อ่านละครเรื่อง คนละขอบฟ้า ตอนที่ 3 วันที่ 2 ธ.ค.59

อ่านละครเรื่อง คนละขอบฟ้า ตอนที่ 3 วันที่ 2 ธ.ค.59

พัธนินทร์ไม่ยอมรับเงินเพราะเกรงใจ ศันสนีย์เลยต้องหอบเงินกลับด้วยความผิดหวัง ไม่ต่างจากชนิกาที่เริ่มใจไม่ดีเมื่อติดต่อแฟนหนุ่มไม่ได้เลย ชินภัทรที่เพิ่งอกหักแต่เห็นเธอทำหน้าเศร้าเลยอดถามไม่ได้

“เมื่อคืน...คุณได้คุยกับแฟนไหม”

“แฟนฉันเข้ามาอ่านข้อความในเฟซบุ๊กแต่ไม่ยอมตอบค่ะ ไม่รู้ทำไม”

“ยุ่งอยู่ล่ะมั้ง คุณอย่าคิดมาก”

“เขาเพิ่งเปิดคาร์แคร์ที่อเมริกา คงยุ่งมากจริงอย่าง ที่คุณว่า แต่แหม...แค่พิมพ์ตอบจะเสียเวลาสักกี่นาที”



“แล้วทำไมแฟนคุณ เขาไม่ช่วยเรื่องพ่อคุณ”

“พัธกำลังหาเงินส่งมาให้ค่ะ ถ้าพัธมีเงินช่วยแต่แรก ฉันก็ไม่ต้องลงมาทำงานที่สุราษฎร์กับคุณ”

คำบอกเล่าของชนิกาทำให้ชินภัทรเข้าใจเหตุผลที่เธอมาทำงานกับเขามากขึ้น แต่กระนั้น...ความจริงที่เธอมีแฟนแล้วก็ทำให้เขาดูดายไม่ได้และตัดสินใจไปบอกปานธง แต่เมื่อเผชิญหน้ากันเขากลับเริ่มไม่ถูก

“ธง...แกชวนชนิกาไปทำงาน ให้เงินเดือนเป็นแสน ชอบเขาใช่ไหม”

“ถ้าแกคิดอย่างนั้น แกก็ต้องชอบเขาด้วยเพราะฉันให้เงินเดือนเท่ากับที่แกให้”

“ฉันช่วยเขาเพราะญาติขอร้อง ไม่ได้ชอบเขาโว้ย ฉันอยากเตือนว่าตัดใจซะเถอะ อย่ายุ่งกับชนิกาเลย”

“คุณนิเขาเป็นลูกจ้างแกนะชินภัทร ไม่ใช่ทาสในเรือนเบี้ย แกไม่มีสิทธิ์ห้ามเขาคุยกับใคร”

พูดจบก็เดินหนี ชินภัทรมองตามเครียดๆก่อนจะตะโกนไล่หลัง

“ไอ้ธง...ที่ฉันมาเตือนเพราะฉันหวังดีนะโว้ย”

แต่ปานธงก็ทำเป็นไม่ได้ยิน ชินภัทรเลยต้องตามไปย้ำ

“ธง...ฉันไม่อยากให้แกเสียใจทีหลัง”

“เสียใจงั้นเรอะ อะไรที่ฉันเสียใจที่สุดรู้ไหม...มีแกเป็นเพื่อนไงล่ะ ถ้ารู้ว่าเพราะแกจะทำให้ศิต้องจบชีวิตแบบนั้น ฉันจะไม่มีวันคบแกเป็นเพื่อนแต่แรก!”

“เลิกพูดถึงผู้หญิงคนนั้นซะที เขาตายไปแล้ว”

สรรพนามที่ดูห่างเหินเหมือนศิริกัญญาไม่ใช่เพื่อน ทำให้ปานธงโมโหผลักชินภัทรตกน้ำ

“ผู้หญิงคนนั้นคือคนที่ฉันรัก เขาเป็นว่าที่เจ้าสาวของฉัน! ชั่วชีวิตนี้...ฉันไม่มีวันลบชื่อศิริกัญญาไปจากใจ แล้วที่สำคัญฉันไม่มีวันลืมว่าแกทำอะไรไว้!”

ooooooo

ชินภัทรปีนขึ้นจากน้ำ หอบสภาพเปียกทั้งตัวกลับไปรถ แต่ก็ถูกปาไข่ใส่จนเลอะเทอะทั้งตัวอีกรอบ ด้วยฝีมือของศรีจันทร์ที่มาดักรอ แถมตะโกนด่าจนชาวบ้านแถวนั้นอดมุงไม่ได้

“ไอ้ฆาตกร! ลูกสาวฉันไว้ใจแกแต่แกข่มขืนลูกฉัน แกทำให้ลูกฉันต้องฆ่าตัวตาย!”

นายหัวหน้าเข้มขบกรามแน่น ไม่ยอมตอบโต้ แต่ก็เหมือนจะยิ่งทำให้ศรีจันทร์ยิ่งโมโห สาปแช่ง

“คนอย่างแกต้องไม่ตายดี! กฎหมายเอาผิดแกไม่ได้ แต่เวรกรรมมันต้องตามทันแกแน่!”

ปานธงได้ยินเสียงเอะอะก็วิ่งมาดูแล้วรีบแยกศรีจันทร์ออกมา เมื่อชินภัทรขับรถออกไปแล้วจึงพยายามปลอบให้อดีตว่าที่แม่ยายของเขาสงบสติอารมณ์ แต่ศรีจันทร์ก็หัวเสียไม่เลิก

“ไอ้คนชั่วนี่มันไม่มีความละอายจริงๆ มันยังกล้าลอยหน้าอยู่ที่นี่”

“ปล่อยมันไปเถอะครับ ให้เวรกรรมเล่นงานมัน น้าศรีจันทร์มาทำอะไรแถวนี้ครับ”

“น้าไปจ่ายกับข้าว ซื้อขนมมาฝาก ไม่คิดว่าจะเจอชินภัทร เห็นทีไรก็แค้น คิดถึงศิ อยากฆ่ามันให้ตายตามไป”

ปานธงพาศรีจันทร์ไปนั่งคุยที่อื่น โดยไม่รู้เลยว่าคำสาปแช่งของอีกฝ่ายตามหลอกหลอนชินภัทรจนถึงบ้าน แม้ว่าเขาจะอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้ว คำพูดเหล่านั้นก็สะเทือนใจเขาไม่เลิก ไม่รู้เมื่อไหร่เรื่องบ้าๆพวกนี้จะจบสักที...

ชนิกาไปเที่ยวในตัวเมืองกับปาริฉัตรเลยไม่รู้เรื่องวุ่นวายของเจ้านายหนุ่ม มัวเพลิดเพลินกับบรรยากาศสวยงามรอบตัวจนถึงเวลาบ่าย เมื่อเจอหน้าปานธงก็ชวนคุยอย่างอารมณ์ดี

“ขอบคุณคุณปานธงมากนะคะ ชวนนิไปทำงานด้วย ให้เงินเดือนตั้งเยอะ”

“เงินเยอะ งานก็เยอะนะครับ”

“ไม่เยอะเท่างานคุณชินภัทรหรอกค่ะ นั่นเหมาจ่าย ทำทุกอย่างตามสั่ง”

“หมอนั่นมันขึ้นชื่อเรื่องโหดกับพนักงานอยู่แล้วครับ เมื่อกี้หมอนั่นก็มาหาเรื่องผมที่นี่”

“เขาหาเรื่องอะไรคุณปานธงคะ ตอนนิบอกลาออก เขาก็เฉยๆ ไม่เห็นโกรธ”

“ต่อมโกรธหมอนั่นอยู่ตื้นครับ สะกิดโดนเบาๆก็ควันออกหู ตอนยังเป็นเพื่อนกัน ผมก็หยวนๆยอมให้ หมอนั่น แต่ตอนนี้ชินภัทรแรงมา ผมก็แรงไปครับ”

“บอกได้ไหมคะ คุณปานธงกับเขาเลิกคบกันเพราะอะไร”

“เรื่องผู้หญิงครับ...”

ปานธงเอ่ยแค่นั้นก็ผละไป ทิ้งชนิกาให้ยืนอึ้ง แต่เพียงไม่นานเธอก็ได้คำอธิบายจากปาริฉัตร

“ตอนเด็กๆพี่ธงกับพี่ชินภัทรสนิทกันมาก ปาจำได้ ทุกปิดเทอมพี่ธงรอให้พี่ชินภัทรลงมาบ้านพ่อที่นี่ พี่ชินภัทรแสบตั้งแต่เด็ก พี่ธงเล่นด้วยแล้วสนุก พอเข้ามหาลัยพี่ธงขึ้นไปเรียนที่กรุงเทพฯ ไปนอนบ้านพี่ชินภัทรประจำ”

“เป็นเพื่อนกันตั้งแต่เด็กแบบนี้ เรื่องที่แตกคอกันต้องเป็นเรื่องใหญ่มากนะคะ”

“พอเรียนจบก็กลับบ้าน ช่วยพ่อทำสวนยาง พี่ศิย้ายจากหาดใหญ่และเป็นเพื่อนพี่ชินภัทรกับพี่ธงตั้งแต่เด็กค่ะ”

“เกิดรักสามเส้าเหรอคะ”

“พี่ธงชอบพี่ศิมาก จีบจนได้เป็นแฟน สามคนสนิทกันมาก พี่ธง พี่ศิ พี่ชินภัทร พวกเขาไปไหนด้วยกัน ตลอด พี่ธงกับพี่ศิคบกันได้สองปีกว่าก็จะแต่งงานกัน เรื่องไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น พี่ศิยิงตัวตายในสวนยางพี่ชินภัทร”

“ยิงตัวตาย! ทำไมคะ เกิดอะไรขึ้น”

“พี่ศิ...ถูกพี่ชินภัทร...ข่มขืน!”

ชนิกาถึงกับผงะ แม้รู้ดีว่าเจ้านายหนุ่มโมโหร้ายและปากไม่ดีแต่ก็ไม่คิดว่าจะทำเรื่องเลวร้ายขนาดนี้

“เขาข่มขืนว่าที่เจ้าสาวเพื่อนตัวเอง”

“ตามที่พี่ศิเขียนในจดหมายลาตาย พี่ศิท้องกับพี่ชินภัทรด้วย พี่ศิไม่กล้าบอกพี่ธงเลยยิงตัวตายในสวนยาง”

“สงสารเธอจังนะคะ กำลังจะแต่งงานแท้ๆ”

“อีกคนที่ตายทั้งเป็นคือพี่ธง ผ่านมาเกือบปีแล้ว พี่ธงยังรู้สึกผิดที่ปกป้องพี่ศิไม่ได้ กฎหมายก็เอาผิดพี่ชินภัทรไม่ได้เพราะไม่มีหลักฐานเรื่องข่มขืน และพี่ศิฆ่าตัวตายเอง”

“ผู้หญิงคนหนึ่งตายเพราะความทุกข์ ผู้ชายคนหนึ่ง ก็คงเหมือนตายทั้งเป็น เขาเลวมากเลยนะคะ”

ooooooo

เรื่องราวความจริงจากปาริฉัตรทำให้ชนิกานึกรังเกียจชินภัทร ไม่อยากทำงานด้วยแล้ว แต่เพราะรับเงินล่วงหน้าเลยต้องยอมทน ปานธงเข้าใจดีแต่ไม่วายเตือนด้วยความเป็นห่วงตอนขับรถมาส่งในเวลาต่อมา

“คุณนิอย่าวางใจหมอนั่นนะครับ”

“นิไม่เคยเปิดโอกาสให้เขาค่ะ ไม่จำเป็นจริงๆนิก็ไม่อยู่ด้วยตามลำพังเด็ดขาด”

“แต่เพื่อความสบายใจ รีบย้ายออกเถอะครับ อย่าเสี่ยงอยู่กับหมอนี่อีกเลย”

“อยู่อีกไม่กี่วันเองค่ะ คุณปานธงไม่ต้องลงจากรถนะคะ เดี๋ยวโดนเขาหาเรื่อง...ไว้เจอกันค่ะ”

“ระวังตัวให้ดีนะครับคุณนิ”

ชินภัทรที่ได้ยินจากอนันต์ว่าชนิกาเที่ยวไปไหนต่อไหนกับปานธงและปาริฉัตรทั่วเมืองก็หมั่นไส้ ออกมาต้อนรับกลับบ้านหน้าเคร่ง ปานธงเป็นห่วงเลยลงจาก รถมาขู่

“จำไว้นะว่าห้ามแกแตะต้องคุณนิ”

“เขาเป็นรูปปั้นในพิพิธภัณฑ์รึไง แตะไม่ได้”

“แกอย่ามากวนโมโห!”

ชนิกาไม่อยากให้ปานธงมีเรื่องกับคนพาลเลยขอให้เขากลับ ปานธงยอมแบบเสียไม่ได้ ส่วนชินภัทรเห็นท่าทีมึนตึงของเธอก็นึกเคือง ตามไปกระชากแขนตอแย

“มโนว่าผมจับคุณแก้ผ้ารึไง”

“จิตใจต่ำ! คุณมันเป็นผู้ชายที่เลวร้ายที่สุดเท่าที่ฉันเคยรู้จักมา”

“ผมเลวยังไง ไหนคุณบอกมาสิ”

“เลวที่ข่มขืนว่าที่เจ้าสาวเพื่อนไง! น่าสงสารคุณปานธง คุณศิริกัญญา”

ชื่อของศิริกัญญาทำให้ชินภัทรตาลุกวาว ตวาดลั่นไม่ให้พูดถึงเรื่องนี้

“ทำไมคะ ทนฟังไม่ได้ ฉันไม่เชื่อหรอกว่าคุณรู้สึกผิดจนทนฟังชื่อศิริกัญญาไม่ได้”

“บอกว่าอย่าพูด!”

น้ำเสียงจริงจังของเขาไม่ได้ทำให้ชนิกากลัว ตอกย้ำเสียงกร้าว “คุณข่มขืนคุณศิริกัญญาเพราะผู้หญิงคนนั้นไม่เลือกคุณ ไปเลือกเพื่อนสนิทคุณ ผู้ชายก้าวร้าวไม่ยอมใครอย่างคุณ ยอมรับความพ่ายแพ้ไม่ได้”

“หยุดเดี๋ยวนี้!”

เสียงเอะอะโวยวายของหนุ่มสาวทำให้วาดกับปาหนันวิ่งมาดู ทันได้ยินประโยคเด็ดของชนิกา

“ฉันไม่แปลกใจเลยที่คุณศิริกัญญาเลือกคุณปาน–ธง ผู้ชายคนหนึ่งดีแต่ใช้กำลัง ขณะที่ผู้ชายอีกคนอ่อนโยนแสนดี คุณศิริกัญญาเธอเลือกผู้ชายถูกแล้ว”

ชินภัทรทนฟังต่อไม่ไหวเดินหนี ทิ้งชนิกาให้มองตามด้วยความสะใจ ก่อนจะได้สะดุ้งเมื่อถูกวาดดุและถูกปาหนันเตือนให้เก็บปากเก็บคำ เพราะชินภัทรมีกฎเหล็กไม่ให้ใครในบ้านพูดถึงผู้หญิงชื่อศิริกัญญาเป็นอันขาด!

ooooooo

คำพูดต่อว่าและประจานของชนิกาทำให้ชินภัทรหัวเสียมาก นอนไม่หลับกระสับกระส่ายทั้งคืน และเมื่อได้เจอหน้ากันในเช้ามืดของวันต่อมาเลยเหวี่ยงใส่ จนชนิกาต้องยอมผิดกฎเหล็กของเขาอีกรอบ

“ฉันทำอะไรก็ไม่ถูกใจคุณ เพราะฉันไม่น่ารักเหมือนคุณศิริกัญญาสินะคะ”

ชินภัทรกัดฟันแน่น พยายามข่มอารมณ์อย่างมาก แต่ชนิกาก็ยั่วโมโหไม่หยุด

“คุณปาเล่าว่าคุณศิริกัญญาเป็นคนอ่อนหวาน ช่างเอาใจ ใครอยู่ใกล้ก็รักคุณศิริกัญญา”

“อย่าต้อนผมจนหลังชนฝานะชนิกา”

“หลังชนฝาแล้วคุณจะทำอะไรฉันคะ รังแกฉันเหมือนที่ทำกับคุณศิริกัญญาเหรอคะ คุณไม่ทำหรอก คุณเกลียดฉัน ที่คุณทำเพราะคุณหลงรักคุณศิริกัญญา”

แหวจบก็ผละหนี ทิ้งชินภัทรให้วิ่งวุ่นเรื่องงานเอกสารในสำนักงานตามลำพัง โดยมีอนันต์มาช่วย แต่ก็ไม่ได้เรื่องได้ราวนักเพราะหัวหน้าคนงานหนุ่มถนัดงานในสวนมากกว่า

“ไม่ไหวหรอกครับ เราต้องมีคนช่วยในสำนักงาน ไปขอคุณชนิกาให้อยู่ต่อเถอะครับ ผมพูดให้ก็ได้”

“พรุ่งนี้อนันต์เอาประกาศรับสมัครงานไปติดในเมือง”

“ใครมาทำก็ไม่ทนครับ อยู่เดือนสองเดือนก็ลาออก คุณชินภัทร...เอ่อ...ลดๆดีกรีความโหดลงหน่อยสิครับ”

“ฉันด่าเพราะกระตุ้นให้ตั้งใจทำงาน ทนไม่ได้ก็ลาออกไป”

“คุณชนิกามีน้ำอดน้ำทนดีนะครับ น่าจะทำงานกับคุณชินภัทรได้นาน”

“เลิกพูดถึงเขาเหอะอนันต์ ใจเขาไปแล้ว รั้งยังไงก็ไม่อยู่”

“ก็ใช้ใจรั้งกลับมาสิครับ”

“เขาเป็นลูกจ้างฉัน ไม่ใช่เจ้าของหัวใจ”

แต่ถึงจะบอกลูกน้องไปแบบนั้น เมื่อชินภัทรเห็นว่าชนิกาแต่งตัวสวยไปเที่ยวกับปานธงก็อดไม่ได้จะแดกดัน โดยเฉพาะกับอดีตเพื่อนรักที่วันนี้แต่งหล่อเต็มที่ราวกับจะไปออกเดต

“แต่งตัวขนาดนี้ ธุระที่แกว่าเนี่ยไปดินเนอร์ใต้แสงเทียนหรือเต้นรำสโลว์ซบริมทะเลล่ะ”

“ฉันจะพาคุณนิไปไหน แกก็ไม่เกี่ยว”

“แกชอบชนิกาจริงๆใช่ไหมวะไอ้ธง”

“ถ้าฉันตอบว่าใช่แล้วแกจะทำไม แกมีปัญหาอะไรเหรอ”

“ธง...ชนิกาเขามีแฟนแล้ว”

ooooooo

ความจริงที่ถูกโยนใส่หน้าทำให้ปานธงถึงกับตัวชา ความหวังจะได้เริ่มต้นรักครั้งใหม่กับชนิกาต้องพังทลายในพริบตา แต่กระนั้นก็ไม่แสดงออกถึงอาการอกหัก นอกจากเซื่องซึมจนชนิกาแอบสงสัย

ปาริฉัตรก็สังเกตเห็นอาการนั้น และเมื่อรู้เรื่องจากพี่ชายก็ไม่รอช้าจะถามเพื่อความแน่ใจ ชนิกาไม่ได้ คิดจะปิดบัง เล่าอย่างเปิดเผยว่าแฟนหนุ่มอยู่ที่อเมริกาแต่ไม่ได้คุยกันหลายวันแล้วเพราะติดต่อไม่ได้

แต่ที่ชนิกาไม่รู้ คือพัธนินทร์ตั้งใจไม่รับสายเธอเพราะละอายแก่ใจ ไม่อยากเล่าเรื่องกิจการที่ล้มเหลว พลันก็คิดถึงใครอีกคนที่เป็นกำลังใจให้เขามาตลอด...

ศันสนีย์นั่นเองคือคนคนนั้น หญิงสาวไม่ได้มาหาเขาอีกเลยหลังจากวันที่เขาปฏิเสธจะยืมเงินของเธอ แต่วันนี้เขาอยากมีเพื่อนสักคนเพื่อระบายความอึดอัดใจเลยตัดสินใจแวะไปหาเธอถึงอพาร์ตเมนต์

“คิดว่าพัธไม่อยากเจอศันแล้วซะอีก”

“เพื่อนดีๆ เจอแล้วต้องรักษาไว้ พัธขอโทษที่พูดกับศันแรงไป”

“ศันผิดเองค่ะ เอาเงินไปให้พัธ ไม่ทันคิดว่าเป็นการดูถูกพัธ”

“ลืมเรื่องนั้นไปเถอะ เราต่างคนต่างก็กลุ้ม มาแก้กลุ้มกันดีกว่า”

พูดพลางชูขวดไวน์ที่ซื้อมา ศันสนีย์ดีใจมากรีบเชิญเขาไปนั่งในห้อง พัธนินทร์สบายใจขึ้นมากที่ได้เจอเพื่อนสาวคนสนิทและไม่รอช้าจะระบายเรื่องกิจการที่ขาดทุนย่อยยับ

“ใจเย็นๆนะคะพัธ ทำธุรกิจบริการต้องใช้เวลากว่าลูกค้าจะรู้จัก กว่าจะเชื่อใจมาใช้บริการอีก”

“นี่พัธไม่กล้าคุยกับนิเลย นิโทร.มาพัธก็ไม่กล้ารับ นิทิ้งข้อความไว้ในเฟซบุ๊ก ในไลน์ พัธก็ไม่กล้าตอบ พัธยังไม่มีเงินช่วยพ่อนิ ถ้าคุยกันตอนนี้นิก็ต้องหาว่าพัธไม่อยากช่วย”

“ศันเห็นด้วยนะคะว่าช่วงนี้พัธไม่ควรติดต่อกับนิ ขืนคุยกันตอนนี้ รับรองว่าทะเลาะกันแน่ พัธก็เครียดเรื่องงาน นิก็เครียดเรื่องพ่อ อีกอย่างนิเป็นคนเอาแต่ใจ อะไรที่ไม่ได้ดั่งใจก็ไม่เคยยอมเข้าใจคนอื่น พัธก็รู้”

“มีศันคนเดียว...ที่เข้าใจ เห็นใจพัธ”

“ศันพร้อมจะอยู่เคียงข้างพัธ เป็นกำลังใจให้พัธเสมอค่ะ เพราะศันเป็นห่วงพัธ...ห่วงพัธมาตลอด”

เอ่ยจบก็โผกอดและจูบเขา พัธนินทร์ที่เริ่มมึนเพราะดื่มไวน์ไปหลายแก้วเริ่มเคลิ้ม สายตาของศันสนีย์ที่มองมาไม่ต้องเดาก็รู้ว่าคิดเช่นไรกับเขา แต่เขาล่ะ...คิดอย่างไรกับเธอ...

ooooooo

ปาริฉัตรสืบเรื่องแฟนหนุ่มของชนิกาและนำไปเล่าให้ปานธงฟัง ก่อนจะปลอบไม่ให้คิดมาก เพราะถึงชนิกาอาจเป็นคนที่เขาชอบ แต่มาในเวลาที่ผิดก็ไม่น่าจะใช่คนที่รอคอย

ปานธงยังทำใจไม่ได้นัก แผลอกหักยังสดใหม่จนยากจะทำใจ ไม่ต่างจากอมีนาที่ต้องเห็นรจนาแม่แท้ๆ เอาของเก่าและเครื่องเพชรของสะสมมาขายเพื่อพยุงสถานะของครอบครัว

อ่านละครเรื่อง คนละขอบฟ้า ตอนที่ 3 วันที่ 2 ธ.ค.59

ละครเรื่อง คนละขอบฟ้า บทประพันธ์โดย ตุณย์
ละครเรื่อง คนละขอบฟ้า บทโทรทัศน์โดย กรุง ญ ฉัตร
ละครเรื่อง คนละขอบฟ้า กำกับการแสดงโดย อดุลย์ ประยันโต
ละครเรื่อง คนละขอบฟ้า ผลิตโดย บริษัท เมคเกอร์ เค จำกัด
ละครเรื่อง คนละขอบฟ้า ออกอากาศทุกวันจันทร์-อังคาร เวลา 20.15 น.
ติดตามชมละครเรื่อง คนละขอบฟ้า ได้ทางสถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ