อ่านละครเรื่อง กุหลาบตัดเพชร ตอนที่ 1 วันที่ 23 พ.ย.59

อ่านละครเรื่อง กุหลาบตัดเพชร ตอนที่ 1 วันที่ 23 พ.ย.59

ในงานฉลองเบิร์ธเดย์ของเซเลบชารินซึ่งจัดที่คฤหาสน์ของเขาคืนนี้ แชนเดอร์เลียอลังการส่องแสงเรืองรองวิบวับบนเพดานฮอลล์ แข่งกับอัญมณีแพรวพราวจากเทียร่าบนหัว ต่างหูระย้า สร้อยข้อมือ แหวนของเหล่าแขกเซเลบริตี้แถวหน้าของเมืองไทยทั้งบุรุษและสตรีในงาน

ที่ประตู รถสปอร์ตคันหรูแล่นมาจอด ดนุภพก้าวลงจากรถในชุดสูทดำ ยกมือขยับเนกไทที่มีเข็มกลัดเพชรรูปไวโอลิน เพชรเม็ดโตที่แหวนกับเข็มกลัดเพชรส่องประกายวิบวับ ตามด้วยดนัยเทพสวมหมวกทรงเฟดอร่ามีสายคาดหมวกประดับเพชร มือถือไม้ตะพดหัวเป็นเพชรเม็ดเล็กๆก้าวลงมายืนข้างๆดนุภพผู้เป็นหลานอาอย่างเท่

สายตาทุกคู่ในงานต่างมองอาหลานคู่ดังนักออกแบบและสร้างสรรค์อัญมณีฝีมือเยี่ยมแห่งวงการเพชรเป็นตาเดียว สาวสวยสตาฟฟ์งานในชุดเกาะอกดำออกมาต้อนรับเดินเกาะแขนเข้างาน



เสียงรูดระฆังราวดังขึ้นเป็นสัญญาณว่าบนเวทีกำลังจะเริ่มร้องเพลงแล้ว สิ้นเสียงระฆังราว กันยิกาก็ร้องเพลงด้วยน้ำเสียงอันไพเราะเกี่ยวกับความรักกับเพชร เสียงเธอออดอ้อนจนแขกในงานต่างหันมองไปบนเวทีราวกับถูกสะกด

ดนัยเทพและดนุภพสองอาหลานจ้องมองกันยิกาตะลึง กันยิกาเห็นสองอาหลานมองตะลึงก็ทิ้งสายตาหว่านเสน่ห์จนดนุภพเคลิ้ม สองอาหลานคุยกันเบาๆ ประสาหัวใจซุกซนถึงสัดส่วน ความงาม ความบริสุทธิ์ด้วยภาษาของวงการเพชร ถามตอบกันอย่างคล่องแคล่วฉับไว จนดนัยเทพถามหลานชายว่า

“สมเป็นเพชรแท้...ที่ไม่มีอัญมณีใดมาเทียบได้ แต่อาสงสัย ทำไมแกไม่จัดให้เป็นทรงกลมวะ เพราะเพชรกลม คือเพชรสำหรับเจ้าสาว เพชรที่เป็นตัวแทนความรักและการแต่งงาน”

“ผมให้แค่หัวใจก่อนได้ไหมอา เราอย่าเพิ่งไปถึงระดับแต่งงานหรือชีวิตคู่อะไรพวกนั้นเลยครับ...ผมสยอง” ดนุภพทำตาแพรวพราวให้กันยิกาขณะตอบอา ดนัยเทพหัวเราะก๊าก กรีดนิ้วชี้ขยับไปมาตรงหน้าทำเสียงล้ออย่างรู้ทันว่า “that’s no no...”

ขณะนั้นเอง เซเลบชาริน เจ้าของงานวันเกิดที่ประโคมเครื่องเพชรวูบวาบมาทั้งตัวก็ก้าวเข้ามา ประกายเพชรวิบวับจรัสจ้าไปทั้งตัว เขาร้องทักดนัยเทพกับดนุภพ สองอาหลานอย่างแจ่มใส

“เวลคั่มครับ! อาหลานนักออกแบบและสร้างสรรค์อัญมณียอดฝีมือแห่งไทยแลนด์”

ดนุภพกับดนัยเทพมองทั่วร่างชารินอย่างสำรวจรวดเร็ว ดนุภพบรรยายเบาๆกับดนัยเทพถึงการเจียระไน และประเมินแหวนเพชรที่นิ้วซ้ายขวา ต่างหูเพชรว่ารวมมูลค่า 14 ล้าน 6 หมื่นบาท แล้วเขาก็ล้วงเสื้อสูทอย่างรวดเร็ว พอพลิกมือก็ปรากฏกล่องของขวัญเล็กๆในมือ เอ่ยกับชารินว่า

“ไม่ขอให้รวย เพราะรวยที่สุดแล้ว แต่ขอให้มีความสุข...และสมปรารถนาทุกสิ่งอัน...คุณชาริน Happy Birthday ครับ”

“โอ้ว...ชอบไอ้ตรง...สมปรารถนาทุก ‘สิ่งอัน!!’ นี่แหละครับ” มองกล่องของขวัญเอ่ยอย่างปลื้มปริ่ม “นี่ชารินได้รับเพชรน้ำดีจากร้านเพชรไวโอลินมาประดับบารมีอีกแล้วเหรอเนี่ย”

“แด็ช โหน้ว โหน่ว พูดอย่างนั้นไม่ได้ครับ ต้องบอกว่าเพชรจาก ‘ไวโอลินจิวเวลรี่’ของเราได้รับเกียรติเป็นส่วนหนึ่งในเครื่องประดับของคุณชารินอีกแล้วถึงจะถูกครับ” ดนัยเทพทำนิ้วชี้ส่ายไปมาตรงหน้าอย่างเท่

เซเลบชารินหัวเราะชอบใจ ฉะอ้อนว่าดนัยเทพน่ารักเสมอสมแล้วที่ได้รับสมญา “คาสโนว่าฝังเพชร” หวานสยิวกับทั้งสองว่า “แท้งกิ้วมากนะครับ รักมากๆอยากได้ทั้งสองคนอาหลานเลย” แล้วเชิญไปที่โต๊ะวีไอพีด้านหน้าบอกว่า

“คุณริย่ามารอคุณดนุภพนานแล้วครับ” ดนุภพมองไปที่อิสริยา เธอกำลังยิ้มหวานโบกมือให้ แต่แล้วชารินกลับบอกว่า “อ้อ...แต่ก่อนอื่น ไปพบคุณเทวัญก่อนจะดีไหมครับ”

“นั่นสินะ ปาร์ตี้นี้จะขาดท่านมหาเศรษฐีเทวัญไปได้ยังไง” ดนุภพเอ่ย ได้ยินอาบ่นๆว่าเซ็งเลย เขาถามว่าทำไมล่ะอา

“ก็ถ้าป๋าเทวัญมางานนี้ แล้วเราจะเด่นที่สุดได้ไงล่ะ” ตอบเซ็งๆแล้วเดินตามชารินไป

แต่พอจะเข้าไปทักเทวัญที่กำลังจ้องกันยิกาที่ร้องเพลงอยู่อย่างเคลิบเคลิ้ม ก็ถูกโรมันลูกน้องของเทวัญเข้ามาขัดอย่างสุภาพว่าอย่าเพิ่งรบกวนจนกว่ากันยิกาจะร้องเพลงจบ ดนุภพบอกว่างั้นเราไม่รบกวนดีกว่าแล้วเดินนำไป แต่อดไม่ได้ที่จะหันมองกันยิกาบนเวทีอีกครั้ง

ดนัยเทพขอโทษชารินแล้วเดินตามดนุภพไป ดนุภพบอกว่าอาไปนั่งก่อนเดี๋ยวตนจะตามไป ดนัยเทพแซวอย่างรู้ทันว่าจะไปตรวจสภาพเพชรเม็ดนั้นด้วยกล้องขยายสิบเท่าหรือ ดนุภพหลิ่วตาให้อาที่รู้กันแล้วเดินแยกไปอย่างเร็ว

กันยิการ้องเพลงท่อนสุดท้ายจบพร้อมกับโบกมือหว่านเสน่ห์ไปรอบๆ พวกผู้ชายปรบมือเป่าปากวี้ดวิ้วบ้างก็นั่งเคลิ้มจนถูกแฟนตัวเองค้อน เทวัญยืนขึ้นปรบมืออย่างโดดเด่น โรมันกับรสลินลูกน้องคู่ใจรีบลุกขึ้นปรบมือตาม

ooooooo

กันยิกาเดินลงจากเวทีด้านหลัง ชนกับดนุภพที่เดินขึ้นมาเธอรีบขอโทษ ดนุภพบอกว่าตนสิที่ต้องขอโทษเธอ ตำหนิตัวเองว่าแย่มาก มัวแต่มองมือถือ ไม่ไหวเลย

ทันใดนั้นรสลินเดินเข้ามายิ้มเชิดๆให้กันยิกา

บอกว่า “คุณเทวัญ...ให้ดิฉันพาคุณกันยิกาไปพบหน่อย”

“โอ...ด้วยความยินดียิ่งค่ะ” กันยิกาตาเป็นประกาย

รสลินเดินนำไป กันยิกาหันมองดนุภพแต่เขาหายไปแล้ว พอเธอเดินตามรสลินไปก็ชนเข้ากับดนุภพที่ถือแก้วน้ำมาจนน้ำกระฉอก เธอรีบขอโทษดนุภพพูดขำๆว่า

“บังเอิญ...เดินชนกันเป็นว่าเล่นเลยนะครับ” กันยิกามองหน้าถามว่าหรือว่าไม่ใช่เรื่องบังเอิญ “ถูกครับ แต่เป็นฟ้าลิขิต”

“เอ่อ...งั้น...เชิญตามสบายค่ะ” กันยิกามองเขาอย่างสงสัยว่าท่าจะไม่เต็ม แล้วเดินผ่านไป ดนุภพมองตามอย่างถูกใจ

รสลินพากันยิกาเดินผ่านโต๊ะดนัยเทพและอิสริยา กันยิกาหยุดมองเพชรที่คออิสริยาประเมินด้วยสายตาว่ามูลค่าไม่ต่ำกว่า 14 ล้าน สองสาวต่างยิ้มให้กัน แต่พอกันยิกาเดินพ้นไป ดนุภพก็มานั่งข้างๆอิสริยาทันที เธอถามว่าไปไหนมา ดนัยเทพชิงตอบว่า “ไปดูเพชรมา”

“น้ำงามตามที่คิดจริงๆอา” ดนุภพเอ่ย แต่พออิสริยาถามว่าที่ไหน เขาก็เฉไฉชวนดื่มน้ำแร่ถามว่ารสชาติเป็นอย่างไรตนยังไม่ได้ชิมเลย

กันยิกาไปนั่งที่โต๊ะเทวัญ ทุกคนที่โต๊ะลุกขึ้นต้อนรับเธออย่างสุภาพ

“ยอดเยี่ยม!...กันยิการ้องเพลงได้เยี่ยมที่สุดเสมอ แต่วันนี้เพชรของคุณเล็กไปหน่อยนะ” เทวัญชมยื่นมือมาจะจับมือเธอ แต่กันยิกากลับก้มตัวลงไหว้อย่างอ่อนช้อย ถามเสียงกลั้วหัวเราะว่า

“จะถามหรือคะ ว่าฉันอยากได้ใหญ่ๆไหม ฉันขอตอบทันทีว่าไม่ค่ะ ฉันกลัวโดนปล้น ช่วงนี้ผู้คนยากจนแร้นแค้นตกงาน กลายเป็นมิจฉาชีพกันไปหมด พวกโจรผู้ร้ายมันชุกชุมเต็มบ้านเต็มเมืองเหลือเกิน”

เทวัญหัวเราะเก๋ เท่ ทุกคนในโต๊ะหัวเราะตาม

อิสริยานั่งอยู่กับดนุภพและดนัยเทพ เธอค้อน

กันยิกาพูดลอยๆเบาๆว่า

“กันยิกา ชารียา เจ้าของร้านอาหารฝรั่งเศส กระจอกๆ เชยๆอาหารรสชาติชั่วมาก ดีที่รูปร่างหน้าตาพอดูได้และร้องเพลงพอไม่เพี้ยนเลยขายเซ็กซ์มากกว่าขายฝีมือพวกผู้ชายที่แห่กันไปกินและชมหล่อนร้องเพลงก็หวังว่าจะได้กินหล่อนนั่นแหละ ไม่ได้อยากกินกันหรอก...อาหารฝรั่งเศษกากๆน่ะ”

“ร้านอาหารกระจอกๆที่ทำอาหารกากๆที่ว่า ชื่ออะไร อยู่ที่ไหนเหรอครับริย่า”

“ภพคะ!” อิสริยาหยุดกึกเรียกอย่างขัดใจ ดนัยเทพกลั้นขำแทบไม่อยู่ แต่พอถูกดนุภพอ้างว่าตนถามเผื่ออาเทพก็ร้องอ้าว ดนุภพเผาอาต่ออีกว่า

“ก็เมื่อคืนอาบ่นว่าอยากกินอาหารฝรั่งเศสหรูๆ เช่นหอยทากอ้วนๆ หรือขากบอวบๆ ไม่ใช่หรือครับ”

คนในโต๊ะหัวเราะกันครืน ดนุภพเลิกคิ้วสูงยกแก้วขึ้นจิบท่าเท่ ทำไก๋

บรรดาเซเลบริตี้ที่มางานคืนนี้ต่างโชว์เพชรกันอย่างอลังการ เหนือจากความอลังการของเพชร คือเป้าหมายของแต่ละคนที่ซ่อนเร้นมาในงาน...

ooooooo

ที่เวที...ดนตรีบรรเลงเปิดตัวดังขึ้น สปอตไลต์ส่องรับเซเลบชารินที่ก้าวขึ้นเวทีท่ามกลางเสียงปรบมือกึกก้องของทุกคน ชารินกล่าวกับแขกที่มาร่วมงานอย่างยิ้มแย้มยินดีว่า

“ปลื้มปริ่ม...ปลื้มปริ่มมากเลยฮะ ขอบคุณทุกคนมากเลยนะฮะที่มาเฮฮาปาร์ตี้ยิปปี้แฮปปี้เบิร์ธเดย์กับชารินในวันนี้ แท้งกิ้วๆ เออ...แต่เดี๋ยวก่อน ลืมไปได้ ผมต้องขอเชิญเซเลบริตี้สำคัญที่เป็นคู่ชีวิตของผมเลยก็ว่าได้ขึ้นมาร่วมเปิดงานยิปปี้แฮปปี้เบิร์ธเดย์ผมในวันนี้ด้วย ขอเชิญทุกท่านพบกับอัลเฟรดครับ”

ชารินผายมือไปที่ข้างเวที ดนตรีประโคม บอดี้-การ์ดคนหนึ่งอุ้มหมาพันธุ์แจ็ครัสเซลใส่เสื้อขนมิ้งค์และหมวกเซเลบขึ้นมาบนเวที ที่คอหมาสวมสร้อยห้อยเพชรละอองทะเลเม็ดเขื่อง แขกในงานพากันฮือฮา ดนุภพกับดนัยเทพมองตะลึง!

“เพชรอยู่นั่น!” ดนุภพพึมพำ ดนัยเทพงึมงำว่า...ที่คอหมา...

“นี่ไงเพชรละอองทะเล!” เทวัญเอ่ย โรมันกับรสลินสบตากันกุมมือบีบกันแน่น

“เป็นบุญตาจริงๆเลยนะคะ” รสลินพูดกับแขกอย่างตื่นเต้นปกปิดอาการให้เป็นปกติ ส่วนกันยิกาทำแบ๊วสุดๆถาม

“มันคืออะไรเหรอคะ...เพชรละอองทะเล ทำไมต้องตื่นเต้นกันขนาดนี้ด้วยคะ”

“มันคือเพชรที่ถูกปล้นไปจากมหาราชาอมิตาป

มหาราชองค์นึงของแคว้นทางเหนือของอินเดียเมื่อหลายปีก่อน...” เทวัญกระซิบบอก กันยิกาทำเป็นตกใจมากถามว่า หมายความว่าชารินรับซื้อของโจรหรือ ทำเอาแขกในโต๊ะมองหน้ากันอย่างลำบากใจ ขณะเดียวกัน

ชารินอุ้มหมาอัลเฟรดขึ้นมาจ่อที่หน้าไมค์บอก...

“ไหนอัลเฟรด ขอบคุณเหล่าเพื่อนสนิทมิตรสหายที่ให้เกียรติมาแฮปปี้เบิร์ธเดย์พ่อซิลูก” แต่อัลเฟรดกลับกระโดดจากมือชารินวิ่งลงจากเวที “อ้าวๆๆ แหะๆ วันนี้คุณชายอัลเฟรดเค้าอารมณ์ไม่ดีน่ะครับ สงสัยไม่ชินกับสร้อยเพชรเส้นใหม่” ชารินหัวเราะเอ็นดู แล้วบอกให้บอดี้การ์ดตามไปดูแลอัลเฟรด

พอบอดี้การ์ดวิ่งไป ชารินเชิญแขกที่มางาน...

“ตามสบายนะครับ อาหารคาวหวานเครื่องดื่ม แชมเปญ คาร์เวีย มีพร้อมเสิร์ฟเต็มที่ครับ”

ooooooo

อัลเฟรดวิ่งมุดไปตามโต๊ะต่างๆประสาหมาซนจนบอดี้การ์ดวิ่งตามวุ่นวาย ดนุภพลุกจากโต๊ะทันที อิสริยาจับแขนไว้ถามว่าจะไปไหน เขาบอกว่าจะไปห้องน้ำสงสัยท้องเสีย แล้วผละไปทันที

ดนุภพทำทีเป็นของหล่นก้มลงเก็บแต่กวาดสายตาคมกริบหาอัลเฟรดที่บอดี้การ์ดทำท่าจะจับได้ แต่อัลเฟรดกลับมุดหว่างขาหนีไปได้

ดนุภพลุกขึ้นเห็นพนักงานถือถาดอาหารจำพวกแฮมเย็นเดินผ่านมา เขาใช้ความสามารถพิเศษฉกแฮมชิ้นหนึ่งมาอย่างเร็วแล้วเอาผ้าเช็ดหน้าห่อไว้

อัลเฟรดวิ่งมาได้กลิ่นแฮมก็ทำจมูกฟุดฟิด ดนุภพเอาแฮมมาฉีกเป็นชิ้นเล็กๆ เรียงไว้ใต้โต๊ะแล้วเรียกอัลเฟรดมากิน อัลเฟรดวิ่งไปทันที

แต่ก่อนที่อัลเฟรดจะไปถึงดนุภพ กันยิกาก็โผล่มาอุ้มอัลเฟรดขึ้นปิดปากมันพูดทีเล่นทีจริงว่า

“เงียบนะ! อย่าร้อง นี้คือการปล้น”

ดนุภพมองหน้ากันยิกาฉงน แต่ทุกคนที่ได้ยินกันยิกาพูดต่างมองเธอเป็นตาเดียว กันยิกาอุ้มหมา

ไม่ยอมปล่อย แววตาเข้มคิดเตรียมพร้อม ขณะเดียวกันโรมัน รสลิน ดนัยเทพ และชารินต่างแหวกผู้คนตรงมา

ชารินวิ่งพลางร้องเรียก

“อัลเฟรดของมี้...อัลเฟรด...”

“คุณชารินขา...” กันยิกาเรียกอ้อน พลางชูหมาขึ้น “ยิกาเป็นคนจับอัลเฟรดได้ คุณจะให้รางวัลอะไรยิกาคะ”

“ทุกคนปรบมือให้คุณกันยิกาของผมหน่อยครับ” เทวัญชิงประกาศ เสียงปรบมือเกรียว เทวัญมองกันยิกาตาเป็นประกาย แต่กันยิกาปรายตามองดนุภพยิ้มเย้ย ดนุภพกับดนัยเทพสบตาอย่างรู้กันว่า ของอยู่ที่นี่จริงๆด้วย...

อิสริยามองกันยิกาแล้วเข้าไปกอดแขนดนุภพ ทำเสียงแหวะใส่ว่าขโมยซีนเหลือเกิน ประชดว่า

“ใช่ซี้ หล่อนมันโสดนี่ ฉันมันมีแฟนแล้ว ใครที่ไหนจะกล้ามาจีบล่ะ เซ็ง!” ว่าแล้วจับหน้าดนุภพให้หันมองตน

กันยิกามองดนุภพที่ถูกอิสริยาทำตัวเป็นเจ้าข้าว เจ้าของแล้วเดินผละไปยิ้มๆ

ooooooo

คืนนี้ ชารินนอนหลับสนิทอย่างมีความสุข ข้างเตียงมีตะกร้านอนของอัลเฟรดที่หลับๆตื่นๆอยู่ พลันอัลเฟรดก็ลุกขึ้นไปที่ประตูเหมือนได้ยินเสียงอะไร

ประตูเปิดแง้มอยู่ หน้าประตูบอดี้การ์ดสองคนนอนสลบไสลที่พื้น อัลเฟรดเข้าไปดมๆพลันก็ได้ยินเสียง จิ๊กๆๆๆ

อัลเฟรดมองไปเห็น “กุหลาบขาว” ในชุดดำปราดเปรียวอำพรางใบหน้า มือถือน่องไก่ เลียนเสียงชารินเรียกเบาๆ

“อัลเฟรดลูกรัก มากินไก่มะ มาๆๆ อัลเฟรดสุดหล่อจิ๊กๆๆ”

อัลเฟรดวิ่งเข้าไป กุหลาบขาววางน่องไก่ลงค่อยๆ ลูบตามตัวอัลเฟรดพอถึงสร้อยเพชร ก็ปลดสร้อยออกทันที! เอาสร้อยเพชรใส่ถุงลุกขึ้น หยิบกุหลาบขาวออกจากอกเสื้อ พลันกุหลาบขาวก็ผงะ เมื่อโรมันกับรสลินในชุดดำอำพรางใบหน้าโผล่พรวดเข้ามา กุหลาบ-ขาวถามว่าพวกนายเป็นใคร

“แกนั่นเอง จอมโจรกุหลาบขาว” โรมันตวาด กุหลาบขาวถามว่ารู้ได้ไง แล้วนึกขึ้นได้มองกุหลาบขาวในมือตัวเองปากุหลาบขาวใส่หน้าโรมัน กระโดดไปทางระเบียงโหนเชือกลงไปแล้วกระตุกปลดตะขอเกี่ยวเชือกม้วนเข้าตลับ วิ่งอ้าวออกไปเจอยามสามคนก็ปะทะกันจนยามสลบแย่งปืนยามไปเงียบกริบ

โรมันกับรสลินวิ่งตามมาทันเข้ารุมกุหลาบขาวจนตัวงอทำถุงเพชรหล่น ทั้งสองตาวาวคว้าถุงเพชรทันที

“เฮ้ย...อย่า เอาคืนมา” กุหลาบขาวร้องพลางตะกายจะไปแย่งแต่เจ็บจนทรุดร้องครวญคราง รสลินเปิดถุงให้โรมันดูสร้อยเพชรแล้วทั้งสองก็โดดแผล็วหายไปในความมืดอย่างรวดเร็ว

กุหลาบขาวยังแกล้งร้องครวญครางจนแน่ใจว่าทั้งสองไปแล้วและไม่มีใครอยู่แถวนั้นแน่ ก็ดีดตัวขึ้นมาจะออกไป พลันก็สะดุ้ง เมื่อเห็น “แมวตาเพชร” ในชุดดำอำพรางใบหน้านั่งเท่อยู่บนกำแพง ตบมือให้อย่างชื่นชม กุหลาบขาวโค้งขอบคุณถามว่ามาชมอยู่นานแล้วหรือ พริบตานั้นแมวตาเพชรกระโดดลงจากกำแพงดึงแส้ออกมาตวัดแส้ใส่อกกุหลาบขาวกระชากกระเป๋าพิเศษขาด ถุงเพชรอีกถุงตกลงมา

“เฮ้ย แกรู้ได้ไงวะ” กุหลาบขาวตกใจ

แมวตาเพชรตวัดแส้เกี่ยวถุงลอยเข้ามือแล้ววิ่งไปทันที กุหลาบขาวพุ่งเข้าชาร์จแย่งถุงอย่างยอมตาย ปล้ำกันไปมา กุหลาบขาวพลาดถูกแมวตาเพชรคร่อมตบจนมึนแต่ก็หลับหูหลับตาคว้าเสื้อแมวตาเพชรไว้ คว้าถูกหน้าอกเข้าเต็มมือ กุหลาบขาวตกใจหดมือทันที

แมวตาเพชรได้โอกาสฟาดแส้ใส่หน้ากุหลาบขาวแล้ววิ่งไป เหวี่ยงเชือกเกี่ยวกำแพงหนีไป ก่อนหนีร่อนการ์ดแมวตาเพชรทิ้งไว้ กุหลาบขาววิ่งไปคว้าการ์ดดูพึมพำอย่างเจ็บใจ “แมวตาเพชร”

ที่นอกกำแพงคฤหาสน์ของชาริน ดาราวรรณน้าสาวของกันยิกา ซึ่งก็คือ แมวตาเพชรนั่นเอง! จอดรถสปอร์ตหรูติดเครื่องคอยหลานสาวอยู่อย่างร้อนใจ ครู่เดียวแมวตาเพชรก็โผล่จากเงามืดโดดขึ้นนั่งรถ ยกถุงเพชรที่สร้อยแลบออกให้ดู

“Good girl! ละอองทะเลจะได้กลับไปหามหาราชามาคัสเสียที” ดาราวรรณหัวเราะชอบใจเร่งเครื่องขับฉิวไป

เวลาเดียวกัน ดนุภพกลับถึงตึกไวโอลินจิวเวลรี่อย่างอารมณ์เสีย ดนัยเทพถามว่าพลาดหรือ ดนุภพบอกว่ายิ่งกว่าพลาด ดนัยเทพจึงขอเพชรปลอมที่จะเอาไปเปลี่ยนเพชรจริงคืน ดนุภพเสียงขุ่นอย่างเจ็บใจให้อาดูรอยแส้ที่หน้าผากตนเล่าว่า

“คนในงานวันนี้ คงมีไอ้พวกที่ตามล่าเพชรละอองทะเลมากันหลายเจ้า พอได้เวลา พวกมันเลยโผล่กันมายังกะเข้าคิวถ่ายเซลฟี่กับเจมส์จิ ทีแรกผมอุตส่าห์แกล้งเจ็บ เสียสละเพชรปลอมให้ไอ้สองตัวแรกไป หวังจะให้พวกมันรีบไปให้พ้น มันก็ไปนะ แต่แล้วดันมีไอ้ตัวที่สามโผล่มา อาทายซิว่าใคร”

ดนัยเทพถามว่าใคร ดนุภพเอาการ์ดแมวตาเพชรให้ดู บอกว่ามันได้เพชรไป แต่ที่น่าแค้นใจกว่านั้นคือจอมโจรแมวตาเพชรเป็นผู้หญิง สบถอย่างอารมณ์เสียว่า “ผมแพ้ผู้หญิงหรือนี่ ฮึ่ยๆๆ!”

ที่แท้ กุหลาบขาว คือดนุภพนั่นเอง!

ooooooo

ดาราวรรณขับรถสปอร์ตหรูไปเก็บที่โรงเก็บรถปิดประตูมิดชิดแล้วขับรถญี่ปุ่นกลับไปอย่างเบิกบานใจที่งานสำเร็จได้เพชรละอองทะเล สร้อยประดับโคตรราชินีหนัก 8 กะรัต น้ำเพชรใสกระจ่างไม่มีที่ติ

อ่านละครเรื่อง กุหลาบตัดเพชร ตอนที่ 1 วันที่ 23 พ.ย.59

ละครเรื่อง กุหลาบตัดเพชร บทประพันธ์โดย : จันทริกา
ละครเรื่อง กุหลาบตัดเพชร บทโทรทัศน์โดย : เบญจมาศ ดาลหิรัญรัตน์, ปวิตา ขาวสำอางค์
ละครเรื่อง กุหลาบตัดเพชร กำกับการแสดงโดย : ฉัตรชัย นาคสุริยะ, กีรติ นาคอินทนนท์
ละครเรื่อง กุหลาบตัดเพชร ผลิตโดย : บริษัท ชลลัมพี บราเธอร์ จำกัด
ละครเรื่อง กุหลาบตัดเพชร ออกอากาศทุกวันศุกร์-อาทิตย์ เวลา 20.15 น.
ติดตามชมละครเรื่อง กุหลาบตัดเพชร ได้ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ