อ่านละครดวงใจพิสุทธิ์ ตอนที่ 7 วันที่ 29 ก.ย.59

อ่านละครดวงใจพิสุทธิ์ ตอนที่ 7 วันที่ 29 ก.ย.59

“ทำไมพูดอย่างนั้นล่ะคะ คุณจะไปเชื่ออะไรกับคำพูดของเด็ก อยู่ใกล้ใครเด็กมันก็อ้อนไปตามเรื่องตามราว”

“หลานผมยังไม่เคยพูดอะไร แต่หลังจากนี้ ผมคงต้องซักถามแกแล้วว่าคุณดูแลแกยังไง”

ชลีกรโมโหที่ไม่ได้ตัวปุ๊กกี้กลับ พอออกมาจากบ้านก็กดโทรศัพท์หายิ่งยศทันทีให้เตรียมเอกสารยื่นขอเป็นผู้ปกครองปุ๊กกี้

หทัยพาปุ๊กกี้มาบ้านชินานาง หนูน้อยซุกตัวหลับบนตักชนนีด้วยรู้สึกอบอุ่นเหมือนอยู่กับย่า หทัยเล่าเรื่องชลีกรมาจะเอาตัวปุ๊กกี้กลับ พวกตนไม่ยอม ชินานางเป็นห่วงที่วันนี้มีแต่เรื่อง หทัยบอกตนไม่เท่าไหร่แต่หัฏฐ์เครียดมาก ชนนีจึงชวนให้เปลี่ยนบรรยากาศทานข้าวเย็นที่นี่



หัฏฐ์นั่งอ่านหนังสือกฎหมายเครียดไม่ไปทานข้าวบ้านชินานาง เธอจึงหอบกับข้าวมาให้และจ้องมอง เขาเงยหน้ามาถามมองอะไร

“พี่หทัยบอกว่าช่วงนี้คุณคงเครียดจนผมหงอก ฉันเลยลองมาดู เจอด้วย”

หัฏฐ์ไม่ขำหาว่าเธอเล่นเป็นเด็กๆ ชินานางบอกแค่อยากทำให้อารมณ์ดี แล้วไปจัดกับข้าวใส่จานมาวางให้ เขาเดินมาจับมือเธอบอกตนทำเองได้ เธอชะงักดึงมือถอยห่าง เขาชวนให้เธอทานด้วยกัน เธออ้างขืนทานอึดอัดตายกลับไปทานกับแม่และหทัยดีกว่า หัฏฐ์รู้สึกอารมณ์ดีขึ้น

คืนนั้นลูกหมีขอนอนกับชินานาง และเย้าแหย่เสียงดัง ชินานางปรามให้เบาเสียงเกรงไปรบกวนหัฏฐ์ สองอาหลานเล่นกันแบบไม่ให้มีเสียงดัง

ooooooo

เช้าวันใหม่ หัฏฐ์วิ่งออกกำลังกายเห็นชินานางวิ่งเหยาะๆอยู่จึงวิ่งเข้ามาทัก เธอสะดุ้งตกใจยังเคืองเรื่องเมื่อวาน เขาแหย่ให้เธอโมโหแล้วหัวเราะชอบใจ เธอโวยทำให้ตนโกรธแล้วหายเครียดใช่ไหม เขารับว่าใช่ แล้วเปลี่ยนเรื่อง พรุ่งนี้จะเลี้ยงขนมชดใช้ค่าอาหาร

ชินานางหาว่าเขาตบหัวแล้วลูบหลัง เขาบอกอยากชวนลูกหมีไปเป็นเพื่อนปุ๊กกี้ เธอยิ่งโกรธที่เห็นเธอเป็นแค่พี่เลี้ยงเด็ก เขามองนิ่งก่อนจะเอ่ย “หรือคุณจะไปกับผมสองคน...”

ชินานางโวยบ้าหรือ เขาว่า “ก็นั่นไง ไปกันสองคนคือเป็นแฟนกัน แต่เราไม่ใช่ก็ไปกันสี่คนถูกต้องแล้ว” ชินานางถามทำไมต้องเป็นตน “เพราะผมรู้ว่าคุณชอบกินขนม แล้วก็รู้ว่าคุณงกเอาขนมซ่อนไม่ให้ลูกหมีกิน”

ชินานางอ้าปากค้างเขารู้ได้อย่างไร เขาหัวเราะรวบรัดแล้วจะโทร.หาจากนั้นก็วิ่งออกไป ชินานางฮึดฮัดอยู่คนเดียวที่มาว่าตนขี้งก

ช่วงพักไม่มีสอน ชลีกรพายิ่งยศมาพบหัฏฐ์ เพื่อยืนยันว่าตนกับสาวิตรไม่ได้ให้ปุ๊กกี้มาอยู่กับเขาถาวร แค่ให้มาอยู่ไกลจากเรื่องสะเทือนใจสักพัก ไม่ได้ต้องการให้เขาเดือดร้อนรับเป็นผู้ปกครองปุ๊กกี้ตามกฎหมาย เพียงให้เลี้ยงชั่วคราวเท่านั้น หัฏฐ์แย้ง

“แต่ตอนที่พวกเรารับปุ๊กกี้ขึ้นมาอยู่ด้วย คุณเองเป็นคนพูดว่าต้องการให้เราเป็นคนดูแลแกตลอดไป”

“นี่แหละค่ะที่ฉันว่าคงเข้าใจอะไรกันผิด ฉันทราบ ว่าคุณเอ็นดูหลานอยากจะเลี้ยงไว้เอง แต่ทางฉันกับคุณสาวิตรก็รักแกมากเหมือนกัน ทั้งวิริยะและหรรษากับ คุณแม่ฝากฝังแกไว้หลายครั้งหลายหนว่าถ้าไม่ใช่เรื่องจำเป็นก็ไม่อยากให้หลานอยู่ไกลตัว มันเป็นเหตุสุดวิสัยจริงๆ”

หัฏฐ์โต้ว่าเธอเป็นคนรีบย้ายทะเบียนบ้านปุ๊กกี้ออกมา ชลีกรอ้างว่าอยากให้เด็กเข้าเรียนสักปีสองปี พอลืมเรื่องย่าก็จะรับกลับ จึงอยากให้เขาถอนเรื่องการขอเป็นผู้ปกครอง หัฏฐ์ไม่ยินยอม เชื่อว่าปุ๊กกี้อยู่กับตนจะได้เรียนโรงเรียนดีๆ ช่วงปิดเทอมก็ยินดีพาลงไปเยี่ยม...

ชลีกรคัดค้าน หัฏฐ์ก็มีเหตุผลมาโต้แย้ง ยิ่งยศยื่นข้อเสนอไม่ต้องให้เรื่องถึงศาลมาประนีประนอมกัน

“คุณเป็นครูบาอาจารย์คงไม่มีเวลาว่างมาก เรื่องการจะดูแลเด็กสักคนอาจจะทำได้ไม่ลำบาก แต่ถ้าเด็กคนนั้นเกิดมีทรัพย์สินมากมาย ที่จะต้องเป็นธุระจัดการให้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งทรัพย์ส่วนใหญ่อยู่ที่สงขลา ทั้งเรื่องบ้านเรื่องหุ้นในบริษัท การดูแลอสังหาริมทรัพย์ต่างๆ ผมคิดว่าคุณคงไม่มีเวลาศึกษาและวิ่งขึ้นลงไปจัดการทุกเรื่อง ใช่ไหมครับ”

“ดีครับ พูดกันตรงจุดเสียที เสียเวลาอ้อมค้อมอยู่ตั้งนาน”

“ผมคิดว่าทำไมเราไม่พบกันครึ่งทาง ร้องขอให้ศาลแบ่งหน้าที่ปกครองกันไป ทางคุณรับผิดชอบเลี้ยงดูเด็กเรื่องความเป็นอยู่และการศึกษา ส่วนคุณชลีกรและคุณสาวิตรเป็นผู้ปกครองทรัพย์สินของเด็ก คอยจัดการทรัพย์สินที่สงขลาให้ เพราะทรัพย์สินต่างๆคุณชลีกรกับคุณสาวิตรก็เป็นคนจัดการตลอดทุกปีที่ผ่านมาอยู่แล้ว คงจะทำได้ง่ายกว่าคนนอกซึ่งไม่รู้เรื่องอะไรอย่างคุณ...เป็นไงครับ ทีนี้คุณก็ได้เป็นผู้เลี้ยงดูหลานเต็มที่ และไม่เสียเวลาไปยุ่งยากเรื่องธุรกิจไกลตัว ไม่ต้องเสียเงินในศาล ส่วนค่าใช้จ่ายในการเลี้ยงดู คุณก็มีสิทธิ์ในการเรียกร้องได้เต็มที่”

“พวกคุณคงคิดกันมาหมดแล้ว ขอบคุณครับ” ชลีกรกับยิ่งยศยิ้มคิดว่าตกลงกันได้ หยิบเอกสารออกมาให้เซ็น แต่หัฏฐ์กลับจดชื่อและเบอร์โทร.กลับไปให้ “นี่คือชื่อและเบอร์โทร.ทนายของผม เชิญคุณคุยกับเขาต่อ เพราะผมมีชั่วโมงสอน คงไม่มีเวลาต้อนรับพวกคุณแล้ว”

ยิ่งยศเหวอหมายความว่าอย่างไร หัฏฐ์ย้ำว่าตนไม่ตกลงอะไรทั้งนั้น รอพูดกันในศาล ชลีกรปรี๊ดตวาดลั่น “โง่ที่สุด อุตส่าห์มาตกลงด้วยดีๆกลับไม่ยอมรับ อย่า

นึกว่าขึ้นศาลแล้วจะชนะฉัน พวกแกจะไม่มีวันได้สมบัติสักบาท รู้ไว้ด้วย แล้วถ้าฉันไม่ได้ตัวนังปุ๊กกี้ เรื่องนี้ ไม่มีวันจบ”

หัฏฐ์ยืนมองนิ่งๆ ผายมือเชิญทั้งสองออกไป ทั้งสองเสียหน้ามาก...ชลีกรโมโหหาว่าหัฏฐ์หวังจะหุบสมบัติ ยิ่งยศจึงให้รีบกลับไปเตรียมเอกสารยื่นคัดค้าน

หัฏฐ์เครียด เจ้าหน้าที่เข้ามา เขาดักคออย่าบอกว่ามีคนมาหาอีก เจ้าหน้าที่พยักหน้า หัฏฐ์ลูบหน้าอย่าง มึนๆ เสียงเสนีย์ดังเข้ามาก่อนตัว “เฮ้ยอะไรวะเพื่อนมาหาทั้งทีทำไมดีใจขนาดนั้น”

หัฏฐ์เงยมองด้วยความดีใจ ลากเพื่อนออกไปหาที่คุย เสนีย์เย้าไม่มีนักศึกษาสาวๆมาให้มองเลย หัฏฐ์เอ็ดให้ฟังเรื่องของตน...เสนีย์ฟังแล้วบอกว่าทำถูกต้อง ทีนี้ก็รอขึ้นศาลอย่างเดียว ตนจะว่าความให้ หัฏฐ์ย้อนถามแน่ใจว่าทำได้ เขาร้อง “เฮ้ยอย่ามาดูถูก ฉันนี่ฝีมือระดับเทพนะ”

หัฏฐ์พาเสนีย์กลับมาบ้าน เขาถามหาหทัย พอดีชินานางถืออาหารมาวางให้ เสนีย์กระเซ้านี่เด็กส่งปิ่นโตหรือ ชินานางสวนว่าเขาเสียมารยาท เสนีย์หุบปากแน่น หัฏฐ์ขำ “เป็นไงล่ะ ปากเสียดีนัก นี่คุณช้างเพื่อนบ้านข้างๆ ส่วนนี่เสนีย์เป็นทนายความและเป็นเพื่อนสนิทผมครับ”

“เข้าใจหาเพื่อนนะคะ นิสัยไม่ค่อยแตกต่างกัน” พูดจบชินานางเดินออกไป

หัฏฐ์ร้องอูย...ที่โดนไปด้วย เสนีย์ฟันธงเป็นคู่จิ้นกันแน่ หัฏฐ์โวยพูดให้ดีๆแค่เพื่อนบ้าน แต่พอเสนีย์ให้ตอบตรงๆว่ากิ๊กกันไหม เขาอ้อมแอ้มตอบไม่ได้ เสนีย์บอกให้ถอนตัวเสียเพราะหมายมั่นเอาเขาเป็นน้องเขย แล้วถามว่าจูนมาหาบ้างไหม หัฏฐ์ส่ายหน้า พอดีหทัยกลับมา เสนีย์จึงหันไปทักทายโอบกอดหทัยด้วยความคิดถึงจนหัฏฐ์หมั่นไส้อยากจะถีบกระเด็น

ooooooo

ชลีกรกลับมาเล่าให้สาวิตรและลดามณีฟังแต่ตีไข่ใส่สีว่าหัฏฐ์หวังฮุบสมบัติปุ๊กกี้ ลดามณีไม่เชื่อ เธอยืนยันคราวหน้าจะอัดเสียงมาให้ฟัง แล้วบอกให้ทั้งสองเตรียมตัวขึ้นศาล ลดามณีส่ายหน้าไม่ไป ไม่อยากมีเรื่องกับหัฏฐ์ ชลีกรยิ่งหงุดหงิด ยุยงสาวิตร

“ถ้าไม่รีบจัดการ ต่อไปบริษัทคุณคงพังไม่เป็นท่า เพราะจะทำอะไรก็ต้องรอให้ทางโน้นวิ่งมาเซ็นอนุมัติ เขาคงขยันมาให้คุณหรอก” สาวิตรถามแล้วจะทำอย่างไร “นึกแล้วว่าคุณต้องพูดแบบนี้ ลีเลยให้ทนายยิ่งยศจัดการไปแล้ว”

สาวิตรมองหน้าน้องสาว ลดามณียักไหล่ไม่รู้เหมือนกันว่าจัดการอะไร...

เช้าวันใหม่ เสียงชินานางกับปุ๊กกี้เย้าแหย่กันดังมาถึงบ้านหัฏฐ์ หทัยเห็นปุ๊กกี้นั่งนิ่งไม่ทานข้าวจึงถามได้ยินเสียงเล่นกันไหม ลูกหมีคงรอปุ๊กกี้ไปเล่นด้วย ให้กินข้าวเร็วๆ หัฏฐ์บอกอีกว่าวันนี้มีเรียนว่ายน้ำ เสร็จแล้วจะพาไปทานเค้กดีไหม ปุ๊กกี้พยักหน้ารับเบาๆ...หัฏฐ์เดินออกมาที่สวนหลังบ้าน เห็นชินานางกำลังตั้งอุปกรณ์วาดภาพ จึงโทร.หาชวนว่าหลังเด็กๆว่ายน้ำเสร็จจะไปทานขนมเค้กต่อ เธอฟังไปหันมาเห็นเขายืนอยู่ข้างหลังก็โวย เพี้ยนหรืออยู่แค่นี้ต้องโทร.ด้วย เขาอ้างถ้าเข้าไปหาก็จะว่าไม่มีมารยาท เธอสวนแบบนี้โรคจิต หัฏฐ์หัวเราะที่แกล้งเธอได้

อ่านละครดวงใจพิสุทธิ์ ตอนที่ 7 วันที่ 29 ก.ย.59

ละคร ดวงใจพิสุทธิ์ บทประพันธ์โดย กิ่งฉัตร
ละคร ดวงใจพิสุทธิ์ บทโทรทัศน์โดย พรดี และ โซติกซ์ทีม
ละคร ดวงใจพิสุทธิ์ กำกับการแสดงโดย ชุดาภา จันทเขตต์ และ วรวุฒิ นิยมทรัพย์
ละคร ดวงใจพิสุทธิ์ ผลิตโดย บริษัท โซนิกซ์ บูม 2013 จำกัด
ละคร ดวงใจพิสุทธิ์ ออกอากาศทุกวันพุธ-พฤหัสบดี เวลา 20.15 น.
ละคร ดวงใจพิสุทธิ์ ออกอาการทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ