อ่านละครนาคี ตอนที่ 15 วันที่ 18 ต.ค.59

อ่านละครนาคี ตอนที่ 15 วันที่ 18 ต.ค.59

“พี่จะโตได้ยังไง ก็คำแก้วยังไม่ยอมเป็นเมียพี่สักที” ทศพลแซวพลางช่วยคำแก้วโปรยข้าวเปลือกให้ไก่กิน“คำแก้วรู้หรือยัง อาจารย์ทัศนัยกลับมาแล้วนะ”
“แม่บอกคำแก้วแล้วจ้ะ อาจารย์ทัศนัยเป็นคนดี คุณพระคุณเจ้าย่อมคุ้มครอง”
“นอกจากจะไม่เป็นอันตรายแล้ว ยังได้ศิลาจารึกแผ่นที่เหลือกลับมาด้วย” คำแก้วหน้าซีดเผือดลงชั่วขณะ เมื่อรู้ว่าได้มนต์อาลัมพายน์มาครบแล้ว คำแก้วคิดถึงตอนที่แสงวาบส่องออกมาจากด้านหลังจารึกที่มีมนต์อาลัมพายน์ “อีกหน่อยชื่อเสียงของอาจารย์ทัศนัยคงจะโด่งดังไปทั่ว ในฐานะนักสำรวจมรุกขนคร เมืองโบราณที่หายสาบสูญ พี่เองก็จะพลอยดังไปกับเขาด้วย”

คำแก้วทั้งยินดีกับทศพลทั้งหวาดกลัว “แผ่นจารึกนั่นพี่ต้องเก็บเอาไว้ให้ดี อย่าให้ตกอยู่ในมือพวกคนชั่วเด็ดขาด”


“รับรองจ้ะ สมบัติโบราณของชาติ พี่จะรักษาไว้สุดชีวิตทีเดียว” ทศพลยิ้มใส ไม่รู้สักนิดว่าศิลาจารึกนั้นมีอันตรายต่อคำแก้วมากเพียงใด
ประกิตเอาสุ่มจับปลาหาปลาช่อนในหนองได้ เอาใส่ข้องที่เชษฐ์สะพายอยู่
ชบากับซ่อนกลิ่นเสียงแหว วิ่งโร่เข้ามาหา “จ๊ะเอ๋ คุณประกิต / คุณเชษฐ์ !!”
ประกิตรีบวิ่งจู๊ดไปหลบหลังเชษฐ์ ผลักให้เชษฐ์เป็นกันชน “มาทำไม๊..... ต่างคนต่างอยู่เถอะ แม่คู๊ณณณณ....”
“แหมมม....ซ่อนกลิ่นก็มาให้คุณประกิตชื่นใจถึงที่ ไม่ดีหรือไง”
ประกิตเบือนหน้าหนี อุดจมูก เหม็นกลิ่นตัวออกเปรี้ยวๆ ของซ่อนกลิ่น “อื้อหือ !! เก็บกลิ่นของเธอไปดมที่บ้านเถอะ ไม่ต้องเอามาเผื่อแผ่ชาวบ้านชาวช่องเค้าหรอก”
“ไปที่ชอบๆ เถอะนะ แล้วฉันจะทำบุญกรวดน้ำไปให้” เชษฐ์ยกมือไหว้ท่วมหัว
ชบาตวาดเสียงลั่น “ฉันสองคนไม่ใช่สัมภเวสีนะ เบิ่งตาดูดีๆ นางฟ้าชัดๆ”
“นางฟ้าที่ไหน กลิ่นตุๆ เหมือนปลาสลิดไม่ถึงแดดแบบนี้” ประกิตทำจมูกฟุดฟิด
“อุตส่าห์มีข่าวสำคัญมาบอก ถ้าพวกคุณไม่สนใจ ขับไล่ไสส่งกันดีนัก ฉันกับนางซ่อนกลิ่นกลับก็ได้ ! อารมณ์เสีย !” ชบาทำท่าจะจูงซ่อนกลิ่นกลับ แต่เชษฐ์เรียกไว้ “เดี๋ยว ข่าวที่ว่า ? ข่าวอะไร ?”
ซ่อนกลิ่นกับชบากระดิกนิ้วให้เชษฐ์กับประกิตเข้ามาใกล้ๆ ยิ้มอย่างเป็นต่อ “ข่าวสำคัญ เกี่ยวกับสิ่งที่พวกคุณกำลังค้นหา”
ประกิตอยากรู้เต็มแก่ “จะบอกก็รีบๆ บอก อย่ามัวแต่ทำพิโยกพิเกนอยู่เลย”
“ถ้าอยากรู้ ก็เอียงหูมาใกล้ๆ สิ” ชบากระดิกนิ้วเรียก
ประกิตกับเชษฐ์ค่อยๆ ยื่นหน้ามาใกล้ด้วยความอยากรู้ ชบากับมะลิหันควับมาจูบเชษฐ์กับประกิตเต็มๆ ทำเอาสองหนุ่มร้องลั่น “ว๊ากกกกกก !!!”

ประกิตกับเชษฐ์หน้าเต็มไปด้วยรอยจูบเต็มไปหมดเล่าเรื่องให้สมมาตรกับวันชนะฟัง
“เผาเทวรูปงั้นเหรอวะ !” สมมาตรตกใจ
“ฉันกับหลวงปู่สู้เอาตัวเข้าแลก ถึงได้รู้ว่าไอ้หมอผีเมืองอินทร์งมเทวรูปเจ้าแม่นาคีมาประกอบพิธีทางไสยศาสตร์” ประกิตยังแหยงๆ ไม่หาย
“เอาน่า... นิดๆ หน่อยๆ ถือซะว่าเป็นค่าส่งข่าว” วันชนะปลอบ
สมมาตรไม่เข้าใจ “ทำไมต้องเผาด้วยวะ เทวรูปนั่นอายุเป็นพันๆปี แตกหักเสียหายขึ้นมาเสียดายแย่”
เชษฐ์ออกความเห็น “คงทำพิธีกองกูณฐ์อัคคี ใช้ไฟเผาผลาญสิ่งอัปมงคลชั่วร้ายตามความเชื่อของพวกโยคีตามคัมภีร์ฤคเวท (รึก-คะ-เวด)”
ประกิตอึ้ง “พวกชาวบ้านเชื่อกันว่าวิธีนี้จะปราบนางงูผีได้”
วันชนะเซ็ง “พวกมันคงกะเล่นคุณไสยใส่คำแก้ว เอาให้ตายกันไปข้าง”
“คำแก้วกำลังตกอยู่ในอันตราย พวกเราจะช่วยยังไงดีวะ” เชษฐ์ครุ่นคิด
ประกิตเสนอ “ไปบอกไอ้พลดีมั้ย”
สมมาตรรีบห้าม “อย่าเลยว่ะ ปล่อยให้มันมีความสุขกับเมียมันไปเถอะ ไอ้พลกับคำแก้วจะอยู่กินกันได้อีกนานแค่ไหนก็ไม่รู้ เรื่องนี้พวกเราจัดการกันเองก็แล้วกัน”
ทั้งสี่ขมวดคิ้ว ครุ่นคิดหาทางช่วยคำแก้ว

โขงเจียมยามเย็น สามสาวมาอาบน้ำที่ท่า ท่าทางงุ่นง่าน อาบไปใส่อารมณ์ไป
ลำเจียกโวยวาย “โอ๊ยยยย !!! เบื่อๆๆๆ !!! จะมีผัวทั้งที ก็ดันถูกนังคำแก้วมันแย่ง”
”นังคำแก้วมันแย่งผัวแก หรือแกจะแย่งผัวมันกันแน่” ชบาแขวะ
“มันเป็นงูก็อยู่ส่วนงูสิจะมาสมสู่อยู่กินกับคนได้ยังไงแค่คิดก็ขยะแขยงแล้ว”
“เอ็งยังดีที่เคยได้คุณทศพลเป็นผัวให้ใจฉ่ำ แต่ฉันกับนังชบาสิ ยังหาผัวเป็นตัวเป็นตนไม่ได้เลย ดูซิดู...คุณประกิตก็ไม่ชายตาแล สงสัยดวงฉันคงจะร้างคู่ไปจนแก่เป็นมะพร้าวทึนทึก”
ชบารู้สึกเซ็งเหมือนซ่อนกลิ่น “คุณเชษฐ์ก็เหมือนกัน ฉันยั่วขนาดนี้ ตบะยังไม่แตกอีก ท่าทางจะตายด้าน มะเขือเผา ไร้น้ำยา”
“พวกแกสองคนไม่เคยมีผัว ไม่มีวันรู้หรอกว่านอนคนเดียว มันทั้งเหงา ทั้งเปล่าเปลี่ยว วัวเคยขา ม้าเคยขี่ ผัวเคยคร่อม โอ๊ยยยย เซ็งโว้ย !” ลำเจียกหน้าบอกบุญไม่รับ
“ถ้าอดอยากปากแห้งมากนัก ก็ไปหาคุณบุญส่งสิ ถ้าโชคดี เขาเอาทำเมีย แกก็นั่งท้าวแขนแอ่นเต้เป็นเมียเศรษฐีที่เมืองกรุง สุขสบายไปทั้งชาติ”
ลำเจียกเบ้ปาก “อี๋... แก่คราวพ่อ แถมขาเป๋อีกต่างหาก แกจะเอาก็เอาไปเถอะ ฉันยกให้”
ลำเจียกค้อนชบาปะหลับปะเหลือก ที่มุมลับตา เลื่อมประภัสแอบฟังอยู่หลังต้นไม้ใหญ่ ยิ้มพรายคิดหาอุบายทำลายพิธีออกแล้ว !

พวกกำนันแย้มทำปะรำพิธีให้เมืองอินทร์ใหม่ โยงสายสิญจน์ผูกกับเสาทั้ง 8 ทิศ แน่นหนากว่าเดิม ชาวบ้านหญิงเตรียมเครื่องเซ่นสังเวยและบายศรีดอกไม้สำหรับพิธีกองกูณฐ์อัคคีคืนนี้
“ข้าให้พวกชาวบ้านตระเตรียมเครื่องเซ่นสังเวยสำหรับพิธีคืนนี้ไว้เรียบร้อยแล้ว ขาดเหลืออะไร พ่อหมอบอกข้าได้เลย”
เมืองอินทร์ยิ้ม “ขอบใจกำนันมาก.... คืนนี้จะต้องเป็นวันตายของนางพญานาคี”
“แล้วถ้านังเจ้าแม่มันส่งบริวารมาขัดขวางอีกล่ะ” บุญส่งกังวล
“ข้าทำน้ำมนต์ธรณีสารซัดบริเวณนี้จนทั่วแล้ว จะไม่มีบริวารเจ้าแม่นาคีตัวไหนเข้ามากล้ำกรายทำลายพิธีข้าได้อีก” กอเตือน“อย่าประมาทไอ้พวกคนกรุงล่ะ โดยเฉพาะไอ้ลิงทโมน 4 ตัวนั่น มันเคยรวมหัวกันขโมยดาบเหล็กไหลไอ้หมออ่วมมาแล้ว”
“เรื่องนั้นไม่ต้องห่วง ข้าจะจัดเวรยามกวดขันให้แน่นหนา แม้แต่นกหนูสักตัวก็ไม่ให้เล็ดลอดเข้ามาได้ หากพวกไอ้ทศพล มันเสนอหน้ามาก่อกวนเมื่อไหร่ ข้าอนุญาตให้ยิงทิ้งได้ทันที” กำนันแย้มกล่าวเสียงเหี้ยม

พระอาทิตย์ตก ผ่านเวลาเป็นเวลากลางคืน คำแก้วนั่งนอกชาน เหม่อมองไปยังปลายท้องฟ้าที่มืดมิด ไม่มีแม้แต่ดาวสักดวง ทศพลเดินออกมานั่งข้างๆ คำแก้ว
“คืนนี้เป็นคืนเดือนดับ แม้แต่ดาวสักดวงก็ยังไม่มีให้เห็น”
ทศพลหยอกเย้า “ว๊า...แล้วพี่จะไปหาดาวกับเดือนที่ไหนมาให้คำแก้วดีน๊า...”
“พี่จ๊ะ ถ้าวันนึง คำแก้วตายไป พี่จะอยู่ได้มั้ย”
“ทำไมถึงถามอย่างนี้ล่ะ โบราณเค้าถือ รู้หรือเปล่า”
“เถอะน่า คำแก้วถาม พี่ก็ตอบ”
“ไม่เอา... ถ้าจะมีคนตาย พี่ขอตายก่อนก็แล้วกัน”
“แล้วถ้าคนตายก่อนคือคำแก้วล่ะ”
ทศพลอึ้งไป “ถ้าไม่มีคำแก้ว พี่อยู่ไม่ได้หรอก” คำแก้วสีหน้าสลด หม่นหมองลง ทศพลตัดบท “เลิกคุยเรื่องนี้กันเถอะ ฟังแล้วจิตใจหดหู่ยังไงไม่รู้ (หาว) พี่ง่วงแล้ว เราไปนอนกันเถอะ พี่ชอบให้คำแก้วเกาหลังให้พี่ก่อนนอน นะๆๆ....”
คำแก้วเผลอยิ้มออกมาในความขี้อ้อนของทศพล ทั้งสองเข้าห้องนอนไป

พวกกำนันแย้มถือปืนผาหน้าไม้อาวุธครบมือ เดินตรวจตราแน่นหนารอบบริเวณพิธี เพื่อนทศพลทั้ง 4 แอบซุ่มอยู่หลังพุ่มไม้
สมมาตรสังเกต “พวกกำนันแย้มมีทั้งปืนผาหน้าไม้ ขืนบุ่มบ่ามเข้าไปคงถูกยิงไส้ทะลัก”
“งั้นเรากลับกันเถอะ” ประกิตจะกลับหลังหนี
แต่วันชนะรั้งเอาไว้ “เฮ้ย ! มาถึงขั้นนี้แล้ว จะถอดใจถอยง่ายๆได้ไงวะ เต็มที่ก็แค่ตาย”
ประกิตเสียงสั่นๆ “แต่ฉันยังไม่ได้บวชให้แม่เลยนะเว้ย”
“ลูกผู้ชาย เกิดหนเดียว ตายหนเดียว เดี๋ยวแกตาย น้องชายแกก็บวชหน้าไฟให้เองแหละ” วันชนะพูดหน้าตาย
“พฤกษภกาสร อีกกุญชรอันปลดปลง....”
วันชนะเอานิ้วป้ายปากเชษฐ์ด้วยความรำคาญ “มันใช่เวลาขึ้นธรรมาสน์เทศน์มั้ย ไอ้หลวงปู่ คนยิ่งเครียดๆ อยู่”
“เอาไงต่อดีวะ ไอ้มาตร” ประกิตหันไปถามสมมาตร
“ต้องรอจนกว่าพวกนั้นจะเผลอ แล้วเราค่อยเข้าไปขโมยเทวรูปออกมา มันจะได้ทำพิธีรังแกคำแก้วไม่ได้”
ทั้งสี่ซุ่มรอจังหวะหาโอกาสอยู่
เปลวไฟจากกิ่งไม้ชัยพฤกษ์ที่หลงเหลือจากพิธีเมื่อคืนก่อน เมืองอินทร์ในชุดนุ่งขาวห่มขาวพนมมือบริกรรมเวทมนตร์ภาษาเขมรระรัว เบื้องหน้าปะรำพิธี กองไฟโชติช่วง มีเทวรูปเจ้าแม่นาคีตั้งตระหง่านกลางกองฟืน เศษไม้แห้งราดน้ำมัน เมืองอินทร์หยิบคบไฟจากกิ่งไม้ชัยพฤกษ์โยนพรวดลงบนกองฟืน ไฟลุกพรึ่บในชั่วพริบตา เทวรูปเจ้าแม่นาคีถูกไฟโหม แสงไฟจับใบหน้าเทวรูปดูคล้ายบิดเบี้ยวเหยเก ครวญคราง

คำแก้วที่กำลังนอนอยู่ข้างๆ ทศพล ร้อนไปทั้งตัวเหมือนถูกไฟเผา คำแก้วเอามือปากไว้กลัวจะมีเสียงเล็ดลอดออกมาทำให้ทศพลตื่น คำแก้วพยายามจะไปที่เทวาลัย
ขณะเปิดประตูทศพลรู้สึกตัวตื่นขึ้น “คำแก้ว ดึกแล้วจะไปไหน ?”
คำแก้วทรุดลงกับพื้น ร้อนไปทั้งร่าง ไอความร้อนแล่นวูบไปทั่วทั้งตัวคำแก้ว “อย่าเข้ามา!”
ยิ่งว่าเหมือนยิ่งยุ ทศพลรีบเข้ามาดู จับตัวคำแก้ว ร้อนจี๋จนผิดปกติ ก็ตกใจ “ทำไมคำแก้วตัวร้อนยังกับไฟอย่างนี้”
“คำแก้วต้องไปที่เทวาลัย...”
“พี่ไม่ให้ไป ไข้ขึ้นสูง ตัวร้อนขนาดนี้ พี่จะพาคำแก้วไปอนามัยในเมือง”
คำแก้วส่ายหน้ากะปลกกะเปลี้ย ทศพลจะเข้าไปอุ้มคำแก้วพาไปอนามัยให้ได้ ที่แขนคำแก้วเนื้อปริแตกออก เผยให้เห็นเกล็ดงูที่ซ่อนอยู่ใต้ผิวหนัง คำแก้วกลัวว่าทศพลจะเห็น จึงผลักทศพลจนล้ม แล้วรีบวิ่งลงจากเรือนไป
“คำแก้ว !!!” ทศพลรีบลุกขึ้น แล้ววิ่งตามคำแก้วไป
คำปองชะโงกหน้าดูจากหน้าต่างชั้นบน คำปองเห็นคำแก้ววิ่งกระเซอะกระเซิงหนีทศพลไปแอบทางหลังบ้าน
คำปองรีบตามไปดูที่หลังบ้านทันที

ลำเจียกร้อนจนนอนไม่หลับ ออกมานั่งหน้าบ้าน เอาพัดโบกพั่บๆ แต่ก็ไม่หายร้อน“โอ๊ยยยยย !!! ทำไมคืนนี้มันถึงได้ร้อนอย่างนี้วะ”
เลื่อมประภัสปลอมเป็นหญิงชราขายดอกไม้ ถือกระเช้าดอกไม้ เดินย่องแย่งเข้ามา “ดอกไม้มั้ยจ๊ะ.... ดอกไม้สวยๆจ้า”
“โอ๊ยยย ดึกดื่นป่านนี้ เขาปิดบ้านปิดช่องนอนกันหมดแล้ว ไม่มีใครเขาซื้อหรอก ยาย ! กลับไปซะเถอะ ไป๊ ! คนยิ่งร้อนๆ อยู่” ลำเจียกโวยวาย

อ่านละครนาคี ตอนที่ 15 วันที่ 18 ต.ค.59

ละครเรื่อง นาคี บทประพันธ์โดย ตรี อภิรุม
ละครเรื่อง นาคี บทโทรทัศน์โดย สรรัตน์ จิรบวรวิสุทธิ์
ละครเรื่อง นาคี กำกับการแสดงโดย พงษ์พัฒน์ วชิรบรรจง
ละครเรื่อง นาคี ผลิตโดย บริษัท แอค-อาร์ต เจเนเรชั่น จำกัด
ละครเรื่อง นาคี ควบคุมการผลิตโดย ธัญญา-พงษ์พัฒน์ วชิรบรรจง
ละครเรื่อง นาคี ออกอากาศทุกวันจันทร์-อังคาร เวลา 20.15 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ