อ่านละครดวงใจพิสุทธิ์ ตอนที่ 11 วันที่ 14 ต.ค.59

อ่านละครดวงใจพิสุทธิ์ ตอนที่ 11 วันที่ 14 ต.ค.59

จูนได้ยินยิ้มเจื่อนๆ ลูกหมีทำท่าที่หัฏฐ์ทำกับชินานาง โดยใช้หน้าจิรัชเป็นตัวแทน แถมย้ำถ้าไม่เชื่อถามปุ๊กกี้ได้ ชนนีเดินมาเอ็ดคิดว่าลูกหมีแกล้งจิรัช ลูกหมีจะเล่าแต่จิรัชปิดปากไว้...

จิรัชหลบมายืนมองทะเลเศร้าๆ จูนเข้ามายืนข้างหลังมองอย่างเห็นใจ “รู้สึกยังไงก็น่าจะพูดออกไปเลย จะเก็บเอาไว้ทำไม” จิรัชหันมาถามเรื่องอะไร “ไม่ต้องมาทำเป็นไม่รู้เรื่อง ขนาดฉันยังดูออกเลย...ว่าคุณแอบรักเพื่อนสนิท คุณแอบรักคุณช้าง รักเขาขนาดนี้ทำไมไม่พูดออกไป”

จิรัชอึ้ง กล่าวยิ้มๆ “ขอเก็บไว้ในใจดีกว่า”



“เก็บไว้ทำไม พูดออกไปเลย บอกเขาไปสิว่าคุณรู้สึกยังไง ถ้าไม่พูดคุณก็จะต้องรู้สึกเสียใจไปแบบนี้”

จิรัชเดินเข้าประชิดจนจูนใจสั่นแล้วกล่าว “การที่เรารักใครซักคน หรือเคยรักใครซักคนมันดีออก เพราะการที่เราได้แอบรักมันก็เป็นความสุขอย่างนึง ถึงแม้บางครั้งมันจะเจ็บ แต่เมื่อเราเห็นเขามีความสุข เราก็จะรู้สึกสุขไปด้วย เรื่องบางเรื่องถ้าพูดออกไปแล้วทำให้ความสัมพันธ์มันเปลี่ยน สู้เก็บเอาไว้กับตัวดีกว่า”

“ความรู้สึกนายกำลังเปลี่ยนไป...เปลี่ยนไปยังไง”

จิรัชสบตายิ้มพยักหน้า “แล้วทำไมผมถึงต้องบอกคุณ เก่งจริงคุณก็ดูผมให้ออกสิ”

จูนใจเต้นรัวอ้างว่าคุยกับเขาแล้วงง ว่าแล้วก็เดินหนีไป จิรัชชักจะรู้ใจตัวเอง...ในขณะที่ชนนีบอกหัฏฐ์ว่าขากลับขอแวะซื้อของที่ตลาด ลูกหมีโอดโอยยังไม่อยากกลับ หทัยบอกว่าตนกับหัฏฐ์ต้องทำงาน ลูกหมีขออยู่กับชนนี ชินานางและปุ๊กกี้ต่อ แต่ชินานางบอกตนก็มีงาน เสนีย์ฉวยโอกาสถามปุ๊กกี้อยากอยู่กับหัฏฐ์หรือกับคนอื่น ปุ๊กกี้ตอบเต็มคำว่า

“อยากอยู่กับน้าหัฏฐ์ค่ะ”

เสนีย์ทำท่าเยสให้หัฏฐ์ ทุกคนยิ้มมีความสุข... ต่างกับชลีกรที่ร้อนรนอยากรู้ให้ได้ว่าสาวิตรมีเมียน้อยหรือไม่ ตามมาดูที่ทำงาน เลขาหน้าห้องบอกว่าเขาออกไปพบลูกค้าแต่ไม่ได้บอกว่าที่ไหน ชลีกรกราดเกรี้ยวใส่เป็นเลขาอะไรไม่ได้เรื่อง แล้วเธอก็โทร.สั่งลูกน้องให้ดูสิว่าคนที่สาวิตรไปพบเป็นผู้หญิงหรือผู้ชาย...

กลับถึงบ้านเสนีย์เห็นตุ๊กตาของปุ๊กกี้วางอยู่ ก็บอกหัฏฐ์ว่าทำไมปล่อยให้หลานเล่นของสกปรกเสียภาพพจน์ หัฏฐ์บอกว่าหทัยก็ตั้งใจจะเอาไปซักแต่ก็เกรงจะขาดละลายไปกับน้ำ ซื้อของใหม่มาให้ก็ยังอุ้มแต่ตัวเก่า เสนีย์ว่าไม่ทิ้งของเก่าเด็กก็เลยติดของเก่าอยู่ “...เอาอย่างนี้สิ แค่โยนลงถังขยะแล้วบอกปุ๊กกี้ว่าคนเก็บขยะมาเอาไปแล้ว”

“ปุ๊กกี้คงร้องไห้แย่” หัฏฐ์กังวล

“ก็คงจะร้องหาอยู่สองสามวันเดี๋ยวก็ลืม เด็กๆ ลืมง่ายจะตาย พี่สาวฉันใช้วิธีนี้กับลูกเหมือนกัน รายนั้นติดจุกนมหลอก ดูดจนเปื่อย พอแม่เอาโยนทิ้งเด็กงอแงอยู่สามวันก็หาย”

หัฏฐ์บอกเสนีย์หลานยังเล็กมากแต่ปุ๊กกี้โตแล้วคงไม่เชื่อง่ายๆ เสนีย์ยุว่าอย่างไรก็เป็นเด็กอยู่ดี ลองคิดดูว่าอยากปล่อยให้หลานกอดตุ๊กตาสกปรกอยู่ทั้งปีทั้งชาติหรือ หัฏฐ์ครุ่นคิด

ooooooo

เช้าวันใหม่ทุกคนตกใจกับเสียงกรีดร้องของปุ๊กกี้ ชินานาง ลูกหมีและชนนีรีบวิ่งมาที่บ้านหัฏฐ์ เห็นปุ๊กกี้ดิ้นรนไม่ให้ใครจับตัว ร้องกรี๊ดๆ ร้องไห้ตัวโยน “เอาคืนมา เอาคืนมา...”

ลูกหมีถลาเข้าถามปุ๊กกี้เป็นอะไร ชินานางรีบถามหัฏฐ์เกิดอะไรขึ้น หัฏฐ์หน้าเศร้าบอกตนทิ้งดวงใจไป ชนนีตบอก ชินานางตำหนิ “ทิ้งไปได้ยังไง ดวงใจไม่ได้เป็นแค่ตุ๊กตานะ เขาเป็นเพื่อนสนิทของปุ๊กกี้ คุณดูไม่ออกเลยเหรอ”

หัฏฐ์เสียใจยอมรับว่าตัวเองคิดน้อยไป ชินานางให้รีบไปเอาคืนมา ไม่ทันไรส้มวิ่งกลับมาบอกว่าปั่นจักรยานตามรถขยะไม่ทัน ชินานางใจหายที่เขาทำร้ายจิตใจปุ๊กกี้มาก ลูกหมีว่าหัฏฐ์ใจร้าย ปุ๊กกี้กรีดร้องโหยหวน ทุบตีหัฏฐ์ด้วยมือเล็กๆสุดแรง “เกลียด เกลียดน้าหัฏฐ์ เกลียด...”

หัฏฐ์แทบใจสลาย ชนนีเตือนให้ช่วยกันปลอบหลานก่อน ชินานางให้เขาถอยเธอจะเข้าไปกอดปลอบ แต่ปุ๊กกี้ลงไปดิ้นกับพื้นไม่ยอม ลูกหมีเข้าช่วยปลอบกลับโดนปุ๊กกี้ถีบกลิ้งออกมา ชนนีบอกให้ทุกคนถอยแล้วตรงเข้าโอบกอดปุ๊กกี้โดยไม่ย่อท้อกับแรงถีบทุบของเด็กน้อย

“นี่ย่าเองลูก ใจเย็นๆนะคะคนดี หลานรักของย่า โอ๋...โอ๋...ขวัญเอ๊ยขวัญมานะลูกนะ”

ปุ๊กกี้สงบลงสะอื้นในอ้อมกอดของชนนี ทุกคนสลดใจกับภาพตรงหน้า ลูกหมีบอกปุ๊กกี้ไม่ต้องกลัวตนจะปกป้องเอง แต่ปุ๊กกี้กลับปัดมือลูกหมีและผลักออกไป ร้องไห้พึมพำ “ปุ๊กกี้ไม่ดี ไม่มีคนรัก คุณพ่อคุณแม่คุณย่าทิ้งปุ๊กกี้ไปหมด ดวงใจก็ทิ้งไป ปุ๊กกี้เป็นตัวซวย...”

“จุ๊ๆๆไม่เอาลูก อย่าพูดอย่างนั้นสิจ๊ะ ปุ๊กกี้ยังมีป้าหทัย น้าหัฏฐ์ มีย่ากับอาช้างอยู่กันเยอะแยะเลย ทุกคนรักปุ๊กกี้นะลูก”

ชินานางให้หัฏฐ์อุ้มปุ๊กกี้ไปนอนบนห้อง แต่หนูน้อยไม่ยอม ชนนีบอกปุ๊กกี้ว่าให้น้าอุ้มนะลูก ย่าอุ้มไม่ไหว แล้วย่าจะขึ้นไปอยู่ด้วย ปุ๊กกี้จึงยอมให้อุ้มแต่ไม่มองหน้าหัฏฐ์ เขาเสียใจมาก พอวางปุ๊กกี้ลงบนเตียง หนูน้อยซุกหน้ากับหมอนนอนคุดคู้อย่างน่าสงสาร ชนนีนั่งลงข้างๆลูบหัวฮัมเพลงกล่อม บอกย่าจะอยู่ด้วยไม่ไปไหน... ชินานางดึงหัฏฐ์ให้ลงไปข้างล่าง

หัฏฐ์แทบหมดแรงตำหนิตัวเองไม่คิดเลยว่าจะกลายเป็นเรื่องใหญ่ ตนเห็นว่าตุ๊กตามันสกปรกและเก่าจนซ่อมไม่ได้แล้ว ชินานางเพิ่งเคยเห็นเขาร้องไห้ปลอบว่าตนเข้าใจ เมื่อครู่ต้องขอโทษที่ว่าเขารุนแรง แต่เขาต้องรู้ว่าดวงใจไม่ใช่ตุ๊กตาธรรมดา มันน่ามีอะไรพิเศษแม่ปุ๊กกี้อาจทำให้เอง หัฏฐ์ใจหายวาบ นึกได้ว่าพี่สาวตัวเองชอบทำการฝีมือ ตนไม่น่าเลย...ชินานางปลอบให้ให้เวลาปุ๊กกี้สักพัก ไม่นานแกก็จะรู้ว่าเขาทำไปเพราะรักและห่วงใย หัฏฐ์หวังเช่นนั้นแล้วลุกขึ้นจะไปตามหารถขยะให้เจอ ชินานางจึงขอไปช่วย

ทั้งสองมาที่สำนักงานเขต สอบถามถึงรถขยะที่ออกจากหมู่บ้านจะไปไหน เจ้าหน้าที่บอกว่าจะเอาขยะไปทิ้งที่อ่อนนุช ทั้งสองรีบตามไปแล้วขอรื้อหาที่กองขยะที่เพิ่งมาเทใหม่ แม้มันจะสูงท่วมหัวก็ไม่หวั่น ชินานางเข้าช่วยอย่างไม่รังเกียจ หัฏฐ์จึงเอาผ้าเช็ดหน้าออกมามัดปิดปากจมูกของเธอ หากันจนเย็นย่ำก็ไม่เจอ

ชินานางนั่งดมยาดมอยู่ในรถ หัฏฐ์ขอบคุณและยอมรับกับเธอว่าสภาพจิตใจของปุ๊กกี้ย่ำแย่มากควรพบจิตแพทย์ ชินานางดีใจ “ดีแล้วค่ะที่คุณยอมรับ หมอบอกว่าถ้าผู้ใหญ่เพิกเฉยไม่ช่วยแก้ไข รอยด่างในใจของแกก็จะลุกลามไปตามวัย แล้ววันหนึ่งมันก็จะกัดกินใจของเด็กไปจนหมด ถึงวันนั้นก็ไม่มีทางแก้แล้ว”

“ผมไม่ยอมให้มันเกิดขึ้นกับหลานผม ผมจะหาจิตแพทย์เก่งๆมารักษา ปุ๊กกี้จะต้องหาย”

ชินานางจะช่วยติดต่อหมอให้ หัฏฐ์หวั่นใจแค่อาทิตย์เดียวก็จะขึ้นศาลแล้ว ปุ๊กกี้จะพร้อมหรือไม่ ตนไม่อยากให้หลานเกลียดตนมากไปกว่านี้ ชินานางให้รอคุยกับหมอก่อน หมอจะบอกเองว่าปุ๊กกี้สามารถขึ้นศาลได้หรือไม่ วันนี้ปุ๊กกี้เสียใจแต่อีกไม่นานจะต้องเข้าใจว่าเขาหวังดี

“คุณเป็นนักปลอบใจที่ดีมากเลยรู้ไหม ถ้าไม่มีคุณคอยให้สติ ผมคงแย่” หัฏฐ์กุมมือเธอ

ชินานางอึ้งเขิน เสบอกเขาว่าสบายใจแล้วก็กลับกัน เย็นมากรถจะติด...ชินานางคิดว่าน่าไปหาซื้อตุ๊กตาที่คล้ายดวงใจไปคืนหลาน หัฏฐ์เกิดความคิดว่า ถ้าหรรษาเป็นคนเย็บดวงใจขึ้นมา ตนก็ควรจะทำคืนให้หลานเอง ชินานางแปลกใจเขาเย็บผ้าเป็นหรือ เขาถอนใจจะพยายาม

กลับถึงบ้านเห็นปุ๊กกี้เพลินกับการช่วยชนนีทำขนมแม้สีหน้าจะเศร้า ชนนีหันมาถามเจอไหม เขาส่ายหน้า ปุ๊กกี้เบะร้องไห้ใจสลาย หทัยโผกอดปุ๊กกี้ชวนไปหาซื้อใหม่แต่หนูน้อยไม่เอาคืนนี้ปุ๊กกี้ไม่ยอมกลับไปนอนบ้าน ชนนีจึงพาไปนอนด้วย และชวนให้สวดมนต์ก่อนนอนพร้อมลูกหมี จากนั้นชินานางก็ดึงลูกหมีออกมาให้ปุ๊กกี้นอนกับชนนีสองคน ลูกหมีคร่ำครวญขอไปนอนกับปุ๊กกี้ด้วย เมื่อไม่ให้ก็แกล้งก่อกวนสารพัด พักใหญ่ก็หมดแรงผล็อยหลับไปเอง

ในขณะเดียวกัน หัฏฐ์คร่ำเคร่งพากเพียรกับการเย็บตุ๊กตาให้มีขนาดเท่าดวงใจ...รุ่งเช้าหัฏฐ์กับหทัยมาที่บ้านชนนีด้วยเป็นห่วงปุ๊กกี้ ชินานางบอกหัฏฐ์ว่าติดต่อหมอได้แล้ว หมอนัดให้ไปวันนี้ หทัยหวั่นใจว่าปุ๊กกี้จะยอมไปไหม หัฏฐ์คิดว่าต้องให้ชนนีช่วยอีกสักครั้ง...

หน้าห้องหมอ ชินานาง ลูกหมีและหัฏฐ์นั่งรอ ท่าทางหัฏฐ์เครียด ชินานางเอ่ยถามเมื่อคืนเห็นไฟห้องเขาเปิดทั้งคืน ทำตุ๊กตาอยู่หรือ เขาเย้าว่าเธอแอบดูอีกแล้ว และบอกว่าเกือบเสร็จ ชินานางยิ้มปลื้ม ปุ๊กกี้ต้องภูมิใจแน่ๆ ลูกหมีบอกหัฏฐ์เป็นผู้ชายยังอุตส่าห์เย็บตุ๊กตาให้ปุ๊กกี้ ชินานางเป็นผู้หญิงแท้ๆไม่เคยทำอะไรให้ตนเลย ชินานางเหวอบอกได้เดี๋ยวจัดให้ หัฏฐ์ยิ้มขำออกมาได้

อ่านละครดวงใจพิสุทธิ์ ตอนที่ 11 วันที่ 14 ต.ค.59

ละคร ดวงใจพิสุทธิ์ บทประพันธ์โดย กิ่งฉัตร
ละคร ดวงใจพิสุทธิ์ บทโทรทัศน์โดย พรดี และ โซติกซ์ทีม
ละคร ดวงใจพิสุทธิ์ กำกับการแสดงโดย ชุดาภา จันทเขตต์ และ วรวุฒิ นิยมทรัพย์
ละคร ดวงใจพิสุทธิ์ ผลิตโดย บริษัท โซนิกซ์ บูม 2013 จำกัด
ละคร ดวงใจพิสุทธิ์ ออกอากาศทุกวันพุธ-พฤหัสบดี เวลา 20.15 น.
ละคร ดวงใจพิสุทธิ์ ออกอาการทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ