลือกำลังได้แต่วางยาไว้ให้หนูน้อยทาเอง

ชลีกรมีผ้ารัดแขนซ้นคุยอยู่กับลูกๆเรื่องที่ปุ๊กกี้จะไปอยู่กับป้าและน้า ป้อมและแป้งดีใจว่าปุ๊กกี้ตัวเหม็น ตะกละชอบจ้องมองเวลาพวกตนกินขนม สาวิตรปราม

ไม่ให้พูดแบบนี้พี่น้องต้องรักกัน แต่เด็กๆซึ่งแม่เสี้ยมสอนมาให้เหยียดปุ๊กกี้ก็ไม่ยอมหยุดพูด ชลีกรสาธยาย

“ลูกๆก็พูดไปตามที่เห็น คุณไม่รู้หรอกว่าลับหลังคุณ ยัยปุ๊กกี้น่ะร้ายกาจขนาดไหน ทั้งโกหกทั้งมารยา แกล้งทำน้ำหกจนลีเจ็บตัว ไม่รู้ไปเอานิสัยมาจากใคร” สาวิตรแก้ตัวแทนว่าหลานคงเสียใจอยู่ ชลีกรเป่าหู “มีปัญหามากขึ้นทุกวัน ให้น้าเขาลองไปอบรมกันเองก็ดีแล้วเผื่อจะนิสัยดีขึ้นบ้าง จะได้ไม่มาโทษลีว่าทำหลานเขาเสีย”

เด็กๆแย่งกันขอห้องปุ๊กกี้ ชลีกรบอกลูกๆว่า

ทุกคนจะมีห้องส่วนตัว สาวิตรเอ็ดทำแบบนี้ได้อย่างไร ชลีกรฉุนขึ้นเสียงจะดุลูกๆทำไม ในเมื่อปุ๊กกี้ไปแล้ว

ห้องก็ว่าง สาวิตรเสียงอ่อนทำแบบนี้เหมือนไล่หลาน เธอบอกไล่ที่ไหน น้าป้าเขาออกปากขอเองทุกคนก็ได้ยิน สาวิตรอ่อนใจ

ooooooo

จิรัชให้เด็กๆบ้านพักใจวาดรูปต้นไม้หน้าศูนย์ จูนเดินมาดูแล้วยอมรับว่า ตั้งแต่เด็กๆเรียนศิลปะดูพวกเขาสงบและใจเย็นขึ้น จิรัชยิ้มปลื้มเสนออยากทำสวนใหม่ให้สวยๆ จะพาเพื่อนที่เป็นสถาปัตย์มาทำให้ จูนแย้งไม่มีงบประมาณ จิรัชบอกไม่ใช่ปัญหา อยากช่วยรักษาจิตใจเด็กๆ

บ่ายแก่จิรัชเห็นจูนกำลังจะกลับ จึงเดินตามเป็นเพื่อน เธอกลับหาว่าเขาเป็นพวกวิ่งราวกระเป๋าเกือบทุ่มลงพื้น เขาโอดโอยว่าเธอใจร้ายอุตส่าห์เป็นห่วงเห็นว่าทางเปลี่ยว เธอสวนห่วงตัวเองจะดีกว่า เขาจึงบอกงั้นให้เธอคอยสู้กับผู้ร้ายแทนตน แล้วชวนเธอว่าวันพุธพาเด็กๆไปเที่ยวดูงานของตนที่หอศิลป์ แต่จูนกลับ

บอกว่าอาทิตย์หน้าไม่อยู่ ต้องไปช่วยโรงเรียนชาวเขาทั้งอาทิตย์ จิรัชตาโพลงขอไปด้วย จูนปรามบอกลำบากเปล่าๆ เขาบอกทนได้

“ฉันไม่ได้ห่วงว่าคุณจะลำบาก ฉันห่วงตัวเองต่างหาก ขืนไปกับคุณฉันแย่แน่”

“โหย ดูถูกกันเกินไปแล้ว ขอไปด้วยนะอยากไปเขียนรูป รับรองจะไม่สร้างปัญหา สาบานด้วยเกียรติของลูกตะเข้”

จูนค้อนบอกแค่คำสาบานก็เชื่อไม่ได้แล้ว จิรัชตื๊อขอจนเธอต้องเดินหนี...

เช้าวันใหม่ ลูกหมีสอบเสร็จวันสุดท้าย กลับบ้านอย่างอ่อนเพลีย ชินานางแซวไหนคุยนักหนาว่าจะเอาที่หนึ่งมาให้ อาการแบบนี้มันยังไงๆอยู่ ลูกหมีแย็บถามถ้าตนสอบได้ที่หนึ่ง เธอจะให้อะไร ชินานางบอกจะเลี้ยงมื้อใหญ่ ลูกหมีถามอีกแล้วถ้าสอบได้ที่ 10 ย่าจะให้อะไร ชนนีบอกจะทำขนมอร่อยๆให้กิน ลูกหมีเอื้อนเอ่ยอีกว่าถ้าได้ที่ 25 ชินานางขัดนั่นมันที่โหล่ ลูกหมียิ้มแหะๆ ก็ถ้าตนไม่ตกจะให้อะไร ชินานางกุมขมับอยากร้องไห้ ชนนีขำปนเซ็ง

ชินานางออกมายืนคิดว่าจะสอนลูกหมีวิธีไหนดี หัฏฐ์เดินมาเมียงมอง เธอหันมาเห็นเชิดหน้าคอตั้งจะเดินเข้าบ้าน เขาแหย่ถึงกับต้องหนีเลยหรือ เธอหันมาแว้ด นี่บ้านตนทำไมต้องหนี เขาบอกเห็นๆอยู่ เธอโวยทำไมชอบหาเรื่องตน เขาพูดด้วยน้ำเสียงจริงจังขึ้นว่า ไม่ได้หาเรื่องอยากชวนคุย...แล้วเอ่ยถามว่าเลี้ยงเด็กยากไหม ชินานางแปลกใจทำไมต้องอยากรู้

“ก็...ผมจะต้องรับหลานมาอยู่ด้วย” สีหน้าหัฏฐ์กังวลจริง

“อืม...เด็กทั่วไปก็คงไม่ยาก แต่สำหรับนายลูกหมีอาจจะยากหน่อย เพราะอาจจะแสบกว่าเด็กคนอื่น หลานคุณเป็นยังไงล่ะ”

หัฏฐ์เล่าว่าเป็นเด็กผู้หญิงเรียบร้อย ชินานางบอกแบบนั้นน่าจะเลี้ยงง่าย หัฏฐ์รู้สึกสบายใจขึ้น ชินานางเห็นอย่างนั้นจึงชิ่งหนีเข้าบ้าน เขามองตามยิ้มๆ...

วันต่อมาหัฏฐ์กับหทัยมารับปุ๊กกี้ ชลีกรลากปุ๊กกี้ออกมาจากห้องเพราะหนูน้อยยังหวาดกลัวที่จะต้องไปอยู่ที่อื่น ไม่วายเธอยังกำชับและขู่ห้ามเล่าเรื่องที่บ้านให้ใครฟัง ไม่อย่างนั้นจะตามไปจัดการ “ป้าหทัยกับน้าหัฏฐ์ของแกเขาเป็นพวกเดียวกับฉัน เขาไม่เข้าข้างแกหรอก ถ้าพูดมากแกจะโดนหนักกว่าอยู่กับฉันอีก ไม่มีใครอยากรักแก เพราะแกมันเป็นตัวซวย จำไว้”

ปุ๊กกี้สะอื้นเบาๆไม่กล้าร้องเสียงดัง พอลงมาข้างล่าง ชลีกรก็เปลี่ยนท่าทีเป็นโอบกอดปุ๊กกี้ ปลอบว่าไปอยู่โรงเรียนใหม่จะได้เจอเพื่อนใหม่ๆ แล้วตนจะไปเยี่ยมบ่อยๆ ลดามณีเข้ามากอด

หัฏฐ์เอื้อนเอ่ย “ลองเปลี่ยนสิ่งแวดล้อมดู ถ้าคุณลีคิดถึงก็เชิญได้เลย ผมกับพี่หทัยก็จะพยายามพาหลานกลับมาเยี่ยมทางนี้บ่อยๆ”

“ปุ๊กกี้ไม่เหงาหรอกค่ะ อาลดาจะไปอยู่กรุงเทพฯ ไปหาปุ๊กกี้บ่อยๆดีไหมจ๊ะ”

ปุ๊กกี้มองทุกคนอย่างหวาดกลัว ชลีกรทำเป็นเสียใจไม่อยากให้หลานไป ฝากฝังหัฏฐ์กับหทัยดูแล

ถ้ามีปัญหาอะไรให้ส่งข่าว เธอกอดลาปุ๊กกี้กระซิบย้ำ “ถ้าพูดมากฉันจะเอาขนมยัดปากแกให้ตาย”...หนูน้อยตัวสั่นคำขู่ของเธอยังเต็มสองหู

ooooooo

ลูกหมีถือจานขนมที่ชนนีทำให้เดินออกมา

ชินานางเตือนระวังหก ขาดคำลูกหมีก็ทำหกและโทษว่าชินานางเสียงดังทำให้ตกใจ ทันใดเสียงรถของหัฏฐ์แล่นมา ลูกหมีดีใจที่หัฏฐ์กับหทัยกลับมาแล้ว อยากเห็นหน้าหลานสาวเขา ชนนีจึงหยิบจดหมายที่ส่งผิดบ้านออกไปให้ด้วย

ส้มวิ่งมาขนของลงจากรถ ปุ๊กกี้ยังหวาดกลัวไม่ยอมลง หัฏฐ์กับหทัยปลอบประโลมชวนเข้าบ้าน ส้มชมว่าปุ๊กกี้น่ารัก ลูกหมีโผล่พรวดมาเห็นปุ๊กกี้ก็ยักคิ้วถูกใจ

“โห หลานน้าหทัยน่ารักจังเลยคร้าบ...โห ปิ๊งๆๆๆ”

หทัยกับหัฏฐ์ขำ ปุ๊กกี้กลับแสดงความหวาดกลัวตัวสั่น มือถือหัฏฐ์ดังขึ้น เขารับสายแล้วบอกชลีกรว่ามาถึงแล้วไม่ต้องห่วง ปุ๊กกี้ได้ยินชื่อรีบวิ่งไปซุกตัวที่มุมหนึ่ง ทุกคนแปลกใจทำไมหนูน้อยต้องกลัวขนาดนั้น ลูกหมีอ้าปากค้างงงๆ ก่อนจะวิ่งผ่านสวนไปรายงานชนนีกับชินานาง ทั้งสองรีบตามลูกหมีไปที่หลังบ้าน หทัยกำลังปลอบขวัญปุ๊กกี้ว่าทุกคนที่นี่รักหนู เห็นชนนีกับชินานางมายืนมอง หทัยรีบแนะนำให้สวัสดี หนูน้อยเอาแต่หวาดกลัว

อ่านละครดวงใจพิสุทธิ์ ตอนที่ 4 วันที่ 20 ก.ย.59

ละคร ดวงใจพิสุทธิ์ บทประพันธ์โดย กิ่งฉัตร
ละคร ดวงใจพิสุทธิ์ บทโทรทัศน์โดย พรดี และ โซติกซ์ทีม
ละคร ดวงใจพิสุทธิ์ กำกับการแสดงโดย ชุดาภา จันทเขตต์ และ วรวุฒิ นิยมทรัพย์
ละคร ดวงใจพิสุทธิ์ ผลิตโดย บริษัท โซนิกซ์ บูม 2013 จำกัด
ละคร ดวงใจพิสุทธิ์ ออกอากาศทุกวันพุธ-พฤหัสบดี เวลา 20.15 น.
ละคร ดวงใจพิสุทธิ์ ออกอาการทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ