อ่านละครนาคี ตอนที่ 4 วันที่ 26 ก.ย.59

อ่านละครนาคี ตอนที่ 4 วันที่ 26 ก.ย.59

“ไม่น่าเชื่อ...ถ้าเป็นศพอาบน้ำยาจริง แล้วท่อนล่างที่เป็นงูนี่ล่ะครับ”

“ผมก็งงอยู่เหมือนกัน จะว่าเป็นรอยต่อ มันก็ดูเชื่อมสนิทจนเป็นเนื้อเดียวกัน”

“ถ้าเรารู้ประวัติความเป็นมาของปราสาทร้างท้ายหมู่บ้าน เราอาจเชื่อมโยงถึงปริศนาเทวรูปเจ้าแม่นาคีนี่ก็ได้”

ทัศนัยกับทศพลฝากความหวังไว้กับแผ่นจารึกโบราณที่ขุดพบในถ้ำใต้เทวาลัยว่าอาจมีข้อมูลหรือร่องรอยเกี่ยวกับเทวรูปเจ้าแม่นาคี ต่างจากพวกเพื่อนหนุ่มร่วม แก๊งของทศพลที่ฝากความหวังไว้กับสิ่งศักดิ์สิทธิ์ตอนแอบไปสำรวจศพของรัตนาวดีในป่าช้า และได้พบความจริง บางอย่างจากภาพถ่ายของประกิตว่ามีบางสิ่งตามประกบรัตนาวดี!

ooooooo

นอกจากข้อสันนิษฐานของทัศนัยที่ว่าเทวรูปเจ้าแม่นาคีอาจเป็นศพอาบน้ำยาของใครบางคนจะรบกวนจิตใจเขาแล้ว ใบหน้าของคำแก้วที่ประพิมพ์ประพายคล้ายเจ้าแม่นาคีอย่างไม่ผิดเพี้ยนก็ทำให้ทศพลถึงกับนอนไม่หลับ



คำแก้วก็รู้สึกไม่ต่างกัน นอนกระสับกระส่ายตลอดคืนเพราะกายทิพย์ของเจ้าแม่นาคีในร่างของเธออยากไปหาทศพลหรือไชยสิงห์ ชายหนุ่มคนรักในอดีตชาติ และกลางดึกของคืนนั้นเอง ภาพในอดีตตอนนาคีได้พบไชยสิงห์เป็นครั้งแรกก็ปรากฏในฝันของคำแก้ว...

นาคีหรือเจ้านางน้อยแห่งวังบาดาลของเหล่าพญานาคแอบหนีไปเล่นน้ำตกบนโลกมนุษย์ แล้วเกือบถูกนกยักษ์สัมพาทีลูกของพญาครุฑจับไปเป็นอาหาร แต่โชคดีที่ไชยสิงห์แม่ทัพหนุ่มรูปงามแห่งปัตตนครผ่านมาช่วยไว้

แต่กระนั้น...นาคีก็ถูกนกยักษ์ปล่อยให้จมดิ่งลงใต้น้ำ ไชยสิงห์ไม่รู้ว่าอีกฝ่ายเป็นนาค กระโจนไปช่วยอย่างไม่คิดชีวิต นาคีเห็นว่ายิ่งลึกเขาจะยิ่งอ่อนแรงเลยตัดสินใจจูบแบ่งลมหายใจให้เขา

ไชยสิงห์เลยเป็นฝ่ายถูกช่วยให้ขึ้นจากน้ำอย่างปลอดภัย และใบหน้างดงามของหญิงสาวที่เขาเพิ่งช่วยชีวิตก็ติดตรึงในใจเขาตั้งแต่บัดนั้น แต่ไม่ทันถามไถ่ว่าเป็นใครและมาจากไหน เธอคนนั้นก็หายตัวไปแล้ว...

คำแก้วสะดุ้งตื่นหลังจากนั้น ภาพในฝันยังแจ่มชัดในหัวจนอดหน้าแดงไม่ได้ เพราะเธอดันฝันถึงทศพลอีกแล้ว แถมครั้งนี้มีนกยักษ์อีกต่างหาก...เธอต้องประสาทไปแล้วแน่ๆ!

ทศพลก็เดินละเมอออกมานอกที่พักเช่นกัน แต่เขากลับจำอะไรไม่ได้มาก นอกจากความทรงจำสุดท้ายว่าเขามานั่งเล่นและชมเทวรูปเจ้าแม่นาคีก่อนนอนเหมือนทุกคืน

พิมพ์พรตามหาให้วุ่นและเมื่อเห็นว่าเขาหมกมุ่นกับเทวรูปเจ้าแม่นาคีก็อดค่อนแคะไม่ได้

“ใจคอคุณทำด้วยอะไรคะพล ยัยรัตน์เพิ่งตายเพราะฝีมือเจ้าแม่นาคีนี่แท้ๆ คุณยังจะชื่นชมมันอีก”

ทศพลส่ายหน้ารำคาญ คร้านจะเถียงด้วยเลยผละหนีดื้อๆ ทิ้งให้พิมพ์พรเต้นผางด้วยความโมโห แต่ทำอะไรไม่ได้เลยหันไปแหวใส่เทวรูปเจ้าแม่นาคีแทน

“เป็นถึงเจ้าแม่แต่กลับก่อกรรมทำเข็ญฆ่าคนไม่รู้ อีโหน่อีเหน่แบบนี้ มันก็ไม่ต่างอะไรจากสัมภเวสีเร่ร่อน!”

ฝ่ายคำแก้ว...ต้องหงุดหงิดใจไม่แพ้กันเมื่อคำปองแวะมาคุยด้วยเรื่องการตายของรัตนาวดี

“ป่านนี้ดวงวิญญาณของนังหนูรัตนาวดีคงเป็นบริวารรับใช้เจ้าแม่นาคีไปแล้ว”

“แม่ก็เชื่อว่าเป็นเพราะฝีมือเจ้าแม่เหมือนที่ทุกคนเชื่อเหรอ”

“ถ้าไม่ใช่เจ้าแม่แล้วจะเป็นใคร ผู้เฒ่าผู้แก่ในหมู่บ้านเชื่อกันว่าทุกชีวิตที่นี่ล้วนตายเพื่อเซ่นสังเวยเจ้าแม่ทั้งนั้น”

นอกจากจะคิดว่าเรื่องทั้งหมดเป็นฝีมือเจ้าแม่นาคีแล้ว คำปองยังอยากให้พวกทศพลกลับกรุงเทพฯอีกต่างหาก เพราะตั้งแต่พวกนั้นมาถึงดอนไม้ป่า ชาวบ้านโดยเฉพาะเธอกับลูกสาวก็ต้องเดือดร้อนไม่เว้นแต่ละวัน แต่คำแก้วกลับไม่คิดเช่นนั้น และเชื่อว่าเป็นเพราะพวกกำนันแย้มมากกว่าที่กร่างไม่เข้าท่า

“เอ็งก็เพลาๆบ้างเถอะ อย่าทำตัวเป็นศัตรูกับกำนันแย้มเลย ทำแบบนี้เท่ากับหาเหาใส่หัว หาเรื่องใส่ตัวชัดๆ”

“ฉันก็ไม่อยากมีเรื่องนักหรอกแม่ ถ้ากำนันไม่มาหาเรื่องฉันก่อน มีอย่างที่ไหนมาหาว่าฉันไม่ใช่คน แม่ไม่เชื่อก็คอยดูละกัน พวกนั้นไม่หยุดหาเรื่องฉันแค่นี้แน่”

ooooooo

หนีจากพิมพ์พรมาได้ ทศพลก็ไปช่วยคำแก้วเตรียมของขายในตลาด แต่เธอก็ทำหน้าเมื่อยเหมือนไม่อยากพูดด้วยจนเขาต้องเย้ายิ้มๆ

“ผมคิดถึงคุณนะ อยากเห็นหน้าคุณตลอดเวลา”

“เก็บคำพูดหวานๆของคุณไปใช้กับผู้หญิงของคุณเถอะ”

“ผู้หญิงของผม...ใคร”

“ก็พิมพ์พรหรือไม่ก็ลำเจียก สองคนนั้นตบกันแทบตายก็คุณเป็นต้นเหตุ”

“ผมไม่ได้คิดอะไรกับสองคนนั้นจริงๆ ไม่เหมือนคุณ...ที่ผมเก็บเอาไปฝัน”

ทศพลไม่ได้โกหก เขาคลับคล้ายคลับคลาว่าฝันถึงเธอเมื่อคืนแต่คำแก้วซึ่งมีชนักปักหลังที่ฝันถึงเขาไม่ตลกด้วย แหวเสียงเข้มว่าเขาคงฟุ้งซ่านจนเพ้อเจ้อ แต่เขาก็ไม่สะทกสะท้าน ยิ้มหวานประจบ

“ผมเชื่อว่าคุณอาจจะเป็นแม่นางไม้ ผู้หญิงในฝันของผมในร่างมนุษย์”

“ถ้างั้นฉันคงเป็นฝันร้ายที่กลายเป็นจริงในชีวิตคุณมากกว่า!”

ระหว่างที่ทศพลตามตอแยคำแก้ว วันชนะ สมมาตร ประกิตและเชษฐ์ก็ไปตามหาเบาะแสเรื่องการตายของรัตนาวดีจากภาพถ่ายในป่าข้างน้ำตกแถวเทวาลัย แล้วก็ต้องตกใจแทบผงะเมื่อเห็นคราบงูตัวใหญ่ลอกคราบทิ้งไว้!

เช้าวันเดียวกันที่บ้านกำนันแย้ม...หมออ่วมซึ่งเจ็บใจไม่หายที่แฉตัวจริงของคำแก้วไม่สำเร็จ ก็คิดหาทางใหม่ ด้วยการใช้ว่านพญาลิ้นงูเพื่อพิสูจน์ความจริงต่อหน้าทุกคน

“ว่านพญาลิ้นงูนี่...ข้าจะเอาไปฝังที่เสาใต้ถุนบ้านนังคำปองตรงห้องนอนนังคำแก้ว ถ้ามันเป็นปีศาจงูจริง มันจะต้องร้อนรนทุรนทุรายจนทนไม่ได้แล้วกลับคืนสู่ร่างเดิมของมันแน่”

กอกับลำเจียกถูกเรียกไปสมทบที่บ้านคำปองด้วย โดยมีแผนให้หมออ่วมแอบเอาว่านพญาลิ้นงูไปปักหน้าบ้าน แล้วบุกเข้าไปดูสภาพของคำแก้ว แต่ทุกอย่างก็ไม่ง่ายขนาดนั้นเพราะคำแก้วไม่ยอมเปิดประตู!

ลำเจียกใจร้อน อยากไปดูให้เห็นกับตา กอต้องรั้งตัวไว้ ปรามเสียงเข้ม

“ใจเย็นๆ...เอ็งไม่ต้องไปหามันถึงที่หรอก เดี๋ยวมันก็แจ้นออกมาหาเอ็งเองแหละ”

“แล้วถ้าเกิดมันกลายร่างเป็นงูอาละวาดไล่ฆ่าพวกเราขึ้นมาจะทำยังไงล่ะพ่อ”

“ถึงมันมีฤทธิ์เดชแค่ไหน มันก็ไม่มีทางเอาชนะแหวนพิรอดไปได้หรอก”

คำแก้วเจอฤทธิ์ว่านพญาลิ้นงูก็ดิ้นรนทุรนทุรายด้วยความเจ็บปวดแสนสาหัส ผิวหนังเริ่มเปลี่ยนเป็นเกล็ดงูช้าๆ ลามจากปลายเท้าขึ้นมาบนลำตัว คำปองเห็นลูกสาวเงียบเสียงไม่ตอบก็เริ่มร้อนใจ ตั้งท่าจะพังประตูตามแรงยุของกำนันแย้ม แต่พวกทศพลซึ่งแอบเห็นท่าทางลับๆล่อๆของหมออ่วมก็โผล่มาก่อน!

ooooooo

แท้จริงแล้วทศพลกับเพื่อนๆแอบเห็นหมออ่วมทำท่าแปลกๆหน้าบ้านของคำปองเลยตามไปสังเกตการณ์ แล้วเชษฐ์ก็เบิกตาโพลงเมื่อเห็นของที่ถูกปักไว้

“ว่านพญาลิ้นงู...เชื่อกันว่าเมื่องูเข้าใกล้ว่านชนิดนี้จะเกิดปวดแสบปวดร้อนทุรนทุรายอาการคล้ายโดนของร้อน ถ้าทิ้งไว้หกชั่วโมงงูจะสลบแต่ถ้านานกว่านั้นก็อาจทำให้ตายได้”

ประกิตดึงว่านพญาลิ้นงูทิ้งเพราะทนกลิ่นเหม็นไม่ไหว จังหวะเดียวกับที่ทศพลได้ยินเสียงเอะอะบนบ้านเลยรีบวิ่งไปดู ทันได้เห็นพวกกำนันแย้มตั้งท่าจะพังประตูห้องของคำแก้ว

“กำนันไม่มีสิทธิ์บุกรุกเข้ามาทำลายข้าวของบ้านคนอื่นแบบนี้”

“ทำไมข้าจะไม่มีสิทธิ์ ข้าเป็นคนปกครองที่นี่ ทุกคนจะต้องฟังคำสั่งของข้า”

“อย่างนี้มันเอากฎหมู่อยู่เหนือกฎหมายชัดๆ”

“ที่นี่เขาไม่นับถือกฎหมายกันหรอกเว้ย ถ้าพวกเอ็งอยากใช้กฎหมายนักก็กลับไปใช้ที่กรุงเทพฯบ้านเอ็งโน่น”

ทศพลปักหลักขัดขวางเต็มที่ แต่ไม่ทันทำอะไร คำแก้วก็เปิดประตูออกมาเสียก่อนในสภาพปกติทุกอย่าง เลื่องดีใจมากเพราะไม่เคยเชื่อว่าเธอเป็นงู ต่างจากคนอื่นๆ โดยเฉพาะหมออ่วมที่ถึงกับอึ้ง

อ่านละครนาคี ตอนที่ 4 วันที่ 26 ก.ย.59

ละครเรื่อง นาคี บทประพันธ์โดย ตรี อภิรุม
ละครเรื่อง นาคี บทโทรทัศน์โดย สรรัตน์ จิรบวรวิสุทธิ์
ละครเรื่อง นาคี กำกับการแสดงโดย พงษ์พัฒน์ วชิรบรรจง
ละครเรื่อง นาคี ผลิตโดย บริษัท แอค-อาร์ต เจเนเรชั่น จำกัด
ละครเรื่อง นาคี ควบคุมการผลิตโดย ธัญญา-พงษ์พัฒน์ วชิรบรรจง
ละครเรื่อง นาคี ออกอากาศทุกวันจันทร์-อังคาร เวลา 20.15 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ