อ่านละครดวงใจพิสุทธิ์ ตอนที่ 6 วันที่ 26 ก.ย.59

อ่านละครดวงใจพิสุทธิ์ ตอนที่ 6 วันที่ 26 ก.ย.59

“ตั้งใจฟังให้ดีนะ ถ้าคิดจะมาทำเล่นๆก็เลิกซะ และฉันขอบอกเลยว่าฉันยังไม่อยากมีแฟน ถึงฉันจะยังโสดแต่ฉันก็ยังไม่อยากมี แล้วฉันก็ไม่ได้ชอบคุณและยิ่งไม่ชอบเมื่อเห็นคุณมาตามตื๊อฉัน บอกเลยว่ามันไม่ได้ผล ต่อให้บนดอยคุณจะทำให้ฉันรู้สึกดีขึ้นมาบ้าง แต่ฉันก็ไม่มีทางสนใจคุณเด็ดขาด ล้มเลิกความตั้งใจซะ ที่นี่ไม่ใช่ที่ๆคุณจะมาตามจีบสาว งานของเรามีสาระเด็กๆต้องการความ...”

จิรัชทำท่าจุ๊ๆๆ บอกให้พอก่อนตนต้องไปสอน สอนเสร็จค่อยมาบ่นต่อ จูนยืนอ้าปากค้าง แต่พอสอนเสร็จจิรัชจะรีบไปทำงานส่งลูกค้า จูนมาดักรอย้ำเรื่องที่ไม่ให้เขาตามตื๊อ พอดีครูอ้อเดินมาบอกเจอกันแล้วนะเห็นจูนมาดักรออยู่หลายรอบ จิรัชหันมายิ้มกวนๆ จูนรีบแก้ตัวว่าไม่ใช่



“ทำไมจะไม่ใช่ยอมรับเถอะน่า แต่เสียใจด้วยผมไม่มีเวลาคุยกับคุณแล้ว ไปก่อนนะ”

ครูอ้อขำที่ทั้งสองแหย่กันน่าเอ็นดู จูนหน้าเสียแก้ตัวว่าจิรัชเป็นคนตามตื๊อตน พลันมีครูอีกคนวิ่งมาบอกว่าเด็กตุ้ยหายไป จิรัชได้ยินหันกลับมา จูนรีบเดินหาตุ้ย ครูรายงานว่าพอตุ้ยรู้ว่าต้องไปขึ้นศาลก็หายตัวไปเลย จูนรีบถามเด็กๆว่ามีใครได้ยินตุ้ยพูดอะไรบ้าง เด็กคนหนึ่งบอกตุ้ยบอกว่าไม่อยากเจอพ่อ กลัวโดนพ่อซ้อม จูนเป็นห่วงวิ่งไปตามหา จิรัชวางข้าวของตามไปช่วย

ตุ้ยเดินเศร้าซึมไปตามทางเปลี่ยว จูนวิ่งมาเห็นร้องเรียก จิรัชตรงเข้าดึงแขน ตุ้ยหวาดกลัวสะบัดให้ปล่อย จิรัชปลอบไม่ต้องกลัวแต่กลับโดนเด็กกัดอย่างแรงเขาก็ทนไม่ปล่อย จูนเข้ามาช่วยเตือนสติตุ้ย อย่าทำครู มีอะไรต้องคุยกัน ตุ้ยร้องไห้ไม่อยากไปเจอพ่อ จิรัชรู้สึกสะเทือนใจ

กลับมาบ้านพักใจ จูนใส่ยาที่แผลให้จิรัช ตุ้ยเดินเศร้าเข้ามาขอโทษ จิรัชจับไหล่บอกไม่เป็นไร เขาน้ำตาร่วงบอกอยากให้พ่อเป็นอย่างครูบ้าง จูนสงสารเด็กที่โดนญาติพี่น้องทำร้าย

เช่นเดียวกับปุ๊กกี้ที่หวาดระแวงขี้ตกใจกลัวไปทุกเรื่อง ครูสอนหนังสือแต่ลูกหมีคุยจ้อให้ปุ๊กกี้ฟัง ครูจอยดุก็ทำอีกอยู่หลายรอบ จนครูจอยต้องเสียงเข้มแยกโต๊ะลูกหมีออกไปนั่งเดี่ยวๆ เพื่อนๆหัวเราะกันคิกคัก มีเพียงปุ๊กกี้ที่มองอย่างเห็นใจ

ครูจอยถืองานภาพวาดของเด็กๆกลับมาห้องพักครู เปรยกับครูหนึ่งว่านายลูกหมีคุยเก่งมาก ฉลาดพูดจนตนอดขำไม่ได้ ครูหนึ่งบอกว่านั่นน่ะตัวป่วนของห้อง...ครูจอยตรวจงานมาถึงภาพวาดของปุ๊กกี้ เป็นภาพวาดบ้าน ทำให้เธอต้องเรียกครูหนึ่งมาช่วยดู

ooooooo

วันต่อมาชินานางมาส่งลูกหมีสายมาก ทำให้ต้องวิ่งเข้าห้องเรียนจนหอบ ครูจอยให้ทุกคนเอาการบ้านมาส่ง ลูกหมีหยิบของปุ๊กกี้ไปส่งให้ พอครูตรวจงานเสร็จก็เรียกปุ๊กกี้ออกมา หนูน้อยตัวสั่นหวาดกลัวไม่กล้าก้าวเดิน จนครูต้องบอกว่าวันนี้หนูทำงานดีขึ้นมาก ปุ๊กกี้จึงยิ้มออก

พอโรงเรียนเลิก ชินานางมารับลูกหมี ลูกหมีขอให้อยู่เป็นเพื่อนปุ๊กกี้ก่อนเพราะหัฏฐ์ยังไม่มา เธอจึงให้เด็กๆนั่งทำการบ้าน เสร็จแล้วถึงให้วิ่งเล่น ลูกหมีวิ่งกลับมา ร้องว่าหิวหมดแรง ชินานางเห็นว่าหัฏฐ์ยังไม่มา จะไปซื้อขนมให้เด็กๆ ก็พอดีเขามาถึง ชินานางยังหมั่นไส้สะบัดเสียงว่าปุ๊กกี้ทำการบ้านเสร็จแล้ว เขากล่าวขอบคุณ เธอถือโอกาสพูดต่อ

“อ้อ อีกเรื่องคือเรื่องคุณชมพูนุชฉันขอเคลียร์หน่อยนะ ฉันไม่ได้นินทาคุณแค่ปฏิเสธไม่ออกก็เลยเออออไป ที่ต้องอธิบายเพราะไม่อยากให้เข้าใจผิดว่าฉันชอบนินทา แล้วก็ขอโทษที่ใช้คำพูดตัดรำคาญไปอย่างนั้น...ขอโทษค่ะ” หัฏฐ์มองนิ่งๆ “ถ้าอธิบายแล้วคุณอยากจะโกรธต่อก็ไม่ว่ากัน ได้พูดแล้วก็พอใจ”

“ผมไม่ใช่คนเจ้าคิดเจ้าแค้น หรือไม่ฟังเหตุผล”

ชินานางค้อนนี่หรือไม่เจ้าคิดเจ้าแค้น แล้วจูงลูกหมีเดินไปขึ้นรถ...ถึงบ้านหทัยสงสารลูกหมีที่รอเป็นเพื่อนปุ๊กกี้คงจะหิวแย่ หัฏฐ์กวนว่าไม่ได้ขอให้รอ หทัยตำหนิชินานางอุตส่าห์มีน้ำใจต้องเห็นความดีของเธอ หัฏฐ์ว่าเธอไปส่งลูกหมีสายทุกวัน หทัยขำเธอก็ไม่ได้เดือดร้อนแต่ต้องมาอยู่เป็นเพื่อนปุ๊กกี้ต้องขอบคุณเธอ หัฏฐ์โบ้ยให้หทัยไปขอบคุณแทน พลันส้มเข้ามาบอกว่า ชินานางกับลูกหมีขอนัดประชุมหลังบ้าน หัฏฐ์งงเดินออกมา

ชินานางกับลูกหมีนั่งรออยู่ก่อน พอเห็นหัฏฐ์มาถึง ชินานางก็พูดเป็นทางการห่างเหินว่าลูกหมีมีไอเดียเสนอ ตนเห็นว่าน่าสนใจจึงนัดเขามาปรึกษา...ตอนเย็นตนจะขอรับปุ๊กกี้กลับมารอที่บ้านตน ส่วนตอนเช้าให้เขาส่งลูกหมีด้วย ลูกหมีออกตัวว่าไปสายเพราะอาช้างอาบน้ำนาน ชินานางถลึงตาใส่ ลูกมีกลับบอกว่าเรา

ต้องพูดกันตรงๆ หัฏฐ์ขำบอกเป็นไอเดียที่ดี ตนขอจ่ายค่าขนมปุ๊กกี้ ชินานางปัดว่าแม่ทำขนมอยู่แล้ว เพียงแต่เขาอาจจะขาดทุนเพราะตอนเช้าลูกหมีชอบร้องขอกินขนม ลูกหมีแย้งว่าไม่จริง ชินานางย้อน...ต้องไม่อาย เราต้องพูดกันตรงๆ

“โอเค ตามนี้ ลูกหมีตัวแค่นี้จะกินเก่งขนาดไหนเชียว” หัฏฐ์รับคำ

“น้าหัฏฐ์ไม่รู้จักลูกหมีซะแล้ว” ลูกหมีแอบหัวเราะ

ชนนีกับบัวยืนมองอย่างพอใจที่หัฏฐ์กับชินานางคุยกันด้วยดีไม่ทะเลาะกันเหมือนก่อน

ooooooo

ชลีกรวางแผนจะเข้าไปดูแลในบริษัทที่สาวิตร บริหาร อ้างว่าเหงา ลูกๆก็โตแล้ว สาวิตรไม่เห็นด้วยเปลี่ยนเรื่องบอกว่าพรุ่งนี้ตนต้องบินไปกรุงเทพฯ ชลีกร รีบขอไปด้วยจะพาลูกๆเดินห้างในกรุงเทพฯ แต่สาวิตร บอกตนต้องประชุมไม่มีเวลาเที่ยว ขากลับจะแวะเยี่ยมปุ๊กกี้

ชลีกรใจหายวาบเกรงปุ๊กกี้ฟ้องเรื่องไม่ดีของตน ยุลูกๆให้รบเร้าสาวิตรขอไปด้วย แต่เขาก็ปฏิเสธเสียงเข้ม...ชลีกรแค้นใจคิดหาวิธีปิดปากปุ๊กกี้ไว้ก่อน

เช้าวันใหม่หัฏฐ์นั่งทำงานที่บ้าน มีเสียงกริ่งดัง หน้าบ้าน หทัยคิดว่าเป็นไปรษณีย์จึงจูงปุ๊กกี้ออกไปรับ หัฏฐ์หวั่นใจจะเป็นลดามณี พอเดินออกมาหน้าบ้าน เสียงชลีกรทักทายพร้อมลูกๆทั้งสามคน ปุ๊กกี้ผวาหลบหลังหทัยกำเสื้อเธอแน่น หทัยแปลกใจกับท่าทีของหลาน

ชลีกรหยิบขนมจากในกระเป๋ามาวางให้ ปุ๊กกี้ยังหลบหลังหทัย ป้อม แป้งและเปเป้เข้าไปวิ่งเล่นซุกซนอย่างไม่เกรงใจในบ้าน ชลีกรเรียกปุ๊กกี้ให้เข้ามาหา พูดเสียงอ่อนหวานว่าคิดถึงมากนี่คงโกรธที่ตนเพิ่งมาเยี่ยมเลยไม่เข้ามาหา และว่าสาวิตรมาทำงานกรุงเทพฯ ตนทนคิดถึงหลานไม่ไหวจึงตัดหน้ามาก่อน อย่าบอกเขาว่าตนแอบมาเยี่ยม หัฏฐ์กับหทัยรับคำงงๆ ชลีกรดึงปุ๊กกี้มากอดขณะที่หทัยไปเอาขนมให้เด็กๆ และหัฏฐ์ขอตัวไปทำงานต่อ ปุ๊กกี้จะร้องไห้

“หยุด! อย่าร้องเชียวนะ ใครก็ช่วยแกไม่ได้ เห็นไหมฉันบอกแล้วว่าทุกคนเป็นพวกของฉัน ฟังนะ ถ้าอีกสองสามวันลุงวิตรมาเยี่ยมแก แกห้ามพูดคุยอะไรกับลุงวิตรเด็ดขาด ไม่งั้นฉันจะกลับมาเล่นงานแก แกรู้ ใช่ไหมว่าจะต้องเจอกับอะไร อยากจะหายไปแบบย่าของแกไหมล่ะ”

ปุ๊กกี้สบตาชลีกรอย่างหวาดกลัวส่ายหน้าถอยห่าง ตัวสั่น พอเห็นหทัยเดินมา ชลีกรก็ดึงปุ๊กกี้มากอดทำทีชื่นชมเต็มประดา แล้วบอกหทัยว่าปุ๊กกี้กลัวตนจะกลับ จึงเสนอขอพาไปเที่ยวกินขนมกับพี่ๆ ปุ๊กกี้หน้าเสียสบตาหทัยส่ายหน้าเบาๆ หทัยแปลกใจกับท่าทางหลานจึงบอกว่าตนจะไปด้วย ชลีกรรีบบอกว่าไม่เป็นไรตนดูแลได้ หทัยนึกได้บอกให้รอสักครู่เห็นหัฏฐ์บอกว่าลดา-มณีจะมาเหมือนกัน เท่านั้นชลีกรก็ชะงัก นึกขึ้นมาได้ว่ามีงานต้องรีบกลับ ย้ำกับหทัยว่าอย่าบอกสาวิตรว่าตนกับลูกๆมา หทัยรับคำงงๆ

หัฏฐ์เดินเข้ามาเห็นชลีกรกลับไปแล้วก็แปลกใจ หทัยบอก พอบอกว่าลดามณีจะมาเธอก็รีบลากลับ แต่ตนแปลกใจว่าทำไมปุ๊กกี้มีท่าทีกลัวชลีกรมาก หทัยหยิบขนมเอแคลขึ้นมาเห็นว่ามีราขึ้นก็ส่งให้หัฏฐ์ดู ทำไมชลีกรถึงเอาขนมแบบนี้มาฝากหลาน

คืนนั้นหทัยพาปุ๊กกี้เข้านอน หนูน้อยพึมพำออกมาว่า “ปุ๊กกี้รักป้าหทัยกับน้าหัฏฐ์ ปุ๊กกี้อยากอยู่ที่นี่ ไม่อยากไปไหน”

หทัยน้ำตาซึมไม่คิดว่าจะได้ยินคำนี้ เข้าสวมกอดหลานรัก ปุ๊กกี้กอดตอบอย่างมีความสุข ในวันนั้นที่ลดามณี ไม่ได้มาบ้านหัฏฐ์เพราะมาร์คบุกมาหาถึงห้องพัก จนเธอต้องโทร.เรียก รปภ.มาเอาตัวไป มาร์คโมโหมากที่ทิ้งกันดื้อๆ

สองวันผ่านไป สาวิตรกลับมาบอกว่าไม่มีเวลาแวะเยี่ยมปุ๊กกี้เลย ชลีกรโล่งอกบอกไม่เป็นไรวันหลังตนจะไปเยี่ยมเอง เขาเอ่ยถามว่าโอนเงินค่าเลี้ยงดูทุกเดือนหรือเปล่า เธออึกอักๆก่อนจะรับว่าโอน...น้ำเข้ามาบอกว่ามีแขกมาขอพบ สาวิตรแปลกใจ ชลีกรแนะนำให้สาวิตรรู้จักกับทนายยิ่งยศ ตนให้มาทำบัญชีทรัพย์สินทั้งหมดของนายแม่ สาวิตรให้รอพ้นร้อยวันก่อน อย่าทำเหมือนอยากได้สมบัติ ชลีกรเคืองบอกถ้าเกิดมีทรัพย์สินหายไปจะทำอย่างไร ตนจะให้ทนายยื่นเรื่องแต่งตั้งเขาเป็นผู้จัดการมรดกทุกอย่าง เขาบ่นอย่าให้มีปัญหาตามมาแล้วกัน

อ่านละครดวงใจพิสุทธิ์ ตอนที่ 6 วันที่ 26 ก.ย.59

ละคร ดวงใจพิสุทธิ์ บทประพันธ์โดย กิ่งฉัตร
ละคร ดวงใจพิสุทธิ์ บทโทรทัศน์โดย พรดี และ โซติกซ์ทีม
ละคร ดวงใจพิสุทธิ์ กำกับการแสดงโดย ชุดาภา จันทเขตต์ และ วรวุฒิ นิยมทรัพย์
ละคร ดวงใจพิสุทธิ์ ผลิตโดย บริษัท โซนิกซ์ บูม 2013 จำกัด
ละคร ดวงใจพิสุทธิ์ ออกอากาศทุกวันพุธ-พฤหัสบดี เวลา 20.15 น.
ละคร ดวงใจพิสุทธิ์ ออกอาการทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ