อ่านละครนาคี ตอนที่ 14/4 วันที่ 17 ต.ค.59

อ่านละครนาคี ตอนที่ 14/4 วันที่ 17 ต.ค.59

“ปีศาจ !!!!!” สมุนทั้ง 3 ของกำนันแย้มตาเหลือกลาน อ้าปากค้าง ตัวสั่นเป็นเจ้าเข้า
คำแก้วรีบหนีหายไปในความมืดอย่างรวดเร็ว
คำแก้ววิ่งกระเสือกกระสน ล้มลุกคลุกคลานด้วยความทุรนทุรายจนกระทั่งมาถึงเทวาลัย คำแก้วก้าวเข้าประตูเทวาลัย กลายร่างเป็นเจ้าแม่นาคี เจ้าแม่นาคีทรุดหมดแรงอยู่ที่พื้นถ้ำ
เลื่อมประภัสกับฉัตรสุดาพากันตกใจ “เจ้าแม่!!”
“ช่วยข้าด้วย! ข้าทรมานเหลือเกิน ร้อนเหมือนถูกไฟนรกแผดเผา” คำแก้วร้อนรน
“ต้องเป็นฝีมือเจ้าอินทร์เป็นแน่” ฉัตรสุดาคาดเดา

“คืนนี้เป็นคืนจันทร์ดับ มันหมายใจจักใช้เวทมนตร์ทำให้เจ้าแม่กลายร่างเป็นงูออกไปหามัน” เลื่อมประภัสรีบเข้ามาช่วยนาคี
“ข้าทนต่อไปไม่ไหวแล้ว เลื่อมประภัส ข้าต้องออกไปกำจัดมัน ก่อนที่เจ้าอินทร์จักทำพิธีกองกูณฐ์อัคคีสำเร็จ”


เลื่อมประภัสร้องห้ามนาคี “ไม่ได้นะเจ้าข้า หากเจ้าแม่ออกไปพ้นจากเทวาลัยแห่งนี้จักต้องกลายร่างเป็นงูแน่แท้”
เจ้าแม่นาคีหวีดร้องโหยหวน ดิ้นพราดๆ ทรมานแสนสาหัสเหมือนไฟเผา ก่อนสิ้นสติสมประดีไป
“ข้าจักไปตามท่านวัชระปราการ”
ฉัตรสุดาร้องห้ามเลื่อมประภัส “ไม่ต้อง !”
“เหตุใดเล่า” เลื่อมประภัสร์สงสัย
ฉัตรสุดานิ่งคิด “เจ้าอินทร์อาคมแก่กล้า ข้าเกรงว่าท่านวัชระปราการจักมีอันตราย ข้าจักออกไปทำลายพิธีของเจ้าอินทร์เอง”
“ฉัตรสุดา ระวังตัวด้วย”
ฉัตรสุดากลายร่างเป็นงูเขียวหัวหงอนเลื้อยออกไปจากเทวาลัยทันที

เมืองอินทร์นั่งหลับตาบริกรรมคาถา กองไฟลุกโชนเผาเทวรูป ฉัตรสุดาจำแลงกายเป็นงูเผือกมีหงอน (เหมือนเจ้าแม่นาคี) สูงเท่าต้นตาลปรากฏกายตรงหน้าเมืองอินทร์
เมืองอินทร์พูดทั้งยังหลับตาอยู่ “มึงไม่ใช่นางงูเผือก ! ไสหัวไปซะ”
งูยักษ์จำแลงพ่นพิษเป็นไอเข้าใส่ร่างเมืองอินทร์ตั้งใจจะเผาให้เป็นจุณ เมืองอินทร์ยกมือขึ้นไปเบื้องหน้าต้านพิษนาคี ส่งพลังต้านออกไป เสียงบรึ้มดังกึกก้องกัมปนาท กระแทกร่างนาคีจำแลง จนร่วงกระแทกพื้นคืนร่างเป็นฉัตรสุดา
ฉัตรสุดากระอักเลือดสีเขียวออกมา บอบช้ำไปทั้งร่าง “ไอ้หมอผีทุศีล คนชั่วช้าอย่างเจ้า ไม่มีวันตายดี”
“นังงูชั้นต่ำ ! อย่ามาตีฝีปากกับข้า กลับไปซะ แล้วไปบอกนางงูเผือกนายมึง ต่อให้มันมุดหัวอยู่ใต้หล้าแดนบาดาล หากพิธีกองกูณฐ์อัคคีของข้าสัมฤทธิ์ผลเมื่อใด มันก็ต้องเลื้อยออกมาจากรูมาให้ข้าถลกหนังอยู่ดี”
“ข้ามศพข้าไปก่อนเถอะ” ฉัตรสุดากลายร่างเป็นงูเขียวยักษ์แล้วพุ่งทะยานเข้าใส่ หมายทำลายปะรำพิธี
“เฮ้ยยยย !!!” เมืองอินทร์คิดไม่ถึงว่าฉัตรสุดาจะยอมใจเด็ดโพลีชีพ พุ่งเข้ากองไฟเพื่อทำลายพิธี
เสียงระเบิดบึ้มดังกึกก้องกัมปนาท ลูกไฟปะทุแตกกระจายทั่วบริเวณ เครื่องเซ่นไหว้บัตรพลีระเนระนาด ร่างของนาคฉัตรสุดาถูกเผาด้วยไฟอาคมจนมอดไหม้ร่างกระจัดกระจายเป็นส่วนๆ เงาของคราสเคลื่อนออกจากดวงจันทร์พ้นผ่านไป
“ยัง ! มันยังไม่จบง่ายๆ หรอก !” เมืองอินทร์ขบกรามเป็นสันนูน ก้มหยิบฟืนไม้ชัยพฤกษ์ที่ยังติดไฟอยู่...

เช้าวันใหม่ทศพลนอนพลิกตัวจะกอดคำแก้ว ทว่ามีแต่ความว่างเปล่า ทศพลงัวเงียตื่น มองหาคำแก้ว แต่ไม่พบ “คำแก้วออกไปไหนแต่เช้า ? หรือว่าจะออกไปหาของป่า ?” ทศพลนึกเป็นห่วงคำแก้วในใจ

เลื่อมประภัสนั่งกอดเข่าน้ำตานองหน้าต่อการจากไปของฉัตรสุดา
เจ้าแม่นาคีรู้สึกตัวตื่นขึ้นมา ความรุ่มร้อนทุเลาลง แต่เกล็ดตามตัวยังไม่หาย “น้ำ... ขอน้ำให้ข้าหน่อย…” เลื่อมประภัสรินน้ำใส่จอกทองคำแล้วป้อนให้ เจ้าแม่นาคีเปรย “ข้านึกว่าข้าจักไม่รอดเสียแล้ว”
“พิธีกองกูณฐ์อัคคีของเจ้าอินทร์ถูกขัดขวางเสียก่อนเจ้าข้า”
เจ้าแม่นาคีแปลกใจ “งั้นรึ นับว่าชะตาข้ายังไม่ถึงฆาต แต่เจ้าอินทร์มันคงไม่ยอมเลิกราง่ายจนกว่าจะตายกันไปข้าง” เลื่อมประภัสเซื่องซึม จนผิดสังเกต เจ้าแม่นาคีกวาดตามองหาฉัตรสุดา “ฉัตรสุดาไปไหน”
เลื่อมประภัสอึกอักก่อนตอบ “ฉัตรสุดาตายแล้วเจ้าข้า”
เจ้าแม่นาคีช็อค คิดไม่ถึงว่าทาสผู้ภักดีอย่างฉัตรสุดาจะต้องจบชีวิตลง

สมุนกำนันแย้มทั้ง 3 คนผมตั้งเด่ พูดจาไม่อยู่กับร่องกับรอย กลัวปีศาจที่เห็นเมื่อคืนจนเสียสติ “น่ากลัว ! น่ากลัวเหลือเกิน ! เขี้ยวมันยาวโง้ง ตาแดงก่ำ เหมือนปีศาจ...ปีศาจจากขุมนรก !”
“พวกเอ็งเห็นหน้ามันมั้ยว่ามันเป็นใคร” กำนันแย้มเค้นถาม
“นังคำแก้ว !!! นังคำแก้วมันเป็นปีศาจครึ่งคนครึ่งงู” สมุนอีกคนละล่ำละลักตอบ
พวกชาวบ้านได้ยินต่างฮือฮา วิพากษ์วิจารณ์เซ็งแซ่
“พ่อแม่พี่น้อง ! ได้ยินกันชัดแล้วใช่มั้ยว่านังคำแก้ว ลูกสาวนังคำปองมันเป็นปีศาจในร่างมนุษย์ กี่ศพแล้วที่ต้องตกเป็นเหยื่อของมัน แม้แต่ไอ้เลื่องลูกชายข้าก็ยังถูกมันฆ่าตาย เราจะปล่อยมันไว้ไม่ได้” กำนันแย้มประกาศกร้าว
“ไอ้เมืองอินทร์มันคุยโวนักหนาว่าจะถลกหนังนังเจ้าแม่นาคีทำเกือก เฮอะ ! ป่านนี้มันคงถูกเขมือบลงท้องไปแล้วละมั้ง” หมออ่วมหัวเราะเยาะ
เมืองอินทร์สะพายย่ามผ้า เดินแหวกฝูงชาวบ้านออกมา ประกาศเสียงกร้าว “ถึงจะยังกำจัดนังงูเผือกไม่ได้ แต่ข้าก็ปลิดชีพนังงูเขียวได้ก็แล้วกัน”
“พูดน่ะใครก็พูดได้ แล้วไหนล่ะวะ หลักฐาน” หมออ่วมเยาะ
เมืองอินทร์โยนซากหนังงูของฉัตรสุดาที่ถูกถลกหนังลงที่พื้นตรงหน้าหมออ่วม พวกกำนันแย้มและชาวบ้านต่างแตกตื่นฮือฮา ตื่นตะลึง “เมื่อคืน นางงูเผือกส่งบริวารมาทำลายพิธีของข้าแต่ไม่สำเร็จ”
“แล้วตอนนี้ นังคำแก้วมันเท่งทึงไปแล้วหรือยัง” กอเอ่ยถามเมืองอินทร์
“ยัง ! แต่คืนนี้ข้าจะทำพิธีกองกูณฐ์อัคคีอีกครั้ง อยากรู้เหมือนกันว่ามันจะทนได้สักกี่น้ำ”
ชาวบ้านต่างก้มลงกราบเมืองอินทร์ด้วยความศรัทธา หมออ่วมมองเมืองอินทร์ด้วยความริษยา
กำนันแย้มถือโอกาสปลุกระดมพวกชาวบ้าน “เจ้าแม่นาคีส่งบริวารออกอาละวาดเข่นฆ่าผู้คนเป็นว่าเล่น ปล่อยเอาไว้พวกเราชาวดอนไม้ป่าจะเป็นภัย ต่อให้นังงูผีมันแฝงกายสิงสู่อยู่ในร่างนังคำแก้ว หรือใครหน้าไหน ก็ต้องลากตัวมันมากำจัดให้สิ้นซาก อย่าให้มันก่อกรรมทำเข็ญฆ่าใครได้อีก”
พวกชาวบ้านโห่ร้อง เฮลั่น เห็นด้วยกับกำนันแย้ม
“เจ้าแม่นาคีไม่ได้โหดเหี้ยมอำมหิตอย่างที่ทุกคนคิดหรอกนะ !” ชาวบ้านหันควับไปมองเป็นตาเดียวกัน เป็นเสียงอาจารย์ทัศนัยที่กำลังเดินแหวกพวกชาวบ้านเข้ามา
ทุกคนต่างตะลึงงัน อ้าปากหวอเมื่อรู้ว่าอาจารย์ทัศนัยยังมีชีวิตอยู่
“อาจารย์ทัศนัย !” บุญส่งเหวอ
“นี่เอ็งยังไม่ตายอีกเหรอ ?” กำนันแย้มตกใจสุดขีด

ชาวบ้านทุกคนแปลกใจที่อาจารย์ทัศนัยยังไม่ตาย
หมออ่วมถึงกับอึ้ง “ใครๆ เขาก็คิดว่าเอ็งตกเป็นเหยื่อนังงูผีหรือไม่ก็ถูกเสือคาบไปกินแล้ว”
กอระแวง “หรือว่า....เอ็งตายไปแล้ว แต่ยังไม่รู้ตัว”
ชาวบ้านฮือฮา ถอยกรูด คิดว่าอาจารย์ทัศนัยเป็นผี
“ผีที่ไหนวะจะปรากฏตัวกลางวันแสกๆ แหกตาดูซิ” กำนันแย้มติง
กอเข้าไปจับแขนอาจารย์ทัศนัยแบบกล้าๆ กลัวๆ พิสูจน์ว่าเป็นคนหรือเป็นผี “ตัวอุ่นๆ.... แสดงว่ายังไม่ตาย”
“อาจารย์หายไปไหนมา พวกลูกศิษย์ตามหาอาจารย์กันให้ควั่ก” บุญส่งเอ่ยถาม
“ผมลงไปที่ถ้ำใต้เทวาลัยท้ายหมู่บ้าน”
ชาวบ้านต่างตื่นตะลึง ไม่อยากเชื่อว่าอาจารย์ทัศนัยลงไปแล้วจะรอดกลับมาได้
กระถุ่งเอ่ยปากถามด้วยความอยากรู้ “ที่นั่นเป็นที่อยู่ของเจ้าแม่นาคี ใครบุกรุกเข้าไปก็มีแต่ตายกับตายเท่านั้น”
“ตอนแรก ผมเองก็เกือบเอาชีวิตแทบไม่รอด....” อาจารย์ทัศนัยเล่าย้อนเหตุการณ์ตอนที่อยู่ในถ้ำให้พวกชาวบ้านฟัง

อาจารย์ทัศนัยเดินเข้าไปในถ้ำพร้อมคบไฟในมือ พยายามตามหาศิลาจารึกส่วนที่ขาดหายไป แต่ก็ยังไม่พบ เสียงงูใหญ่เลื้อยไปมาน่ากลัวดังขึ้น อาจารย์ทัศนัยชะงักกลืนน้ำลาย พยายามข่มความกลัว
“ลูกช้างมาดี ไม่ได้คิดร้ายกับใคร ขออำนาจสิ่งศักดิ์สิทธิ์ทั้งหลายจงปกป้องลูกช้างให้รอดปลอดภัยด้วยเถิด”
เสียงเลื้อยของงูใหญ่ดังใกล้เข้ามาเรื่อยๆ อาจารย์ทัศนัยหันกลับไป เห็นลำตัวงูเลื้อยผ่านซอกหินแว้บๆ พอกราดคบไฟ เมื่อไม่เห็นอะไรก็เดินเข้าไปภายในถ้ำต่อ เงาของงูใหญ่ทาบทับลงไปบนผนังถ้ำ อาจารย์ทัศนัยหันหลังกลับไป
เห็นดวงตาเรืองๆ ของงูใหญ่วัชระปราการมองมาอย่างมุ่งร้าย งูใหญ่วัชระปราการจะฉก อาจารย์ทัศนัยถอยหลังกรูดจนกระทั่งตกปล่องเหวในถ้ำ ร้องลั่น ร่างลอยหวือตกลงไปเบื้องล่าง อาจารย์ทัศนัยหลับตาปี๋คิดว่าตัวเองคงกระแทกแหลกเหลวกับพื้นถ้ำ แต่กลับตกลงบนบางอย่างที่อ่อนนุ่ม อาจารย์ทัศนัยค่อยๆ ลืมตาขึ้น ม่านตาพร่าเลือน ทัศนัยเห็นงูเผือกตัวใหญ่มีหงอนบนหัว เอาลำตัวมารองรับร่างเขาไว้ก่อนที่จะกระแทกเข้ากับพื้นถ้ำ แล้วก็สิ้นสติสัมปชัญญะไป
อาจารย์ทัศนัยหมดสติอยู่ น้ำจากหินย้อยบนผนังถ้ำหยดใส่หน้าทำให้รู้สึกตัวขึ้น เขารู้สึกร้าวไปทั้งร่าง แต่ตามตัวไม่มีบาดแผลฉกรรจ์ มีเพียงรอยขีดข่วนเล็กน้อยเท่านั้น ในถ้ำนั้นมืดสนิท อาจารย์ทัศนัยเห็นแสงสว่างเบื้องหน้าจึงเดินตามแสงสว่างนั้นไป จนกระทั่ง..... เห็นเศษซากถ้วยชามรามไหโบราณวัตถุสมัยมรุกขนครเต็มไปหมด อาจารย์ทัศนัยตกตะลึงราวกับเจอขุมทรัพย์ล้ำค่า

กระถุ่งและพวกชาวบ้านต่างวิพากษ์วิจารณ์กันเซ็งแซ่กับเรื่องที่อาจารย์ทัศนัยเล่า
กระถุ่งตาวาว “แล้วในถ้ำนั่นมีพวกเพชรนิลจินดาทองหยองบ้างหรือเปล่า”
“ไม่มีหรอกครับ มีแต่ภาชนะเครื่องเคลือบดินเผา และพวกโลหะสำริดสมัยเมืองมรุกขนครรุ่งเรืองอยู่เต็มไปหมด”
กอหันไปพูดกับกระถุ่ง “กระเบื้องถ้วยกะลาแตกคนตาย ขืนเอ็งเอาไป เจ้าของเค้าจะได้มาทวงคืน”
พวกชาวบ้านขนหัวลุก เชื่อตามคำพูดของกอ
บุญส่งตื่นเต้น “งูเผือกหัวหงอนที่อาจารย์เจอในถ้ำตัวนั้นแหละ นังงูผีที่พวกผมกำลังตามล่ามันอยู่”
อาจารย์ทัศนัยแย้ง “ถ้างูตัวนั้นเป็นงูผีงูปีศาจอย่างที่ทุกคนกล่าวหา คงฆ่าผมตายไปแล้ว ผมรอดมาได้ เพราะงูตัวนั้นช่วยชีวิตผมไว้”
พวกชาวบ้านเริ่มกลับมาเลื่อมใสเจ้าแม่นาคี
“ถึงนังงูผีมันจะช่วยเอ็ง แต่มันฆ่าไอ้เลื่องลูกข้า และชาวบ้านดอนไม้ป่ามานักต่อนัก ถึงยังไง ข้าก็ต้องแก้แค้นมันให้จงได้ เลือดมันต้องล้างด้วยเลือดโว้ย” กำนันแย้มประกาศกร้าว

อ่านละครนาคี ตอนที่ 14/4 วันที่ 17 ต.ค.59

ละครเรื่อง นาคี บทประพันธ์โดย ตรี อภิรุม
ละครเรื่อง นาคี บทโทรทัศน์โดย สรรัตน์ จิรบวรวิสุทธิ์
ละครเรื่อง นาคี กำกับการแสดงโดย พงษ์พัฒน์ วชิรบรรจง
ละครเรื่อง นาคี ผลิตโดย บริษัท แอค-อาร์ต เจเนเรชั่น จำกัด
ละครเรื่อง นาคี ควบคุมการผลิตโดย ธัญญา-พงษ์พัฒน์ วชิรบรรจง
ละครเรื่อง นาคี ออกอากาศทุกวันจันทร์-อังคาร เวลา 20.15 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ