อ่านละครเรื่อง นางอาย ตอนที่ 9 วันที่ 7 ต.ค.59

อ่านละครเรื่อง นางอาย ตอนที่ 9 วันที่ 7 ต.ค.59

พอทานอาหารกันเสร็จกลับถึงห้องพักในโรงแรม นางทิ้งตัวโครมลงบนเตียงตีพุงบ่นว่าอิ่มท้องจะแตก สินีนาฎพูดขำๆว่าก็กินเสียขนาดนั้น...ถามว่ากินแล้วเอาไว้ไหนหมด

นางแซวว่าตนไม่รู้ตัวเอง แต่รู้ว่าสินีนาฎเอาไว้ที่แก้ม เพราะหน้าบานมากตั้งแต่รู้ว่าท่านกงสุลไม่มีแฟน สินีนาฎเขินแล้วเศร้า ขอร้องนางว่าอย่าล้อเล่นเรื่องนี้ จนนางต้องขอโทษบอกว่าไม่ล้อก็ได้ อย่าโกรธนะ ครู่หนึ่งนางชวนไปคุยห้องแม่กันไหม สินีนาฎบอกว่าตนง่วง นางจึงไปคนเดียวบอกว่าเดี๋ยวจะกลับมานอนด้วย

แต่พอนางออกไป เธอก็เศร้าเมื่อคิดถึงแม่...



นับแต่สายสนมแม่ของสินีนาฎถูกเพื่อนหักหลังเรื่องธุรกิจจนล้มละลายสุขภาพก็ทรุดโทรมอาศัยอยู่กับทับทิมรุ่นพี่ที่สนิทและไม่ได้ติดต่อกับสินีนาฎเลยเกรงจะทำให้ลูกดูไม่ดีในสายตาของเพื่อน สินีนาฎเองก็ไม่ได้เขียนจดหมายมาหาแม่พักใหญ่แล้วเพราะคิดว่าแม่คงงานยุ่ง

ฝ่ายชัยพงษ์ จู่ๆก็ได้รับโทรศัพท์จากคัมพลบอกว่าพ่อให้ช่วยจองโต๊ะที่ร้านให้แปดที่คืนพรุ่งนี้ทุ่มตรง พ่อจะพาบ้านอาเด่นชัยไปเลี้ยงข้าว และมีสินีนาฎเพื่อนของนางไปด้วย ชื่อสินีนาฎสะกิดใจชัยพงษ์ เขาไล่ความรู้สึกแล้วขี่บิ๊กไบค์ออกไป

เมื่อได้เวลานัด ชัยพงษ์ที่เป็นเชฟขนมหวานที่นี่ออกมานั่งทานด้วย

ระหว่างทานข้าวพิทักษ์บอกธนาธิปว่าขอจอง นักเรียนไทยที่เรียนเก่งที่สุดไว้ทำงาน ธนาธิปเป็นผู้ดูแลนักเรียนไทยในปีนัง บอกว่าผู้ชายน่าจะเป็นมนตรี ส่วนผู้หญิงคือสินีนาฎ คัมพลเป็นนักกีฬาที่ดีที่สุด เด่นชาติถามว่าแล้วลูกสาวตนล่ะ

ธนาธิปอึกอัก เด่นชาติบอกให้พูดมาเลยไม่ต้องเกรงใจ

“น่าจะ...เอ่อ...ซนที่สุดครับ”

“เท่เลย!” นางร้องลิงโลดหน้าเป็น

พิทักษ์ชมว่าสินีนาฎเรียบร้อย เรียนเก่ง ถามว่าพ่อชื่ออะไร สินีนาฎหน้าเสียทันที ชัยพงษ์รีบสะกิดเตือนเอมอรก็พูดกลบเกลื่อนว่ามัวแต่ถามเรื่องคนอื่น แล้วสายสุดาน้องสาวท่านกงสุลเป็นอย่างไรบ้าง

“นางตอบได้! สายสุดาเว่อร์ที่สุด!” นางโพล่งทันที เลยถูกพ่อกับแม่ขึงตาเรียกปราม

“ยายนาง!!!”

ooooooo

สายๆวันนี้ ชัยพงษ์กับคัมพลจะมารับนางกับสินีนาฎไปเล่นน้ำกัน นางเร่งสินีนาฎให้รีบลุกมาเตรียมตัว สินีนาฎบอกว่าตนไม่อยากไป นางดักคอว่าจะรอธนาธิปหรือ สินีนาฎบอกว่าไม่ได้รอ ท่านกงสุลไม่ได้บอกว่าจะมาซะหน่อย

“สิ ฉันพูดอะไรตรงๆกับเธอได้ไหม”

“ได้สิ”

ก่อนพูด นางดักคอว่าเธอมักจะปฏิเสธจนเป็นนิสัย ใครพูดอะไรเธอก็มักปฏิเสธไว้ก่อนว่าไม่ เปล่า

“เปล่านะ”

“นั่นไง ฉันพูดจริงๆนะ หน้าเธอมันเศร้า จนเมื่อคืนพี่ชัยพงษ์เขาแอบมากระซิบถามฉันว่าเธอเป็นอะไรหรือเปล่า” สินีนาฎถามทันทีว่าแล้วเธอว่ายังไง “ก็ไม่ว่าไง...ก็บอกว่า ถ้าเป็นห่วงสิมากนักก็ให้อาสามาดูแลและส่งเสียเลยซิ”

“นาง!!”

“ฉันจะพูดเป็นครั้งสุดท้ายนะเรื่องอีตากงสุลน่ะ เพราะเธอไม่อยากให้ฉันล้อฉันก็จะไม่พูดอีก แต่เธออย่าไปแอบชอบเขาเลย เขาเป็นผู้ใหญ่ขนาดนั้น งานการก็เยอะแยะแถมหัวโบราณอีกใครทำอะไรหน่อยก็ว่า คนอย่างท่านกงสุล เขาไม่มีวันมารักเด็กๆหรอก ดูสิเวลาเขาพูดด้วย คำก็หนู สองคำก็หนู เห็นเราเป็นเด็กตลอดเวลา”

สินีนาฎฟังแล้วซึม นางจับหน้าเพื่อนหันมองกัน แล้วพูดอย่างจริงจัง จริงใจว่า

“อย่าเสียเวลาไปรักเขาเลย รักพี่ชัยพงษ์ดีกว่าถ้าเธอจำเป็นต้องรักใครสักคน”

ฟังแล้วสินีนาฎอึ้ง เพราะนางพูดแทงใจดำอย่างจัง! เมื่อไปเข้าห้องน้ำ ประโยคที่นางพูดทิ้งท้ายไว้ยังวนเวียนอยู่ในความคิด... “รักพี่ชัยพงษ์ดีกว่าถ้าเธอจำเป็นต้องรักใครสักคน”

สินีนาฎพยายามต่อสู้กับตัวเองอย่างหนัก เมื่อใกล้เวลาที่ชัยพงษ์กับคัมพลจะมารับไปเล่นน้ำ เธอบอกนางว่า

“ฉันเปลี่ยนใจแล้ว ฉันไปเล่นน้ำด้วยก็ได้”

“เย้!!” นางกำหมัดชูดีใจสุดๆ

ooooooo

นางกับสินีนาฎเล่นน้ำกันอย่างสนุกสนาน พอ ขึ้นจากน้ำก็เดินกินขนมกันมา นางบอกว่าเล่นน้ำสนุกมากเสียดายที่คนเยอะไปหน่อย เดินผ่านศิลปะบนกำแพง นางร้องอย่างตื่นเต้นว่าไม่เคยเห็นเลย ให้คัมพลถ่ายรูปให้หน่อย

คัมพลเตรียมถ่ายรูปให้นางชวนสินีนาฎ เธอส่ายหน้า นางกับคัมพลจึงวิ่งไปถ่ายรูปกัน ชัยพงษ์แอบดีใจที่ได้อยู่กับสินีนาฎตามลำพัง ชวนไปหาที่นั่งร่มๆรอกันดีกว่า สินีนาฎถามว่าเขาหายโกรธตนแล้วหรือ?

“พี่ไม่มีสิทธิ์โกรธสิหรอกค่ะ ขอโทษที่พี่งี่เง่าไปบ้าง ไป...เดี๋ยวพี่เลี้ยงช็อกโกแลตเย็นๆไถ่โทษ”

นางโพสท่าให้คัมพลถ่ายรูปไม่เลิกสักที จนเขาบอกให้พอแล้ว

“อีกนิดนึงพี่คัมพล ให้เวลาทางนั้นเขาปรับทัศนคติ กันก่อน”

ที่แท้เป็นอุบายของนางที่จะให้ชัยพงษ์ได้อยู่คุยกับสินีนาฎ คัมพลมองพี่ชายกับสินีนาฎแล้วหันมองนางทำนองว่าเจ้าเล่ห์นักนะ

ooooooo

ชัยพงษ์พาสินีนาฎไปนั่งที่ร้านกาแฟริมทางสั่งช็อกโกแลตเย็นให้ดื่ม ถามว่าคุณแม่เป็นอย่างไรบ้าง สินีนาฎนิ่งไป เขาพูดออกตัวว่า “สิคงไม่ค่อยไว้ใจพี่ ก็เลยไม่เล่าอะไรให้ฟัง”

“ไม่ใช่อย่างนั้นหรอกค่ะ สิแค่...สิก็ไม่รู้เหมือนกัน ไม่ได้เขียนจดหมายหากันสักพักแล้ว คุณแม่คงยุ่ง”

ชัยพงษ์ถามว่าจะโทร.หาคุณแม่ไหม พลางหยิบโทรศัพท์ให้ แต่สินีนาฎปฏิเสธบอกว่าตนเคยใช้โทรศัพท์ของโรงแรมโทร.ไปแต่เหมือนโทรศัพท์แม่โดนตัดไปแล้ว สินีนาฎเศร้าจนชัยพงษ์พูดอย่างเข้าใจ...เห็นใจว่า

“สินีนาฎ...พี่รู้ว่าสิ่งที่สิต้องเจอตอนนี้มันหนักมากสำหรับเด็กในวัยของสิ แต่เชื่อพี่นะว่าสักวันทุกอย่างมันจะดีขึ้น”

“ค่ะ” สินีนาฎมีกำลังใจขึ้น พลันก็ชะงักเมื่อได้ยินเสียงหัวเราะของนางกับคัมพลแว่วมา ชัยพงษ์มองแล้วเอ่ยขึ้นว่า

“เออ...เป็นสองคนนั้นก็ดีอย่าง ไม่ต้องมีเรื่องอะไรให้คิด”

“ค่ะ นางเป็นคนดี เป็นคนโชคดีที่มีทุกอย่างในชีวิต ใครอยู่ใกล้นางก็คงอดชอบนางไม่ได้”

“แต่พี่ชอบนั่งคุยกับสิมากกว่านะ ยายนางน่ะเหมือนพระอาทิตย์อยู่ด้วยแล้วเหนื่อย แต่สิเหมือนพระจันทร์ อยู่ด้วยแล้วเย็นสบายดี” สินีนาฎยิ้มนิดหนึ่งกับการเปรียบเทียบของเขา “นี่ไง...พระจันทร์ยิ้มสวยเชียว เอางี้ อย่าคิดว่าสิไม่เหลือใครนะ ยังไงก็ยังมีพวกเรา แล้วก็คิดซะว่าพี่เป็น...พี่ชายของสิคนหนึ่งก็แล้วกันนะ”

สินีนาฎยิ้มให้แล้วดื่มช็อกโกแลตเย็นอย่างชื่นใจ ชัยพงษ์มองสินีนาฎคิดปลงตัวเองว่า (กู) เป็นได้แค่นี้เองหรือ(วะ)

ooooooo

เมื่อกลับโรงแรมที่พัก เด่นชาติกับเอมอรรออยู่ที่ล็อบบี้ เด่นชาติกอดรับนาง เอมอรเห็นสินีนาฎยืนมองก็ผายมือให้ สินีนาฎเดินเขินๆเข้าสู่อ้อมกอดของเอมอรอย่างอบอุ่น

เอมอรถามว่าทานอะไรกันมาหรือยัง นางบอกว่าชัยพงษ์พาตระเวนทานขนมอร่อยทั่วปีนังเลย เอมอรถามสินีนาฎว่าสนุกไหม เธอยิ้มแจ่มใสบอกว่า “สนุกมากค่ะ”

เด่นชาติจึงให้ขึ้นไปพักแล้วอาบน้ำแต่งตัวกัน คืนนี้เป็นคืนสุดท้ายตนกับแม่จะเป็นเจ้ามือเลี้ยงอาหารค่ำที่โรงแรมนี้ เดี๋ยวลุงพิทักษ์กับท่านกงสุลจะตามมา

นางพยักหน้า ส่วนสินีนาฎนิ่งไป ในใจคิดอะไรบางอย่าง

เมื่อขึ้นห้องพัก สินีนาฎอาบน้ำออกมาเห็นนางนั่งหันหลังให้อยู่ก็เตือนนางให้ไปอาบน้ำ แต่พอนางหันมา สินีนาฎผงะแล้วขำก๊าก เมื่อเห็นนางวาดตาแต่งหน้าทาปากสีตัดกันทั้งหน้า ถามนางว่า

“นาง...ทำอะไรน่ะ ฮ่าๆๆ หน้าเหมือนลิงเลย”

นางบ่นว่าไม่เข้าข้างเพื่อนเลย แล้วเบี่ยงตัวให้ดูเครื่องสำอางกองใหญ่ สินีนาฎถามว่าเอามาจากไหน

“ก็ซื้อมาวันนี้ไง คืนนี้เราจะแต่งหน้ากัน” สินีนาฎ สั่นหน้าดิก นางปรามทันที “โนวๆๆๆห้ามปฏิเสธ เธอต้องแต่ง ไม่งั้นอีกตากงสุลจะว่าฉันได้ เอาน่าสิ เราเป็นวัยรุ่นนะ เราต้องลงแป้งมุ้งมิ้ง ปัดแก้มฟรุ้งฟริ้งบ้าง นะๆๆ เอาล่ะ เธอเริ่มต้นไปก่อน ฉันไปอาบน้ำล่ะ”

อ่านละครเรื่อง นางอาย ตอนที่ 9 วันที่ 7 ต.ค.59

ละครเรื่อง นางอาย บทประพันธ์โดย นราวดี
ละครเรื่อง นางอาย บทโทรทัศน์โดย คฑาหัสต์ บุษปะเกษ
ละครเรื่อง นางอาย กำกับการแสดงโดย ปวันรัตน์ นาคสุริยะ
ละครเรื่อง นางอาย ผลิตโดย บริษัท เมกเกอร์ วาย จำกัด
ละครเรื่อง นางอาย ควบคุมการผลิตโดย ยศสินี ณ นคร
ละครเรื่อง นางอาย ออกอากาศทุกวันศุกร์-อาทิตย์ เวลา 20.15 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ