อ่านละครนาคี ตอนที่ 15/4 วันที่ 21 ต.ค.59

อ่านละครนาคี ตอนที่ 15/4 วันที่ 21 ต.ค.59

“ถึงคำแก้วจะไล่พี่ แต่พี่ก็ไปไหนไม่พ้น ต้องกลับมาหาคำแก้วอยู่ดี”

“พี่พลไม่อยากไปให้พ้นจากที่นี่เหรอ”

“อยากสิ...แต่ถ้าคำแก้วของพี่อยู่ที่นี่ พี่จะไปไหนได้ คำแก้วล่ะ...ยังอยากไล่พี่ให้กลับกรุงเทพฯอยู่หรือเปล่า”

คำแก้วโผกอดเขาแน่น เอาหน้าซุกอกไม่ยอมสบตา ทศพลต้องเชยคางขึ้น

“ไม่อยากก็ตอบมาสิ ไหน...ลองพูดให้พี่ชื่นใจซิ”

“คำแก้วรักพี่ อยากให้พี่อยู่กับคำแก้ว...ตลอดไป”

ความรักของคำแก้วและทศพลจบลงด้วยดีแม้จะมีความลับบางอย่างที่บอกไม่ได้ แต่เธอก็เชื่อว่าความรัก ที่มีต่อกันจะทำให้เรื่องราวทุกอย่างผ่านพ้นไปได้ ต่างจาก คณะคนเมืองที่เหลือถูกกักตัวไม่ได้กลับกรุงเทพฯเพราะพวกกำนันแย้มผิดสัญญาจะไม่ให้นำเทวรูปเจ้าแม่นาคีและแผ่นจารึกโบราณทั้งสามแผ่นกลับไปด้วย



อิ่มได้ยินว่ามนต์โบราณบนแผ่นจารึกจะใช้ปราบคำแก้วก็โกรธจัดถลาไปเอาเรื่องเลยถูกพวกกำนันแย้มฆ่าอย่างเลือดเย็น สุภัทรกับทัศนัยจะตอบโต้เลยถูกจับมัดรวมกันไว้กับเหล่านักศึกษาและนำไปขังในหลุมดักสัตว์

พิมพ์พรกับเจิดนภาไม่รู้เรื่องคิดว่าพวกเพื่อนหนุ่มๆ สุภัทรและทัศนัยล่องแพกลับกรุงเทพฯไปแล้วตามที่กำนันแย้มแอบอ้าง และเมื่อได้ยินว่าทศพลไม่ได้กลับก็ไปดักตบคำแก้วถึงบ้านด้วยความหึงหวง

ทศพลไม่พอใจมากจะต่อว่าเพื่อนสาวเหมือนเคย แต่คำแก้วกลับไม่ยี่หระตอกเสียงเรียบ

“เธอตบหน้าฉัน แต่ฉันจะไม่โต้ตอบเธอ เธอนึกว่าฉันตบไม่เป็นงั้นเหรอ...เปล่าเลย แต่ฉันไม่อยากจะทำ เพราะมันเป็นพฤติกรรมที่ป่าเถื่อนและไม่ใช่นิสัยของผู้ดี เธอหาว่าฉันเป็นงูผี ครึ่งคนครึ่งสัตว์ แล้วตัวเธอเองล่ะ...ยังเป็นคนอยู่หรือเปล่า หรือว่าใกล้สัตว์เข้าไปทุกที”

พิมพ์พรโกรธจนตัวสั่นตั้งท่าจะทำร้ายคำแก้วอีกรอบ แต่ทศพลก็ขวางไว้ ก่อนจะเอ็ดเสียงเข้ม

“คุณหาว่าคำแก้วเป็นงู แต่ดูสิ่งที่คุณทำกับคำแก้ววันนี้สิ แล้วอย่างนี้...ใครเป็นครึ่งคนครึ่งสัตว์กันแน่!”

ooooooo

ถ้อยคำต่อว่าของทศพลเจ็บไปถึงทรวงจนพิมพ์พร ต้องสะบัดหน้าหนี คำแก้วได้แต่มองตามหน่ายๆแต่ไม่ได้บ่นอะไรหลังจากนั้นจนทศพลอดถามด้วยความอยากรู้ไม่ได้

“พิมพ์พรทำกับคำแก้วขนาดนี้ ไม่โกรธบ้างเลยเหรอ”

“แม่บอกว่าความโกรธเหมือนงูร้ายที่อยู่ในกายเรา ถ้าระงับความโกรธไว้ได้ งูร้ายก็จะไม่ออกมา”

“แม่คำปองเปรียบเปรยไว้ดีจริงๆ คนบางคนโกรธจนกระทั่งลืมสติ ปล่อยให้งูพิษทำร้ายทั้งตัวเองและผู้อื่น ถึงขนาดฆ่าแกงกันได้ด้วยเหตุผลโง่ๆ”

พูดถึงคำปองคำแก้วก็เป็นห่วง ทศพลเลยอาสาไปตาม ทันได้ช่วยแม่ยายจากพวกปากหอยปากปูที่ตลาดไม่ให้ปะทะคารมกันเพราะเรื่องคำแก้วเป็นงูเจ้าแม่นาคี

“บ้ากันทั้งหมู่บ้าน! คนที่นี่ถูกกำนันแย้มล้างสมองกันไปหมด จะชี้เป็นชี้ตายใครก็ได้”

“มันคงเป็นเวรเป็นกรรมที่เราสองแม่ลูกเคยทำเอาไว้ ชดใช้กันเสียจะได้จบกันในชาตินี้ แม่แก่แล้ว ตายก็ไม่เสียดายชีวิตห่วงก็แต่คำแก้ว”

ทศพลสงสารแม่ยายต้องบากหน้ามาขายของที่ตลาด เสี่ยงต่อคำพูดบาดหูไม่เว้นแต่ละวัน เลยตัดสินใจมอบเงินส่วนตัวไว้ใช้จ่ายจะได้ไม่ลำบากอีก คำปองไม่ยอมรับเลยกลายเป็นยื้อยุด ชบากับซ่อนกลิ่นผ่านมาเห็นโดยบังเอิญก็คิดอกุศลว่าลูกเขยกับแม่ยายแอบเป็นชู้กัน!

เรื่องฉาวโฉ่แพร่สะพัดทั่วหมู่บ้านอย่างรวดเร็ว แต่เมืองอินทร์ก็ไม่สนใจมัวคร่ำเคร่งกับการเตรียมพิธีปราบงูเจ้าแม่นาคีอีกรอบ ลำเจียกแวะมาหาด้วยความคิดถึงกระเง้ากระงอดใหญ่ที่เขาไม่มีเวลาให้

“เมื่อไหร่จะเสร็จเสียที ฉันเบื่อแล้วนะ”

“ข้าต้องสมาทานศีลแปดอย่างเคร่งครัด งดเว้น การร่วมประเวณีจนกว่าจะปราบนังงูผีได้สำเร็จ”

“แล้วฉันล่ะ...ฉันเป็นเมียพ่อหมอนะ จะให้ฉันเป็นข้าวคอยเคียวแห้งเหี่ยวคารวงหรือไง หัดเอาใจฉันบ้างสิ”

“สองยามคืนนี้ ข้าจะอ่านมนต์อาลัมพายน์เรียกบริวารนังเจ้าแม่นาคีมาสังหารถึงที่”

“ของดีอยู่ตรงหน้าแท้ๆยังไม่สนใจ...”

ทศพลเข้านอนแต่หัวค่ำด้วยความเหนื่อยอ่อน แล้วก็ต้องสะดุ้งตื่นกลางดึกเมื่อฝันร้ายถึงเหตุการณ์ในอดีต พญานาคแผลงฤทธิ์จนบ้านเมืองล่มสลาย คำแก้ว ได้ยินเสียงสามีโวยวายก็ตื่นมาดู

“พี่ฝันร้าย...ฝันเห็นกระแสน้ำพัดเมืองถล่ม ผู้คนจมหายไปกับสายน้ำ พี่เห็นพญานาคตัวใหญ่มหึมา

ตาแดงก่ำ มันพ่นน้ำออกมาอย่างบ้าคลั่ง น่ากลัวเหลือเกิน ภาพของมันยังติดตาพี่อยู่เลย”

คำแก้วเสียวสันหลังวาบ กลัวความลับแตก ได้แต่ตีหน้านิ่งกลบเกลื่อน

“ก็แค่ฝันร้าย พี่คงคิดมากเรื่องเมืองมรุกขคร จนเก็บเอามาฝัน”

“แต่ความฝันของพี่คราวนี้มันชัดเจนเหลือเกิน เหมือนกับมันเกิดขึ้นจริงๆ พญานาคตัวนั้นมันน่ากลัวมาก”

“พี่กลัวพญานาคมากเลยเหรอ”

“กลัวสิ...ทั้งกลัวทั้งขยะแขยงเลยล่ะ ดีนะที่มันเป็นแค่ความฝันไม่ใช่ความจริง ไม่งั้นพี่คงช็อกตายไปแล้ว!”

ooooooo

ความรู้สึกของสามีที่มีต่อพญานาคทำให้คำแก้ว กลุ้มใจมาก แต่คงไม่เท่าพวกสุภัทรที่ต้องติดแหง็ก ในหลุมดักสัตว์ แก๊งเพื่อนสนิทของทศพลยืนคุยกันเงียบๆ ส่วนทัศนัยปรึกษากับสุภัทรถึงข้อความบนแผ่นจารึก

“ข้อความในจารึกบอกแต่เพียงว่าพระเจ้านิรุทธราช มีโองการให้พราหมณ์ชื่อเจ้าอินทร์จับเอี่ยนด่อนตัวใหญ่เท่าลำตาลยาวเจ็ดวาในลำน้ำโขง”

“เอี่ยนด่อน...ปลาไหลเผือกน่ะเหรอครับ”

“ใช่...พระเจ้านิรุทธราชฆ่าปลาไหลเผือกตัวนั้นแล้วก็รับสั่งให้แจกจ่ายเนื้อให้กินทั้งเมือง จารึกบอกไว้เท่านี้”

“ฟังดูเหมือนนิทานปรัมปรามากกว่าจะเป็นเรื่องจริง ปลาไหลเผือกตัวใหญ่เท่าลำตาล ยาวตั้งเจ็ดวามีที่ไหน”

“อาจเป็นสัตว์น้ำที่มีลักษณะคล้ายปลาไหลอย่างงูใหญ่หรือไม่ก็...”

“พญานาค! บางทีมรุกขนครอาจล่มสลายเพราะพญานาคก็เป็นได้”

สุภัทรกับทัศนัยเริ่มเชื่อแล้วว่าพญานาคอาจมีจริงและเป็นสาเหตุให้พวกเขาต้องมาร่วมชะตากรรมที่นี่ แต่สำหรับพวกกำนันแย้มความเชื่อเรื่องพญานาคและเจ้าแม่นาคีนั้นจริงยิ่งกว่าตำนานไหนๆ และวันนี้ก็ถึงเวลาจะทำพิธีอ่านมนต์อาลัมพายน์เรียกตัวเจ้าแม่นาคีให้ปรากฏตัว!

เมืองอินทร์เป็นผู้อ่านมนต์โบราณ เหมือนเมื่อครั้งที่เขาทำในอดีตชาติ คำแก้วได้ยินก็ดิ้นรนด้วยความทรมานและวิ่งเตลิดจากบ้านไปหาพวกที่ทำพิธี ทศพลรีบตามติด เช่นเดียวกับเหล่างูบริวารของเจ้าแม่นาคีที่ได้ยินมนต์นั้นด้วย ทุรนทุรายไม่ต่างจากเจ้าแม่ แต่ก็ต้องรีบออกไปขัดขวาง

ทศพลสู้เต็มที่ ไม่ให้ใครยุ่งกับคำแก้วที่กรีดร้อง เสียงหลงด้วยความเจ็บปวด กำนันแย้มโมโหจะยิงทศพล แต่เลื่อมประภัสก็เอาตัวมาขวางและตัดสินใจเอาตัวพุ่งชนแผ่นจารึกโบราณจนพิธีล่ม!

วัชระปราการที่ตามมาตกตะลึงมาก แต่เมื่อตั้งสติได้ก็เลื้อยไปรัดร่างคำแก้วพาหนี เมืองอินทร์แค้นใจมากที่พิธีล่ม แต่พลันก็ได้เบิกตาโตด้วยความตื่นเต้นเมื่อเห็นประกายของบางอย่างในหงอนศิลาที่หลุดจากเทวรูปเจ้าแม่นาคี

เพชรพญานาคนั่นเอง เจ้าของประกายที่เมืองอินทร์ เห็นในหงอนศิลา และเขาก็รู้ได้ทันทีว่าอัญมณีล้ำค่านี้เป็นของประจำตัวเจ้าแม่นาคี เลยคิดแผนร้ายจะส่งบุญส่งไปเกลี้ยกล่อมทศพลให้พิสูจน์ความจริงบางอย่าง

ทศพลไม่สำเหนียกว่าจะถูกใช้เป็นส่วนหนึ่งของแผนร้าย มัววิตกเรื่องคำแก้วหายตัวไป คำปองถึงกับพูดไม่ออกเมื่อได้ยินเรื่องราวจากลูกเขย แต่ก็พอเดาได้ว่าลูกสาวคนเดียวอยู่ที่ไหน

“คำแก้วถูกงูเอาตัวไปรึ”

“ผมตามหาคำแก้วทั้งคืนแต่ก็ไม่พบ ไม่รู้ไอ้งูนั่นมันเลื้อยหนีไปไหน”

“พ่อทศพลอย่าเพิ่งร้อนใจไปเลย คำแก้วดวงมันยังไม่ถึงฆาตหรอก”

“แต่นั่นมันงูยักษ์นะแม่ ตั้งแต่เกิดมาผมยังไม่เคย เห็นงูตัวใหญ่ขนาดนี้ ผมเป็นห่วงคำแก้วเหลือเกิน”

“แม่ยกคำแก้วให้เป็นลูกเจ้าแม่นาคีตั้งแต่อยู่ในท้อง งูนั่นอาจเป็นบริวารเจ้าแม่ที่ส่งมาช่วยคำแก้ว”

“ผมจะตามไปช่วยคำแก้วกลับมาให้ได้ ต่อให้ต้องแลกด้วยชีวิต ผมก็ยอม!”

ooooooo

อ่านละครนาคี ตอนที่ 15/4 วันที่ 21 ต.ค.59

ละครเรื่อง นาคี บทประพันธ์โดย ตรี อภิรุม
ละครเรื่อง นาคี บทโทรทัศน์โดย สรรัตน์ จิรบวรวิสุทธิ์
ละครเรื่อง นาคี กำกับการแสดงโดย พงษ์พัฒน์ วชิรบรรจง
ละครเรื่อง นาคี ผลิตโดย บริษัท แอค-อาร์ต เจเนเรชั่น จำกัด
ละครเรื่อง นาคี ควบคุมการผลิตโดย ธัญญา-พงษ์พัฒน์ วชิรบรรจง
ละครเรื่อง นาคี ออกอากาศทุกวันจันทร์-อังคาร เวลา 20.15 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ