อ่านละครนาคี ตอนที่ 8/3 วันที่ 8 ต.ค.59

อ่านละครนาคี ตอนที่ 8/3 วันที่ 8 ต.ค.59

กอย้อนหมออ่วม “มันจะช่วยป้องกันได้ซักกี่น้ำตอนนี้เรารู้แล้วว่าเจ้าแม่นาคีแฝงตัวอยู่ในร่างนังคำแก้ว มันไม่ปล่อยเราไว้แน่”
กำนันแย้มตัดบท “เราต้องหาทางกำจัดมัน ก่อนที่มันจะกำจัดเราหมออ่วมพอมีวิธีมั้ย”
หมออ่วมนิ่งคิด “มีน่ะมันก็มีอยู่แต่มันอันตราย”
กอไม่กลัว “ตอนนี้ไม่มีอะไรอันตรายไปกว่าเจ้าแม่นาคีแล้ว”
บุญส่งซัก “มีวิธีอะไร บอกมาเลย มาถึงขั้นนี้แล้ว มันต้องแตกหักกันไปข้าง”
หมออ่วมหันมาหาบุญส่ง “คุณเคยได้ยินตำนานเหล็กไหลหรือเปล่า”

“เหล็กไหล ที่เขาว่ากันว่าอยู่ในป่าดงดิบนั่นน่ะเหรอ”



หมออ่วมพยักหน้า “ใช่ มันเป็นโลหะธาตุแปลกประหลาดมีชีวิต สามารถเคลื่อนที่เองได้ อาศัยอยู่ตามถ้ำในป่าลึก อานุภาพของมันสามารถป้องกันภยันตรายจากสิ่งลี้ลับได้ทุกประเภท”
“แล้วเราจะไปเสาะแสวงหาเหล็กไหลได้จากที่ไหนวะ หมออ่วม” กอเอ่ยถาม
“ภูพระนาง !”
ทุกคนมองหน้ากันอย่างเริ่มมีความหวังอีกครั้ง
คำแก้วนั่งอยู่ที่แคร่ วิตกกังวลถึงเรื่องความปกติในตัวเธอ คำแก้วคิดถึงตอนที่ลอกคราบ และกลายร่างเป็นงูเจ้าแม่นาคี
ทศพลเอาผ้าผวยมาห่มให้คำแก้วคลายหนาว “คิดเรื่องกำนันแย้มอยู่เหรอ... อย่าไปใส่ใจเลย เขาจะคิดยังไงก็ช่าง เราเปลี่ยนความคิดเขาไม่ได้”
“พี่เชื่อเรื่องที่พวกกำนันแย้มหาว่าคำแก้วเป็นงูหรือเปล่า” คำแก้วถามหยั่งเชิง
“พุทโธ่ ! ใครจะไปเชื่อ พวกนั้นหลอกว่าคำแก้วเป็นงู จะได้ไล่พี่กลับกรุงเทพฯ แผนตื้นๆ พี่รู้ทันหรอก”
“แล้วถ้าคำแก้วเป็นงูขึ้นมาจริงๆ ล่ะ”
“พี่ก็จะยอมให้คำแก้วรัดให้ตายเลย...แบบนี้ๆ” ทศพลกอดรัดคำแก้ว แล้วหอมซ้ายทีขวาทีด้วยความรัก
“พอได้แล้ว ! คำแก้วช้ำไปทั้งตัวแล้ว!”
“พี่รักคำแก้วนะ แล้วคำแก้วล่ะ รักพี่หรือเปล่า”
คำแก้วพยักหน้า พูดเบาๆ “รัก...”
“อะไรนะ ไม่ได้ยิน”
คำแก้วพูดดังขึ้น “รัก”
ทศพลแกล้งไม่ได้ยิน “ห๊ะ?”
“บอกว่ารักไง รักๆๆ ได้ยินหรือยัง”
ทศพลโอบกอดคำแก้วแน่น ยิ้มอย่างมีความสุข คำแก้วหันมองหน้าทศพลเห็นส่งยิ้มละมุนมาให้ก็รู้สึกสังหรณ์ใจกลัวว่าจะเสียเขาไป

เมืองอินทร์นั่งอยู่หน้าหิ้งพิธี ในมือมีธงสามชายที่กำลังใช้เทียนไขลงอักขระคาถาอยู่ เมืองอินทร์เป่าพ่วงใส่ธงสามชาย แล้วส่งให้ลำเจียกที่นั่งพนมมือก่อนจะรับไปอย่างงงๆ
“อะไร ?”
“มนต์เสน่ห์ธงสามชาย ข้าเขียนชื่อเอ็งกับชื่อไอ้หนุ่มนั่นลงไปในนั้นธงแล้ว เอ็งเอาไปปักที่ยอดต้นไม้สูงๆ ลมจะนำมนต์เสน่ห์ในธงนี่ไปหามัน”
“จะได้ผลแน่เหรอ”
“ถ้าไม่เชื่อ เอ็งก็ไม่ต้องเอา”
ลำเจียกรีบตะครุบธง “เอาจ้ะเอา”
“มนต์ของข้าจะทำให้มันเกิดความรัญจวนใจ เอาแต่คิดถึงเอ็ง ร่ำร้องหาเอ็งตลอดเวลา ไม่เกิน 3 วันมันจะร้อนรนจนทนไม่ไหวตามเอ็งมาถึงที่นี่”
“แล้วหลังจากนั้นล่ะ”
“อีโง่! เอ็งก็จับมันทำผัวสิวะ”
ลำเจียกมองธงแล้วยิ้มอย่างหมายมั่นปั้นมือ
ชบายืนชะเง้อคอมองไปในบ้าน คอยดูต้นทางอยู่ในสวน ส่วนซ่อนกลิ่นคอยดูต้นทางให้ ลำเจียกกำลังปีนต้นไม้ใหญ่เอาธงไปปักอยู่
“เร็วๆ สิลำเจียก เดี๋ยวพ่อฉันก็ตื่นมาเห็นกันพอดี” ชบาเร่งมองซ้ายมองขวา
“ฉันต้องปักให้สูงๆ ลมแรงๆ มนต์เสน่ห์จะได้พัดไปหาคุณทศพลไวๆ” ลำเจียกปีนป่ายหามุมปักธง
ซ่อนกลิ่นเหน็บ “เดี๋ยวก็ตกลงมาแข้งขาหักหรอก”
ลำเจียกย้อนทันควัน “ขาหักแต่ได้คุณทศพลมาเป็นผัว ฉันยอม !”
ลำเจียกปีนลงมาจากต้นไม้อย่างปลอดภัย ซ่อนกลิ่นถอนหายใจเฮือกออกมา ทั้งสามคนยืนมองธงสามชายบนยอดต้นไม้ ลำเจียกยิ้มอย่างพอใจ
“คุณทศพลจะมาหาแกมาภายใน 3 วันแน่เหรอ” ชบาสงสัย
“ดีไม่ดี เขาอาจจะมาพรุ่งนี้เช้าเลยก็ได้ เขาไม่มีทางต้านทานมนต์เสน่ห์ของพ่อหมอเมืองอินทร์ได้หรอก” ลำเจียกยิ้มมั่นใจ ฝันหวานถึงวันพรุ่งนี้
“จะว่าไปพ่อหมอเมืองอินทร์นี่ก็หล่อไม่เบานะ หล่อกว่าคุณประกิตอีก” ซ่อนกลิ่นทำตาเยิ้ม
ลำเจียกชะงักกึก หันขวับไปมองซ่อนกลิ่น แต่ซ่อนกลิ่นมัวแต่เพ้ออยู่กับชบาเลยไม่ทันได้สังเกต
“ทั้งหล่อ ทั้งเก่ง ทั้งโหด เวลาจ้องทีฉันล่ะแข้งขาอ่อนระทวย ลืมคุณเชษฐ์ไปเลย” ชบาเพ้อ
“โอ๊ย อย่าเพ้อไปหน่อยเลย พ่อหมอเขาถือพรหมจรรย์ ไม่หือไม่อือกับผู้หญิงหรอก แกสองคนอย่าคิดไปยุ่งกับเขาให้เสียเวลาเลย มองหาผู้ชายคนอื่นดีกว่า” ลำเจียกกันท่า
“แหม... แกก็พูดได้สิลำเจียก แกมีคุณทศพลแล้วนี่” ซ่อนกลิ่นเบ้ปาก
“ทำแบบนี้นี่เท่ากับประกาศตัวเป็นศัตรูกับเจ้าแม่นาคีเลยนะ แย่งผัวทั้งคน เจ้าแม่ไม่เอาแกไว้แน่” ชบานึกเป็นห่วง
“ฉันไม่กลัวมันหรอก ตราบใดที่หมอเมืองอินทร์ยังอยู่ทั้งคน สักวันต้องกำจัดมันได้แน่” ลำเจียกยิ้มเยาะ เหลือบตาไปมองธงสามชายบนยอดไม้อย่างเปี่ยมไปด้วยความหวัง
จู่ๆ ก็เกิดแสงวาบขึ้นที่ธงสามชายซึ่งกำลังปลิวสะบัด ก่อนจะมีกลุ่มควันมนต์เสน่ห์บางเบาลอยอ้อยอิ่งไปตามแรงลม

กลุ่มควันมนต์เสน่ห์ลอยมาตามลม ก่อนจะลอยมาวนรอบๆ ทศพลที่กำลังนั่งยิ้มพลางโอบกอดคำแก้วอยู่ ครู่เดียวควันก็พุ่งเข้าใส่กลางหน้าอกทศพล
ทศพลกระตุกเฮือกจนคำแก้วหันไปมองอย่างสงสัย “พี่....เป็นอะไรหรือเปล่า”
ทศพลสะบัดหน้าไล่อาการแปลกๆ คำแก้วเห็นก็เอื้อมมือไปแตะแขนทศพล พอมือคำแก้วแตะโดน ทศพลก็สะดุ้งเฮือก ดีดตัวออกจากคำแก้วทันที คำแก้วชะงัก นิ่วหน้ามองทศพลอย่างไม่เข้าใจ
“ร้อนๆ หนาวๆ ครั่นเนื้อครั่นตัวบอกไม่ถูก”
“เมื่อกี้นี้ยังดีๆ อยู่เลย”
คำแก้วทำท่าจะขยับเข้าไปหาทศพลอีก แต่ทศพลก็ขยับหนีทันทีจนคำแก้วขมวดคิ้วสงสัย
“ไม่รู้เหมือนกัน พี่ไปนอนก่อนนะ” ทศพลรีบหันหลังเข้าบ้านไปทันทีไม่อยากอยู่ใกล้คำแก้ว
คำแก้วมองตามไปอย่างแปลกใจ

ทศพลนอนหลับตาหันหลังให้ คำแก้วเปิดประตูเข้ามา แล้วเดินเข้ามานอนข้างๆ ทศพลนิ่วหน้า รู้สึกแปลกๆ พยายามข่มตาหลับ คำแก้วเหล่มองทศพลอย่างสงสัย ก่อนจะหลับตานอนลงไปทั้งๆ ที่ยังติดใจ เวลาผ่านไปทศพลนอนไม่หลับ กระสับกระส่าย พลิกไปพลิกมา
“นอนไม่หลับเหรอพี่”
ทศพลขมวดคิ้วแน่น เขาก็ไม่รู้ว่าตัวเองเป็นอะไร แต่เขาไม่อยากอยู่ใกล้คำแก้ว มันร้อนแปลกๆ “อืมมม.... มันร้อน.... ร้อนไปหมด....”
คำแก้วมองไปที่หน้าต่างเห็นเปิดรับลมเป็นปกติ “ลมพัดตึงๆ พี่ยังร้อนอีกเหรอ”
ทศพลทนไม่ไหว ลุกขึ้นมานั่ง “คืนนี้พี่ไปนอนกับพวกไอ้นะที่เถียงนานะ” พูดจบก็สะบัดผ้าห่มเดินดุ่มๆ ออกไปเลย
คำแก้วจะเรียกแต่ก็ไม่ทัน ได้แต่มองตามอย่างงงๆ ไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น

วันชนะ ประกิต สมมาตร และเชษฐ์กำลังกางมุ้งเตรียมจะนอนกัน ทศพลก็เดินดุ่มๆ ขึ้นบันไดมา ทุกคนหันไปมองอย่างงงๆ
“อ้าว ไอ้พล ไปไงมาไงวะ” วันชนะร้องทัก
“มาขอนอนด้วย”
วันชนะงง “ทำไมไม่นอนก็เมียแกวะ อย่าบอกนะว่าทะเลาะกัน”
“ไม่ได้ทะเลาะ แค่รู้สึกแปลกๆ”
ประกิตอยากรู้ “แปลกยังไงวะ”
“อยู่ใกล้แล้วอึดอัด” ทศพลไม่เข้าใจตัวเอง
สมมาตรงง “ก่อนหน้านี้เห็นติดหนึบคำแก้วอย่างกะตุ๊กแก”
ประกิตซัก “นั่นสิ เบื่อเร็วขนาดนี้เลยเหรอวะ”
“หรือแกได้ใหม่แล้วลืมเก่า หลงสาวบ้านไหนเข้าวะ แกนี่มันพ่อไก่แจ้จริงๆ” วันชนะหัวเราะร่าแซวทศพลสนุกปาก
ทศพลนิ่วหน้ากำลังจะอ้าปากเถียง แต่ภาพในหัวทศพล ลำเจียกยิ้มหวานมาให้แว้บขึ้นมา ทศพลชะงัก กะพริบตาปริบ รู้สึกแปลกๆ
“กาเมสุ มิจฉาจาราเวระมณี... ผิดศีลข้อ 3 ตายไปต้องตกนรกปีนต้นงิ้วหนามแหลมยาว 16 องคุลี” เชษฐ์เทศน์
วันชนะรีบแก้ตัว “รู้แล้วน่า ฉันก็แค่แซวไอ้พลมันเล่นๆ ใครวะจะอยากให้เพื่อนมีชู้ จริงมั้ย?”
ทศพลรู้สึกหลงใหลคิดถึงแต่ลำเจียกด้วยอำนาจแห่งมนต์เสน่ห์
เช้าวันใหม่ คำแก้วจัดสำรับกับข้าวไว้รอท่าทศพล ทศพลเดินเข้าบ้านมาพอดีชะงักไปนิดเมื่อเห็นคำแก้วเงยหน้าขึ้นมองก่อนจะยิ้มให้
“มาพอดีเลย ฉันว่าจะไปตามพี่อยู่ ข้าวกำลังร้อนๆ พี่จะกินเลยมั้ย”
ทศพลมองหน้าคำแก้วแล้วเหลือบไปมองกับข้าว 2-3 อย่างหน้าตาน่ากิน “พี่ไม่ค่อยหิวจะกินก็กินก่อนเลย” ทศพลยิ้มบางให้คำแก้วแล้วทำท่าจะผละไป
“นั่นพี่จะไปไหน”
ทศพลหยุดชะงัก แต่ไม่ยอมหันมามองหน้าคำแก้ว “ขุดดินยกร่องแปลงผัก”
“ไม่กินข้าวกินปลาเสียหน่อยเหรอพี่ เดี๋ยวก็เป็นลมเป็นแล้งกันพอดี”

อ่านละครนาคี ตอนที่ 8/3 วันที่ 8 ต.ค.59

ละครเรื่อง นาคี บทประพันธ์โดย ตรี อภิรุม
ละครเรื่อง นาคี บทโทรทัศน์โดย สรรัตน์ จิรบวรวิสุทธิ์
ละครเรื่อง นาคี กำกับการแสดงโดย พงษ์พัฒน์ วชิรบรรจง
ละครเรื่อง นาคี ผลิตโดย บริษัท แอค-อาร์ต เจเนเรชั่น จำกัด
ละครเรื่อง นาคี ควบคุมการผลิตโดย ธัญญา-พงษ์พัฒน์ วชิรบรรจง
ละครเรื่อง นาคี ออกอากาศทุกวันจันทร์-อังคาร เวลา 20.15 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ