อ่านละครเรื่อง นางอาย ตอนที่ 8 วันที่ 5 ต.ค.59

อ่านละครเรื่อง นางอาย ตอนที่ 8 วันที่ 5 ต.ค.59

แต่ที่ทะเล สถานการณ์คับขัน จอยคามตะโกนบอกนางว่าตนเป็นตะคริว นางโผเข้าไปถามว่าเธอเคยช่วยคนตกน้ำไหม ให้ทำตัวเบาๆเฉยๆแล้วนางก็เอาแขนโอบรอบไหล่จอยคามพยุงไว้ แล้วพาว่ายเข้าฝั่ง เมื่อปลอดภัยแล้วจอยคามขอบใจนาง

“ขอบใจทำไม ฉันจะปล่อยให้เพื่อนตายอยู่กลางทะเลได้ยังไง”

พวกที่ฝั่งเห็นนางพาจอยคามว่ายเข้ามาก็ดีใจที่ทั้งสองปลอดภัยแล้ว เมื่อมาถึงฝั่งทั้งซิสเตอร์และเพื่อนๆ ต่างช่วยดูแลทั้งสองกันโกลาหล ท่ามกลางความชุลมุน จอยคามที่เคยแต่ทำตัวเป็นคู่ปรับกับนางตามสายสุดา มองนางอย่างขอบคุณเมื่อนางมองมาก็ยิ้มให้ นางยิ้มตอบอย่างจริงใจ



เมื่อกลับมากันแล้ว ซิสเตอร์เรียกประชุมจัดการปัญหา นางกับจอยคามต่างโทษตัวเองและยอมรับผิดเอง

“ฉันขอสั่งกักบริเวณทุกคน ห้ามออกจากบ้านพักตั้งแต่ตอนนี้เป็นต้นไป พวกฉันจะประชุมกันก่อนแล้วจะแจ้งให้ทราบว่าบทลงโทษพวกเธอคืออะไร เอาล่ะ ไปเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วมาทานน้ำชา วันนี้เรามีแขก”

พอออกจากห้อง จอยคามขอบใจนางอีกครั้งที่ช่วยตน นางบอกว่าไม่เป็นไร เพื่อนกันตนปล่อยให้เธอเป็นอะไรไม่ได้หรอก ต่างยิ้มให้กันอย่างจริงใจ จรรยาเร่งว่าเมื่อเข้าใจกันแล้วก็ไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าเสีย

“ที่มาดามบอกว่าจะมีแขกมาดื่มน้ำชา ตื่นเต้นเนอะ อยากรู้จังว่าจะเป็นใคร” มาเรียเปรยเพื่อนๆก็พากันกรี๊ดกร๊าด

เมื่อได้เวลานัด คัมพล คริส มนตรี และมานุ ทยอยกันเดินเท่เข้ามา พวกสาวๆต่างสะเทิ้นเขินอายบ้างก็หยอกล้อคู่ของเพื่อน จนซิสเตอร์ฟรานซิสปรามให้สงวนกิริยาไว้บ้างอย่าให้น่าเกลียดนัก

หนุ่มๆเข้ามาอย่างเรียบร้อยแล้ว ซิสเตอร์ออเดรย์บอกนักเรียนหญิงที่นั่งเหนียมกันว่า

“เอาล่ะทุกคน วันนี้เรามีแขกพิเศษมาดื่มน้ำชากับเราตามคำเชิญของซิสเตอร์ฟรานซิส” ทุกคนฮือฮาอย่างเหลือเชื่อ “พวกฉันให้ในสิ่งที่พวกเธอร้องขอ ก็คือความเชื่อใจ หวังว่าพวกเธอจะประพฤติตัวให้ดี สมกับที่พวกฉันไว้ใจ”

“เชิญทุกคนนั่งที่นะคะ เราจะได้ดื่มน้ำชากัน” ซิสเตอร์เทเรซ่าเอ่ย

หนุ่มๆเดินมานั่งตรงข้ามสาวๆอย่างเรียบร้อย ระวังตัว ซิสเตอร์ออเดรย์เดินมาที่โต๊ะเพื่อนำสวด ทุกคนประสานมือตั้งใจสวดตาม...

ooooooo

สวดมนต์แล้วทุกคนนั่งดื่มน้ำชาและทานขนมกัน นางถามคัมพลว่าทำท่าไหนมาดามถึงยอมให้มาดื่มน้ำชากับพวกเรา คัมพลบอกว่า ก็...ไม่ได้ทำอะไร พวกตนไว้ใจได้มาดามทราบ

ระหว่างนั้นสินีนาฎสะกิดให้นางดูจอยคามส่งสายตาให้มนตรี บอกว่าคนที่ไว้ใจไม่ได้น่าจะเป็นฝั่งเรามากกว่า นางมองฮองลันกับมาเรียที่นั่งเบียดกันบิดเขิน ก็แซวว่าดื่มชาวันนี้ไม่ต้องใส่น้ำตาลแล้วมั้ง มาเรียเตือนนางว่าเดี๋ยวมาดามก็ดุหรอก

“ฉันจะไม่ดุอภิรดีหรอก จะดุเธอนี่แหละ นั่งให้มันดีๆ ฮองลันด้วย” ซิสเตอร์ฟรานซิสเสียงเข้ม ฮองลันกับมาเรียเลยรีบนั่งตัวตรงแข็งทื่อ พอดีซิสเตอร์ออเดรย์ เทเรซ่าและมาการิต้าเดินเข้ามาสมทบ ออเดรย์ถามว่าสรุปเรื่องคดีเป็นอย่างไร

คัมพลบอกว่าคงจะจบเร็วๆนี้ ตำรวจจับพวกนักเลงได้ทั้งหมด ส่วนเดวิดกับปีเตอร์ถูกไล่ออก คัมพลพูดอย่างเสียใจว่า

“พวกผมไม่เอาเรื่องกับสองคนนั้น หวังว่าอย่างน้อย ก็น่าจะยังได้อยู่ในโรงเรียนต่อ ถ้าวันนั้นเดวิดกับปีเตอร์ไม่กลับใจ พวกผมอาจจะไม่รอดแล้วก็ได้”

“แต่เธอรู้ใช่ไหมว่ามันไม่ใช่ความผิดของเธอ ฉันเชื่อว่ามีหลายครั้งที่สองคนนี้สามารถกลับตัวได้แต่เขาก็ไม่ทำ เขาปฏิเสธโอกาสในชีวิตของเขาไป จนในที่สุดเมื่อเขาตัดสินใจมันก็สายเกินไป แต่...” ฟรานซิสหยุดแค่นั้นนางถามว่าแต่อะไร

“แต่...ทั้งหมดนี้เป็นพระประสงค์ของพระเจ้า ถึงแม้ในวันนี้มันอาจจะดูตีบตันสำหรับพวกเขา แต่เชื่อเถอะว่าพระองค์จะเตรียมทางเดินใหม่ๆในโอกาสใหม่ๆไว้ให้เขาเสมอ” ออเดรย์ตอบแทน

“สิ่งที่เราทำได้ก็คือตักเตือน อธิษฐานให้เขาว่าเมื่อโอกาสใหม่ๆมาถึงอีกครั้ง พวกเขาจะเลือกเดินไปในทางที่ถูกต้อง” มาการิต้าเสริม

“หน้าที่ของพวกเธอไม่ใช่การมานั่งโทษตัวเอง แต่คือการเรียนรู้จากความผิดพลาดแล้วไม่ทำผิดซ้ำอีก เข้าใจไหมจ๊ะ” ออเดรย์ปิดท้าย ทุกคนตอบรับพร้อมกันแล้วทานขนม ริต้าเดินมาถามพวกคัมพลว่าจะอยู่ทานอาหารเย็นด้วยกันไหมวันนี้ตนเตรียมผักโขมไว้เป็นเมนูพิเศษ ทุกคนได้ยินเมนูผักโขมก็ทำหน้าสยอง

“เอ่อ ไม่เป็นไรดีกว่าครับ” คริสรีบบอก คัมพลก็บอกว่าแค่ทานน้ำชาก็เกรงใจมากแล้ว

พวกเด็กผู้ชายช่วยกันพูดเอาตัวรอดจากเมนูผักโขม พอออกมาได้ก็ตรงไปที่ร้านซีฟู้ดริมหาด กุ้งปูที่สั่งมาถูกหยิบกันคนละหนุบละหนับแป๊บเดียวก็เหลือแต่จานเปล่า จากนั้นจึงเริ่มคุยกันถึงเมนูผักโขมอย่างสยอง มนตรีถามว่านานๆได้บุกถ้ำเสือทีทำไมถึงทิ้งกันมาง่ายๆ

คัมพลบอกว่าไม่นานก็ได้เจอเพราะอีกไม่กี่วันพ่อตนจะมาพ่อแม่นางก็น่าจะมาด้วยเห็นว่าจะรับออกไปเที่ยวข้างนอก

“อั๊ยย่ะ แหม พ่อแม่เป็นใจเหลือเกิ๊น” คริสทึ่ง

“แน่อยู่แล้ว ไม่มีใครเหมาะกับนางมากไปกว่า...” คัมพลพูดทิ้งไว้แค่นั้นเป็นนัย...

ooooooo

ที่บ้านอโณทัย...พิทักษ์กับเอมอรคุยกับเด่นชาติ กันถึงนางว่าที่สะใภ้ที่ทาบทามไว้เป็นมั่นเป็นหมาะแล้ว โดยพิทักษ์จะให้นางแต่งกับทัศนัยลูกชายคนโต เพราะนางน่าจะเหมาะกับคนที่เป็นผู้ใหญ่หน่อย

“ไม่ได้เจอกันนานมากนะ แกส่งไปอยู่เมืองนอกตั้งแต่เด็กเลยนี่” เด่นชาติเอ่ย

“ใช่ วันก่อนคุยกัน ฉันส่งรูปยายนางไปให้ดู ทัศนัย ตอบกลับมาว่าน่ารักดี”

“เออออกันไปขนาดนี้ เราจะไม่ถามลูกสักคำเหรอคุณ” เอมอรติง

“ไว้ให้เรียนจบก่อนดีกว่ายังมีเวลา แต่ผมเชื่อนะว่ายายนางจะเชื่อผม เรื่องอื่นผมยอมได้ แต่จะให้ลูกสาวคนเดียวของผมไปอยู่กับคนที่ผมไม่รู้จักหัวนอนปลายเท้า ผมทนไม่ได้” เด่นชาติยืนยัน เอมอรฟังแล้วบอกว่า ตนแอบรู้สึกว่าสองคนไม่ยุติธรรมกับคัมพลเลย พิทักษ์ตอบแทนลูกชายคนเล็กว่า

“คัมพลเป็นเด็กสบายๆ ผมว่าเขาเหมาะกับผู้หญิงที่พร้อมจะเข้ามาจัดการวางแผนชีวิตให้เขาได้”

ooooooo

สายสุดากลับมาอยู่ที่บ้านแล้วแต่ไม่พบนวลใยผู้เป็นแม่เพราะอัคราใช้ให้ไปดูที่ดินที่ลำพูน แม้นวลใย จะบอกว่าสายสุดากำลังจะกลับบ้าน อัคราก็ไม่สนใจเดินออกไปเลย นวลใยได้แต่เศร้าเพราะอยู่ในฐานะที่ต้องขึ้นต่ออัคราอย่างไม่มีเงื่อนไข

แม้สายสุดาจะมีแก่ใจถักผ้าพันคอมาฝาก อัครา บอกอย่างไม่แยแสว่าวันหลังไม่ต้องทำ เสียเวลาเรียน ส่งคืนให้บอกว่าที่นี่อากาศร้อน เอาไว้ใช้เองเถอะ สายสุดาเก็บผ้าพันคอใส่ลิ้นชักล็อกกุญแจไว้อย่างน้อยใจ...เสียใจ

วันนี้ขณะสายสุดาเดินผ่านห้องรับแขกได้ยินอัคราคุยกับเพื่อนสามีภรรยาที่มาเยี่ยมเยือน สามีถามว่าได้ข่าวว่าลูกสาวคนเล็กปิดเทอมกลับมาอยู่ที่บ้านไม่ทราบว่าโตแค่ไหนแล้ว อัคราบอกว่าปีหน้าก็จะจบมัธยมปลาย

“แบบนี้จะส่งไปเรียนต่อต่างประเทศไหมคะ กลับมา จะได้โก้เหมือนตาธนาธิป” ฝ่ายสามีถามว่าสายสุดานี่คนละแม่กับธนาธิปใช่ไหม จำได้ว่าเป็นลูกแม่นวลใย

“อืม...ถ้าได้ไปเรียนต่อเมืองนอก ก็วาสนาเด็กนะคะ”ภรรยารำพึง

อัคราหน้าตึงนิดหนึ่ง สายสุดาคิดว่าพ่อก็คงดูถูกตนเหมือนกัน ผละไปจากตรงนั้นเงียบๆ พอไปถึงห้องนอนก็ดูรูปถ่ายตนพ่อ กับแม่ เธอคว่ำสองรูปนั้นลง ส่วนที่ถ่ายกับธนาธิปที่เธอรักมาก เธอมองแล้วเบือนหน้าหนี แต่พอเห็นรูปที่ถ่ายกับมีนาและจอยคามก็เพ่งมองกอดรูปร้องไห้ คิดถึงเพื่อนและโรงเรียนมาก แต่ไม่มีความอบอุ่นผูกพันกับบ้านเลย

แต่หารู้ไม่ว่าจอยคามกับมีนาที่ไปเที่ยวตันหยงบุหงากับเพื่อนๆสนิทสนมและกลายเป็นเพื่อนสนิทของนางไปแล้ว

ooooooo

อาหารมื้อเย็นวันนี้ริต้าผัดผักโขมให้กิน พอยกจานมาเด็กๆเห็นผัดผักโขมเละๆ ก็ทำหน้าสยอง นางไม่ยอมกิน เพื่อนๆเลยพากันไม่กินไปด้วย

ที่ห้องรับแขกบ้านพักซิสเตอร์ที่ตันหยงบุหงา บรรดาซิสเตอร์ประชุมกันถึงเรื่องนางกับจอยคามว่ายน้ำไปไกลจนเกิดเรื่องว่าจะลงโทษอย่างไรดี เทเรซ่าเสนอว่าถ้าจะทำโทษก็ควรทำสถานเบาถ้าหนักเกินไปก็ดูจะทำร้ายน้ำใจอภิรดีที่ช่วยชีวิตจอยคาม ซิสเตอร์ ฟรานซิสจึงสรุปว่า

อ่านละครเรื่อง นางอาย ตอนที่ 8 วันที่ 5 ต.ค.59

ละครเรื่อง นางอาย บทประพันธ์โดย นราวดี
ละครเรื่อง นางอาย บทโทรทัศน์โดย คฑาหัสต์ บุษปะเกษ
ละครเรื่อง นางอาย กำกับการแสดงโดย ปวันรัตน์ นาคสุริยะ
ละครเรื่อง นางอาย ผลิตโดย บริษัท เมกเกอร์ วาย จำกัด
ละครเรื่อง นางอาย ควบคุมการผลิตโดย ยศสินี ณ นคร
ละครเรื่อง นางอาย ออกอากาศทุกวันศุกร์-อาทิตย์ เวลา 20.15 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ