อ่านละครเรื่อง กุหลาบตัดเพชร ตอนที่ 4 วันที่ 1 ธ.ค.59

อ่านละครเรื่อง กุหลาบตัดเพชร ตอนที่ 4 วันที่ 1 ธ.ค.59

ดนุภพนอนพักฟื้นอยู่ที่บ้าน วันนี้เขาลุกขึ้นก็ต้องร้องโอ๊ย ทั้งเจ็บทั้งหัวเสียเพราะแผลปริทั้งๆที่จะหายอยู่แล้ว ไปเอาสำลีทำแผล ทั้งสำลีและผ้าพันแผลก็หมด ร้องเรียกดนัยเทพหวังให้ช่วยก็เจอแต่ข้อความที่เขียนทิ้งไว้ว่า

“วันนี้แกพักยาวไปเลยนะ ยาหลังอาหารวางอยู่บนโต๊ะ จะกลับมาพร้อมคำตอบข้อมูลเพชรในตำนานเม็ดที่ 3”

ดนุภพจึงเดินไปใช้รหัสเปิดตู้ยาลับเอาอุปกรณ์มาทำแผลที่หน้าบ้าน เอกราชที่สับสนเรื่องกุหลาบขาว จึงขับรถมาหาหวังว่าเพื่อนที่หลักแหลมคนนี้ว่าจะช่วยไขปัญหาได้ มาถึงบ้านเงียบแต่เห็นรถจอดอยู่จึงคิดจะเซอร์ไพรส์ให้เพื่อนตกใจ แต่กลับเห็นเพื่อนกำลังก้มทำแผลอยู่ มีเลือดติดเสื้อและติดมือ เอกราชตกใจเพ่งมองจึงเห็นแผลที่สีข้างที่เดียวกับที่วรุฒเคยบอกว่ากุหลาบขาวถูกเขายิงที่สีข้าง!



เอกราชอยากพิสูจน์ความจริงย่องไปดูที่ตู้วางรองเท้า หมายดูพื้นรองเท้าเทียบกับรอยที่ตำรวจได้หลักฐาน เปิดดูเจอรองเท้าหนังข้างหนึ่ง พลิกดูพื้นรองเท้าทำให้ช้อนรองเท้าในนั้นหล่นเสียงดัง เอกราชตกใจแทบช็อก

ดนุภพทำแผลเสร็จพอดี ได้ยินเสียงจึงคว้าปืนลุกมาดูแต่ไม่เจออะไร เปิดตู้ดูเห็นรองเท้าหนังข้างเดียวเพราะอีกข้างเปื้อนเลือดถูกส่งไปกำจัดคราบ ได้ยินเสียงกุกกักในห้องรับแขกเขาพุ่งไปทันที

เอกราชทักทายอย่างไร้พิรุธทั้งที่สงสัยเพื่อนรัก เห็นนิ้วเปื้อนยาก็แกล้งถามว่าเป็นอะไร ดนุภพบอกว่าเจียระไนเพชรแล้วถูกเครื่องทิ่มเอา เอกราชแกล้งโอบถูกแผลที่สีข้าง ดนุภพเจ็บจนเหงื่อแตกแต่ต้องทนทำหน้าเฉย

เอกราชแกล้งชวนไปเป็นคู่ซ้อมมวย ดนุภพบอกให้ไปซ้อมกับครูฝึกเพราะวันนี้ตนไม่ว่าง เอกราชจึงกลับทันทีที่ออกมาที่รถ เอกราชกดมือถือถึงหมวดเอทันที บอกให้กลับไปรอตนที่หน่วยด่วน ตนได้ร่องรอยกุหลาบขาวแล้ว!!

ฝ่ายดนุภพยืนส่งที่หน้าบ้าน แอบด่าและบ่นว่า อยู่ๆก็โผล่มารับมือแทบไม่ทัน

เอกราชบอกหมวดเอว่าตนเจอรองเท้าของกุหลาบขาวแล้ว บอกให้เอารองเท้าไปพิสูจน์ว่าใช่รอยที่เปื้อนเลือดในที่เกิดเหตุหรือเปล่า หมวดเอขอรองเท้า เอกราชถอดเสื้อนอกเห็นเสื้อยืดสีขาวข้างในของเขามีรอยรองเท้าประทับอยู่

เมื่อสแกนรอยรองเท้าที่ไม่ชัดเจนนักส่งไปให้ผู้เชี่ยวชาญพิสูจน์ ปรากฏว่าเข้ากันได้สนิท หมวดเอและตำรวจต่างดีใจมากที่จะจับตัวกุหลาบขาวได้ ถามว่ามันเป็นใคร แต่เอกราชกลับซึม ช็อก บอกหมวดเอว่าอย่าเพิ่งรู้เลยจนกว่าตนจะจับมันในคราบโจรกุหลาบขาวได้คาหนังคาเขาก่อน ให้สแตนด์บายรอคำสั่งจากตน

ooooooo

กันยิกาเอาดอกลิลลี่สีชมพูที่แม่ชอบไปเยี่ยมพ่อแม่ที่สุสาน ระหว่างนั้นดาราวรรณโทร.มาจากห้อง สมุดเก่า ในมือถือกระดาษจดเลขที่ตู้ชั้นที่เก็บหนังสือบอกรหัสหนังสือแก่กันยิกาอย่างตื่นเต้นว่า

“890 ส 771พ เป็นที่เก็บหนังสือไขปริศนาเพชรเม็ดที่ 3”

กันยิกาชมว่าน้าดาเก่งมาก ให้รีบไปเก็บมันก่อนที่กุหลาบขาวจะมาชิงตัดหน้าไป ก่อนวางสายดาราวรรณกำชับกันยิกาว่าอย่าเผลอวางดอกไม้ไว้ที่หน้าสุสาน เป็นอันขาด จำเอาไว้ว่า เราไม่มีตัวตน

กันยิกาเศร้า เก็บมือถือใส่กระเป๋า ขณะนั้นมีชายหนุ่มเดินผ่านไปเธอปรายตามองอย่างไม่สนใจ ที่แท้คือนพดล สองพี่น้องคลาดกันโดยไม่รู้ตัว จนเมื่อกันยิกาไปที่รูปพ่อแม่ พูดคุยด้วยความรักและคิดถึงถามแม่ว่า

“แม่คงคิดถึงพี่ปราการมากใช่ไหมคะ หนูก็คิดถึงพี่ รอหน่อยนะคะแม่ รอหนูแก้แค้นไอ้ฆาตกรได้เสียก่อน หนูจะตามหาพี่ปราการ ครอบครัวเรากลับมาพร้อมหน้า พร้อมตากันอีกครั้ง”

กันยิกาสังเกตเห็นแผ่นหินที่สลักชื่อและรูปของพ่อกับแม่สะอาดเอี่ยมไม่มีฝุ่น ไม่มีคราบตะไคร่น้ำเลย

เธอรู้ทันทีว่ามีคนมาที่นี่ เชื่อว่าต้องเป็นพี่ปราการแน่ ฉุกคิดถึงคนที่เพิ่งเดินผ่านไป แต่พอตามไปเรียกนพดลก็ขับรถออกไปแล้ว

กันยิการ้อง “พี่ปราการ...พี่ปราการ...” จนรถขับออกไป แม้จะไม่ได้เจอกันแต่กันยิกาก็ยิ้มทั้งน้ำตาที่พี่ชายยังมีชีวิตอยู่จริงๆ

ooooooo

ดาราวรรณไปหาหนังสือตามรหัสที่ได้มา ปรากฏว่าหนังสือหายไปแล้ว เห็นบรรณารักษ์เข็นรถโผล่มาข้างตู้รีบบอกขอยืมหนังสือซุปเปอร์เพชร 5 อัญมณีหน่อยจะเอาไปอ่าน

บรรณารักษ์บอกว่าหนังสือเก่าแล้วจะเอาไปซ่อม ดาราวรรณขออ่านก่อนพลางเข้าไปควานหาที่รถเข็น บรรณารักษ์ไม่ยอมให้เอาไป จับหนังสือไว้ยื้อยุดกัน

ดาราวรรณดึงสุดแรง หนังสือหลุดมาตามมือเธอเองก็เสียหลักหงายผลึ่งไปในอ้อมแขนของดนัยเทพที่มาหาหนังสือเหมือนกัน ดาราวรรณหลับตาปี๋ พอลืมตาขึ้นสบตาดนัยเทพก็เอ่ยขอบคุณเขินๆ ดนัยเทพทำตาหวานเยิ้ม ต่างปิ๊งกันอย่างจังจนบรรณารักษ์กระแอม

ดนัยเทพมองหนังสือเห็นว่าเป็นเล่มที่ตนหาอยู่พอดี ดาราวรรณรีบผละจากดนัยเทพถือหนังสือเดินลิ่วไป บรรณารักษ์ได้แต่ยืนเท้าเอวมองขวางๆ ส่วนดนัยเทพพอนึกได้ก็รีบตามดาราวรรณไป

ดาราวรรณยังใจปั่นป่วนกับสายตาเยิ้มของดนัยเทพเขาก็ตามมาทันอาสาช่วยถือหนังสือให้ ดาราวรรณปฏิเสธว่าตนถือได้ ดนัยเทพขอเลี้ยงกาแฟทำความรู้จักเธอมากกว่านี้ก็ถูกปฏิเสธ ขอไปส่งบ้านก็ถูกปฏิเสธ แต่เขาก็ตามตื๊อจนดาราวรรณเห็นนักศึกษาสาวเดินถือหนังสือมาก็แกล้งขัดขาล้มหนังสือตกกระจาย ดนัยเทพต้องช่วยเก็บหนังสือ เธอถือโอกาสนั้นเดินลิ่วไป ดนัยเทพได้แต่มองตามไป

เมื่อช่วยเก็บหนังสือเสร็จ ดนัยเทพรีบตามไป ปรากฏว่าดาราวรรณทำเรื่องยืมหนังสือไปเรียบร้อยแล้ว เลยได้แต่บ่น

“โธ่เอ๊ย...แม่กระแตสาวผู้ปราดเปรียว ยืมหนังสือไปจนได้ เอาไงดี...”

ดนัยเทพปลอมเป็นโจรตามไปจี้ชิงทรัพย์ดาราวรรณ เธอแกล้งตกใจอ้อนวอนอย่าทำอะไรตนและร้องขอความช่วยเหลือแต่มือเท้าก็เล่นงานดนัยเทพไม่หยุด ทั้งต่อยตาเตะผ่าหมากจนดนัยเทพมือหนึ่งกุมตามือหนึ่งกุมเป้า แล้วยังถูกเธอขับรถเฉี่ยวกระแทกจนล้มอีก

“ร้อนแรงมากๆผู้หญิงคนนี้ นี่ขนาดกลัวๆ ร้องขอความเมตตาตลอดยังมาเต็มๆ แล้วถ้าไม่กลัวจะขนาดไหน แล้วจะแย่งหนังสือคืนมาได้ไงวะเนี่ย” ดนัยเทพบ่นแล้วนึกขึ้นได้ “ห้องสมุด!! ประวัติการยืมหนังสือไงไปหาเจ๊บรรณารักษ์ดีกว่า ฮ่าๆๆ ได้เจอกันอีกแน่” ดนัยเทพรีบวิ่งตัวงอเข้าห้องสมุดไป

ooooooo

กันยิกากลับไปถึงร้านก็ยังครุ่นคิดเรื่องปราการ คิดถึงและหาทางจะตามหาพี่ชายต่อไป เธอผสมค็อกเทล “โมฮีโต้” ให้ตัวเอง ไปนั่งไขว่ห้างดื่มบนเก้าอี้สตูบาร์

ดนุภพเข้ามานั่งเก้าอี้ข้างๆ พูดลอยๆ

“โมฮีโต้ คอกเทลคลาสสิกแนว exotic มีจุดกำเนิดที่บาร์ในฮาวาน่า รสชาติออกเปรี้ยวซ่าๆ และกลิ่นหอมของมิ้นท์ เหมาะสำหรับสาวซ่าที่กำลังเหงา ต้องการหาเพื่อนคุย”

“เคยเป็นบาร์เทนเดอร์หรือไง ทำเป็นรู้ดี” กันยิกาถามเซ็งๆ ที่เห็นเขาโผล่มา

ดนุภพบอกว่าถ้าบาร์เทนเดอร์ที่ร้านเธอขาดตนก็ยินดี กันยิกาเยาะว่าเขามาผิดร้านแล้วเพราะตนไม่เหงากับเขา

ดนุภพอ่อยว่าแต่ตนเหงาอยากมาหากาแฟดื่มเป็นเพื่อนแก้เหงาสักแก้วที่นี่ กันยิกาถามว่าแล้วผู้หญิงของเขาไปไหนเสียล่ะ ถึงได้ปล่อยให้มาเป็นแมวหง่าวกับตนที่นี่ พลางเลื่อนเมนูกาแฟให้เขาเลือก

“แนะนำผมซิ ในฐานะที่คุณเป็นเจ้าของร้านว่าคุณชงกาแฟอะไรได้บ้าง”

กันยิกาบอกว่าชงได้ทุกแบบอยู่ที่เขาจะเลือก

ดนุภพอ้อนว่าเธอต้องรู้ว่ากาแฟชนิดไหนเหมาะกับรสนิยมลูกค้าอย่างตน กันยิกาจึงลุกไปชงกาแฟ สบตาท้าทายเขาเป็นระยะ ดนุภพมองเคลิ้ม...

พอชงเสร็จ ยกไปให้บอกว่านี่คือกาแฟที่เหมาะสำหรับเขา ดนุภพมองกาแฟถามว่ากาแฟอะไร ตนไม่เคยเห็นมาก่อน หน้าตาดูน่าค้นหา แล้วก็กลิ่น...
หอมแปลกๆ กันยิกาบอกว่าสูตรสำหรับเขาคนเดียว เขาอยากชิมฝีมือตนใช่ไหม ถ้ากล้าก็ชิมเลย

“ระหว่างที่ผมชิม ช่วยบอกชื่อมันหน่อยว่ากาแฟอะไร”

“กาแฟแบบที่โจรกินไง...กาแฟโจรสลัด! กาแฟดำรสเข้ม ไม่ใส่ครีม ไม่ใส่น้ำตาล ใส่แต่ผงอบเชยกับพริกไทยและเหล้ารัม”

ดนุภพสำลักกาแฟพรืด! กันยิกาหัวเราะร้ายถามว่าถึงกับสำลักเลยหรือ

“ก็มันขึ้นจมูก คุณดันใส่พริกไทยและเหล้ารัมไปด้วย”

ดนุภพถูกกันยิกาแก้เผ็ดสำลักกาแฟหน้าดำหน้าแดง

ooooooo

อิสริยาไปเข้าฟิตเนสโวยวายกับเทรนเนอร์อย่างเอาแต่ใจตัวว่าอยากได้ซิกซ์แพ็กเร็วๆ เพราะซัมเมอร์นี้จะไปล่องเรือยอชต์ที่มัลดีฟกับเพื่อน ถ้าหุ่นไม่เฟิร์มไม่มีกล้ามท้องแบบซุปตาร์จะอายเขา

เทรนเนอร์บอกว่าตนจะรีบจัดโปรแกรมออกกำลังกายให้ใหม่ พอเทรนเนอร์ผละไป อิสริยามองไปเห็นเทวัญกำลังยกเวทอยู่โดยมีโรมันกับรสลินเล่นเวทอยู่ไม่ห่าง เธอมองเทวัญที่ทุกส่วนเต็มไปด้วยกล้ามตาวาวเพ้อ...

“สมบูรณ์แบบ! ทั้งหล่อทั้งรวยแถมหุ้นยังเปรี๊ยะแน่นอกมากๆ เดาตัวเลขไม่ถูกจริงๆว่าอายุเท่าไหร่ ลำแขนกล้ามเป็นมัดๆ ถ้าได้เดินเกาะแขนละก็...”
อิสริยาทำท่าสยิว มโนไปต่างๆนานา

แต่พอรู้สึกตัวก็ถามตัวเองว่า “แค่คิดแล้วจะได้อะไร อยากได้ต้องลงมือทำ ขนาดคาสโนว่าดนุภพว่าจับยากๆเธอยังแซงปาดหน้านังพวกเซเลบมือใหม่คว้ามาควงได้ชิลๆ หึ...ระดับเศรษฐีเทวัญก็ไม่น่าจะยากเกินความสามารถของเธอ ริยา...ถ้าอยากเป็นที่หนึ่งเหนือที่หนึ่งในหมู่เซเลบ เธอต้องได้มหาเศรษฐีเทวัญมาอยู่ในกำมือเท่านั้น!”

ไวเท่าความคิด อิสริยาเดินเข้าหาเทวัญอย่างยั่วยวน ร้องทัก...

“ไฮ้ คุณเทวัญมาเล่นฟิตเนสที่นี่เหมือนกันเหรอคะ” รสลินปราดเข้าขวางทันที เทวัญบอกรสลินอย่าเสียมารยาทสตรีสาวสวย รสลินจึงต้องหลบไป โรมันผายมือเชิญให้อิสริยาเดินไปหาเทวัญ เธอยิ้มระรื่นหน้าชื่นบอกเทวัญว่า

“ริยาเป็นเมมเบอร์ที่นี่มาตั้งนาน ไม่เคยเห็นคุณเทวัญมาเล่นที่นี่เลย”

“ออ...ผมเพิ่งมีเวลาว่างออกมาเล่นเปิดหูเปิดตาข้างนอกน่ะครับ”

“ไม่เชื่อ...กล้ามอกกล้ามท้องคุณเทวัญดีเว่อร์เหมือนเล่นมานานแล้ว” เทวัญบอกว่าปกติตนเล่นที่ห้องฟิตเนสส่วนตัวที่บ้าน “ว้าว...ริยาอยากมีซิกซ์แพ็กสวยๆ เหมือนคุณเทวัญ ต้องทำยังไงคะเนี่ย”

อิสริยายิ้มยั่วยวน เทวัญที่เพิ่งหายจากโรคร้ายร่างกายแข็งแรงมองอิสริยาตาวาว ยื่นมือไปให้อิสริยาบอกว่า

“ผมจะช่วยสอนให้ ดีไหมครับ”

“มีแต่ผู้หญิงโง่ๆเท่านั้นแหละค่ะ ที่จะเซย์โน” อิสริยายื่นมือให้เทวัญทิ้งสายตาร้อนแรง

เทวัญเป็นเทรนเนอร์ให้อิสริยายกเวท เธอยั่วยวนตลอดเวลา เทวัญก็แสดงความเป็นสุภาพบุรุษสอนให้อย่างถึงเนื้อถึงตัวเนียนๆ อิสริยาหัวเราะระริกอย่างมีความสุขมาก

ooooooo

เทวัญทำหน้าที่เทรนเนอร์ให้อิสริยาอย่างใกล้ชิด ถึงเนื้อถึงตัวและชมไม่ขาดปาก อิสริยาหัวเราะระริกบอกสนุกมาก

เทวัญบอกว่าออกกำลังแบบนี้ทุกวันครั้งละหลายๆ เซต อิสริยาถามว่าตนต้องทำอีกกี่เซตถึงจะมีซิกซ์แพ็กสวยๆเหมือนเขา เทวัญมองตาคมกล้าอย่างมีความหมายบอกว่า “ก็ขึ้นอยู่กับว่าคุณริยาจะมาเจอผมบ่อยแค่ไหน”

“แหมๆคุณเทวัญเล่นขู่กันแบบนี้ ริยาก็ต้องมาเจอคุณบ่อยๆแล้วสิคะ” อิสริยาหัวเราะร่วนอย่างมีจริต แกล้งทำเสียหลักเซ เทวัญรีบประคอง เจ้าหล่อนทำตาปริ๊บๆ มองเขาอย่างยั่วยวน

เวลาเดียวกันที่ร้านอาหารดาริกา ดนุภพยังสำลัก “กาแฟโจรสลัด” หน้าดำหน้าแดง กันยิกาเอาน้ำเปล่าให้ล้างคอ ดนุภพยังไม่เข็ดบอกให้เธอล้างลงโทษฐานทำให้ปากคอจมูกของตนแสบไปหมด กันยิกาใจดีจะช่วยล้างให้ทั้งหน้า พอจะสาดน้ำใส่หน้าดนุภพก็ฉากหลบกอดเธอจากด้านหลังไว้แน่น กระซิบ

“กาแฟโจรสลัดของคุณโดนใจผมมาก ขอบคุณครับ” แล้วจู่โจมจูบ กันยิกาที่แผลงฤทธิ์ทำเขาเจ็บแสบ แพ้รสจูบถึงกับระทวยย้วยอยู่ในวงแขนเขา ดนุภพถามว่า “ขอบคุณครั้งเดียวไม่สมราคากาแฟคุณเหรอครับ งั้นขอบคุณอีกครั้ง” แล้วจะเบิ้ล แต่เอกราชผลักประตูเข้ามาพอดี!

ดนุภพกับกันยิกาตกใจ พริบตานั้นเอกราชก็ตรงเข้าชกดนุภพด่า “ไอ้เพื่อนทรยศ” ดนุภพถามว่าเรื่องอะไร เอกราชบอกว่าเขาควรจะรู้อยู่แก่ใจ

ดนุภพคิดว่าเอกราชหึงกันยิกาแต่ที่แท้เขาแค้นเรื่องจับได้ว่าดนุภพคือกุหลาบขาวโจรปล้นเพชรและฆ่ามาคัส ดาราวรรณบอกให้กันยิกาห้าม เธอเข้าห้ามเลยถูกลูกหลงของเอกราช พอกันยิกาเจ็บทั้งสองจึงหยุดชกต่อยกัน ดาราวรรณบอกว่าตนไม่รู้ว่าสองคนทะเลาะกันเรื่องอะไร แต่ขอให้ดนุภพกลับไปก่อนขืนอยู่เดี๋ยวจะบานปลาย

ดนุภพยอมกลับไป เอกราชจ้องหน้าเขาอย่างผิดหวังเสียใจ ดนุภพหันมองกันยิกา เธอยักไหล่อย่างสะใจ แต่ก็ไม่รู้ว่าทั้งสองทะเลาะกันเรื่องอะไร
เมื่อดนุภพกลับไปแล้ว กันยิกาถามเอกราชว่าเขาทะเลาะกันเพราะผู้หญิงหรือ เอกราชบอกไม่ใช่ พูดเป็นนัยว่า

“คุณยิกาครับ ถ้าวันหนึ่งเกิดคุณรู้ความจริงขึ้นมาว่า ตัวตนที่แท้จริงของเพื่อนรักคุณไม่ได้เป็นอย่างที่คุณรู้จักเลยตลอด 10 กว่าปีที่คบกัน เขาหลอกลวง เขาปิดบังคุณมาตลอด ที่ทำตีสนิทกับคุณเพื่อล้วงความลับ เพื่อผลประโยชน์ของตัวเอง คุณจะทำยังไงครับ?”

“เอ่อ...บางครั้งคนเราก็มีเหตุผลจำเป็นต้องปิดบังตัวตนที่แท้จริงของตัวเองเพื่อบางสิ่งบางอย่างที่สำคัญมากๆนะคะ”

“หึ ใช่สิ มันคงมีเหตุผลอะไรที่สำคัญมาก...มากกว่าความเป็นเพื่อน ที่ร่วมสุขร่วมทุกข์ร้องไห้คิดถึงบ้านกันมาตั้งแต่ยังเป็นเด็กสิบกว่าขวบในโรงเรียนประจำสินะครับ” เอกราชพูดอย่างเจ็บปวดสะเทือนใจ

เสาวนุชที่รู้ว่าเทวัญเป็นหนึ่งในเจ้าของตึกที่เกิดเหตุปล้นเพชรและฆ่ามหาราชามาคัส เธอบุกไปถามเทวัญถึงฟิตเนสเทวัญที่กำลังจีบกับอิสริยาติดพันอยู่ไม่พอใจ สั่งด้วยสายตาให้โรมันเก็บเสาวนุชเสีย

เมื่อเสาวนุชขี่มอเตอร์ไซค์กลับจึงถูกชายลึกลับสองคนขับรถกระบะตามอย่างมุ่งร้าย เสาวนุชรู้ถึงอันตรายขี่มอเตอร์ไซค์หนีเข้าตรอกซอกซอยจนหลุดจากการตามล่า แต่เมื่อเธอกลับถึงบ้านก็ตกใจเมื่อเห็นเงาตะคุ่มอยู่ข้างตู้เหมือนหัวคนซุ่มอยู่ เธอคว้าไม้ฟาดไม่ยั้งจนเหนื่อยรีบเปิดไฟ

ปรากฏว่ามันคือตุ๊กตาที่เธอวางไว้ตกแต่งบ้านนั่นเอง! แต่พอเปิดไฟเธอยิ่งตกใจเมื่อเห็นว่าบ้านถูกงัดเข้าไปรื้อข้าวของกระจุยกระจาย!

ooooooo

เสาวนุชขวัญเสีย คนแรกที่เธอคิดถึงคือเอกราช หยิบโทรศัพท์โทร.หาเขาทันที เอกราชกำลังเมาเพราะเสียใจเรื่องดนุภพ เขาอยู่กับหมวดเอที่ขับรถให้ หมวดบ่นว่าประพฤติดีมาตลอดไม่น่ามาเสียเพราะผู้หญิงเลย

“ฉันไม่ได้เสียใจเรื่องเพื่อนแย่งผู้หญิง... แต่เรื่องมันแทงข้างหลังทะลุหัวใจคือเรื่องไอ้กุหลาบขาว...” เอกราชกำลังเล่าก็พอดีเสาวนุชโทร.เข้า พอเอกราชกดรับก็ได้ยินเสียงเธอร้องขอความช่วยเหลือมาอย่างตระหนก เขาตกใจรีบไปหาที่บ้าน เห็นบ้านถูกรื้อค้นกระจัดกระจายและเสาวนุชกำลังจัดเก็บก็รีบห้าม

“หยุดก่อน...ถอยไป นี่เป็นที่เกิดเหตุอาจมีร่องรอยของคนร้าย เธออยู่เฉยๆให้เป็นหน้าที่ของพวกฉันเอง”

เมื่อตรวจข้างนอกแล้ว เอกราชบอกให้หมวดเอไปดูในห้องว่ามีอะไรผิดปกติไหม เสาวนุชนึกอะไรได้ร้องห้ามเสียงหลง เอกราชแกล้งจะกลับเธอรีบเรียกไว้ เอกราชจึงให้หมวดเอเข้าไปตรวจ เสาวนุชมองดูอย่างกระสับกระส่ายมีพิรุธ

ปรากฏว่าหมวดเอค้นกล่องต่างๆ เจอรูปถ่ายของเอกราชเพียบ! เอกราชคาดคั้นถามว่าถ่ายรูปเขาไว้มากมายทำไม ต้องการอะไร

ขณะกำลังตึงเครียดกันอยู่นั้น ดนุภพที่เชื่อว่าเอกราชหึงกันยิกาจนมีเรื่องกับตนก็บ่นอย่างคิดไม่ตก ดนัยเทพบอกให้โทร.ไปเคลียร์เสีย ดนุภพจึงโทร.ไป เอกราชกำลังเครียดระแวงว่าเสาวนุชมีเจตนาอะไรจึงแอบถ่ายรูปตนไว้มากมาย เห็นดนุภพโทร.มาจึงกดตัดสาย หันไปคาดคั้นเอาเรื่องเสาวนุชต่อ

“กดตัดสายเลยเหรอวะ แสดงว่ายังไม่หายโกรธ...โอ๊ย...เอาไงดีวะ ไอ้ภพไม่เคยง้อผู้ชายด้วยสิ...”

ฝ่ายดนัยเทพยังติดใจเรื่องดาราวรรณ หยิบโน้ตบุ๊กพิมพ์ชื่อ ดาราวรรณ เอกมณี ค้นหาในกูเกิล ดนุภพชะโงกดูเอะใจว่าชื่อเหมือนน้าของกันยิกา ยิ่งได้เห็นรูปก็ยิ่งใช่

อ่านละครเรื่อง กุหลาบตัดเพชร ตอนที่ 4 วันที่ 1 ธ.ค.59
ละครเรื่อง กุหลาบตัดเพชร บทประพันธ์โดย : จันทริกา
ละครเรื่อง กุหลาบตัดเพชร บทโทรทัศน์โดย : เบญจมาศ ดาลหิรัญรัตน์, ปวิตา ขาวสำอางค์
ละครเรื่อง กุหลาบตัดเพชร กำกับการแสดงโดย : ฉัตรชัย นาคสุริยะ, กีรติ นาคอินทนนท์
ละครเรื่อง กุหลาบตัดเพชร ผลิตโดย : บริษัท ชลลัมพี บราเธอร์ จำกัด
ละครเรื่อง กุหลาบตัดเพชร ออกอากาศทุกวันศุกร์-อาทิตย์ เวลา 20.15 น.
ติดตามชมละครเรื่อง กุหลาบตัดเพชร ได้ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ