อ่านละครนาคี ตอนที่ 7/3 วันที่ 6 ต.ค.59

อ่านละครนาคี ตอนที่ 7/3 วันที่ 6 ต.ค.59

พวกของกำนันแย้มออกมาด้านนอก เห็นชามแกงป่าที่คำปองเอามาให้สุภัทรตกแตกที่พื้น คำปองหลบอยู่หลังเสา พอเห็นพวกกำนันแย้มเผลอก็รีบหนี
บุญส่งเห็นหลังคำปองไวๆ ก็ชี้นิ้วบอก “มันอยู่นั่น”
กำนันแย้มสั่งสมุน “เฮ้ย จับมัน!”
คำปองวิ่งหนีสุดชีวิต แต่ก็ช้ากว่าลูกสมุนกำนันแย้มที่วิ่งตามมารวบตัวเอาไว้ได้
กำนันแย้มกับพวกวิ่งตามมาทัน “นังคำปอง!”
คำปองหน้าซีด หวาดกลัวที่ถูกจับได้

ทศพลและเหล่าเพื่อนๆ เดินนำสุภัทรมาถึงโพรงถ้ำด้านหลังเทวาลัย
“ในถ้ำนี่แหละครับ ที่อาจารย์ทัศนัยค้นพบแผ่นศิลาจารึก” วันชนะชี้บอก
สุภัทรตั้งท่าจะบุกเข้าไปสำรวจในถ้ำ


ประกิตถามอย่างหวาดๆ “ดอกเตอร์แน่ใจนะครับว่าจะลงไป”
“ทำไม? ในถ้ำนี้มีอะไร?” สุภัทรแปลกใจ
วันชนะรีบบอก “ชาวบ้านเขาลือกันว่าถ้ำนี้เป็นที่สิงสถิตของงูเจ้าแม่นาคีน่ะครับ”
สมมาตรรีบค้านวันชนะ “แต่ไอ้พลก็พิสูจน์ให้เห็นแล้วไม่ใช่เหรอว่างูเจ้าแม่ไม่มีจริง”
สุภัทรอดเป็นห่วงทศพลไม่ได้ “ใจกล้าบ้าบิ่นนัก ไม่กลัวตายหรือไง”
“ถ้าตายก็ดี พ่อจะได้ไม่ต้องทนเห็นหน้าลูกไม่รักดีอย่างผมอีก”
“ฉันขี้เกียจจัดงานศพให้แก”
สุภัทร ก้าวเท้าจะเดินนำไปก่อน แต่จู่ๆ พื้นดินบริเวณโพรงถ้ำก็เกิดการไหวสะเทือน ราวกับเกิดแผ่นดินไหว
“เฮ้ย แผ่นดินไหว!” วันชนะตกใจ
“ระวังถ้ำถล่มลงมาอีก” เชษฐ์ร้องเตือน
สุภัทร ทศพล และเหล่าเพื่อนๆ รู้สึกคล้ายลึกลงไปใต้พื้นดินมีบางสิ่งเคลื่อนตัวไปมาอย่างรวดเร็ว น่ากลัว แรงสั่นสะเทือนทำเอาทุกคนเซจะล้ม หินด้านบนเริ่มร่วงหล่นลงมา วันชนะ ประกิต สมมาตร และเชษฐ์วิ่งหนีกันกระเจิง
หินตรงปากถ้ำกำลังจะถล่มลงมาตรงจุดที่สุภัทรยืนอยู่ ทศพลเห็นเข้าพอดี “พ่อ!!”
ทศพลรีบเข้าไปช่วยสุภัทรหลบกองหินที่ถล่มลงมาได้รอดหวุดหวิด สุภัทรปลอดภัยแต่ทศพลโดนหินหล่นกระแทกใส่บริเวณไหล่ ทศพลเห็นสุภัทรปลอดภัยก็โล่งอก สุภัทรเห็นทศพลบาดเจ็บก็เป็นห่วง แต่ต่างฝ่ายต่างไม่พูดอะไรออกมา กองหินถล่มลงมาอย่างรวดเร็ว ทุกคนหันไปมองปากถ้ำ ต่างคนต่างอึ้งเมื่อบัดนี้หินปากถ้ำถล่มลงมาปิดทางเข้าออกจนหมด ไม่สามารถผ่านเข้าออกได้อีกเหตุการณ์แผ่นดินไหวพลันสงบลงทันที
ประกิตทำหน้าเซ็ง “หมดกัน ถ้ำดันถล่มลงมาซะได้”
วันชนะเสียดาย “จบเห่ แบบนี้เราคงไม่มีทางลงไปที่ใต้ถ้ำนั่นอีกแล้ว”
เชษฐ์เสริม “จะเข้าก็ไม่ได้ จะออกก็ไม่ได้อีกเหมือนกัน”
“งั้นถ้าอาจารย์ทัศนัยอยู่ในถ้ำนี้จริง ก็หมายความว่า...” สมมาตรอึ้ง
ทุกคนหน้าสลด ใจหายเมื่อรู้ชะตากรรมของอาจารย์ทัศนัย
“ไม่ว่าทัศนัยจะเป็นหรือตาย ฉันก็ต้องพาเขากลับออกมาให้ได้”
ทศพลหันมองสุภัทรที่แววตามุ่งมั่น ไม่ยอมแพ้ง่ายๆ ก็รู้สึกดีขึ้นมาที่พ่อไม่ได้เป็นคนใจไม้ไส้ระกำเกินไปนัก ที่มุมหนึ่งงูวัชระปราการเลื้อยผ่านไป

ที่ถ้ำไต้เทวาลัย ฉัตรสุดาเข้ามาต่อว่าวัชระปราการอย่างร้อนใจ “ถ้ำถล่ม ฝีมือของท่านใช่หรือไม่ ท่านวัชระปราการ”
“ศิลาจารึกนั่นจักนำความหายนะมาสู่เจ้าแม่”
“ข้ารู้ว่าท่านเป็นห่วงเจ้าแม่ แต่สิ่งที่ท่านทำมันเสี่ยงเกินไป ท่านเกือบทำให้ชายคนรักของเจ้าแม่ต้องมีอันเป็นไป”
“หากตายเสียได้ก็ดี” วัชระปราการพูดจบก็ผลุนผลันเดินออกไปทันที
เลื่อมประภัสร์และฉัตรสุดาหันมองหน้ากันอย่างไม่สบายใจ

ทศพลถอดเสื้อออก เห็นรอยเขียวช้ำที่ไหล่เป็นวงกว้าง คำแก้วค่อยๆ ประคบยาสมุนไพรให้ทศพลอย่างเป็นห่วง
ทศพลเห็นคำแก้วเป็นห่วง ก็แกล้งร้องโอดโอย “โอ๊ยยยยยย.....อู๊ยยย......”
“เจ็บเหรอ”
“ก็แค่ร้องอ้อนเมียไปงั้นๆ อยากรู้ว่าคุณเป็นห่วงผมรึเปล่า”
“คุณนี่มันเจ้าเล่ห์นัก” คำแก้วหมั่นไส้จนอยากจะประคบยาสมุนไพรแรงๆ แต่เมื่อเห็นหน้าทศพลที่ยิ้มประจบ ก็ทำไม่ลง “คุณไปที่เทวาลัยนั่น เพราะเป็นห่วงพ่อคุณใช่มั้ย”
“เปล่า ผมตามไปเพราะเป็นห่วงอาจารย์ทัศนัยต่างหาก” คำแก้วหมั่นไส้ที่ทศพลชอบทำปากแข็งเลยแกล้งประคบยาสมุนไพรแรงๆ คราวนี้ทศพลร้องเพราะเจ็บจริง “โอ๊ยยยย เบาๆ สิจ๊ะ เมียจ๋า”
“โกหกใครก็โกหกได้ แต่อย่าโกหกตัวเอง คุณเป็นห่วงพ่อคุณ ฉันรู้”
“แต่พ่อไม่เคยเป็นห่วงผมเลย”
“ไม่มีพ่อแม่คนไหนไม่รักลูกหรอก พ่อแม่แต่ละคนก็มีวิธีเลี้ยงลูกไม่เหมือนกัน ท่านอาจจะอยากให้คุณเข้มแข็ง ยืนได้ด้วยลำแข้งของตัวเอง” ทศพลอึ้งไป คำแก้วประคบยาสมุนไพรเสร็จพอดี “ฉันจะไปดูแม่สักหน่อย มืดค่ำป่านนี้ยังไม่เห็นจุดไฟที่เรือน ไม่รู้ไปไหน ถ้าคุณหิวก็กินข้าวก่อนได้เลย ฉันเตรียมไว้ให้แล้ว” คำแก้วเดินถือถาดประคบยาสมุนไพรออกไป

ทางด้านคำปองถูกจับมัดไว้ในโรงนาร้าง บุญส่ง กำนันแย้ม กอ หมออ่วม และสมุนกำนันแย้มเฝ้าคุมเชิงอยู่
“จับฉันไว้ทำไม” คำปองร้องโวยวาย
“ขืนข้าปล่อย เอ็งก็รีบวิ่งแจ้นไปบอกนังคำแก้วน่ะสิวะ” กำนันเอ่ยบอก
หมออ่วมเผยแผนการ “พวกข้าเลยต้องจับตัวเอ็งเอาไว้ล่อนังคำแก้ว”
คำปองตกใจ “จะรวมหัวกันทำอะไรลูกฉัน”
“พวกข้าก็จะพิสูจน์ให้เห็นกับตาว่าลูกเอ็งมันไม่ใช่คนลูกเอ็งมันเป็นนังงูผี” บุญส่งเสียงเข้ม
“ไม่จริง เลิกปรักปรำใส่ร้ายลูกฉันเสียที ลูกฉันไม่ได้เป็นงู!”
หมออ่วมเยาะ“เป็นหรือไม่เป็นเดี๋ยวเอ็งก็ได้รู้”
คำปองหวั่นวิตก พยายามดิ้นให้เชือกที่มัดตัวเองไว้ให้หลุดออก ที่มุมหนึ่ง สองงูเขียวเลื่อมประภัสร์และฉัตรสุดาเห็นเหตุการณ์ทั้งหมดก็รีบเลื้อยไปบอกคำแก้วทันที

คำแก้วเข้ามาในบ้านคำปองปิดไฟมืด ไม่มีใครอยู่ “แม่จ๊ะ... แม่....” คำแก้วกวาดสายตาหา แต่ไม่มีวี่แววคำปอง “ค่ำแล้ว แม่ยังไม่กลับมาอีก” งูเขียวเลื่อมประภัสร์ ฉัตรสุดาเลื้อยเข้ามาหาคำแก้ว งูเขียวส่งภาษาคุยกับคำแก้ว “ว่าไงนะ!” คำแก้วรู้เรื่องจากงูเขียวทั้งสองก็รีบวิ่งไปช่วยแม่ที่โรงนาร้างทันที

ทศพลชะเง้อชะแง้รอบคำแก้วที่หน้ากระต๊อบ ตบยุงพลาง “ทำไมไปนานจังนะ” ทศพลตัดสินใจออกไปตามคำแก้วด้วยความเป็นห่วง
คำแก้ววิ่งตามมาถึงหน้าโรงนาร้าง คำแก้วมองเข้าไปด้านในเห็นคำปองที่ถูกมัดไว้กับเสาในโรงนาร้างก็ช็อค “แม่!!”
“คำแก้ว อย่าเข้ามา รีบหนีไปลูก !”
คำแก้วไม่สนใจฟัง รีบวิ่งเข้าไปในโรงนาเพื่อช่วยแม่ โดยไม่ทันระวัง ที่เท้าคำแก้วสะดุดเชือกกลที่หมออ่วมขึงเอาไว้ที่พื้นจนล้มลง สายสิญจน์ที่สานไว้เป็นตาข่ายขนาดใหญ่ ผูกไว้กลางโรงนาตกลงมาครอบตัวคำแก้วมิดทั้งตัว ปลายข้างหนึ่งของสายสิญจน์โยงไปที่ครุฑทองคำซึ่งตั้งไว้บนโต๊ะหมู่ตรงแท่นปะรำพิธีที่มุมหนึ่งของโรงนา ฉับพลันครุฑทองคำก็เปล่งแสงสีทองสว่างจ้า แสงสีทองคล้ายเปลวไฟลามพุ่งจากครุฑทองคำไล่โยงไปตามตาข่ายสายสิญจน์มาถึงตัวคำแก้ว
คำแก้วกรีดร้องด้วยความเจ็บปวดราวกับถูกไฟเผา “กรี๊ดดดดดดดด”
คำปองเห็นลูกเจ็บปวดทุรนทุรายก็แทบขาดใจ
กำนันแย้ม ออกมาจากที่ซ่อน หัวเราะลั่นอาวุธครบมือ
หมออ่วมสะใจ “เสร็จกูล่ะ นังปีศาจ !”
กอยกมือไหว้ท่วมหัว “ครุฑทองคำ ช่างศักดิ์สิทธิ์จริงๆ”
บุญส่งมองไปทางครุฑทองคำที่บัดนี้เปล่งแสงสีทองสว่างวาบไปทั่ว ด้วยแววตาลำพองสุดๆ
“คราวนี้แหละ ทศพลจะได้ตาสว่างเสียที !” พิมพ์พรยิ้มเยาะด้วยความสะใจ

ที่มุมลับตา เลื่อมประภัสร์ ฉัตรสุดาแอบดูเหตุการณ์อยู่ เลื่อมประภัสร์จะเข้าไปช่วยคำแก้วแต่ฉัตรสุดาห้ามไว้ “อย่า !”
“ข้าจักเข้าไปช่วยเจ้าแม่”
“ขืนเข้าไปก็ตายเปล่า นาคอย่างเราไม่มีทางสู้พญาครุฑได้”
“แล้วเจ้าจักปล่อยให้เจ้าแม่ถูกทำร้ายหรือไง”
“ต้องไปตามคนมาช่วย!” ฉัตรสุดากลายร่างเป็นงูเขียวแล้วเลื้อยไปอย่างรวดเร็ว

ทศพลตามมาที่บ้านคำปอง แต่ก็ไม่พบคำแก้ว ก็ยิ่งเป็นห่วง “คำแก้ว !”
ทศพลหันกลับมาก็ต้องสะดุ้งเฮือก เมื่อเห็นฉัตรสุดาในชุดสาวชาวบ้านยืนอยู่หน้าตาตื่น “พี่ชาย!”
“เธอเป็นใคร” ทศพลแปลกใจ
“อย่าเพิ่งถามเลย ตอนนี้พี่คำแก้วกำลังตกอยู่ในอันตราย พี่ชายรีบตามไปช่วยเร็วเข้าเถิด”
“ตอนนี้คำแก้วอยู่ที่ไหน”
ฉัตรสุดาวิ่งนำทศพลไปยังโรงนาร้างทันที
ทศพลวิ่งเข้ามาในโรงนา ทศพลเห็นคำแก้วถูกครอบด้วยตาข่ายสายสิญจน์ นอนเจ็บปวดทุรนทุรายอยู่บนพื้น
“คุณ! ช่วยฉันด้วย!!!!”
“นี่มันอะไรกัน...พวกคุณทำอะไรคำแก้ว”
กำนันแย้มสั่ง “จับมันเอาไว้!”
ทศพลจะเข้าไปช่วยคำแก้ว แต่เหล่าลูกสมุนกำนันแย้มออกมาขวางไว้ ทศพลต่อยลูกสมุนกำนันแย้มร่วงไปหลายคน
“กรี๊ดดดด !!!!!”
เสียงร้องคำแก้วทำให้ทศพลชะงัก เสียสมาธิ ถูกสมุนกำนันแย้มต่อยเสยปลายคางเข้าอย่างจัง เหล่าลูกสมุนอาศัยจังหวะที่ทศพลพลาดท่า เข้ารุมซ้อมทศพลทันที
“อย่าทำอะไรเค้า” พิมพ์พรร้องห้าม
“เงียบเถอะน่ะ ยัยพิมพ์” บุญส่งตวาด
พิมพ์พรได้แต่ยืนมอง ใจเสีย ทศพลถูกซ้อมเลือดอาบทรุดฮวบลงไปกองที่พื้น
“คำแก้ว....” ทศพลนอนสบตาคำแก้วพยายามกระเสือกกระสนจะเข้าไปช่วยคำแก้วเฮือกสุดท้ายก่อนจะหมดสติไป

อ่านละครนาคี ตอนที่ 7/3 วันที่ 6 ต.ค.59

ละครเรื่อง นาคี บทประพันธ์โดย ตรี อภิรุม
ละครเรื่อง นาคี บทโทรทัศน์โดย สรรัตน์ จิรบวรวิสุทธิ์
ละครเรื่อง นาคี กำกับการแสดงโดย พงษ์พัฒน์ วชิรบรรจง
ละครเรื่อง นาคี ผลิตโดย บริษัท แอค-อาร์ต เจเนเรชั่น จำกัด
ละครเรื่อง นาคี ควบคุมการผลิตโดย ธัญญา-พงษ์พัฒน์ วชิรบรรจง
ละครเรื่อง นาคี ออกอากาศทุกวันจันทร์-อังคาร เวลา 20.15 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ