อ่านละครดวงใจพิสุทธิ์ ตอนที่ 11 วันที่ 12 ต.ค.59

อ่านละครดวงใจพิสุทธิ์ ตอนที่ 11 วันที่ 12 ต.ค.59

ชลีกรพาทุกคนมาฉลอง ลดามณีบอกให้เอาปุ๊กกี้กลับมาให้ได้ อยากสมน้ำหน้าคน ยิ่งยศแทรกขอพาคนมาร่วมฉลอง สาวิตรคิดว่าเป็นภรรยาของยิ่งยศ แต่เขาบอกว่าไม่ใช่แล้วชี้ไปที่คนที่เดินเข้ามา สาวิตรตกใจ “นี่คุณรู้ตั้งแต่ต้นแล้วใช่ไหมว่าพร้อมพรจะขึ้นเป็นพยานให้ฝ่ายโน้น”

“แต่กลับพูดเป็นประโยชน์กับฝ่ายเรา พวกนั้นมันอ่อนจริงๆ คุณฉลาดมากทนายยิ่งยศ”

“ถ้าฉลาดสักนิด มันน่าจะรู้ว่าคนอย่างพร้อมพรไม่มีวันจะทรยศคุณลีได้ ไม่มีทาง” พร้อมพรยิ้มให้ชลีกร สีหน้าสะใจมาก

กลับบ้าน หทัยเครียดจนร้องไห้ออกมา หัฏฐ์ปลอบเรายังมีโอกาสอย่าเพิ่งถอดใจ แต่ตัวเขาเองก็หวั่นใจไม่แพ้กัน...คืนนั้นเขานอนไม่หลับกลัวจะแพ้คดี ตัดสินใจกดโทร.หาชินานาง เสียงเธองัวเงียถาม มีอะไร โทร.มาป่านนี้ เขาบอกว่าเขานอนไม่หลับ เธอตาสว่างขึ้นอย่างห่วงใยถามคิดมากหรือ เขาตอบว่านิดหน่อย แต่เธอเย้าคงไม่นิดหน่อยเพราะถึงขนาดนอนไม่หลับ



“ช้างก็นอนไม่ค่อยหลับเหมือนกัน อยากจะมาเจอที่ระเบียงไหม จะได้ไม่ต้องเปลืองค่าโทรศัพท์” หัฏฐ์ดีใจถามได้หรือ เธอบอกอีกห้านาทีเจอกัน สีหน้าเขาร่าเริงขึ้นทันที

ชินานางออกมานั่งคุยกับหัฏฐ์ที่ศาลาริมน้ำ เธอเย้าให้เขาบอกอาการหมอ หัฏฐ์มีเรื่องเดียวคือเรื่องปุ๊กกี้ เธอจึงปลอบว่าถ้าอะไรมันจะเกิดก็ต้องเกิด เขาทำดีที่สุดแล้ว ต้องยอมรับผลของมันให้ได้ หัฏฐ์ย้อนถามตนต้องยอมรับที่จะเสียปุ๊กกี้ไปหรือ

“แล้วพอจะเหลือทางอื่นที่ไม่ต้องเสียปุ๊กกี้อีกไหมคะ ค่อยๆคิดสิคะ”

“ผมเองก็คิดจนหัวแทบแตก นอนไม่หลับ ยังคิดไม่ออกเลย”

ชินานางแนะนำว่าคิดไม่ออกก็ต้องหยุดคิดบ้าง บางทีการที่เครียดเกินไปก็ทำให้เราคิดอยู่แง่มุมเดียว “คุณคิดแค่ว่าอะไรดีที่สุดสำหรับปุ๊กกี้ก็พอค่ะ มันอาจจะต้องยอมแพ้หรือเสียเปรียบบางอย่าง แต่ก็ยังดีกว่าเสีย ปุ๊กกี้ไป”

หัฏฐ์นิ่งอึ้งสักครู่ ถอนหายใจแล้วหันมายิ้มให้ ขอบคุณ ตนมัวแต่ทุกข์เรื่องจะแพ้คดี จนลืมไปเลยว่าเราต้องการอะไรที่สุด ชินานางแปลกใจที่เขาคิดได้ไว...

วันต่อมา ชลีกรมั่นใจว่าตัวเองชนะคดีแน่ทุกอย่างจะต้องเป็นของตน จึงซื้อของเข้ามาจัดแต่งบ้านใหม่ให้คนขนของเก่าไปเก็บในห้องเก็บของ สาวิตรลงมาเห็นไม่ค่อยพอใจเตือนให้ระวังค่าใช้จ่ายไม่ใช่คิดแต่จะขายสมบัติ ชลีกรหาว่าเขาหงุดหงิดเรื่องงานแล้วมาลงที่ตน ทีเขาทำแต่งานไม่มีเวลาให้ครอบครัวตนยังไม่ว่าอะไรเมื่อไหร่จะมีเวลาว่างไปทานข้าวนอกบ้านกันบ้าง

“ไปไม่ได้ อาทิตย์นี้มีประชุมกรรมการตลอด”

“อ้าว มีประชุมกรรมการแล้วทำไมลีไม่ได้เข้าประชุมล่ะคะ”

สาวิตรถามเธอเกี่ยวอะไรกับบริษัท ชลีกรหน้าเสียหันไปพาลคนงานที่กำลังยกของ...

หัฏฐ์และหทัยนั่งปรึกษากับชนนีและชินานาง หัฏฐ์พูดด้วยสีหน้าสบายใจขึ้น “ครั้งนี้ผมได้เรียนรู้เรื่องการพ่ายแพ้ ความทุกข์ แต่พอคุณช้างเตือนสติผมถึงรู้ว่าทุกปัญหาต้องมีทางออก”

“เห็นไหมคะแม่ ช้างก็พูดดีๆเป็น” ชินานางยืดตัวเป็นปลื้ม

ชนนีถามหัฏฐ์จะแก้ไขอย่างไร หัฏฐ์บอกเรารู้ว่าฝ่ายนั้นอยากได้สมบัติไม่ใช่ตัวปุ๊กกี้ ดังนั้นถ้าเราสู้ไม่ชนะ เราก็แค่ยอมให้เขาได้สมบัติไปแลกกับการได้ปุ๊กกี้มา เราก็ไม่สูญเสียหลาน หทัยดีใจที่หัฏฐ์คิดได้ ชนนีเห็นด้วย สมบัตินอกกายไม่ต้องไปสนใจ หัฏฐ์ยอมรับว่าตอนแรกไม่อยากให้ปุ๊กกี้เสียสิทธิ์ แต่ตอนนี้รู้แล้วว่าปุ๊กกี้สำคัญกว่า

“ทุกคนคงเครียดกับเรื่องนี้เต็มทีแล้ว ผมอยากพาพี่หทัยกับหลานไปพักผ่อนแล้วก็อยากเชิญคุณน้าคุณช้างกับลูกหมีไปด้วยกันนะครับ”

ชินานางเหน็บเที่ยวกับเขาทีไรมีเรื่องทุกที ชนนีจะขอตัวแต่หทัยไม่ยอม บอกว่าครั้งนี้ชวนจูนกับเสนีย์ไปด้วย ชินานางจึงขอชวนจิรัชอีกคน หัฏฐ์พยักหน้าหงึกๆ

ooooooo

ทุกคนมาถึงบ้านพักริมทะเล มีเพียงเสนีย์ที่ยังมาไม่ถึง จูนบ่นว่าเสนีย์ยังไม่เลิกคิดจะให้หัฏฐ์เป็นน้องเขยถึงให้ไปรับตนมาด้วย หัฏฐ์หัวเราะ จูนบอกไม่ต้องห่วงเพราะตนเห็นเขาเป็นพี่ไม่ใช่ผู้ชาย หัฏฐ์ร้องเฮ้ย...ผู้ชายที่เป็นเกย์หรือ จูนหัวเราะร่า

ปุ๊กกี้ยิ้มแย้มวิ่งเล่นกับลูกหมีริมหาด ทำให้หทัยคลายความเครียดลงมาก ชนนียินดีด้วยและอวยพรให้คดีจบลงอย่างราบรื่น ชินานางกับจิรัชเล่นไล่จับกับเด็กๆ หัฏฐ์กับจูนเห็นแล้วรู้สึกจี๊ดๆในใจ ลูกหมีหันมาเห็นทั้งสองคนจึงวิ่งมาชวนให้ไปเล่นด้วยกัน จูนชอบเล่นกับเด็กอยู่แล้วแต่หัฏฐ์ขอยืนเป็นกรรมการ ยิ่งเห็นปุ๊กกี้หัวเราะได้เขาก็มีความสุข แต่พอเห็นชินานางล้มก็แทบถลาเข้าไปช่วย จิรัชประคองเธอลุก ชินานางเบี่ยงตัวออกเดินเองอย่างเข้มแข็ง...

ช่วงบ่ายๆแดดร่ม หัฏฐ์จูงปุ๊กกี้และชินานางจูงลูกหมีออกมาเดินเล่น หัฏฐ์รู้สึกโล่งสบายใจขึ้นมาก ชินานางบอกให้ตะโกนดังๆจะยิ่งดีขึ้น แต่เขาไม่กล้า ลูกหมีจึงตะโกนแทน ทั้งสองสะดุ้งแล้วหัวเราะออกมา ถามลูกหมีเป็นอะไร

“ลูกหมีก็เครียดไง เครียดอยู่ตอนเนี้ย”

“อะไรลูกหมี ตัวแค่นี้มีเรื่องเครียดด้วย” ชินานางติง

ลูกหมีบอกผู้ใหญ่คุยอะไรกันไม่รู้เรื่อง ตนอยากไปวิ่งเล่นกับปุ๊กกี้ หัฏฐ์ขำบอกให้ไปได้แต่อย่าไปไกล ลูกหมีร้องเย้จูงปุ๊กกี้วิ่งไปเล่นทราย ชินานางกำชับลูกหมีให้ดูแลปุ๊กกี้ ลูกหมีย้อนว่าให้เธอดูแลหัฏฐ์ด้วย เธอโวยผู้ชายต้องดูแลผู้หญิงต่างหาก หัฏฐ์กระเซ้ารู้แล้วว่าลูกหมีเหมือนใคร เธอมองเขาจะว่าใคร แล้วเขาก็บอกว่าเหมือนเธอ

“นายลูกหมีน่ะแสบจะตาย จะเหมือนช้างได้ยังไง”

“นั่นแหละเหมือนที่สุด”

ชินานางทุบแขนเขาอั้กที่หาว่าตนแสบ หัฏฐ์วิ่งหนี ทั้งสองวิ่งไล่กันเหมือนเด็กๆ...ด้านลูกหมีก่อทรายเป็นบ้าน ใช้เปลือกหอยแทนตัววิ่งหนีปีศาจ ลูกหมีบอกให้ปุ๊กกี้หนีปีศาจเข้าบ้าน แล้วลูกหมีก็เอ่ยถามขึ้นมาว่า จะไม่ให้ตนบอกหัฏฐ์หรือชนนีเรื่องป้าใจร้ายจริงๆหรือ ผู้ใหญ่ช่วยเราได้นะ ปุ๊กกี้ส่ายหน้าจะร้องไห้ ไม่ให้บอกใครถ้าบอกตนจะไม่เป็นเพื่อนด้วยอีก

“ก็ได้ๆ ไม่บอกก็ได้ ลูกหมีไม่พูดแล้ว” ปุ๊กกี้ให้ลูกหมีสัญญา “สัญญาๆ...ลูกหมีจะปั้นทรายเป็นหุ่นยนต์ให้ดูนะ” ลูกหมีเปลี่ยนเรื่องไม่ให้ปุ๊กกี้โกรธ...

ด้านชลีกรชื่นชมของตกแต่งบ้านที่ซื้อมาใหม่ สาวิตรเห็นแล้วถอนใจเลี่ยงออกไปทำงาน เธอรู้สึกว่าเขาห่างเหินขึ้นทุกวัน เริ่มสงสัยว่ามีอะไร...บ่ายวันนั้นจึงแต่งตัวสวยหรูถือเอกสารตามเข้าประชุมที่บริษัท ทุกคนมองอย่างงงๆ เธอกล่าวขอโทษที่มาช้า แล้วกล่าวเสียงดังฟังชัด

“ดิฉันมาประชุมในฐานะผู้ดูแลอสังหาริมทรัพย์ เผื่อว่าใครอยากทราบเรื่องอะไร จะได้ไม่ต้องมานั่งค้นนั่งเปิดเอกสาร เพราะดิฉันจดจำได้หมด แล้วก็เตรียมเอกสารมาด้วย ดีไหมคะ”

เก้าอี้มีจำนวนพอดีคน กรรมการท่านหนึ่งจึงลุกขึ้นให้เธอนั่ง สาวิตรมองอย่างไม่ค่อยพอใจ...เย็น

วันนั้นชลีกรควงแขนสาวิตรกลับบ้าน ชวนคุยว่าสมชายชมว่าตนเสนอความเห็นได้โดนใจ สาวิตรบอกสมชายเป็นคนชอบประจบประแจง เธอขุ่นเคืองทันที

“เอ๊ะ นี่คุณหมายความว่าลีแสดงความเห็นไม่ได้เรื่องหรือคะ” เห็นเขานิ่งจึงเปลี่ยนท่าที “งั้นพรุ่งนี้เราสั่งอาหารเหลาไปเลี้ยงพวกกรรมการดีกว่า เขาจะได้รู้สึกว่าเราดีกับเขา มีอะไรจะได้คุยกันง่ายๆ”

“ผมว่าคุณอย่ามายุ่งเรื่องบริษัทดีกว่านะลี”

ชลีกรปรี๊ดที่เขาเห็นตนไม่มีความสามารถ แต่พอเปิดประตูเข้าบ้านก็ต้องตกใจ เมื่อเห็นของแต่งบ้านถูกลูกทั้งสามเอามากลิ้งเล่นเกลื่อนพื้นจึงเอ็ดตะโรใส่ลูกๆ สาวิตรติงจะเอ็ดลูกทำไม เธอน่าจะอยู่ดูแลพวกเขามากกว่า ว่าแล้วก็เดินหนีขึ้นข้างบน ชลีกรยิ่งโกรธสั่งลูกๆให้เก็บ เด็กๆกลัวลานรีบเก็บ ชลีกรตามขึ้นไปถามสาวิตรหาว่าเป็นความผิดตนหรือ เขาบอกว่าใช่

“นี่ใจคอคุณจะให้ลีอยู่แต่ในบ้าน ไม่ให้ออกไปไหนเลยหรือคะ”

“ปกติคุณก็ออกอยู่แล้วนี่ ก็แค่ไม่เห็นด้วยที่คุณจะไปยุ่งกับบริษัท”

อ่านละครดวงใจพิสุทธิ์ ตอนที่ 11 วันที่ 12 ต.ค.59

ละคร ดวงใจพิสุทธิ์ บทประพันธ์โดย กิ่งฉัตร
ละคร ดวงใจพิสุทธิ์ บทโทรทัศน์โดย พรดี และ โซติกซ์ทีม
ละคร ดวงใจพิสุทธิ์ กำกับการแสดงโดย ชุดาภา จันทเขตต์ และ วรวุฒิ นิยมทรัพย์
ละคร ดวงใจพิสุทธิ์ ผลิตโดย บริษัท โซนิกซ์ บูม 2013 จำกัด
ละคร ดวงใจพิสุทธิ์ ออกอากาศทุกวันพุธ-พฤหัสบดี เวลา 20.15 น.
ละคร ดวงใจพิสุทธิ์ ออกอาการทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ