อ่านละครเรื่อง คนละขอบฟ้า ตอนที่ 2 วันที่ 28 พ.ย.59

อ่านละครเรื่อง คนละขอบฟ้า ตอนที่ 2 วันที่ 28 พ.ย.59

ชนิกาถึงกับหน้าเสียเมื่อเจอเจ้านายหนุ่มเอ็ดเพราะทำงานไม่สำเร็จสักอย่าง เอกสารเก่าก็ทำลายไม่เรียบร้อย เอกสารจัดจ้างของตัวเองก็พิมพ์ไม่เป็น แถมสำนักงานของเขาก็รกและสกปรกเหมือนเดิม

ชินภัทรต้องสะกดอารมณ์อย่างมากไม่ตะคอกใส่เธอ แต่สั่งสอนและเตือนสติแทน

“ผมรู้จากศันว่าบ้านคุณเคยรวย อยากได้อะไรก็ได้ ไม่เคยต้องทำงาน แต่ตอนนี้ทุกอย่างมันเป็นอดีตแล้ว คุณต้องปรับตัว หัดพึ่งตัวเอง พอคุณทำตัวเป็นประโยชน์กับตัวเองได้ วันหนึ่งคุณก็จะทำตัวเป็นประโยชน์กับคนอื่น”

“ตอนนี้ฉันไม่มีแก่ใจนึกถึงคนอื่นหรอกค่ะ เอาตัวเองให้รอดก่อน”



“ไม่คิดจะทำตัวให้มีค่าเลยเหรอ”

“ค่าของคนอยู่ที่อะไรคะ สมัยนี้ใครรวยคนนั้นก็สำคัญ เสียงดังได้อย่างคุณไง รวย...ถึงด่าเอาๆ”

“พูดดีๆไม่ฟังแล้วยังจะเถียงอีกนะ”

“คุณอยากพูดอะไรก็พูดไปเถอะค่ะ ส่วนฉันจะคิดยังไงมันก็เรื่องของฉัน คุณเป็นนายจ้างนะคะ ไม่ใช่เจ้าชีวิต!”

สวนจบก็จะผละไปแต่ก็ถูกชินภัทรรั้งตัวไว้และลากไปทำงานบ้านแทน

“ฉันไม่ใช่คนใช้นะคะ ฉันเป็นพนักงาน”

“ผมให้เงินเดือนคุณหนึ่งแสน ใช้คุณโบกปูนสร้างบ้านก็ยังได้”

“เราไม่ได้ตกลงกันไว้แบบนี้ ฉันจะร่างสัญญาทำงานให้คุณเซ็น คุณไม่มีสิทธิ์ใช้งานฉันนอกเหนือจากสัญญา”

“พิมพ์ในสัญญาด้วยนะว่าเงินเดือนคุณ...หมื่นเดียว”

“คุณผิดคำพูดไม่ได้นะคะ คุณรับปากแล้ว ให้เงินเดือนฉันแสนนึง”

ชินภัทรยิ้มเยาะ ย้อนเสียงเข้ม “ผมเคยบอกเหรอ... จะให้คุณทำงานในสำนักงานอย่างเดียว ชนิกา...คุณต้องทำงานทุกอย่างที่ผมสั่ง ผมสั่งให้คุณกวาดบ้าน คุณก็ต้องกวาด ผมสั่งให้คุณขัดห้องน้ำ คุณก็ต้องขัด ผมสั่งให้คุณขัดพื้นครัว คุณก็ต้องขัด ห้ามขัดอยู่อย่างเดียว...ขัดใจผม ชัดไหม!”

ประกาศิตของชินภัทรเหมือนเป็นใบเบิกทางอย่างดีให้วาดได้ใช้งานเธออย่างหนักหลังจากนั้น สาวสวยขาปาร์ตี้เลยต้องรับศึกหนัก ทั้งงานบ้าน งานเอกสาร งานเข้าครัวที่เธอไม่ถนัดหรือมีความรู้เลยแม้แต่น้อย

แต่เพื่อเงินค่ารักษาพ่อทำให้ชนิกาต้องกัดฟันทน พยายามเรียนรู้ทุกอย่างเท่าที่ทำได้จนชินภัทรอดสงสารและเห็นใจไม่ได้ แอบเอาใจช่วยและช่วยเหลืออย่างเงียบๆแบบไม่ให้ใครจับได้

ชนิกาหลับเป็นตายในวันแรกเพราะไม่เคยทำงานหนัก วันที่สองสภาพของเธอและสำนักงานดูดีขึ้นเล็กน้อย แต่ปัญหาใหม่ก็ตามมาเมื่อเธอยังพิมพ์ไม่คล่อง แถม

ไม่รู้ว่าเอกสารสำหรับการขายต้องมีรายละเอียดอะไรบ้าง

และตัวช่วยที่ผ่านมาโดยบังเอิญก็คืออนันต์ที่แพ้ความสวยของลูกจ้างสาวคนใหม่และใจอ่อนพิมพ์ให้ ชินภัทรผ่านมาเห็นก็ไม่พอใจ และไม่รอช้าจะด่าชุดใหญ่

“โตจนป่านนี้ยังต้องให้คนอื่นคอยช่วย กลับไปเรียนอนุบาลไหม”

“เพื่อนร่วมงานกัน ช่วยเหลือกันเป็นเรื่องธรรมดาค่ะ”

ชินภัทรส่ายหน้า เอ็ดเสียงเข้ม “ผมแบ่งหน้าที่ชัดเจน อนันต์มีหน้าที่ดูแลงานในสวนยาง ส่วนคุณดูแลงาน ทั้งหมดในสำนักงาน ยังพิมพ์ใบขายไม่เสร็จล่ะสิ ลูกค้าจะมาแล้วนะ”

“พิมพ์เสร็จไปใบแล้วค่ะแต่พิมพ์ผิดเยอะ พอถูไถใช้ได้ไหมล่ะคะ”

นายหัวหน้าเข้มรับไปดูแล้วแทบกุมขมับ ข่มอารมณ์อย่างมากไม่ให้ด่าอีกรอบ ก่อนจะไล่เธอไปต้อนรับลูกค้าที่โรงเก็บยาง ส่วนเอกสารทั้งหมดเขาจะพิมพ์ใหม่เอง

ooooooo

ชนิการีบทำตามสั่งมุ่งหน้าสู่โรงเก็บยางแต่คงเพราะไม่ชินทางเลยหลงไปบ้านปานธงแทน และระหว่างที่ชินภัทรกับพวกคนงานช่วยกันตามหา สาวสวยขาปาร์ตี้ก็ไปนั่งเป็นแขก โดยมีปาริฉัตรเป็นคนชวนคุย

“ไม่ใช่คนพื้นที่ อย่าเดินในสวนยางคนเดียวอีกนะคะ หลงทุกราย”

“ทำยังไงได้ล่ะคะ เจ้านายสั่ง”

ปาริฉัตรรู้ดีว่าเจ้านายของชนิกาเป็นใคร ถอนใจยาวก่อนจะตัดสินใจเตือนตรงๆ

“คุณชนิกาคะ พี่ชินภัทรเป็นคนน่ากลัว คุณรู้ใช่ไหมคะ”

ชนิกาพยักหน้ารับ ปาริฉัตรเลยรีบพูดต่อ

“หางานใหม่เถอะค่ะ ผู้หญิงอย่างเราไม่ควรเอาตัวไปเสี่ยง เพราะเกิดอะไรขึ้นมันได้ไม่คุ้มเสียหรอกนะคะ”

“ดิฉันจำเป็นค่ะ คุณพ่อของฉันป่วยต้องหาเงินรักษา ถ้าไม่ใช่เพราะเรื่องนี้ ดิฉันไม่ทนหรอกค่ะ”

“พ่อคุณป่วยเป็นอะไรเหรอคะ”

“เส้นโลหิตตรงแกนสมองแตกค่ะ ขยับตัวไม่ได้เหมือนเป็นอัมพาต ตอนนี้อยู่ห้องไอซียู ค่ารักษาเดือนละเป็นแสน ธุรกิจล้มละลายโดนเจ้าหนี้ยึดบ้าน ดิฉันเลยต้องหัวซุกหัวซุนลงมาทำงานที่นี่ล่ะค่ะ”

“ญาติพี่น้องล่ะคะ”

ชนิกาส่ายหน้า ถอนใจยาวเมื่อคิดถึงบรรดาญาติ “พอตกต่ำมากๆก็ไร้ญาติขาดมิตรล่ะค่ะ ไม่มีใครเขาให้พึ่งพา เหมือนอยู่ตัวคนเดียวบนโลก ไม่รู้จะไปทางไหน ไม่รู้ว่าจะมีชีวิตอยู่ต่อไปยังไง”

“อย่าเพิ่งท้อนะคะ คุณยังมีพ่อต้องดูแล ปาน่ะพ่อแม่ตายหมดแล้ว ไม่มีโอกาสได้ทดแทนบุญคุณท่านเหมือนที่คุณกำลังทำในตอนนี้ ให้ปาเป็นเพื่อนคุณนะคะ มีอะไรทุกข์ใจเสียใจมาคุยกับปาได้ ปายินดีรับฟังค่ะ”

“ขอบคุณนะคะคุณปา”

สองสาวคุยกันอีกเล็กน้อยหลังจากนั้น ก่อนที่ปาริฉัตรจะขับรถมาส่งชนิกาถึงบ้าน เมื่อชินภัทรรู้ก็หัวเสียเพราะตนกับพวกคนงานต้องวิ่งตามหากันให้วุ่นวายแต่ก็ไม่พบแม้แต่เงา

และทันทีที่เจอหน้า นายหัวหน้าเข้มก็ไม่รอช้าด่าลั่นทันที

“ไม่รู้ก็รู้ไว้ซะ! กฎของที่นี่ ห้ามข้ามรั้วไปสวนยางติดกัน”

“ฉันจะจำไว้ค่ะ คราวหน้าถ้าอยากไปหาคุณปา คุณปานธง ฉันจะเดินไปทางถนนหน้าบ้าน”

“ใจคอจะไปเสนอให้มันถึงบ้าน”

ชนิกาโกรธมาก เกิดมาไม่มีใครพูดจาดูถูกเธอขนาดนี้ ตอกกลับเสียงเครียด

“เนื้อตัวฉัน ฉันจะเอาใส่พานถวายให้ใครก็สิทธิ์ของฉัน”

“อ๋อเหรอ...แปลว่าถูกใจใคร คุณให้ฟรี!”

“ใช่! ถ้าฉันพอใจ คุณมีปัญหาอะไรไหม”

“ชนิกา...ผู้หญิงอย่างว่าเขายังคิดค่าตัว แต่คุณ...ให้ฟรี ผู้หญิงขายบริการยังมีศักดิ์ศรีมากกว่าคุณ!”

ooooooo
เพราะความโมโหทำให้ชินภัทรหลุดคำพูด รุนแรงออกไป จนแม้แต่วาดกับปาหนันก็ยังมองเขาด้วยแววตาตำหนิที่พูดจาดูถูกชนิกาขนาดนี้

นายหัวหน้าเข้มรู้สึกผิดมาก อยากจะขอโทษแต่ก็ลังเลเพราะทิฐิ ได้แต่แอบไปยืนเก้ๆกังๆหน้าห้องของเธอแล้วพูดขอโทษแผ่วเบา หวังลึกๆว่าเธอคงจะรับรู้

แน่นอนว่าชนิกาไม่ได้ยินอะไร หญิงสาวหัวเสียมากและตัดสินใจไปเที่ยวในตัวเมืองกับปาริฉัตรเช้าวันต่อมา ปานธงดีใจมากได้เจอหน้าสาวสวยจากกรุงเทพฯที่เขาแอบชอบ และยิ่งปลื้มหนักเมื่อเธออาสาจะแปลแผ่นพับสำหรับแจกนักท่องเที่ยวที่ต้องการจะดำน้ำในเมืองไทย

ชนิกาใช้เวลาไม่นานก็แปลแผ่นพับเสร็จ ปานธงทึ่งมากแต่เมื่อรู้ว่าเธอเคยเป็นนักเรียนนอกก็หมดข้อสงสัย สองหนุ่มสาวพูดคุยกันอย่างถูกคอ โดยเฉพาะเกี่ยวกับเรื่องดำน้ำที่ชนิกาให้ความสนใจเป็นพิเศษ

“นิเพิ่งรู้นะคะว่าปะการังบ้านเราเสียหายไปเยอะแล้ว”

“การท่องเที่ยวบ้านเราเน้นปริมาณ ไม่เน้นคุณภาพครับ จุดดำน้ำแต่ละจุดสามารถรองรับนักดำน้ำได้จำนวนจำกัด แต่เราปล่อยปละละเลยให้นักท่องเที่ยวเยอะเกินไปปะการังเลยเสียหาย รณรงค์กับคนไทยด้วยกันก็ไม่ค่อยได้ผล ผมเลยทำแผ่นพับ จะได้รณรงค์ผ่านนักท่องเที่ยวอีกทางครับ”

“ที่อเมริกาเข้มงวดเรื่องการดำน้ำมากค่ะ นิเคยไปฮาวาย ห้ามนักดำน้ำเกินลิมิตเด็ดขาดค่ะ”

“คุณนิดำน้ำเป็นด้วยเหรอครับ”

“เพื่อนไปดำน่ะค่ะ นิดำน้ำลึกไม่เป็น นิชอบทะเลค่ะ แต่จริงๆแล้วทะเลที่ไหนก็ไม่สวยเท่าทะเลบ้านเรา”

“ถูกต้องที่สุดครับ ดีใจจังที่คุณนิรักทะเล งั้นสนใจจะไปช่วยผมอนุรักษ์ทะเลรึเปล่าครับ”

ชนิกาตอบตกลง อยากหาอะไรทำแก้เครียด แล้วก็ไม่ผิดหวังเมื่อปานธงพามาช่วยทำปะการังเทียม

“นิว่าปะการังเทียมแบบเนี้ย สวยกว่าเอายางรถยนต์ไปทิ้งเป็นปะการังเทียมอีกค่ะ”

“ยางรถยนต์ถ้าผูกเป็นรูปร่างก็สวยนะครับผมกับชินภัทรเคยเอายางรถยนต์หลายอันมาผูกต่อกันเป็นสะพาน นักดำน้ำคนไหนดำไปเห็นก็ชมว่าสวย”

“คุณปานธงกับคุณชินภัทรเคยเป็นเพื่อนกันเหรอคะ”

“ครับ...เราชอบดำน้ำเหมือนกันด้วย ทัวร์นี่ผมกับชินภัทรก็หุ้นกันตั้งขึ้นมา”

“เป็นเพื่อนสนิทกันถึงขั้นร่วมหุ้นทำธุรกิจเลยเหรอคะ”

“ไม่ได้คิดทำธุรกิจหวังกำไรหรอกครับ แค่ทำเป็นงานอดิเรกเพราะความชอบ”

“แล้วเกิดอะไรขึ้นคะ ทะเลาะกันเรื่องอะไร”

“เรื่องมันผ่านไปแล้ว อย่าพูดถึงเลยครับ”

ปานธงเงียบไปหลังจากนั้น ชนิการู้มารยาทดีไม่เซ้าซี้ ไม่อยากทำลายบรรยากาศดีๆและกวนอารมณ์ของตัวเองหากต้องรับรู้เรื่องไม่ดีเกี่ยวกับชินภัทรอีก

แต่ความตั้งใจของเธอก็ต้องพังทลาย เมื่อปานธงมาส่งเธอถึงบ้านแล้วชินภัทรโผล่มาเอาเรื่อง

“เดี๋ยวนี้แกกล้าบุกถ้ำเสือ คงเป็นเพราะตอนนี้มีแม่เสือสาวมาคอยเร้าใจสินะ”

ชนิกาโกรธมากที่เขาพูดไม่ดี แต่ไม่ทันโต้ปานธงก็สวนแทน

“พูดจาให้เกียรติผู้หญิงมั่งไอ้ชินภัทร”

“ทำไม...ฉันจะพูดอะไรมันก็เรื่องของฉัน ที่นี่มันบ้านฉัน ผู้หญิงคนนี้ก็คนของฉัน แกกลับไปได้แล้ว”

“ฉันขอเตือนแก ถ้าแกรังแกคุณนิ ฉันจะเอาแกเข้าคุก!”

ooooooo

ชนิกาเห็นท่าไม่ดี กลัวชินภัทรกับปานธงจะตีกันโดยมีเธอเป็นต้นเหตุ เลยบอกฝ่ายหลังให้กลับก่อน ปานธงยอมเพราะเห็นแก่ชนิกา แต่กลับทำให้ชินภัทรยิ่งโมโหและตามไปแดกดันลูกจ้างสาว

“เก่งนะคุณ เข้าเมืองไปแป๊บเดียว ตกผู้ชายมาได้คน”

“ผู้ชายโปรไฟล์ดีด้วยนะคะ รูปหล่อ รวย นิสัยดี เหมาะจะเอามาเป็นสามี”

“บ้านนี้ก็มีผู้ชาย ไม่คิดตกผมมั่งเหรอ จะได้ไม่ต้องวิ่งไปหาข้างนอกให้เหนื่อย”

ชนิกาคร้านจะต่อปากต่อคำ ตั้งท่าจะผละเข้าบ้านแต่ก็ถูกเขารั้งไว้

“ทีกับผมล่ะหวงตัว ทีกับไอ้ปานธง คุณวิ่งแร่ออกไปหา”

“คนอย่างคุณไม่มีใครเขาอยากได้หรอก กักขฬะ ปากเสีย หยาบคาย!”

“กักขฬะ หยาบคายงั้นเหรอ หยาบคายมันต้องแบบนี้”

ขาดคำก็ดึงตัวเธอมากอดแน่น ชนิกาสะบัดตัวหนีแล้ววิ่งไปคว้าปืนพกของเขาที่ซ่อนไว้ในลิ้นชักโต๊ะทำงานมาเล็งขู่ ชินภัทรตกใจมาก ก่อนจะทำใจเย็นยิ้มยั่วเพราะคิดว่าเธอยิงปืนไม่เป็น แต่ก็ต้องผิดคาดเมื่อเธอกลัวสุดขีด เผลอเหนี่ยวไกเฉี่ยวต้นแขนเขา!

ชนิกาไม่รู้ตัวว่ายิงเฉี่ยวแขนเขาเพราะโยนปืนทิ้งแล้วหมุนตัววิ่งกลับห้องทันที วาดกับปาหนันต้องช่วยกันทำแผลให้ชินภัทรซึ่งไม่โกรธชนิกาเลยแม้แต่น้อย แถมโทษว่าเป็นความสะเพร่าของตัวเองอีกต่างหากที่ทิ้งปืนพกไว้ในลิ้นชัก

ท่าทางนิ่งเฉยและไม่ยอมลงโทษชนิกาของชินภัทรทำให้วาดไม่พอใจมาก นับวันลูกจ้างสาวคนใหม่ก็ทวีความสำคัญและทำท่าจะมีอิทธิพลต่อใจของชินภัทรขึ้นเรื่อยๆ ปาหนันก็สัมผัสความรู้สึกนั้นได้ เห็นใจเจ้านายหนุ่มที่แอบพึงใจในตัวชนิกาแต่อีกฝ่ายกลับมองไม่เห็น แถมมองเขาในแง่ร้ายอีกต่างหาก

ปาหนันสงสารชินภัทรเลยตัดสินใจไปช่วยพูดกับชนิกา พร้อมกับบอกความจริงที่ว่าเธอยิงเฉี่ยวแขนเขา

อ่านละครเรื่อง คนละขอบฟ้า ตอนที่ 2 วันที่ 28 พ.ย.59

ละครเรื่อง คนละขอบฟ้า บทประพันธ์โดย ตุณย์
ละครเรื่อง คนละขอบฟ้า บทโทรทัศน์โดย กรุง ญ ฉัตร
ละครเรื่อง คนละขอบฟ้า กำกับการแสดงโดย อดุลย์ ประยันโต
ละครเรื่อง คนละขอบฟ้า ผลิตโดย บริษัท เมคเกอร์ เค จำกัด
ละครเรื่อง คนละขอบฟ้า ออกอากาศทุกวันจันทร์-อังคาร เวลา 20.15 น.
ติดตามชมละครเรื่อง คนละขอบฟ้า ได้ทางสถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ