อ่านละครเรื่อง กุหลาบตัดเพชร ตอนที่ 2 วันที่ 26 พ.ย.59

อ่านละครเรื่อง กุหลาบตัดเพชร ตอนที่ 2 วันที่ 26 พ.ย.59

ในแกลเลอรี่เห็นรูปวาดมากมายทั้งรูปวิวและรูปคน แต่ทุกรูปเศร้าเหงาจนสัมผัสได้ มีภาพหนึ่งที่วางอยู่บนขาหยั่งเป็นลายเส้นดำลากพันกันไปมายุ่งเหยิง มองอย่างไรเล็งมุมไหนก็ดูไม่ออกว่าเป็นรูปอะไร พูดขำๆว่า

“ลายเส้นยุ่งเหยิง ดูเจ้าอารมณ์เหมือนแมงมุมตีกัน”

“ไหนอ่ะ ฉันไม่ยักเห็นแมงมุมสักตัว” กันยิกาเดินมายืนข้างหลังเขาถามขึ้น ดนุภพหันขวับหน้าเกือบชนกัน กันยิกาต้องผละออกอย่างรังเกียจ ดนุภพบอกว่า “คุณวาดรูปนี้ ดูงงๆมึนๆ”

กันยิกาหัวเราะเยาะบอกว่านั่นคือเส้นที่ตนฝนแท่งชาร์โคลทิ้งๆเอาไว้ มีคนดูเป็นงานศิลป์ได้เหมือนกันหรือเนี่ย



ฝ่ายอิสริยานั่งรอดนุภพจนเอกราชเดินกลับมา เธอถามว่าดนุภพไปหาเขาแล้วตอนนี้ไปมุดหัวอยู่ไหนเสียแล้ว เอกราชยั่วว่าอาจจะหนีกลับไปแล้วก็ได้เพราะรำคาญ อิสริยาถามเอาเรื่องว่ารำคาญใคร เอกราชบอกว่าตนมั้ง แล้วบอกให้เงียบๆหน่อย ตนจะฟังเพลง อิสริยาจึงเงียบแต่เขี่ยหูบ่นรำคาญที่นักร้องร้องเพลงเก่าๆ แล้วมองหาดนุภพว่าหายไปไหน
หารู้ไม่ว่าดนุภพกำลังติดพันกับกันยิกาอยู่ที่ห้องแกลเลอรี่ เธอขอให้เขาออกไปจากห้องนี้ได้แล้วเพราะห้องนี้สำหรับคนพิเศษของตนเท่านั้น ดนุภพแหย่ทันทีว่ารวมเอกราชด้วยหรือปล่า

“ถ้าคุณเอกราชไม่ใช่คนพิเศษ ฉันคงไม่เชิญมาดินเนอร์ด้วยกันสองต่อสอง เสียดายที่ถูกทำลายบรรยากาศไปอย่างแย่มากๆ”

“เพชรสังเคราะห์คุณภาพดีๆ บางครั้งดูแทบตายก็แยกไม่ออกว่าของจริงหรือของปลอม แต่สำหรับคุณไม่น่าเชื่อเลยนะครับว่าผมดูออก ดูออกว่าคุณกำลังเอาเพื่อนผมเป็นของเล่นอยู่ ผมไม่เชื่อว่าคุณชอบเพื่อนผมจริงๆ”

กันยิกาตะลึงที่ถูกจี้ใจดำ แต่ยังยิ้มสู้ ท้าว่าถ้าเขาคิดอย่างนั้น ก็ลองไปเตือนเพื่อนเขาดู

“เพื่อนผมมันเป็นคนดี คุณอย่าไปใช้มันเพื่อเล่นเกมจะดีกว่า”

“แล้วมาเล่นเกมกับคุณแทนใช่ไหม! เชอะ!! ยัยไฮโซปากตะไกรจะได้มาพ่นไฟใส่หน้าฉันสิ”พูดพลางจะเบี่ยงตัวหลบแต่ถูกเอาแขนยันผนังคร่อมไว้ ยื่นหน้าใกล้เข้าไปอีก “บอกผมมาดีกว่า คุณต้องการอะไรจากเพื่อนผม!”

ดนุภพยื่นหน้าเข้าไปใกล้จนกันยิกาต้องยกมือดันอกเขาไว้ อีกมือจับมีดสั้นในกระโปรงเตรียมพร้อม แข็งใจปรามว่า

“อย่าทำเป็นโชว์พาวเอาทฤษฎีการดูเพชรของตัวเองมาอ่านใจฉันดีกว่า ฉันไม่ใช่เพชรที่คุณจะออกใบรับรองคุณภาพให้ คุณไม่มีวันเดาทางได้หรอกว่าฉันคือใคร เป็นยังไง ออกไปได้แล้ว ไปสิ!” เธอผลักเขาออกไป

“โอเค วันนี้คุณอาจเป็นเพชรที่ไม่ยอมให้ผมส่องหาตำหนิ ข้อดีข้อเสียที่ซ่อนอยู่ แต่วันหลังคุณจะเป็นคนร้องขอให้ผมทำทุกอย่างเอง แค่นี้นะ...กู๊ดไนท์”

ดนุภพเดินผละไป ทิ้งให้กันยิกายืนมองอย่างเจ็บใจและกังวลว่าชีวิตตนดูเหมือนจะถูกเขารุกล้ำเข้ามาได้เสียแล้ว

ooooooo

ปิดร้านแล้ว กันยิกากับดาราวรรณกำลังคิดเงินและคุยกันถึงเรื่องราวที่เกิดขึ้นในวันนี้ ดาราวรรณตกใจเมื่อกันยิกาเล่าเรื่องดนุภพให้ฟัง

“หวาดเสียวนะ ถ้านายดนุภพกล้าบอกผู้กองเอกราชว่าหลานไม่ได้ชอบผู้กองจริงๆ ตำรวจแบบนั้นอาจสงสัยได้ว่าผู้หญิงคนหนึ่งมาหวานใส่เขามากมายขนาดนี้ ผู้หญิงคนนั้นจะต้องการอะไร”

“สายตาเขาเหมือนกับกล้องไดมอนด์ลู้ปสำหรับส่องเพชรกำลังขยายเกินกว่าสิบเท่า เจอเขาจ้องทีไรยิการู้สึกเหมือนเขาพยายามจะค้นหาจุดตำหนิหรือตัวตนที่แท้จริงของยิกา คนบ้า!” กันยิกาด่าเขินๆ

ดาราวรรณเตือนว่าเธอจะให้ใครมารู้จักตัวตนที่แท้จริงของตัวเองไม่ได้เด็ดขาด บอกให้อยู่ห่างๆเขาไว้เป็นดีที่สุด กันยิกาบอกว่าแน่นอนอยู่แล้ว เจอที่ไหนตนอยากจะหลีกให้ไกลไม่ต่ำกว่าสามร้อยเมตรเลย

ทันใดนั้น มีเสียงจานแตกดังมาก ทั้งสองสะดุ้ง เหลียวมองเห็นพิมพ์ชลในชุดพยาบาลกำลังเก็บโต๊ะทำจานที่ซ้อนกันอยู่แตกหลายใบ พิมพ์ชลก้มเก็บจานแตกบ่นอย่างหัวเสียว่าทำงานมาเหนื่อยๆยังต้องมาช่วยปิดร้านอีก หันไปเอ็ดเด็กเสิร์ฟให้มาช่วยกันเก็บ

ดาราวรรณรีบเข้าไปช่วยบอกให้พิมพ์ชลไปพักเสีย พิมพ์ชลบ่นประชดกันยิกาว่าตนไม่ช่วยได้หรือจะไม่ถูกด่าหรือ ดาราวรรณถามว่าใครจะว่าอย่างนั้น

กันยิการู้ว่าถูกว่ากระทบเดินเข้ามาบอกว่าใครจะว่าอย่างนั้น เธอไม่ทำก็ไม่มีใครว่า แต่ถ้าคิดว่าสมควรทำด้วยใจ จะบ่นใส่อารมณ์ให้คนอื่นดราม่าทำไม เราอยู่กันสามคนแค่นี้ ช่วยกันมันจะอะไรนักหนาเชียว

พิมพ์ชลบ่นว่าตนเหนื่อย กันยิกาบอกว่าเหนื่อยก็ไม่ต้องทำ แต่ถ้าทำแล้วก็ไม่ต้องมาบ่นว่าเหนื่อย พิมพ์ชลสะบัดหน้ากระฟัดกระเฟียดไปหลังร้าน ดาราวรรณติงกันยิกาว่ารู้นิสัยเขาอย่างนี้จะพูดทำไม ยอมๆไปไม่ได้หรือ กันยิกาบอกว่าเรายอมมาตลอด จะให้ยอมตลอดไปหรือ

“ใช่ยอมเขาแค่นี้ มันเทียบไม่ได้กับสิ่งที่พ่อเขาได้เสียสละเพื่อพวกเราหรอก” ดาราวรรณเสียงเข้มกันยิกาเลยเงียบ

ดาราวรรณเดินตามพิมพ์ชลเข้าไป กันยิกาจึงช่วยพนักงานเก็บจานเงียบๆ

ooooooo

ดาราวรรณเข้าไปขอโทษพิมพ์ชลแทนกันยิกาว่าอย่าโกรธเขาเลย เพราะเขาเป็นคนพูดอะไรห้วนๆ แบบนี้แต่ไหนแต่ไรแล้ว เหนื่อยก็พักผ่อนเสียเดี๋ยวพรุ่งนี้ไปทำงานเจอหมอคนนั้นหน้าจะไม่สดใสไม่สวย ถามว่าหมอชื่ออะไรนะ

พิมพ์ชลอารมณ์ดีขึ้นบอกว่าชื่อหมอนพดล แล้วอ้อนถามเรื่องตนขอเปลี่ยนรถคันใหม่เพราะคันเก่าเครื่องไม่แรง ดาราวรรณนัดว่าวันไหนเธอหยุดงานเราไปเลือก กันที่โชว์รูม พิมพ์ชลโผกอดดีใจ

“ฮิ...น้าดาใจดีที่สุดเลย ชลรักน้าดาม้าก...มาก”

ที่ประตูห้องกันยิกายืนมองอยู่ เธอถอนใจแล้วเดินกลับไป

เมื่ออยู่ตามลำพัง กันยิกานึกถึงความหลัง ความแค้นที่ยังฝังใจและยังไม่ได้แก้แค้น แล้วเหตุการณ์ในอดีตก็กลับมาในความทรงจำอย่างไม่มีวันลืม...

ooooooo

เวลานั้นกันยิกาในวัย 6 ขวบยังใช้ชื่อบุษบากร และดาราวรรณผู้เป็นน้ากำลังเป็นวัยรุ่น พ่อแม่ของ บุษบากรถูกชายแก่หลังค่อมหน้าตาอัปลักษณ์ฆ่าปิดปากด้วยการยิงตายอย่างเหี้ยมโหด เพราะไม่ยอมให้ความร่วมมือกับเขา!

บุษบากรซ่อนตัวอยู่ในตู้เสื้อผ้าตาเบิ่งค้างช็อกกับเหตุการณ์ที่เหี้ยมโหดนั้น เมื่อชายแก่หลังค่อมออกไป ดาราวรรณผู้เป็นน้าในชุดนักศึกษากลับมาเจอบุษบากรอยู่ในตู้เสื้อผ้า เธอรีบอุ้มหลานออกมาเขย่าเรียกจนบุษบากรรู้สึกตัว

ขณะนั้นเองชาติ บอดี้การ์ดของพ่อบุษบากรถือปืนวิ่งเข้ามาเร่งให้รีบหนีไป ดาราวรรณมองพี่ชายและพี่สะใภ้ที่นอนตายจมกองเลือด ถามว่าแล้วพี่ใหญ่กับพี่แหม่มล่ะ ชาติบอกต้องปล่อยไว้แบบนี้ก่อน เราต้องรีบไปก่อนที่ทุกคนจะมา ไม่ว่าตำรวจหรือพวกมัน เราต้องออกทางหน้าต่างเพราะประตูหน้าบ้านและหลังบ้านออกไม่ได้แล้ว

ชาติแบกบุษบากรออกไปยังรถที่ซ่อนอยู่วางบุษบากรที่เบาะหลัง ดาราวรรณขึ้นนั่งข้างหลานแล้วชาติก็ขึ้นรถขับออกไป พักเดียวมีมอเตอร์ไซค์ตามมาสองคัน ชาติบอกให้ดาราวรรณเอาบุษบากรหมอบกับพื้น มอเตอร์ไซค์สองคันระดมยิงรถ ชาติยิงตอบโต้ถูกมอเตอร์ไซค์คันหนึ่งคว่ำไป

ชาติให้ดาราวรรณมาขับรถแทน ตัวเองยิงมอเตอร์ไซค์อีกคันคว่ำไป แต่เขาก็ถูกยิงที่หน้าอก เขากุมอกบอกดาราวรรณที่เขาเรียกว่าคุณหนูเล็กที่ขับรถอยู่ว่า

“คุณหนูเล็ก อย่าไปที่บ้านญาติคนไหนทั้งสิ้น ของจำเป็นทุกอย่างอยู่ท้ายรถ จดหมายของคุณใหญ่อยู่ในนั้น อ่านให้ละเอียดนะครับ ผม...คง...ส่งคุณๆได้...แค่นี้...” ชาติบอกให้รีบออกจากเส้นทางนี้ให้เร็วที่สุด เธอถามว่าจะให้ไปไหน

“ขับไปก่อน ไปเรื่อยๆ ผม...จะ...นั่งไปข้างๆ อย่างนี้...” ชาติพูดขาดเป็นห้วงๆ เขาเอาปืนให้บอกว่ายังเหลืออีกแม็กหนึ่ง ฝากดาราวรรณให้ดูแลพิมพ์ชล

ลูกสาวตน อยู่โรงเรียนประจำที่พัทยา เพราะพิมพ์ชลไม่มีแม่ บอกว่าเอกสารทั้งหมด...อยู่ในกระเป๋าของตนหลังรถ อวยพรให้โชคดี สิ้นเสียงชาติก็ขาดใจ

ดาราวรรณน้ำตานองหน้า บุษบากรรู้สึกตัวแล้ว หนูน้อยโผล่มาดูหน้าตามึนชากับความจริงที่รู้เห็น...

สิบกว่าปีผ่านไป... บุษบากรหรือกันยิกาสาวสวยมากความสามารถในวันนี้ จิตใจแน่วแน่ที่จะแก้แค้นให้พ่อแม่ คิดถึงความแค้นในอดีตที่ฝังใจ พึมพำน้ำตาร่วง

อ่านละครเรื่อง กุหลาบตัดเพชร ตอนที่ 2 วันที่ 26 พ.ย.59

ละครเรื่อง กุหลาบตัดเพชร บทประพันธ์โดย : จันทริกา
ละครเรื่อง กุหลาบตัดเพชร บทโทรทัศน์โดย : เบญจมาศ ดาลหิรัญรัตน์, ปวิตา ขาวสำอางค์
ละครเรื่อง กุหลาบตัดเพชร กำกับการแสดงโดย : ฉัตรชัย นาคสุริยะ, กีรติ นาคอินทนนท์
ละครเรื่อง กุหลาบตัดเพชร ผลิตโดย : บริษัท ชลลัมพี บราเธอร์ จำกัด
ละครเรื่อง กุหลาบตัดเพชร ออกอากาศทุกวันศุกร์-อาทิตย์ เวลา 20.15 น.
ติดตามชมละครเรื่อง กุหลาบตัดเพชร ได้ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ